Legislator Case Law & Legislation
152/2024 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against a decision converting a suspended sentence due to lack of appeal rights.

Case Number 152/2024
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a Third-instance Court of Assizes decision that converted a suspended sentence to a fine. The appellant argued the original suspension was invalid because subsequent convictions exceeded the three-year limit, but the Court held such decisions are not appealable. Consequently, the appeal was declared inadmissible as it targeted a judgment outside the scope of the appeal remedy.

Legislator headnote

AI generated

Articles 464(a) and 504(1)(a) of the Code of Criminal Procedure; Appeals may only be filed against judgments not subject to appeal or those following an appeal where the court has finally ruled on the charge or declared the prosecution inadmissible, excluding decisions converting suspended sentences.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal suspended sentence conversion Code of Criminal Procedure final judgment appeal remedy scope

Cited Legislation

AI generated
Article 464(a) of the Code of Criminal Procedure
Article 504(1)(a) of the Code of Criminal Procedure
Article 476(1)(a) of the Code of Criminal Procedure
Article 82 of the Penal Code

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 152 / 2024 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 152/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελένη Κατσούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Κτσιμαγκλή, Ελένη Μπερτσιά, Διονύσιο Παλλαδινό και Χρήστο Νάστα-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Δεκεμβρίου 2023, με την παρουσία της Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ελένης Κοντακτσή (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Θ. Κ. του Λ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Ακριβόπουλο, για αναίρεση της 438/2023 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Έδεσσας.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Έδεσσας με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεσή της για τους λόγους που περιλαμβάνονται στην υπ' αριθ. πρωτ. 7312/4-10-2023 αίτησή του αναίρεσης, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 950/2023.

Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, άλλως και επικουρικώς, αν κριθεί παραδεκτή, να απορριφθεί στην ουσία της, ως αβάσιμη και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 464 εδ. α' του κυρωθέντος με τον ν.4620/2019 και ισχύοντος από 1-7-2019 νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ένδικο μέσο μπορεί να ασκήσει μόνον εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 504 παρ. 1 εδ. α` του ιδίου Κ.Π.Δ., "όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνον κατά της αποφάσεως, που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της αποφάσεως του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση εφέσεως, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη (άρθρο 368)".

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι μεταξύ των αποφάσεων που προσβάλλονται με αίτηση αναίρεσης δεν διαλαμβάνεται και η απόφαση του δικαστηρίου με την οποίαν η χορηγηθείσα στον κατηγορούμενο αναστολή εκτελέσεως της ποινής που του είχε επιβληθεί θεωρείται ότι δεν χορηγήθηκε ποτέ και στην συνέχεια γίνεται κατά το άρθρο 82 του Π.Κ., μετατροπή της ποινής αυτής, ως μη τελειωτική επί της κατηγορίας (ΑΠ 105/2022, ΑΠ 724/2022, ΑΠ 576/2022, ΑΠ 1020/2020).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 εδ.α' του ιδίου Κώδικα, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον αποφάσεως ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμη παραίτηση από το ένδικο μέσο ή όταν τούτο ασκείται για δεύτερη φορά ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της αποφάσεως ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων Θ. Κ. του Λ. και της Ε., κάτοικος ..., με την από 04-10-2023 αίτησή του για αναίρεση της με αριθμό 438/12.07.2023 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Έδεσσας, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και έλαβε αριθμό πρωτ. 7312/4-10-2023, πλήττει την απόφαση αυτή, γιατί το εν λόγω Δικαστήριο, μετά από την παραδοχή της σχετικής αίτησης του Εισαγγελέα, δέχθηκε ότι η αναστολή εκτέλεσης επί τριετία της επιβληθείσας στον αναιρεσείοντα με τη με αριθμό 44/26-05-2021 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου, ποινής φυλάκισης του ενός (1) έτους, θεωρείται ότι δεν χορηγήθηκε ποτέ, για το λόγο ότι μετά τη δημοσίευση της ανωτέρω απόφασης (44/26-05-2021) και κατά τη διάρκεια ισχύος της αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε με αυτήν, κατέστησαν αμετάκλητες καταδίκες του για εγκλήματα δόλου που τελέστηκαν πριν από τη δημοσίευση της απόφασης για αναστολή και οι ποινές που του επιβλήθηκαν με τις αντίστοιχες αποφάσεις υπερβαίνουν συνολικά τα τρία έτη, και στη συνέχεια μετέτρεψε την ποινή προς πέντε (5) ευρώ ημερησίως (άρθρο 82 παρ. 1 α ΠΚ), επικαλούμενος λόγους από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Ε' και ΣΤ' ΚΠΔ (εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης και παραβίαση δεδικασμένου). Η αίτηση, σύμφωνα με όσα αναπτύσσονται παραπάνω, στρέφεται κατά αποφάσεως που δεν υπόκειται σε αναίρεση και ως εκ τούτου είναι απαράδεκτη. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, και εφόσον κατά την συζήτηση της προκειμένης υπόθεσης παραστάθηκε ο αναιρεσείων δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του, ο οποίος ανέπτυξε προφορικώς τις απόψεις και αιτιάσεις του εντολέως του, η κρινομένη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 578 παρ. 1 του Κ.Π.Δ.), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 04-10-2023 (αριθμ. πρωτ. 7312) αίτηση Θ. Κ. του Λ. και της Ε., κατοίκου ..., για αναίρεση της με αριθμό 438/12.07.2023 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Έδεσσας.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων ποσού διακοσίων πενήντα (250) ευρώ

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Ιανουαρίου 2024.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 24 Ιανουαρίου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ