Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds regarding property ownership objection clarity.

Απόφαση 774 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 774/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1.Χ1 και 2. Χ2, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Στυλιανό Παπανδρεόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: ......, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Κατσουρίνη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Ανακοινουμένη και στους: α) Χ3 και β) Χ4.Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-8-2001 αγωγή, την από 12-2-2002 ανακοίνωση δίκης με προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση των ήδη αναιρεσειουσών, και την πρόσθετη παρέμβαση των Χ3 και Χ4(που ασκήθηκε προφορικά στο ακροατήριο), που κατατέθηκαν στο Ειρηνοδικείο Ερμουπόλεως και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 40/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 78/2005 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σύρου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 6-9-2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 25-1-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Το ορισμένο ή όχι αγωγής, ή ενστάσεως ως προς την έκθεση των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την ιστορική τους βάση εκτιμάται κυριαρχικώς από το δικαστήριο της ουσίας. Εξαίρεση ισχύει στην περίπτωση που το εν λόγω δικαστήριο αξιώνει στοιχεία περισσότερα από όσα πράγματι απαιτεί ο νόμος ή αρκείται σε λιγότερα ή διαφορετικά απ' αυτά.

Στην περίπτωση αυτή υπάρχει παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου που ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ λόγο αναιρέσεως. Αν τυχόν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη του γεγονότα που δεν αναφέρονται στο αγωγικό δικόγραφο και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ή αν δεν έλαβε υπόψη παρόμοια γεγονότα εκτιθέμενα στην αγωγή, ή τέλος, αν δεν εξειδικεύονται με πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά που αποτελούν την προϋπόθεση εφαρμογής του κανόνα, τότε, ιδρύονται οι προβλεπόμενοι από τις διατάξεις του άρθρου 559 αριθμ. 8 και 14 Κ.Πολ.Δ., αντίστοιχα, λόγοι αναιρέσεως.

Εξάλλου, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1)αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιαφορούν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο από το άρθρο 560 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Σύρου παραβίασε κανόνα ουσιαστικού δικαίου, διότι δέχθηκε ένσταση ιδίας κυριότητας της αναιρεσίβλητης-εναγομένης, η οποία ήταν αόριστη και την οποία αοριστία είχαν προβάλλει οι αναιρεσείοντες με λόγο εφέσεώς τους κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, δεδομένου ότι δεν αναφέρετο για την πληρότητα της εν λόγω ενστάσεως η θέση, η έκταση και οι διαστάσεις του αναφερόμενου σ' αυτήν ακινήτου.

Όμως τα προαναφερόμενα θεμελιώνουν ποσοτική αοριστία, που προβλέπεται από τον αριθμ. 14 και όχι νομική αοριστία που προβλέπεται από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ., και, επομένως, εφόσον η παραβίαση του άρθρου 559 αριθμ. 14 του Κ.Πολ.Δ, δεν προβλέπεται μεταξύ εκείνων που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 560 Κ.Πολ.Δ ως λόγοι αναιρέσεως, ο ως άνω λόγος είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Ο προβλεπόμενος από τη διάταξη του άρθρου 560 αριθμ. 1 εδ. α' Κ.Πολ.Δ λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία είτε κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ. 7/2006). Με τους δεύτερο και τρίτο από το άρθρο 560 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ λόγους αναιρέσεως με το πρόσχημα της παραβιάσεως των άρθρων 1033, 1041 και 1094 ΑΚ, πλήττεται η ουσία της υποθέσεως, η οποία δεν ερευνάται από τον Άρειο Πάγο (άρθρ. 561 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ), προβάλλεται δηλαδή ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έκανε λάθος εκτίμηση ταυτίζοντας δύο ανόμοια ακίνητα, το διεκδικούμενο από τους αναιρεσείοντες με αυτό που ανέφερε στην ένσταση ιδίας κυριότητας η αναιρεσίβλητη, που δεν συνιστά περίπτωση εσφαλμένης υπαγωγής των ανελέγκτως γενομένων δεκτών πραγματικών γεγονότων στους ως άνω κανόνες του ουσιαστικού δικαίου. Επομένως οι ως άνω λόγοι αναιρέσεως είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6.9.2006 αίτηση των Χ1 και Χ2 για αναίρεση της 78/2005 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σύρου. Και

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Μαρτίου 2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 15 Απριλίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ