I CNP 8/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 8/11

POSTANOWIENIE

Dnia 26 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie ze skargi A. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 13 lipca 2010 r., wydanego w sprawie ze skargi Instytutu Pamięci Narodowej

- Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Oddział w W.

przy uczestnictwie A. P. prowadzącego działalność gospodarczą

pod nazwą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe M. A. P. z siedzibą w B.

o udzielenie zamówienia publicznego,

po rozpoznaniu skargi A. P. na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2011 r.,

1) odrzuca skargę;

2) zasądza od skarżącego A. P. na rzecz przeciwnika skargi Instytutu Pamięci Narodowej w W. Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu kwotę 1200 zł

(jeden tysiąc dwieście złotych) tytułem kosztów

postępowania wszczętego wniesieniem skargi.

Uzasadnienie

Skarga A. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego z dnia 13 lipca 2010 r. pozbawiona jest dwóch niezbędnych

elementów tej skargi, a wymienionych w art. 4245 § 1 pkt 2 i 5 k.p.c.

Skarga nie zawiera przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia, a więc

wskazania podstawy, na której skarga została oparta (art. 424 5 § 1 pkt 2 k.p.c.)

Braku tego nie sanuje okoliczność, że na stronie 2 skargi podane zostały przepisy

prawa, z którymi w ocenie skarżącego zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.

Tymczasem wymagania skargi przewidziane w pkt 2 i 3 art. 424 5 § 1 k.p.c. są

niezależne od siebie i spełniają, jako odrębne elementy skargi, różne funkcje.

Oba te elementy nie mogą być utożsamiane i ujęte łącznie, lecz wymagają

odrębnego sformułowania i uzasadnienia (por. postanowienia Sądu Najwyższego

z dnia 28 października 2005 r., V CNP 24/05; z dnia 28 października 2005 r.,

V CNP 6/05; z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 41/06; z dnia 28 lutego 2006 r., I CNP

12/06; z dnia 2 marca 2006 r., IV CNP 16/06).

Ponadto nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 424 § 1 pkt 5

k.p.c., ponieważ skarżący na stronie 4 skargi ograniczył się tylko do stwierdzenia,

że wyrok nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną zgodnie z art. 198g PZP.

Takie sformułowanie

nie

jest

równoznaczne

ze

spełnieniem

wymogu

przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia

17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie

polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej

w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia, a także w drodze innych środków prawnych np. skargi o wznowienie

postępowania, nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia

2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 r., nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia

27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140).

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w punkcie 1 sentencji na

podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

O kosztach postępowania wszczętego wniesieniem skargi orzeczono

na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 5 w zw.

z § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września

2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez

Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego

ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr. 163, poz. 1349 ze zm.).