Supreme Court dismisses appeal against first-instance judgment on limited grounds for appeals in Greece.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to appeal the final judgment of the Multi-Member District Court of Athens. The appellant argued that the lower court failed to consider evidence and relied on insufficient reasoning, citing specific articles of the Code of Civil Procedure. The court ruled that these grounds are inadmissible because the appeal against a first-instance judgment is restricted to specific statutory exceptions, excluding the appellant's claims.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559 and 560 of the Code of Civil Procedure: Appeals against judgments of first-instance courts are limited to specific statutory grounds, excluding general defects in reasoning or failure to consider evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 127 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 127/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 31 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Χ, κατοίκου ......, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Καρακώστα και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία "GENERAL UNION-ΓΕΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ Α.Ε.Γ.Α." που εδρεύει στον ...... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ανδρέα Καμβύση με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28/7/2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4954/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1124/2006 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 22/5/2007 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ελευθέριος Μάλλιος, ανέγνωσε την από 14/10/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως για αναίρεση της 1124/2006 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
I. Κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται επί εφέσεων κατά των αποφάσεων ειρηνοδικείου, επιτρέπεται αναίρεση μόνο για τους λόγους που αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 560 ΚΠολΔ και οι οποίοι αντιστοιχούν στους λόγους των αριθμ. 1, 2, 4, 5 και 7 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.
Επομένως? 1) αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχτηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη, 2) η μη λήψη υπόψη αποδεικτικών μέσων που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, και 3) η ανεπάρκεια αιτιολογιών, ήτοι οι λόγοι αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθμ. 10, 11 και 19 ΚΠολΔ δεν αποτελούν λόγους αναίρεσης κατά απόφασης ειρηνοδικείου ή πρωτοδικείου, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο (ΟλΑΠ 45/1987, ΑΠ 797/2007, ΑΠ 774/2008).
Ο περιορισμός δε αυτός των λόγων αναιρέσεως δεν αντίκειται στο Σύνταγμα, ούτε σε Διεθνείς Συμβάσεις (ΑΠ 1104/2007). Στην προκείμενη περίπτωση, η αναιρεσείουσα, υποστηρίζει ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, κατά παραδοχή της έφεσης που άσκησε η αναιρεσίβλητη κατά της πρωτόδικης απόφασης του Ειρηνοδικείου Αθηνών, απέρριψε ως προς αυτήν την από 22-7-2002 αγωγή της, για αποζημίωση, λόγω αδικοπραξίας, που είχε ασκήσει ενώπιον του Ειρηνοδικείου αυτού, ως κατ' ουσία αβάσιμη, και με τους πρώτο, δεύτερο, τρίτο και τέταρτο λόγους αναιρέσεως, αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση τις πλημμέλειες από το άρθρο 559 ΚΠολΔ αριθ. 11, (1ος και 3ος ), για το ότι δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκε και προσκόμισε, αριθ. 10, (2ος) ότι το Δικαστήριο παρά το νόμο δέχτηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη, και αριθ. 19, (ο 4ος) ότι η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση.
Δεδομένου όμως ότι η προσβαλλομένη είναι απόφαση Πολυμελούς Πρωτοδικείου, που έκρινε επί εφέσεως κατά αποφάσεως Ειρηνοδικείου, οι ως άνω λόγοι αναιρέσεως είναι απαράδεκτοι και πρέπει, σύμφωνα με όσα ελέχθησαν παραπάνω, να απορριφθούν, αφού δεν προβλέπεται από τις προαναφερόμενες διατάξεις ότι μπορούν να προταθούν κατά της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης.
II. Μετά τα παραπάνω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 176 και 183 ΚΠολΔ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 22-5-2007 αίτηση της Χ για αναίρεση της 1124/2006 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Δεκεμβρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Ιανουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ