Supreme Court dismisses appeal for invalidity due to missed deadline without valid exception under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal challenging the lower court's enforcement clause order. The plaintiff argued she missed the appeal deadline without fault, but failed to address the final rejection of her request to restore that deadline. The court held that the appeal did not meet the strict statutory requirement for an 'exceptional case' under Article 4241 of the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidity of a final judgment is admissible only in exceptional cases involving violations of fundamental legal principles or constitutional freedoms, and a mere missed deadline without a successful request to restore it does not constitute such an exception.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 85/06 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 listopada 2006 r. skargi B.S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Z. z dnia 10 października 2005 r., sygn. akt [...] wydanego w sprawie z wniosku "I." G., M. s.j. przeciwko J.S. przy udziale B.S. o nadanie klauzuli wykonalności, odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy w Z. postanowieniem z dnia 10 października 2005 r. nadał klauzulę wykonalności ugodzie zawartej przed tym Sądem w dniu 23 lutego 2004 r. w sprawie o sygn. akt [...] przeciwko B.S. Od powyższego postanowienia wniosła ona skargę przewidzianą w art. 4241 § 1 k.p.c., domagając się stwierdzenia niezgodności z prawem tego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Rozpoznawana skarga została wniesiona od postanowienia Sądu Okręgowego w Z. z dnia 10 października 2005 r., które zostało wydane przez ten Sąd, jako Sąd pierwszej instancji. Zgodnie z brzmieniem art. 4241 § 2 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od orzeczeń sądu pierwszej instancji jedynie w wypadkach wyjątkowych, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności, albo praw człowieka i obywatela. Pojęcie wypadku wyjątkowego dotyczy zarówno przyczyn niezgodności z prawem orzeczenia (wynikających z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych praw i wolności człowieka i obywatela), jak i przyczyn, dla których strona postępowania sądowego nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych do zaskarżenia orzeczenia.
Stosownie do treści art. 4245 § 1 pkt 5 skarżąca powinna wykazać w skardze, że występuje wypadek wyjątkowy uzasadniający wniesienie skargi. Warunek ten nie został spełniony. Jako przyczynę nie zaskarżenia postanowienia, od którego została wniesiona skarga wskazano, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia bez swojej winy. Pomijając, że twierdzenie to nie zostało należycie umotywowane, należy podnieść, że skarżąca nie odniosła się jednocześnie w żaden sposób do faktu, że jej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, jako spóźniony, został prawomocnie odrzucony, po oddaleniu przez Sąd Apelacyjny zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w Z. w tym zakresie.
Odrzucenie zażalenia skarżącej na postanowienie o nadaniu przeciwko skarżącej 3 klauzuli wykonalności, z przyczyn wyżej wskazanych, nie daje podstaw do oceny, że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi. Skarga nie spełnia zatem wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. i z tego względu podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.