V CNP 60/12 · Sąd Najwyższy

..Sygn. akt V CNP 60/12

POSTANOWIENIE

Dnia 24 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie ze skargi P. S.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

we W. z dnia 19 marca 2010 r.

w sprawie z powództwa T. P.

przeciwko P. S.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2013 r.,

1) odrzuca skargę;

2) przyznaje adwokat D. D. z Kancelarii Adwokackiej we W. od

Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego we W. kwotę 1200 zł

(jeden tysiąc dwieście złotych) wraz z należnym podatkiem

od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej

świadczonej skarżącemu w postępowaniu wszczętym

wniesieniem skargi.

Uzasadnienie

Wniesiona przez pozwanego skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego

wyroku

2010 r. pozbawiona

jest

Sądu

Okręgowego

niektórych

skargi wymienionych w art. 424

we

spośród

W. z

niezbędnych

dnia

marca

elementów

tej

§ 1 k.p.c. Skarżący nie uprawdopodobnił

wyrządzenia mu szkody spowodowanej wydaniem orzeczenia, którego skarga

dotyczy. Za spełnienie tego wymogu nie można uznać stwierdzenia, że wyrządzona

szkoda

została

udokumentowana

poprzez

przedstawienie

opinii

biegłego.

Wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody przewidziany w art. 424 5 § 1 pkt

4 k.p.c. wymaga wskazania jej rodzaju i rozmiaru oraz czasu powstania, a także

przedstawienia dowodów uwiarygodniających to oświadczenie. Samo twierdzenie

o zaistnieniu szkody nie jest wystarczające do uznania spełnienia wymagania

określonego w tym przepisie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia

23 września 2005 r., III CNP 5/05; z dnia 26 stycznia 2006 r., V CNP 98/05; z dnia

31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 141; z dnia 9 lutego

2006 r., IV CNP 42/05; z dnia 15 lutego 2006 r., IV CNP 7/05).

Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 424 5 § 1 pkt 5

k.p.c., ponieważ skarżący ograniczył się, tylko do stwierdzenia, że brak jest

możliwości złożenia skargi o wznowienie postępowała, a nadto że wyrok

nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną z uwagi na wartość przedmiotu

zaskarżenia. Takie sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu

przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia

17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie

polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej

w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe

(por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r.,

nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05,

OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140).

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie

art. 4248 § 1 k.p.c.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1

i 3 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 5 w zw. z § 13 ust. 4 pkt 2 i §§ 19 i 20

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348

ze zm.).