III CNP 38/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 38/10

POSTANOWIENIE

Dnia 3 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z wniosku W. P.

przy uczestnictwie A. H., A. P., R. H., E. P., B. P.-K. i K. P.

o dział spadku i zniesienie współwłasności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 grudnia 2010 r.,

na skutek skargi wnioskodawczyni

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 16 kwietnia 2008 r., sygn.

akt II Ca (…),

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wniesiona przez wnioskodawczynię skarga o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 16 kwietnia

2008 r. pozbawiona jest niektórych spośród niezbędnych elementów tej skargi

wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Skarżąca nie

uprawdopodobniła wyrządzenia jej szkody spowodowanej wydaniem orzeczenia,

którego skarga dotyczy. Za spełnienie tego wymogu nie można uznać stwierdzeń, że

wyrządzona szkoda ma postać zaniżenia udziału należnego Wnioskodawczyni w działce

oraz braku wyrzeczenia w zakresie pomieszczenia sanitariatu.

Wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody przewidziany w art. 424 5 § 1

pkt 4 k.p.c. wymaga wskazania jej rodzaju i rozmiaru oraz czasu powstania, a także

przedstawienia dowodów uwiarygodniających to oświadczenie. Samo twierdzenie o

zaistnieniu szkody nie jest wystarczające do uznania spełnienia wymagania określonego

w tym przepisie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III

CNP 5/05; z dnia 26 stycznia 2006 r., V CNP 98/05; z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP

38/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 141; z dnia 9 lutego 2006 r., IV CNP 42/05; z dnia 15

lutego 2006 r., IV CNP 7/05).

Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.,

ponieważ skarżąca ograniczyła się tylko do stwierdzenia, że postanowienie nie podlega

zaskarżeniu skargą kasacyjną wobec utraty przez nią gravamen do wniesienia tej

skargi. Takie sformułowanie nie

jest równoznaczne

ze spełnieniem wymogu

przewidzianego w art. 424 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia

2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu

w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący

i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia także w drodze

innych środków prawnych, np. skargi o wznowienie postępowania, nie było i nie jest

możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r.,

nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006

r., nr 7-8, poz. 140).

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art.

4248 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.