IV CNP 20/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 20/16 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie ze skargi uczestniczki postępowania o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II 1 Co … /13, w sprawie z wniosku B. J. ‎przy uczestnictwie A. W. z udziałem Prokuratora Okręgowego w G.‎o uznanie za skuteczny na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej wyrok sądu zagranicznego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2016 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Uczestniczka postępowania A. W. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego ‎w G. z dnia 15 stycznia 2014 r., uznającego za prawnie skuteczny na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej wyrok Sądu Wyższej Instancji Stanu Arizona dla Okręgu M. z dnia 9 sierpnia 1993 r., sygn. akt […], rozwiązujący przez rozwód małżeństwo G. W. i A. W. zawarte w dniu 12 kwietnia 1958 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. jednym z wymagań konstrukcyjnych skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, a zgodnie z pkt 5 tego artykułu, jeżeli skarga wniesiona została na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c. od prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji, wymaganiem takim jest również wykazanie, że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi.Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy przesłanka przewidziana ‎w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. jest spełniona wtedy, gdy skarżący przedstawi wywód prawny, w którym wskaże, że szkoda wystąpiła, określi jej wysokość, postać ‎i czas powstania oraz związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia będącego przedmiotem skargi, a także przedstawi dowody lub ich surogaty zdolne uwiarygodnić powstanie szkody (porównaj między innymi postanowienia z dnia ‎23 września 2005 r.

III CNP 5/05, z dnia 22 listopada 2005 r. I CNP 19/05, nie publ., oraz z dnia 31 stycznia 2006 r. IV CNP 38/05, OSNC 2006/7-8/141).Natomiast wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. jest spełnione, jeżeli skarżący wykaże, że z powodu wyjątkowych okoliczności ‎o charakterze obiektywnym, niezależnym od niego, nie mógł skorzystać ze środka zaskarżenia przysługującego mu od orzeczenia sądu pierwszej instancji, ‎a niezgodność z prawem tego orzeczenia wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka ‎i obywatela (porównaj między innymi postanowienia z dnia 2 lutego 2006 r.

I CNP 4/06, OSNC 2006/6/113, z dnia 29 listopada 2006 r. II CNP 85/06 i z dnia 9 lipca 2007 r. IV CNP 56/07, nie publ.).Skarga uczestniczki nie spełnia powyższych wymagań.Jako spełnienie przesłanki art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. uczestniczka wskazała, że przez wydanie zaskarżonego orzeczenia została jej wyrządzona szkoda ‎w postaci wyłączenia jej z kręgu spadkobierców po zmarłym mężu i pozbawienia określonych środków majątkowych wchodzących w skład spadku po nim. Stwierdziła, że w wyniku wydania zaskarżonego postanowienia nie miała możliwości uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat składu spadku po zmarłym mężu i ma na ten temat tylko szczątkową wiedzę.

Wiadomo jej natomiast, że posiadał on nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym, oszczędności co najmniej w kwocie ok. 80 000 dol. USA oraz dwa samochody.Uczestniczka nie tylko nie określiła, nawet w sposób przybliżony, ‎wysokości szkody, lecz także nie wskazała jej postaci ani czasu powstania, jak ‎również związku przyczynowego z wydaniem zaskarżonego postanowienia. ‎Nie przedstawiła też żadnych dowodów ani ich surogatów dla uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody.Nie wykazała również, że z przyczyn obiektywnych, od siebie niezależnych nie skorzystała z przysługującego jej środka odwoławczego od zaskarżonego obecnie postanowienia, które jest postanowieniem Sądu pierwszej instancji.

Było to niezbędne szczególnie wobec bezspornego faktu, że jej wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia i doręczenia uzasadnienia tego postanowienia, warunkujący możliwość jego zaskarżenia, został prawomocnie oddalony, gdyż nie wykazała ona, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy.Z uwagi na to, że skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 4245 ‎§ 1 pkt 4 i 5 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił ją na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. aj kc