II CNP 1/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 1/09

POSTANOWIENIE

Dnia 7 kwietnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 7 kwietnia 2009 r.,

skargi R. M.

o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 18 października 2007 r., wydanego w sprawie z powództwa R. M.

przeciwko J. K.

o ustalenie i zobowiązanie,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 18 października 2007 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił

apelacje powoda R. M. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 grudnia 2006

r., oddalającego powództwo o nakazanie pozwanej J. K. przeniesienia na niego

prawa do grobu oraz ustalenia, że przysługują mu pełne i wyłączne prawo do

dysponowania grobem.

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia pozwany zarzucił naruszenie prawa materialnego, tj. art. 7 ust. 2

ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz. U.

Z 2000 r., Nr 23, poz. 295 ze zm.). Wskazał, że poniósł szkodę, gdyż opłacił

miejsce na cmentarzu i dokonał renowacji tego miejsca. Dodał, że zaskarżenie

orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna zawierać: 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze

wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, 2) przytoczenie jej

podstaw oraz ich uzasadnienie, 3)wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone

orzeczenie

jest

niezgodne,

4)

uprawdopodobnienie

wyrządzenia

szkody,

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, 5) wykazanie,

że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie

było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 – że

występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, 6) wniosek

o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) szkody polega na

przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została

wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy

z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz.

141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r.,

III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ.).

Skarżący tego obowiązku nie spełnił. Wskazał jedynie, że dokonał wydatków

w związku z miejscem na cmentarzu, a wydane orzeczenie ogranicza jego prawa.

Poniesione przez niego wydatki nie mają żadnego związku z zaskarżonym

wyrokiem, dokonane zostały bowiem znacznie wcześniej i nie pozostają

w jakiejkolwiek z nim relacji. Już z tego tylko względu skarga podlega odrzuceniu.

Niezależnie od tego, skarga nie spełnia również wymogu określonego

w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Wykazanie w skardze o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia

w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5

k.p.c.) polega na ujawnieniu i przedstawieniu tej okoliczności w sposób

wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz na dowiedzeniu jej istnienia

i przekonywającym uzasadnieniu. Niezbędne jest przedstawienia analizy prawnej

przepisów

dotyczących

środków

zaskarżenia,

których

zastosowanie

–

w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z innych

przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. (por. postanowienie SN z dnia

27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140, postanowienie SN z dnia

28 lutego 2006 r., I CNP 12/06, nie publ.). W konsekwencji wymaganie

przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. nie jest spełnione, jeżeli jak to jest

niniejszej skardze, pozwany ogranicza się do stwierdzenia, że od zaskarżonego

orzeczenia nie przysługuje skarga kasacyjna.

W skardze brak ponadto uzasadnienia podstaw skargi (art. 424 5 § 1 pkt 2

k.p.c.).

Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu

niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 424-5 § 1

k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

md