Supreme Court dismisses appeal for failure to prove facts without evidence and orders costs against the municipality.

Απόφαση 504 / 2021 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 504/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Καλαϊτζή, Γεώργιο Παπανδρέου, Αναστασία Περιστεράκη-Εισηγήτρια, Μαρία Μουλιανιτάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Οκτωβρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δήμου Χερσονήσου, ως καθολικού διαδόχου του πρώην Δήμου Χερσονήσου (άρθρο 1 παρ. 2 αρ. 17.6 του Ν. 3852/2010), που εδρεύει στις Γούρνες Ηρακλείου και εκπροσωπείται νόμιμα από το Δήμαρχό του, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Παχιαδάκη που ανακάλεσε την από 29-09-2020 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, παραστάθηκε στο ακροατήριο και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΚΡΗΤΙΚΑ ΓΚΟΛΦ ΑΕ", που εδρεύει στη θέση ... της Δημοτικής Ενότητας Χερσονήσου του Δήμου Χερσονήσου και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Γρηγόριο Λογοθέτη και Κώστα Παπαδάκη, που κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-07-2014 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 85/2017 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1/2019 του Τριμελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 19-04-2019 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

[1] Κατά το άρθρο 559 αρ.1ΚΠολ, αναίρεση επιτρέπεται, αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου. Ο λόγος αυτός ιδρύεται, όταν χώρησε ψευδής ερμηνεία ή κακή εφαρμογή κανόνα ουσιαστικού δικαίου. Εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει, όταν αποδόθηκε μεν, στη μείζονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, ορθά, η έννοια του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, στη συνέχεια, όμως, δεν εφαρμόστηκε ο ίδιος στη συγκεκριμένη περίπτωση, αν και τα περιστατικά που δέχτηκε ανέλεγκτα ο δικαστής της ουσίας υπάγονταν σ` αυτόν (ΟλΑΠ 36/1988, 4/2006). Με τον παρόντα λόγο ελέγχονται και τα σφάλματα του δικαστηρίου, κατά την εκτίμηση του νόμω βασίμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κλπ. ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν έγινε δεκτή ως νόμιμη κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου (ΑΠ 897/2019). Για το ορισμένο του σχετικού αναιρετικού λόγου, στην περίπτωση αυτή, πρέπει στο αναιρετήριο να διαλαμβάνεται το περιεχόμενο, δηλαδή η ιστορική βάση της αγωγής ή του ισχυρισμού, ώστε από αυτό να προκύπτει η προβαλλόμενη νομική πλημμέλεια, ενόψει του ότι η αοριστία του λόγου αναίρεσης δεν μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (ΟλΑΠ 28/1998).

Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων διατείνεται ότι το Εφετείο με το να απορρίψει ως μη νόμιμη την κυρία βάση της αγωγής του περί κτήσεως της κυριότητάς του επί του επιδίκου με το θεσμό της αμνημόνευτης αρχαιότητας, λόγω μη συνδρομής των απαιτούμενων προϋποθέσεων, αφού η Κρήτη προσαρτήθηκε στην Ελλάδα το έτος 1915 και έως την έναρξη ισχύος του ΑΚ (23-02-1946) δεν είχε παρέλθει χρόνος 80 ετών, έτσι ώστε το διαρρεύσαν χρονικό διάστημα να μην επαρκεί για να προσδώσει στο επίδικο την ιδιότητα του κοινοχρήστου, υπέπεσε στην προβλεπόμενη από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ πλημμέλεια και δη εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις του άρθρου 97 του οθωμανικού νόμου περί γαιών της 7ης Ραμαζάν του έτους εγίρας (δηλ 1856 μ.X.) "εγκαταλελειμένες γαίες" (εραζίν - μετρουκέ), την Συνθήκη των Αθηνών της 1/14 Νοεμβρίου 1913, που κυρώθηκε με τον ΔΣΙΓ της 14/14 Νοεμβρίου 1913 "περί ειρήνης μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, το άρθρο 1 ν.2074/1920 "περί των εν ταις νέαις χώραις κοινοτικών γαιών" του ν.δ/τος 31/1968, των άρθρων 21 του νδ της 22 Απριλίου/16Μαίου 1926 και 4 παρ.1 του αν.1539/1938.

Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος ως αόριστος, γιατί δεν αναφέρονται με πληρότητα στο αναιρετήριο τα πραγματικά περιστατικά που επικαλέστηκε ο αναιρεσείων με την αγωγή του για τη στήριξη της κυρίας βάσης της, ώστε να προκύπτει η αποδιδόμενη νομική πλημμέλεια, ενόψει του ότι η αοριστία του πιο πάνω λόγου αναίρεσης δεν μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο.

[2] Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 11γ του ΚΠολΔ, κατά την οποία αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, συνάγεται ότι ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται αν το δικαστήριο δεν εισήλθε στην αποδεικτική διαδικασία, ώστε να επιβάλλεται η λήψη υπόψη των άνω αποδεικτικών μέσων, αλλά απέρριψε την αγωγή ως μη νόμιμη ως προς την κυρία βάση αυτής, όπως στην προκείμενη περίπτωση δέχθηκε το Εφετείο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του.

Γι` αυτό ο πρώτος κατά το δεύτερο μέρος εκ του άρθρου 559 αρ. 11 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, με τον οποίον ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο, σχετικά με την κυρία βάση της αγωγής του που απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη τα προσαχθέντα ενώπιον του και επικληθέντα από τον αυτόν έγγραφα και δη:

α) την …/2008 γνωμοδότηση του άλλοτε έμμισθου δικηγόρου του κ. Α. Γ. με θέμα "Ενέργειες για τα καταπατηθέντα ακίνητα του Δήμου Χερσονήσου στις θέσεις "..." και "...",

β) την .../1912 κατακύρωση ακινήτου στον Ε.Τ.,

γ) τα .../1979, .../1979 και .../1983 συμβόλαια δωρεάς και

δ) τις 260/2001, 78/2001 και 167/2001 αποφάσεις του Μον.Πρωτ. Ηρακλείου πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

[3] Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ.1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσία την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν προφανή την παράβαση (ΑΠ 24/2015).

Για το ορισμένο του ανωτέρω από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγου αναίρεσης πρέπει να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο τόσο η διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε, όσο και το αποδιδόμενο στην προσβαλλομένη απόφαση νομικό σφάλμα, στη δε περίπτωση της κατ` ουσίαν έρευνας της υπόθεσης πρέπει επίσης να παρατίθενται στο αναιρετήριο οι παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά από αυτήν και υπό τα οποία συντελέσθηκε η επικαλουμένη παράβαση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου (ΟλΑΠ 1/2016, ΟλΑΠ 2/2013, ΟλΑΠ 20/2005). Μάλιστα δεν αρκεί η μνεία αποσπασματικών παραδοχών της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης κατ` επιλογή του αναιρεσείοντος, αλλά πρέπει να αναφέρεται το σύνολο των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά με την προσβαλλόμενη απόφαση, έστω και κατά τρόπο συνοπτικό, με βάση τα οποία αυτή κατέληξε σε δυσμενές για τον αναιρεσείοντα συμπέρασμα (ΟλΑΠ 28/1998, ΑΠ 259/2019, ΑΠ 319/2017).

Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Για να είναι δε ορισμένος ο λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται ότι η προσβαλλομένη απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση εξαιτίας ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών, πρέπει στο αναιρετήριο, πλην της αναφοράς στη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε, του προταθέντος ουσιώδους αυτοτελούς ισχυρισμού και των θεμελιούντων αυτόν πραγματικών περιστατικών, το μεν να αναφέρονται οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, το δε να εξειδικεύονται οι ανεπάρκειες ή οι αντιφάσεις που προσάπτονται στις ως άνω παραδοχές, δηλαδή, να διαλαμβάνεται ποίες επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιλαμβάνει η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας ή που εντοπίζονται οι αντιφάσεις της (ΟλΑΠ 20/2005).

Εξάλλου, ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 8 περ. β` του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται, αν το δικαστήριο που δίκασε έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό που προτάθηκε και τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (ΑΠ 250/2014), γεγονός που συμβαίνει και όταν η απόφαση περιέχει παραδοχές αντίθετες με τον ισχυρισμό (ΟλΑΠ 11/1996).

Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νοούνται οι νόμιμοι, παραδεκτοί, ορισμένοι και λυσιτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό, είτε ως αμυντικό μέσο και, συνακόλουθα, στηρίζουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης, αντένστασης ή λόγου έφεσης, όχι, όμως, και οι αιτιολογημένες αρνήσεις τους, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων, αλλά ούτε και οι μη νόμιμοι, απαράδεκτοι, αόριστοι και αλυσιτελείς ισχυρισμοί, οι οποίοι δεν ασκούν επίδραση στην έκβαση της δίκης και στους οποίους το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει (ΟλΑΠ 14/2004).

Ακόμη "πράγμα", κατά την έννοια της ίδιας διάταξης, είναι κάθε περιστατικό που, αφηρημένως λαμβανόμενο, οδηγεί, κατά νόμο, στη γέννηση ή κατάλυση του ασκούμενου με την αγωγή ή την ένσταση δικαιώματος, ανεξάρτητα από τη βασιμότητά του, η οποία είναι ζητούμενο της αποδεικτικής διαδικασίας και όχι προϋπόθεση αυτοτέλειας του ισχυρισμού (ΑΠ 87/2013).

Με βάση αυτά, δεν αποτελούν "πράγματα", με την παραπάνω έννοια, η επίκληση των αποδεικτικών μέσων και του περιεχομένου των αποδείξεων και, πολύ περισσότερο, η αξιολόγηση από το δικαστήριο του περιεχομένου των εγγράφων και των λοιπών αποδεικτικών μέσων αλλά ούτε και τα επιχειρήματα ή συμπεράσματα που διατυπώνονται κατά την εκτίμηση των αποδείξεων (ΑΠ 87/2013).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔ, είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης, που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται: α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση, ήτοι από την ανάγνωση μόνο της απόφασης, χωρίς να απαιτείται και επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων και γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη.

Η διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί εκδήλωση της θεμελιώδους αρχής ότι ο Άρειος Πάγος ελέγχει τη νομιμότητα της απόφασης του δικαστηρίου της ουσίας με βάση την πραγματική και νομική κατάσταση που όφειλε να λάβει υπόψη του ο ουσιαστικός δικαστής, καθιερώνει την ειδική προϋπόθεση του παραδεκτού των λόγων αναίρεσης, η συνδρομή της οποίας πρέπει να προκύπτει από το αναιρετήριο.

Πρέπει, δηλαδή, να αναφέρεται στο αναιρετήριο, ότι ο ισχυρισμός που στηρίζει το λόγο αναίρεσης, είχε προταθεί και, μάλιστα, νόμιμα στο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση. Εξάλλου, το ότι ο ισχυρισμός έπρεπε να ληφθεί αυτεπάγγελτα υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας, δεν έχει σημασία, διότι, στην περίπτωση αυτή, το δικαστήριο παραβίασε μεν το νόμο, όμως λόγος αναίρεσης δεν μπορεί να ιδρυθεί, αν ο σχετικός ισχυρισμός δεν είχε προταθεί νόμιμα από τον διάδικο, εκτός αν συντρέχει κάποια από τις παραπάνω εξαιρέσεις.

Και στις περιπτώσεις, όμως, αυτές, για να είναι παραδεκτός ο σχετικός ισχυρισμός, που προτείνεται για πρώτη φορά στον Άρειο Πάγο, όταν αφορά τη δημόσια τάξη ή όταν το σφάλμα προκύπτει από την ίδια την απόφαση, πρέπει τα πραγματικά γεγονότα στα οποία στηρίζεται, να είχαν υποβληθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και να γίνεται στο αναιρετήριο επίκληση της υποβολής αυτής.

Επομένως, ο ισχυρισμός πρέπει να παρατίθεται στο αναιρετήριο, όπως προτάθηκε στο δικαστήριο της ουσίας, ενώ πρέπει να αναφέρεται και ο χρόνος και ο τρόπος πρότασής του ή επαναφοράς του στο ανώτερο δικαστήριο, ώστε να μπορεί να κριθεί, με βάση το αναιρετήριο, αν ήταν παραδεκτός και νόμιμος. Το απαράδεκτο αυτό αφορά όλους τους λόγους αναίρεσης (ΑΠ 1059/2017).

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε ανελέγκτως ότι αποδείχθηκαν τα εξής κρίσιμα περιστατικά:

«| Η εναγόμενη ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΚΡΗΤΙΚΑ ΓΚΟΛΦ ΑΕ" συστάθηκε το έτος 1997, δυνάμει του με αριθ 68.324/11.8.1997 συμβολαιογραφικού εγγράφου του συμβολαιογράφου Ηρακλείου, Θεόφραστου Καλουτσάκη, με σκοπό την αγορά γηπέδων, την κατασκευή και εκμετάλλευση με οποιονδήποτε τρόπο γηπέδων γκολφ και άλλων εγκαταστάσεων.

Μετά τη σύσταση της και προς επίτευξη του εταιρικού της σκοπού, η εναγόμενη κατά τα έτη 1998 έως 2001 προέβη στην αγορά συνολικής εκτάσεως 714.091,87 τ.μ. που βρίσκεται στη θέση "... ή ... ή ...", όπως αυτή απεικονίζεται στο από Φεβρουάριου 2002 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου Ηρακλείου Η. Η., δυνάμει των με αριθμ..../1998, .../1998 της συμβολαιογράφου Στέλλας Σφακιανάκη, .../1998 του συμβολαιογράφου Γ.

Σαββάκη, .../1998, .../1998 της συμβολαιογράφου Πολύτιμης Πρίφτη, .../1998, .../1998, .../1998, .../1998, .../1998, .../1998, .../1998 του συμβολαιογράφου Γ.Σαββάκη, .../1998, .../1998, .../1998, .../1998, .../1998, .../1998 της συμβολαιογράφου Πολυτίμης Πρίφτη, .../1998 του συμβολαιογράφου Σαββάκη, .../1998, .../1998, .../1998, .../1998, της συμβολαιογράφου Ευαγγελίας Πετράκη, .../1998 της συμβολαιογράφου Στέλλας Σφακιανάκη, .../1998 του συμβολαιογράφου Γ.

Σαββάκη, .../1998, .../1998, .../1998, .../1998, .../1998 της συμβολαιογράφου Στέλλας Σφακιανάκη, .../1998 της συμβολαιογράφου Ευαγγελίας Πετράκη, .../1998, .../1998 της συμβολαιογράφου Στέλλας Σφακιανάκη, .../1998, .../1998, .../1998, .../1998 της συμβολαιογράφου Πολύτιμης Πρίφτη, 790/1998 της συμβολαιογράφου Στέλλας Σφακιανάκη, .../1998, .../1998 του συμβολαιογράφου Γ.

Σαββάκη, .../1998, .../1998, .../1998 της συμβολαιογράφου Πολύτιμης Πρίφτη, .../1998 του συμβολαιογράφου Γ. Σαββάκη, 1.../1998, .../1998, .../1998, .../1998 της συμβολαιογράφου Πολύτιμης Πρίφτη, .../1998, .../1998, .../1998, .../1998 του συμβολαιογράφου Γ. Σαββάκη, .../1998, .../1998, .../1998, .../1998, .../1998, .../1998, .../1998 της συμβολαιογράφου Ευαγγελίας Πετράκη, .../1998 του συμβολαιογράφου Γ.

Σαββάκη, .../1998, .../1998 της συμβολαιογράφου Ευαγγελίας Πετράκη, .../1998, 17845/1998 του συμβολαιογράφου Γ. Σαββάκη, .../1998 της συμβολαιογράφου Πολύτιμης Πρίφτη, 17959/1999, .../1999, .../1999, .../1999 του συμβολαιογράφου Γ. Σαββάκη, .../1999 του συμβολαιογράφου Γ. Σμυρνάκη, 44/1999 της συμβολαιογράφου Ελένης Δρουγκάκη, .../2001, .../2001 και .../2001 του συμβολαιογράφου Γ.

Σαββάκη, νομίμως μεταγεγραμμένων στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Χερσονήσου.

Από τις ανωτέρω συμβάσεις αγοραπωλησιών, αυτές οι οποίες αφορούν στην επίδικη έκταση και αποτελούν τους τίτλους της εναγόμενης με παράγωγο τρόπο κτήσης είναι οι εξής:

1) Το με αριθμό .../1998 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Χερσονήσου Γεωργίου Σαββάκη, που έχει μεταγράφει νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Χερσονήσου, στον τόμο … και με αύξοντα αριθμό ..., δυνάμει του οποίου η εναγομένη απέκτησε το δικαίωμα κυριότητας του 1/5 εξ αδιαιρέτου ενός αγρού, κείμενου στη θέση "... ή ... ή ..." έκτασης 9.047,60 τ.μ., λόγω αγοράς από την Κ. Γ. του Ζ., στην οποία αναφέρεται ότι περιήλθε "με άτυπη δωρεά από τον πατέρα της Ζ. Γ. του Κ. το έτος 1975" και κατέστη κυρία με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας.

2) Το με αριθμό .../1998 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Χερσονήσου Γεωργίου Σαββάκη, που έχει μεταγράφει νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Χερσονήσου, στον τόμο … και με αύξοντα αριθμό ..., δυνάμει του οποίου η εναγομένη απέκτησε το δικαίωμα κυριότητας των 11/20 εξ αδιαιρέτου ενός αγρού, κείμενου στη θέση "... ή ... ή ..." έκτασης 9.047,60 τ.μ., λόγω αγοράς από τους Μ. σύζυγο Κ. Λ. το γένος Λ. και Α. Τ. (4/20), Δ. Α. Π. (1/3), Γ. Α. Π. (1/3), Μ. Α. Π. (1/3) και Μ. Ζ. Π. (4/20), στους οποίους αναφέρεται ότι περιήλθε "με άτυπη δωρεά από τους γονείς τους πριν από τριάντα και πλέον χρόνια" και κατέστησαν κύριοι κατά τα ανωτέρω ποσοστά με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας.

3) Το με αριθμό .../1998 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Χερσονήσου Γεωργίου Σαββάκη, που έχει μεταγράφει νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Χερσονήσου, στον τόμο ... και με αύξοντα αριθμό ..., δυνάμει του οποίου η εναγομένη απέκτησε το δικαίωμα κυριότητας του 1/15 εξ αδιαιρέτου ενός αγρού, κείμενου στη θέση "... ή ... ή ..." έκτασης 9.047,60 τ.μ., λόγω αγοράς από την Μ. σύζυγο Ν. Μ. το γένος Ε. και Ε. Φ., στην οποία αναφέρεται ότι περιήλθε "με άτυπη δωρεά από τους γονείς της πριν από σαράντα περίπου χρόνια" και κατέστη κυρία κατά το ανωτέρω ποσοστό με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας.

4) Το με αριθμό .../1998 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Χερσονήσου Γεωργίου Σαββάκη, που έχει μεταγράφει νόμιμα στα μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Χερσονήσου, στον τόμο ... και με αύξοντα αριθμό ..., δυνάμει του οποίου η εναγομένη απέκτησε το δικαίωμα κυριότητας των 2/15 εξ αδιαιρέτου ενός αγρού, κείμενου στη θέση "... ή ... ή ..." έκτασης 9.047,60 τ.μ., λόγω αγοράς από τις Α. σύζυγο Ι. Τ. το γένος Ε. Φ. (1/15) και Ά. σύζυγο Γ. Π. του γένος Ε. Φ. (1/15), στις οποίες αναφέρεται ότι περιήλθε "με άτυπη δωρεά από τους γονείς τους πριν από τριάντα και πλέον χρόνια" και κατέστησαν κυρίες κατά τα ανωτέρω ποσοστά με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας.

5) Το με αριθμό .../1998 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Χερσονήσου Γεωργίου Σαββάκη, που έχει μεταγράφει νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Χερσονήσου, στον τόμο ... και με αύξοντα αριθμό ..., δυνάμει του οποίου η εναγομένη απέκτησε το δικαίωμα κυριότητας του 1/20 εξ αδιαιρέτου ενός αγρού, κείμενου στη θέση "... ή ... ή ..." έκτασης 9.047,60 τ,μ., λόγω αγοράς από τον Ε. Α. και Π. Π., στον οποίο αναφέρεται ότι περιήλθε "με άτυπη δωρεά από τους γονείς του πριν από τριάντα και πλέον χρόνια" και κατέστη κύριος κατά το ανωτέρω ποσοστό με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας.

6) Το με αριθμό .../2001 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Χερσονήσου Γεωργίου Σαββάκη, που έχει μεταγράφει νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Χερσονήσου, στον τόμο ... και με αύξοντα αριθμό ..., δυνάμει του οποίου η εναγομένη απέκτησε το δικαίωμα κυριότητας ενός αγρού, κείμενου στη θέση "... ή ..." έκτασης 4.521,30 τ.μ., λόγω αγοράς από τον Ε. Ε. και Σ. Τ., στον οποίο αναφέρεται ότι περιήλθε "με άτυπη δωρεά από τους γονείς του πριν από τριάντα πέντε και πλέον χρόνια" και κατέστη κύριος αυτού με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας.

7) Το με αριθμό .../1998 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Χερσονήσου Γεωργίου Σαββάκη, που έχει μεταγράφει νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Χερσονήσου, στον τόμο ... και με αύξοντα αριθμό ..., δυνάμει του οποίου η εναγομένη απέκτησε το δικαίωμα κυριότητας ενός αγρού, κείμενου στη θέση "... ή ... ή ...", έκτασης 5.631,66 τ.μ., λόγω αγοράς από τον Ν. Ε. και Δ. Κ., στον οποίο αναφέρεται ότι περιήλθε "με άτυπη δωρεά από τους γονείς του πριν από τριάντα και πλέον χρόνια" και κατέστη κύριος αυτού με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας.

8) Το με αριθμό .../2001 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Χερσονήσου Γεωργίου Σαββάκη, που έχει μεταγράφει νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Χερσονήσου, στον τόμο ... και με αύξοντα αριθμό 80208, δυνάμει του οποίου η εναγομένη απέκτησε το δικαίωμα κυριότητας ενός αγρού, κείμενου στη θέση "... ή ... ή ... ή ...", έκτασης 7.276,24 τ.μ., λόγω αγοράς από τον Α. θετό τέκνο Ε. Κ. Δ., φυσικό τέκνο Μ. και Α. Γ., στον οποίο αναφέρεται ότι περιήλθε "εκ κληρονομιάς του αποβιώσαντος θετού πατρός του Ε. Κ. Δ. την οποία απεδέχθη δυνάμει της υπ αριθμ. .../20-5-74 πράξεως μεταγεγραμμένης νόμιμα και το οποίο ακίνητο ο άνω κληρονομούμενος είχε αποκτήσει εκ πατρομητρικής κληρονομιάς και εκ χρησικτησίας".

9) Το με αριθμό .../1998 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Χερσονήσου Γεωργίου Σαββάκη, που έχει μεταγράφει νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Χερσονήσου, στον τόμο ... και με αύξοντα, αριθμό ..., δυνάμει του οποίου η εναγομένη απέκτησε το δικαίωμα κυριότητας ενός αγρού, κείμενου στη θέση "... ή ... ή ..." έκτασης 39.600,77 τ.μ. λόγω αγοράς από την Ε. σύζυγο Ι. Μ., στην οποία αναφέρεται ότι περιήλθε "με άτυπη δωρεά από τους γονείς της πριν από τριάντα περίπου χρόνια" και κατέστη κυρία κατά το ανωτέρω ποσοστό με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας.

10) Το με αριθμό .../27-2-1998 συμβόλαιο αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου Χερσονήσου Ευαγγελίας Στυλιανού Πετράκη, που έχει μεταγράφει νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Χερσονήσου, στον τόμο ... και με αύξοντα αριθμό ..., δυνάμει του οποίου η εναγομένη απέκτησε το δικαίωμα κυριότητας ενός αγρού, κείμενου στη θέση "... ή ...", έκτασης 5.973,93 τ.μ., λόγω αγοράς από τον Α. Ρ. του Δ. και Δ., στον οποίο αναφέρεται ότι περιήλθε "με άτυπη δωρεά που έγινε προς αυτόν από την μητέρα του Δ. σύζυγο Δ. Ρ. το γένος Α. Γ. πριν από εικοσιπέντε και παραπάνω χρόνια" και κατέστη κύριος αυτού με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας.

11) Το με αριθμό .../1998 συμβόλαιο αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου Χερσονήσου Ευαγγελίας Στυλιανού Πετράκη, που έχει μεταγράφει νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Χερσονήσου, στον τόμο ... και με αύξοντα αριθμό ..., δυνάμει του οποίου η εναγομένη απέκτησε το δικαίωμα κυριότητας ενός αγρού, κείμενου στη θέση "... ή ...", έκτασης 20.023,16 τ.μ., λόγω αγοράς από τους Ε. χήρα Ι. Δ. το γένος Χ. Φ. (1/4), Μ. Δ. του Ι. (1/4), Μ. Δ. του Ι. (1/4) και Α. Δ. (1/4), στους οποίους αναφέρεται ότι περιήλθε "από κληρονομιά του ... αδιαθέτως αποβιώσαντος συζύγου της πρώτης και πατέρα των λοιπών Ι. Δ. του Α. και Φ. την οποία κληρονομιά αποδέχθηκαν αυτοί με το με αριθμό .../11 -10-1977 δηλωτικό αποδοχής κληρονομιάς του Συμβολαιογράφου Χερσονήσου Γεωργίου Σωκράτη Σαββάκη, νόμιμα μεταγεγραμμένου […].

12) Το με αριθμό .../1998 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Χερσονήσου Γεωργίου Σαββάκη, που έχει μεταγράφει νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Χερσονήσου, στον τόμο ... και με αύξοντα αριθμό ..., δυνάμει του οποίου η εναγομένη απέκτησε το δικαίωμα κυριότητας ενός αγρού, κείμενου στη θέση "... ή ...", έκτασης 18.155,29 τ.μ., λόγω αγοράς από τον Ι. Γ. και Ε. Μ., στον οποίο αναφέρεται ότι περιήλθε "με άτυπη δωρεά από τους γονείς του πριν από σαράντα περίπου χρόνια" και κατέστη κύριος αυτού με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας.

13) Το με αριθμό .../1998 συμβόλαιο αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου Χερσονήσου Πολύτιμης Πρίφτη, που έχει μεταγράφει νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Χερσονήσου, στον τόμο ... και με αύξοντα αριθμό ..., δυνάμει του οποίου η εναγομένη απέκτησε το δικαίωμα κυριότητας ενός αγρού, κείμενου στη θέση "...", έκτασης 9.462,14 τ.μ., λόγω αγοράς από τον Κ. Φ. του Α. και Ε., στον οποίο αναφέρεται ότι περιήλθε "από άτυπη παραχώρηση που έκανε προς αυτόν ο παππούς του Ι. Φ. του έτος 1967-1968 περίπου" και κατέστη κύριος αυτού με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας.

14) Το με αριθμό .../1998 συμβόλαιο αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου Χερσονήσου Στυλιανής Γεωργίου Σφακιανάκη, που έχει μεταγράφει νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Χερσονήσου, στον τόμο ... και με αύξοντα αριθμό ..., δυνάμει του οποίου η εναγομένη απέκτησε το δικαίωμα κυριότητας ενός αγρού, κείμενου στη θέση "..." έκτασης 22.236,73 τ.μ., λόγω αγοράς από την Α. σύζυγο Α. Λ. του γένος Ε. και Υ. Λ., στην οποία αναφέρεται ότι περιήλθε "με άτυπη δωρεά από τους γονείς της πριν από τριάντα περίπου χρόνια" και κατέστη κυρία κατά το ανωτέρω ποσοστό με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας.

15) Το με αριθμό .../1998 συμβόλαιο αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου Χερσονήσου Στυλιανής Γεωργίου Σφακιανάκη, που έχει μεταγράφει νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Χερσονήσου, στον τόμο ... και με αύξοντα αριθμό ..., δυνάμει του οποίου η εναγομένη απέκτησε το δικαίωμα κυριότητας 1/3 εξ αδιαιρέτου ενός αγρού, κείμενου στη θέση "..." έκτασης 66.253,38 τ.μ., λόγω αγοράς από την Α. σύζυγο Α. Λ. του γένος Ε. και Υ. Λ., στην οποία αναφέρεται ότι περιήλθε "δυνάμει του με αριθμό .../29-10-91 πωλητηρίου συμβολαίου του Συμβολαιογράφου Χερσονήσου Γεωργίου Σαββάκη νόμιμα μεταγεγραμμένου [...].

16) Το με αριθμό .../1998 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Χερσονήσου Γεωργίου Σαββάκη, που έχει μεταγράφει νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Χερσονήσου, στον τόμο ... και με αύξοντα αριθμό ..., δυνάμει του οποίου η εναγομένη απέκτησε το δικαίωμα κυριότητας 1/3 εξ αδιαιρέτου ενός αγρού κείμενου στη θέση "... ή ... ή ... ή ... " έκτασης 66.253,38 τ.μ., και ενός αγρού, κείμενου στη ίδια ως άνω θέση έκτασης 18.385,63 τ.μ., λόγω αγοράς από την Α. σύζυγο Κ. Π. το γένος Μ. Π., στην οποία αναφέρεται ότι περιήλθε "εξ αγοράς παρά του Γεωργίου Χριστόφορου Κασσαβέτη δυνάμει του υπ' αριθμόν .../29-10-1991 πωλητηρίου συμβολαίου ... νόμιμα μεταγεγραμμένου [...].

17) Το με αριθμό .../1998 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Χερσονήσου Γεωργίου Σαββάκη, που έχει μεταγράφει νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Χερσονήσου, στον τόμο ... και με αύξοντα αριθμό ..., δυνάμει του οποίου η εναγομένη απέκτησε το δικαίωμα κυριότητας ενός αγρού, κείμενου στη θέση "..." έκτασης 25.456,97 τ.μ., λόγω αγοράς από τον Ε. Γ. και Α. Κ., στον οποίο αναφέρεται ότι περιήλθε "εκ δωρεάς παρά του Γ. Ε. Κ. δυνάμει του υπ' αριθμόν .../6-12-1979 συμβολαίου δωρεάς εν ζωή νόμιμα μεταγεγραμμένου [...].

18) Το με αριθμό .../1998 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Χερσονήσου Γεωργίου Σαββάκη, που έχει μεταγράφει νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Χερσονήσου, στον τόμο ... και με αύξοντα αριθμό ..., δυνάμει του οποίου η εναγομένη απέκτησε το δικαίωμα κυριότητας ενός αγρού, κείμενου στη θέση "... ή ... ή ...", έκτασης 20.244,80 τ.μ., λόγω αγοράς από τον Ν. Α. και Ε. Κ., στον οποίο αναφέρεται ότι περιήλθε "με άτυπη δωρεά από τους γονείς του πριν από σαράντα περίπου χρόνια" και κατέστη κύριος αυτού με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας.

19) Το με αριθμό .../1998 συμβόλαιο αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου Χερσονήσου Πολύτιμης Πρίφτη, που έχει μεταγράφει νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Χερσονήσου, στον τόμο ... και με αύξοντα αριθμό ..., δυνάμει του οποίου η εναγομένη απέκτησε το δικαίωμα κυριότητας 1/3 εξ αδιαιρέτου ενός αγρού, κείμενου στη θέση "..." έκτασης 66.253,36 τ.μ., λόγω αγοράς από την Μ.

σύζυγο Α. Π. το γένος Σ. και Κ. Σ., στην οποία αναφέρεται ότι περιήλθε "από αγορά που έκανε με το υπ' αριθ. .../1991 συμβόλαιο του Συμβολαιογράφου Χερσονήσου Γεωργίου Σαββάκη, το οποίο έχει νόμιμα μεταγράφει [...].Το ακίνητο όπως αυτό αποτυπώνεται και περιγράφεται με τα περιμετρικά στοιχεία 1-2-3-4-5-6-7-8-9-10-11-12-13-1 στο από μηνάς Οκτωβρίου 2013 τοπογραφικό διάγραμμα με κλίμακα 1/2000 της Δ/νσης Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Χερσονήσου, που συνέταξε η Αγρ.Τοπογράφος Μηχανικός Ά.

Μ. και θεωρήθηκε από την Προϊσταμένη της Δ/σεως Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Χερσονήσου Μ. Π., σε πλευρές 1-2 μήκους 118,83τ.μ. ,2-3 μήκους 114,63μ., 3-4 μήκους 156,12μ., 4-5 μήκους 96,75μ., 5-6 μήκους 85,42μ., 6-7μήκους 39,48μ., 7-8 μήκους 65,88μ., 8-9 μήκους 9,94 με εν γένει επιταγμένη έκταση από τον Ελληνικό Στρατό και εν μέρει απαλλοτριωμένη έκταση με την ΚΥΑ 10035/7106/1971 ΦΕΚ 257/71 τ.

Δ' του ταμείου Εθνικής Άμυνας, Ανατολικά σε τεθλασμένη πλευρά 9-10 μήκους 807,92μ., με παλαιό δημόσιο δρόμο Ηρακλείου-Λαγκάδας και πέραν τούτου με ιδιοκτησία της εναγόμενης εταιρείας ΚΡΗΤΙΚΑ ΓΚΛΟΛΦ ΑΕ, Νοτιοδυτικά σε πλευρά 1-13 μήκους 36,27μ., 13-12 μήκους 95,66μ., 112-11 μήκους 549,28μ., με ιδιοκτησία της εναγομένης εταιρείας ΚΡΗΤΙΚΑ ΓΚΟΛΦ ΑΕ, και ιδιοκτησία κληρονόμων Φ., αποτελεί το επίδικο τμήμα της συνολικής έκτασης την οποία αγόρασε η εναγομένη σύμφωνα με τα παραπάνω συμβολαιογραφικά έγγραφα, επί του οποίου έχει ανεγείρει με δαπάνες της γήπεδο γκολφ καθώς και κτιριακές εγκαταστάσεις για την εξυπηρέτηση της ίδιας και των αθλουμένων μελών της.

Ο ενάγων προς υποστήριξη της αγωγής του προσκομίζει και επικαλείται:

1) τη με αριθμ. 16/10.12.1943 απόφαση της διοικούσας επιτροπής της Κοινότητας Χερσονήσου, με την οποία βεβαιώνεται, μεταξύ άλλων ότι οι κοινοτικές αγριάδες έχουν συνολική έκταση επτακοσίων στρεμμάτων και βρίσκονται, μεταξύ άλλων θέσεων και στη θέση "...",

2) τη με αριθμ. 36/15.11.1947 απόφαση της διοικούσας επιτροπής της Κοινότητας Χερσονήσου, με την οποία βεβαιώνεται, μεταξύ άλλων, ότι οι κοινοτικές αγριάδες έχουν συνολική έκταση οκτακόσιων στρεμμάτων και βρίσκονται, μεταξύ άλλων θέσεων και στη θέση "...",

3) τη με αριθμ.36/15.11.1947 απόφαση της διοικούσας επιτροπής της Κοινότητας Χερσονήσου, με την οποία βεβαιώνεται, μεταξύ άλλων, ότι οι κοινοτικές αγριάδες έχουν συνολική έκταση οκτακόσιων στρεμμάτων και βρίσκονται μεταξύ άλλων και στη θέση "...",

4) τη με αριθμ. 104/14.2.1954 απόφαση του κοινοτικού συμβουλίου της Κοινότητας Χερσονήσου, με την οποία αποφασίστηκε η επιβολή δικαιώματος βοσκής ποσού 9.000 δραχμών ανά κεφαλή αιγοπροβάτου στους ετεροδημότες κτηνοτρόφους, οι οποίοι έβοσκαν τα ποίμνια τους αυθαιρέτως σε αγριάδες της Κοινότητας Χερσονήσου, κειμένων, μεταξύ άλλων θέσεων και στη θέση "...",

5) τη με αριθμ.40/14.4.1955 απόφαση του κοινοτικού συμβουλίου, με την οποία καθορίστηκαν κατά θέση, όρια και έκταση οι ανήκοντες στην κοινότητα βοσκήσιμοι τόποι, που διατίθενται στους δημότες προς βοσκή των ζώων τους, μεταξύ άλλων θέσεων και στη θέση "...", όπου καθορίστηκε βοσκήσιμη έκταση διαθέσιμη προς τους αναφερόμενους στην απόφαση δημότες, έκτασης 400 στρεμμάτων, συνορεύουσα ανατολικά με Φ., δυτικά με καλλιεργημένους αγρούς, βόρεια με δημόσια οδό και νότια με καλοχωριανά κτήματα,

6) τη με αριθμ.77/15.9.1955 απόφαση του κοινοτικού συμβουλίου της Κοινότητας Χερσονήσου, με την οποία καθορίστηκαν οι κοινοτικοί βοσκότοποι και οι προϋποθέσεις χρήσης τους από τους κατοίκους της κοινότητας για τη βοσκή των ζώων τους και μεταξύ άλλων καθορίστηκε ως υπάρχον περίσσευμα των κοινοτικών βοσκήσιμων τόπων στη θέση "...", έκτασης 1000 στρεμμάτων,

7) τη με αριθμ. 104/20.11.1955 απόφαση του κοινοτικού συμβουλίου της Κοινότητας Χερσονήσου, με την οποία αποφασίστηκε η διενέργεια επαναληπτικής πλειοδοτικής δημοπρασίας για την εκμίσθωση βοσκήσιμων τόπων της κοινότητας, μεταξύ άλλων θέσεων και στη θέση "...",

8) Τη με αριθμ. 49/30.8.1956 απόφαση του κοινοτικού συμβουλίου της Κοινότητας Χερσονήσου, με ην οποία καθορίστηκαν οι κοινοτικοί βοσκότοποι και οι προϋποθέσεις χρήσης τους από τους κατοίκους της κοινότητας ια τη βοσκή των ζώων τους και μεταξύ άλλων καθορίστηκε ως υπάρχον περίσσευμα των κοινοτικών βοσκήσιμων τόπων στη θέση "...", έκτασης 1000 στρεμμάτων,

9) τη με αριθμ. 108/17.1.1956 απόφαση του κοινοτικού συμβουλίου της Κοινότητας Χερσονήσου, με την οποία καθορίστηκαν τα μέλη της πρωτοβάθμιας επιτροπής για την κατάρτιση κτηματολογίου και στην οποία μνημονεύεται έκταση κοινοτικού βοσκότοπου στις θέσεις "...-...-...-...", 8.000 στρεμμάτων, με την παρατήρηση ότι είναι " [...]διασπαρμένη υπό καλλιεργήσιμων αγρών διαφόρων ιδιοκτητών στους οποίους η οικεία βόσκηση απέτρεψε την καλλιέργεια [...],

10) τη με αριθμ.32/26.8.1972 απόφαση του κοινοτικού συμβουλίου της Κοινότητας Χερσονήσου, με την οποία εγκρίθηκε η δια πλειοδοτικής δημοπρασίας ενοικίαση των αναφερομένων κοινοτικών βοσκοτόπων, μεταξύ των οποίων και αυτός στη θέση "...", έκτασης 1000 περίπου στρεμμάτων, ο οποίος αναφέρεται ότι συνορεύει ανατολικά με παλαιά οδό Ηρακλείου - Λαγκάδος, νότια και δυτικά με περιφέρεια κοινότητας ... και βόρεια με αγροτικό δρόμο προς το ...,

11) τη με αριθμ. 15/16.9.1973 απόφαση του κοινοτικού συμβουλίου της Κοινότητας Χερσονήσου, με την οποία εγκρίθηκε η δια πλειοδοτικής δημοπρασίας ενοικίαση των αναφερόμενων κοινοτικών βοσκοτόπων, μεταξύ των οποίων και αυτός στη θέση "...", έκτασης 1.000 περίπου στρεμμάτων, ο οποίος αναφέρεται ότι συνορεύει ανατολικά με παλαιά οδό Ηρακλείου - Λαγκάδος, νότια και δυτικά με περιφέρεια κοινότητας ... και βόρεια με αγροτικό δρόμο προς το ...,

12) τη με αριθμ. 46/27.9.1975 απόφαση του κοινοτικού συμβουλίου της Κοινότητας Χερσονήσου, με την οποία καθορίστηκαν οι κοινοτικοί βοσκότοποι και οι προϋποθέσεις χρήσης τους από τους κατοίκους της κοινότητας για τη βοσκή των ζώων τους και μεταξύ άλλων, καθορίστηκε ως υπάρχων περίσσευμα των κοινοτικών βοσκήσιμων τόπων στη θέση "...", έκτασης 200 στρεμμάτων, το οποίο αναφέρεται ότι συνορεύει δυτικά με κοινότητα ... και ανατολικά, βόρεια και νότια με ιδιωτικά κτήματα,

13) τη με αριθμ. 14/18.9.1976 απόφαση του κοινοτικού συμβουλίου της Κοινότητας Χερσονήσου, με την οποία καθορίστηκαν οι κοινοτικοί βοσκότοποι και οι προϋποθέσεις χρήσης του από τους κατοίκους της κοινότητας για τη βοσκή των ζώων τους και μεταξύ άλλων καθορίστηκε ως υπάρχον περίσσευμα των κοινοτικών βοσκήσιμων τόπων στη θέση "...", έκτασης 200 στρεμμάτων, το οποίο αναφέρεται ότι συνορεύει δυτικά με κοινότητα ... και ανατολικά, βόρεια και νότια με ιδιωτικά κτήματα,

14) τη με αριθμ.24/29.9.1977 απόφαση του κοινοτικού συμβουλίου της κοινότητας Χερσονήσου, με την οποία εγκρίθηκε η δια πλειοδοτικής δημοπρασίας εκμίσθωση των αναφερομένων κοινοτικών βοσκοτόπων, μεταξύ των οποίων και αυτός στη θέση "...", ο οποίος αναφέρεται ότι συνορεύει δυτικά με κοινότητα ... και ανατολικά, βόρεια και νότια με ιδιωτικά κτήματα,

15) τη με αριθμ.27/19.10.1978 απόφαση του κοινοτικού συμβουλίου της Κοινότητας Χερσονήσου, με την οποία καθορίστηκαν οι κοινοτικοί βοσκότοποι και οι προϋποθέσεις χρήσης τους από τους κατοίκους της κοινότητας για τη βοσκή των ζώων τους και μεταξύ άλλων καθορίστηκε ως υπάρχον περίσσευμα των κοινοτικών βοσκήσιμων τόπων στη θέση "...", έκτασης 200 στρεμμάτων,

16) τη με αριθμ.28/1978 απόφαση του κοινοτικού συμβουλίου της Κοινότητας Χερσονήσου, με την οποία εγκρίθηκε η δια πλειοδοτικής δημοπρασίας εκμίσθωση των αναφερόμενων κοινοτικών βοσκότοπων, μεταξύ των οποίων και αυτός στη θέση ...", ο οποίος αναφέρεται ότι συνορεύει δυτικά με κοινότητα ... και ανατολικά, βόρεια και νότια με ιδιωτικά κτήματα,

17) τη με αριθ. 49/28.10.1979 απόφαση του κοινοτικού συμβουλίου της Κοινότητας Χερσονήσου, με την οποία καθορίστηκαν οι κοινοτικοί βοσκότοποι και οι προϋποθέσεις χρήσης τους από τους κατοίκους της κοινότητας για τη βοσκή των ζώων τους και μεταξύ άλλων, καθορίστηκε ως κοινοτικός βοσκότοπος, η αγριάδα στη θέση "...", η οποία αναφέρεται ότι συνορεύει δυτικά με κοινότητα ..., ανατολικά με ιδιόκτητες αγριάδες, βόρεια με ιδιόκτητα κτήματα και νότια με κοινότητα ...,

18) τη με αριθμ.34/7.12.1981 απόφαση του κοινοτικού συμβουλίου της Κοινότητας Χερσονήσου, με την οποία καθορίστηκαν οι κοινοτικοί βοσκότοποι και οι προϋποθέσεις χρήσης τους από τους κατοίκους της κοινότητας για τη βοσκή των ζώων τους και μεταξύ άλλων, καθορίστηκε ως κοινοτικός βοσκότοπος, η αγριάδα στη θέση "...", η οποία αναφέρεται ότι συνορεύει δυτικά με κοινότητα ..., ανατολικά με ιδιόκτητες αγριάδες, βόρεια με ιδιόκτητα κτήματα και νότια με κοινότητα ..., 19) τον από 20-11-1987 πίνακα ακίνητης περιουσίας του Προέδρου της Κοινότητας Χερσονήσου Α. Γ. Π. και

20) την από 31.12.1998 κατάσταση κοινοτικών ακινήτων του Προέδρου της Κοινότητας Χερσονήσου, Ι. Μ., στα οποία φαίνεται υπό αύξοντα αριθμό 17, έκταση 1.000 στρεμμάτων, αποτελούσα "αγριάδα - βοσκότοπο", κείμενη στη θέση "...", αξίας 3.000.000 δραχμών, ενώ ως τίτλος κτήσης αναφέρεται ότι η έκταση αυτή αποκτήθηκε άτυπα από το έτος 1912 και ότι συνορεύει ανατολικά με ιδιόκτητα κτήματα , δυτικά με Κοινότητα ..., βόρεια με ιδιόκτητα κτήματα και νότια με την κοινότητα ....

Από τα παραπάνω έγγραφα προκύπτει ότι ο ενάγων Δήμος έχει στην κυριότητα του ακίνητα, τα οποία βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή "... ή ...", χωρίς όμως να προσδιορίζεται με σαφήνεια η συνολική τους έκταση, καθώς στην περιοχή υπάρχουν και διάσπαρτα ακίνητα ιδιοκτησίας ιδιωτών. Εξάλλου αποδείχθηκε ότι η προκάτοχος του ενάγοντος Δήμου, Κοινότητα Χερσονήσου Πεδιάδος, συμμετείχε ενεργά στη σύσταση της εναγομένης και στο επενδυτικό της σχέδιο με σκοπό τη δημιουργία της επίδικης έκτασης γηπέδου και εγκαταστάσεων γκολφ, εκπροσωπούμενη από τον τότε Πρόεδρο αυτής Ι.

Μ., δυνάμει της με αριθμ. 175/4.8.1997 απόφασης του κοινοτικού συμβουλίου, καθώς συμβλήθηκε μαζί με τριάντα ακόμη νομικά πρόσωπα για την κατάρτιση του με αριθμ. 68.324/11.8.1997 συμβολαιογραφικού εγγράφου του συμβολαιογράφου Ηρακλείου Θεόφραστου Καλουτσάκη, με το οποίο συστάθηκε η εναγόμενη ανώνυμη εταιρεία, όπως προαναφέρθηκε και έγινε και η ίδια (κοινότητα) μέτοχος αυτής, αναλαμβάνοντας 10.000 μετοχές ονομαστικής αξίας 5.000 δραχμών η κάθε μία.

Για τη δημιουργία του εταιρικού κεφαλαίου η Κοινότητα Χερσονήσου, αντί μετρητών συνεισέφερε σε είδος και συγκεκριμένα δύο γεωτρήσεις ιδιοκτησίας της, που βρίσκονται εκτός των εκτάσεων που αγοράστηκαν από την εναγόμενη για τις εγκαταστάσεις του γκολφ, οι οποίες αποτιμήθηκαν από την αρμόδια επιτροπή της Νομαρχίας σε 50.000.000 δρχ..

Στη συνέχεια με το υπ' αριθμ.1 πρακτικό του ΔΣ της εταιρείας (20.8.1997) Πρόεδρος του ΔΣ ορίστηκε ο Κοινοτάρχης Χερσονήσου Ι. Μ., και Διευθύνων Σύμβουλος ο Γ. Σ., αρχιτέκτων μηχανικός, ο οποίος με το ίδιο πρακτικό εξουσιοδοτήθηκε από το ΔΣ να προβεί στις αγορές των ακινήτων της περιφέρειας της κοινότητας Χερσονήσου, επί των οποίων θα ανεγείροντο οι εγκαταστάσεις του γκολφ (γήπεδα, κτίσματα και βοηθητικοί χώροι).

Σε εκτέλεση αυτής της εντολής του ΔΣ, στο οποίο πρόεδρος ήταν όπως προαναφέρθηκε ο Κοινοτάρχης Χερσονήσου και μετείχε ως μέλος ο Ζ. Δ., Κοινοτάρχης Αιμένος Χερσονήσου, ο Γ. Σ. αγόρασε ακίνητα (κτήματα), καθ' υπόδειξη του Κοινοτάρχη Χερσονήσου Ι. Μ., ο οποίος γνώριζε τους ιδιοκτήτες - πωλητές αυτών με τη σύμφωνη γνώμη του δικηγόρου της εναγομένης Δ.

Φ., ο οποίος είχε προβεί σε έλεγχο των τίτλων ιδιοκτησίας καθώς και του Γ. Π., ο οποίος είχε αναλάβει τις διαπραγματεύσεις με τους ιδιοκτήτες γης. Στις διαπραγματεύσεις για την αγορά από τους ιδιοκτήτες συμμετείχε ενεργά ο Ε. Π., αγροφύλακας της περιοχής καθώς και ο Σ. Κ., ο οποίος μίσθωνε βοσκότοπους στην περιοχή από το έτος 1950 και εφεξής και έδινε στους ιδιοκτήτες εκμισθωτές ως μίσθωμα τυροκομικά προϊόντα, γνωρίζοντας κατά συνέπεια τους κυρίους των εκτάσεων που επρόκειτο να αγοραστούν.

Οι συναντήσεις γίνονται στο κοινοτικό γραφείο όπου αφού συγκεντρώνονταν οι ιδιοκτήτες των ακινήτων κατά ομάδες όμορων ιδιοκτησιών, στη συνέχεια μετέβαιναν επί τόπου, οι ιδιοκτήτες (πωλητές) υποδείκνυαν τα όρια των ακινήτων τους, παρουσία και του τοπογράφου της εναγομένης Η.Η., ο οποίος τοπογραφούσε την περιοχή και στη συνέχεια αφού έκλειναν τη συμφωνία με σύμπραξη όλων των παραπάνω προσώπων, προχωρούσαν στη σύνταξη των συμβολαίων αγοραπωλησίας με την παρουσία και του συνηγόρου της εναγόμενης εταιρείας Δ.

Φ.. Σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα από την ίδρυση της εταιρείας, την αγορά των ακινήτων, την κατασκευή των εγκαταστάσεων, ο Δήμος Χερσονήσου, δεν προέβαλε κανένα ισχυρισμό για την ύπαρξη δικαιωμάτων του επί της εκτάσεων, αλλά ενέκρινε κάθε ενέργεια της εναγόμενης με τη συμμετοχή του εκάστοτε δημάρχου στα ΔΣ της εταιρείας, αναγνωρίζοντας με τον τρόπο αυτό ότι η επίδικη έκταση ανήκε σε ιδιώτες και συνεπώς - εναγόμενη αποκτούσε τα ακίνητα που αγόραζε από τους κυρίους αυτών.

Άλλωστε το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται από το ότι η συνεισφορά γής (γεωτρήσεων) με την οποία ο ενάγων συμμετέχει στο κεφάλαιο της εταιρείας, βρίσκεται εκτός του διεκδικούμενού τμήματος, ενώ αν πράγματι είχε ιδιοκτησία στην περιοχή θα έπρεπε πρώτος να τη μεταβιβάσει στην εταιρεία αφού ενδιαφερόταν για την δημιουργία των εγκαταστάσεων της.

Όλα τα παραπάνω προκύπτουν με σαφήνεια από τις καταθέσεις των μαρτύρων Δ. Φ., Γ. Σ. και Γ. Π. που εξετάστηκαν με επιμέλεια της εναγόμενης κατά την εκδίκαση της υπόθεσης ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και περιέχονται στις με αριθμ. .../2016, .../2016 και .../2016 ένορκες βεβαιώσεις, οι οποίες δεν αντικρούονται από την κατάθεση της μάρτυρος του ενάγοντος ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, Ά.

Μ., τοπογράφου. Η τελευταία, όπως αναφέρει στην κατάθεση της δεν γνώριζε για γεγονότα πριν το 2011, συνέταξε δε το τοπογραφικό διάγραμμα που επισυνάπτεται στην αγωγή σύμφωνα με τα δεδομένα και τις υποδείξεις που τέθηκαν υπόψη της από τον ενάγοντα. Η ίδια μάρτυρας βεβαίωσε ότι η επίδικη έκταση δεν είναι καταγεγραμμένη στο κτηματολόγιο του Δήμου, αλλά μόνο στην "κατάσταση δημοτικών ακινήτων με χρονολογία 03-12-1998", η οποία ωστόσο δεν αποτελεί βιβλίο κτηματολογίου συνταχθέντος με την ακριβή έννοια του άρθρου 13 του ΒΔ 26/4-14/5 1995 και του άρθρου 183 του Ν.3463/2006.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι μετά την αγορά των ακινήτων, κάτοικοι του χωρίου ... Λασιθίου, ήγειραν την από 27-12-2001 διεκδικητική αγωγή κατά της εναγόμενης, αξιώνοντας την απόδοση 1/24 επί 1.500 στρεμμάτων (τμήματος που συμπίπτει με τα διεκδικούμενα). Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η με αριθμ. 610/2011 αμετάκλητη απόφαση του Εφετείου Κρήτης η οποία απέρριψε την αγωγή.

Η άποψη του Δικαστηρίου αυτού ενισχύθηκε και από τις ένορκες βεβαιώσεις τόσο του μάρτυρος Σ. Κ. (αριθ. .../2006 ένορκη κατάθεση του ενώπιον του Συμβολαιογράφου Χερσονήσου Γ. Σαββάκη ) ο οποίος βεβαίωσε ότι: "Ήμουνα πάντοτε βοσκός και είχα κοπάδι από 200 πρόβατα πάνω κάτω. Από το 1953 τα έβοσκα συνέχεια εκεί που είναι τώρα τα γκολφ [...].

Το 1999 όμως άρχισε η κατασκευή των γκολφ και έφυγα από την περιοχή αυτή [...]" καθώς και του Ι. Μ., πρώην κοινοτάρχη Χερσονήσου, ο οποίος κατέθεσε ενόρκως ενώπιον της Ειρηνοδίκη Ηρακλείου (αρ. .../2011 ένορκη βεβαίωση) προς υποστήριξη του δικαιώματος κυριότητας της εναγόμενης επί του τότε επιδίκου ακινήτου. Τέλος από κανένα αποδεικτικό μέσο μάρτυρα (κτηνοτρόφο - μισθωτή) ή έγγραφο (μισθωτήριο βοσκήσιμης γης) προέκυψε ότι ο ενάγων Δήμος ασκούσε πράξεις νομής επί του επιδίκου ακινήτου και ειδικότερα ότι εκμίσθωνε αυτό σε τρίτους για τουλάχιστον είκοσι έτη κατά τους ισχυρισμούς του.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, αφού δεν αποδείχθηκε η κυριότητα του ενάγοντος δήμου επί του επιδίκου, πρέπει η αγωγή ν' απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη.

Επομένως, το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που με την εκκαλουμένη δέχθηκε την αγωγή, έσφαλε κατά παραδοχή ως βάσιμων των σχετικών λόγων της έφεσης και των ταυτόσημων κατά περιεχόμενο με αυτές πρόσθετων λόγων αυτής. Συνακόλουθα η έφεση και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής πρέπει να γίνουν δεκτά στο σύνολο τους, να εξαφανιστεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να κρατηθεί η υπόθεση για εκδίκαση από το Δικαστήριο τούτο και στη συνέχεια να απορριφθεί αγωγή ως προς την κύρια βάση της ως μη νόμιμη και ως προς την επικουρική ως ουσιαστικά αβάσιμη |».

Με τα δύο πρώτα σκέλη του τελευταίου (πέμπτου) λόγου αναίρεσης ο αναιρεσείων μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση για τις πλημμέλειες του άρθρου 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ. Ειδικότερα ο αναιρεσείων, αφού παραθέτει τις ορθές κατ' αυτόν, παραδοχές της πρωτόδικης απόφασης ως προς τη μη κτήση κυριότητας της αναιρεσίβλητης με παράγωγο τρόπο από αληθείς κυρίους των επίδικων ακινήτων, στη συνέχεια ισχυρίζεται ότι το Εφετείο παραβίασε ευθέως και εκ πλαγίου τις διατάξεις των άρθρων του ΑΚ περί τακτικής (1041) και έκτακτης (1045) χρησικτησίας, τις διατάξεις του άρθρου 1 ν.2074/1920, άρθρου 1 παρ 1 ν .δ 31/68, άρθρων 21 του νδ της 22 Απριλίου/16 Μαΐου 1926 και άρθρου 4παρ 1αν1539/1938, καθιστώντας αναιρετέα την προσβαλλόμενη απόφαση.

Επίσης με τους τρίτο κατά το πρώτο σκέλος του, τέταρτο, κατά το δεύτερο σκέλος του, και πέμπτο, κατά το πρώτο σκέλος του, λόγους του αναιρετηρίου ο αναιρεσείων μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση για την πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ διότι εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 4 ν.1539/1938 και 1 νδ.31/1968 από τα οποία προκύπτει ότι τα δικαιώματα του Δήμου Χερσονήσου επί του βοσκότοπου δεν υπόκεινται σε παραγραφή και ως εκ τούτου η ενδεχόμενη αμέλεια εκπροσώπων της κοινότητας Χερσονήσου και η συμμετοχή τους στο ΔΣ της εναγομένης και στην διαδικασία αγοράς ακινήτων από την εναγόμενη ανώνυμη εταιρία δεν έχει έννομες συνέπειες.

Οι άνω λόγοι αναίρεσης είναι απαράδεκτοι ως αόριστοι αφού δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο οι σχετικές παραδοχές του Εφετείου, παρά μόνον αποσπασματικά και μεμονωμένα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά από την προσβαλλόμενη απόφαση, με αποτέλεσμα να μην καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος ως προς την ευθεία και εκ πλαγίου παραβίαση ή μη των πιο πάνω ουσιαστικών διατάξεων που αποδίδεται με τους εξεταζόμενους λόγους αναίρεσης.

Με το τρίτο σκέλος του πέμπτου λόγου αναίρεσης , ο αναιρεσείων διατείνεται ότι ενώ, τόσο πρωτοδίκως όσο και με τις προτάσεις του ενώπιον του Εφετείου πρόβαλε τον ουσιώδη ισχυρισμό ότι η εναγομένη αγόρασε από μη κυρίους τις επίδικες εκτάσεις έτσι ώστε να μην έχει καταστεί και η ίδια κυρία, το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τον πιο πάνω ισχυρισμό.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απαράδεκτος, διότι ο προαναφερόμενος ισχυρισμός συνιστά άρνηση του ισχυρισμού (ένστασης) ιδίας κυριότητας που πρόβαλε η εναγόμενη και ήδη αναιρεσίβλητη στο πρωτοβάθμιο και επανέφερε με την έφεσή της στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο και συνεπώς δεν αποτελεί "πράγμα" κατά την έννοια του άρθ 559 αρ 8 ΚΠολΔ .

[5] Περαιτέρω κατά το άρθρο 559 αρ. 11γ ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338-340 και 346 του ίδιου Κώδικα προκύπτει, ότι το δικαστήριο της ουσίας, για να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται, να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, που αυτοί νόμιμα επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, χωρίς, όμως, να απαιτείται και ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση καθενός τούτων, αρκεί να καθίσταται απολύτως βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της απόφασής του, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα (ΑΠ 1633/09) Αντίθετα, για την ίδρυση του παραπάνω λόγου, αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη του, για την απόδειξη κρίσιμων, με την προεκτεθείσα έννοια, ισχυρισμών των διαδίκων, αποδεικτικά μέσα που αυτοί νόμιμα επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, είτε για άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (ΟλΑΠ 2/08).

Σύμφωνα δε με τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 106, 237 παρ. 1 στοιχ. β, 240, 453, 524 παρ. 1 και 559 αριθ. 11γ ΚΠολΔ, το δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη του, όσα αποδεικτικά μέσα προσκομίστηκαν νόμιμα, εφ` όσον, παράλληλα, υπάρχει σαφής και ορισμένη επίκληση των εγγράφων, ώστε, να προκύπτει με βεβαιότητα η ταυτότητα τους (AΠ 363/2017).

Η επίκληση μπορεί να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζητήσεως, μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση, είτε και με αναφορά σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζομένων προτάσεων σε προηγούμενη συζήτηση, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση των εγγράφων (ΟλΑΠ 9/2000, ΟλΑΠ 14/2005). Γενική αναφορά στις προτάσεις του Εφετείου, σύμφωνα με την οποία προσκομίζονται εκ νέου, όσα έγγραφα προσκομίστηκαν με τις πρωτόδικες προτάσεις, όπου γίνεται σαφής επίκληση των εγγράφων αυτών, που ενσωματώθηκαν στις προτάσεις του Εφετείου δεν αρκεί (ΟλΑΠ 9/2000).

Για την πληρότητα όμως του ίδιου λόγου αναίρεσης πρέπει στο αναιρετήριο να καθορίζεται το αποδεικτικό μέσο που δεν λήφθηκε υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας, μολονότι ήταν παραδεκτό και νόμιμο και να εκτίθεται ότι έγινε επίκληση και παραδεκτή προσαγωγή του στο δικαστήριο της ουσίας προς απόδειξη ή ανταπόδειξη κρίσιμου, κατά τα προεκτεθέντα, ισχυρισμού, ο οποίος πρέπει επίσης να εξειδικεύεται στο αναιρετήριο (ΑΠ 374/2012).

Με τον δεύτερο, κατά το πρώτο σκέλος του, λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 559 αρ 11γ ΚΠολΔ κατά την εξέταση της επικουρικής βάσης περί κτήσεως κυριότητας επί του επιδίκου με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας και δεν έλαβε υπόψη του τα κατωτέρω νόμιμα επικληθέντα και προσαχθέντα στο δικαστήριο της ουσίας αποδεικτικά μέσα και δη:

1) το με αριθ πρωτ 1197/20-11-1987 έγγραφο της Κοινότητας Χερσονήσου,

2) την 16/1943 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Χερσονήσου, στην οποία μνημονεύεται η επίδικη έκταση,

3) την 36/1947 απόφαση της διοικούσας επιτροπής της Κοινότητας Χερσονήσου, με την οποία καθορίστηκε τμήμα του επίδικου ακινήτου για δωρεάν βόσκηση ζώων των δημοτών και το περίσσευμα προς δημοπράτηση,

4) την 104/1954 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Χερσονήσου, με την οποία καθορίστηκε το δικαίωμα βοσκής για τους ετεροδημότες,

5) την 40/1955 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Χερσονήσου, στην οποία αναφέρονται τα ακριβή όρια του επίδικου βοσκοτόπου,

6)την 77/1955 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Χερσονήσου, με την οποία καθορίστηκε το περίσσευμα βοσκοτόπου για εκμίσθωσή,

7) την 86/1955 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Χερσονήσου, με την οποία αποφασίστηκε η εκμίσθωσή του βοσκοτόπου,

8) την 104/1955 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Χερσονήσου, με την οποία επαναδιακηρύχθηκε η εκμίσθωσή του βοσκοτόπου,

9) την 49/1956 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Χερσονήσου, με την οποία καθορίστηκε το περίσσευμα βοσκοτόπου,

9α) την 108/1956 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Χερσονήσου, με την οποία αποφασίστηκε η κατάρτιση επιτροπής συντάξεως κτηματολογίου κατά το άρθρο 192 ΔΚΚ για το βοσκότοπο αυτό,

10) την 32/1972 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Χερσονήσου, με την οποία αποφασίστηκε η εκμίσθωση του βοσκοτόπου και στην οποία αναφέρεται τόσο η έκτασή του (1.000 στρέμματα) όσο και τα όρια του,

11) την 15/1973 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Χερσονήσου, με την οποία καθορίστηκε το περίσσευμα βοσκοτόπου, αναφέρεται δε η έκτασή του (1.000 στρέμματα) και τα όρια του,

12) την 46/1975 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Χερσονήσου, με την οποία καθορίστηκε η έκταση του περισσεύματος του βοσκοτόπου, στη θέση "...", σε (200) στρέμματα,

13) την 14/1976 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Χερσονήσου, με την οποία καθορίστηκε η έκταση του περισσεύματος του βοσκοτόπου, στη θέση "...", σε (200) στρέμματα,

14) την 24/1976 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Χερσονήσου, με την οποία εγκρίθηκε η διά δημοπρασίας εκμίσθωσή του,

15) την 24/1977 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Χερσονήσου, με την οποία εγκρίθηκε η δημοπράτηση του βοσκοτόπου, στη θέση "..." και αναφέρονται τα όρια του,

16) την 27/1978 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Χερσονήσου, με την οποία καθορίστηκε η έκταση του περισσεύματος του βοσκοτόπου, στη θέση "...", σε (200) στρέμματα,

17) την 28/1978 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Χερσονήσου, με την οποία αποφασίστηκε η εκμίσθωση του περισσεύματος του βοσκοτόπου, στη θέση "..." και αναφέρονται τα όρια του,

18) την 49/1979 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Χερσονήσου, με την οποία καθορίστηκε η έκταση του βοσκοτόπου, στη θέση "..." και αναφέρονται τα όρια του, 19) την 34/1981 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Χερσονήσου, με την οποία καθορίστηκε η έκταση του βοσκοτόπου, στη θέση "..." και αναφέρονται τα όρια του,

20) την από 12-10-1956 επαναληπτική δημοπράτηση από τον Πρόεδρο της Κοινότητας, στην οποία αναφέρεται η ίδια έκταση του επίδικου βοσκότοπου, το από 26-02-1957 έγγραφο της Κοινότητας Χερσονήσου για διόρθωση του ονόματος του ενοικιαστού, στο οποίο αναφέρεται η ίδια έκταση του επίδικου βοσκότοπου,

21) το από 21-01-1957 έγγραφο του Πρόεδρου της Κοινότητας Χερσονήσου για την έγκριση πρακτικών δημοπρασίας, στο οποίο αναφέρεται η ίδια έκταση του επίδικου βοσκότοπου, το από 07-10-1956 πρακτικό δημοπρασίας με πλειοδότη το Δ. Φ., στο οποίο αναφέρεται η ίδια έκταση του επίδικου βοσκότοπου,

22) το από 07-10-1956 πρακτικό δημοπρασίας χωρίς πλειοδότη, στο οποίο αναφέρεται η ίδια έκταση του επίδικου βοσκότοπου,

22α)την από 30-09-1956 διακήρυξη δημοπρασίας, στην οποία αναφέρεται η ίδια έκταση του επίδικου βοσκότοπου,

23) το από 21-10-1956 πρακτικό δημοπρασίας με πλειοδότη τον Δ. Φ., στο οποίο αναφέρεται η ίδια έκταση του επίδικου βοσκότοπου,

23α) το με αριθ πρωτ.1197/1987 έγγραφο της Κοινότητας Χερσονήσου προς τη Νομαρχία Ηρακλείου,

24) το από Οκτώβριο 2013 τοπογραφικό διάγραμμα της Δ/νσης Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Χερσονήσου και

25) την ένορκη κατάθεση της μάρτυρος του Δήμου Χερσονήσου που περιέχεται στα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.

Ομοίως, με το πρώτο σκέλος του τρίτου αναιρετικού λόγου ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι κατά παράβαση του άρθρου 559 αρ.11γ ΚΠολΔ το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τις με αρ πρωτ .../29-6-2007και …/30-6-2008 έγγραφες καταγγελίες του δημότη Κ. Π. και την με αρ. πρωτ .../22-7-2008 αναφορά προς τον Εισαγγελέα Πλημ/κών Ηρακλείου έγγραφα, τα οποία νόμιμα επικαλέστηκε και προσκόμισε ενώπιον του, με αποτέλεσμα να καταλήξει στην εσφαλμένη κρίση της μη ύπαρξης κυριότητας της πρώην Κοινότητας Χερσονήσου επί του επίδικου ακινήτου .

Οι λόγοι αυτοί αναίρεσης είναι αβάσιμοι, διότι από τη ρητή σχετική διαβεβαίωση, που υπάρχει στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη η περιεχόμενη στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά ένορκη κατάθεση της μάρτυρος απόδειξης ,οι με αριθ ..., ..., .../1-11-2016 ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον της Συμβολαιογράφου Ηρακλείου Αικατερίνης Σαλούστρου, οι οποίες λήφθηκαν μετά από προηγούμενη νόμιμη κλήτευση του ενάγοντα, καθώς και όλα ανεξαιρέτως τα νόμιμα προσκομιζόμενα με επίκληση έγγραφα, ορισμένα των οποίων ενδεικτικώς μνημονεύονται παρακάτω, χωρίς να παραλείπεται η συνεκτίμηση και των λοιπών, είτε για να ληφθούν ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, είτε για να χρησιμεύσουν ως δικαστικά τεκμήρια, αλλά και από το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως και δη από τις σκέψεις και παραδοχές της, που αφορούν τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος, για την απόδειξη των οποίων επικαλείται τα ως άνω αποδεικτικά μέσα, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε μετά των λοιπών αποδείξεων και το συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο, που διαλαμβάνεται στον κρινόμενο λόγο της αναίρεσης, χωρίς να είναι υποχρεωμένο να κάνει ειδική μνεία ή χωριστή αξιολόγηση καθενός από αυτά , καθορίζοντας τη βαρύτητά του ή την επιρροή του στην έκβαση της δίκης.

Η αιτίαση ότι η κρίση του Εφετείου είναι εσφαλμένη γιατί από τα άνω έγγραφα αποδείχθηκε ότι το επίδικο είναι βοσκότοπος και προσδιορίστηκαν επακριβώς και με σαφήνεια τα όρια αυτού είναι απαράδεκτη, γιατί πλήττει την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου (αρθ 561παρ 1 ΚΠολΔ).

[6] Ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 12 του άρθρου 559ΚΠολΔ ιδρύεται μόνο αν το δικαστήριο προσέδωσε σε αποδεικτικό μέσο αυξημένη αποδεικτική δύναμη, την οποία δεν είχε κατά νόμο, ή δεν του προσέδωσε τέτοια δύναμη αν και την είχε κατά το νόμο και όχι αν έκρινε περισσότερο ή λιγότερο αξιόπιστο ένα από τα πολλά ισοδύναμα κατά νόμο αποδεικτικά μέσα. Για να είναι ορισμένος ο από το άρθρο 559 αρ. 12 ΚΠολΔ. λόγος αναίρεσης για την παραβίαση των ορισμών του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, πρέπει να αναφέρονται σ` αυτόν και τα εξής:

α) ποια είναι η αποδιδόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση παραβίαση νόμου σε σχέση με την αποδεικτική δύναμη των αποδεικτικών μέσων που έχει εκτιμηθεί,

β) προς απόδειξη ποιου ισχυρισμού έγινε επίκληση και προσκομιδή του σχετικού αποδεικτικού μέσου καθώς και ποια επίδραση θα ασκούσε ο ισχυρισμός αυτός στην έκβαση της δίκης,

γ) ποια ήταν η αποδεικτική δύναμη που αποδόθηκε στο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο από την προσβαλλόμενη απόφαση διαφορετική από εκείνη που αποδίδει σ` αυτό ο νόμος και

δ) που έγκειται ως προς το αποδεικτικό μέσο το σχετικό σφάλμα της προσβαλλόμενης απόφασης (ΑΠ 570/2016, ΑΠ 491/2014). Εξάλλου, ο λόγος αυτός αναίρεσης δημιουργείται μόνο αν πρόκειται για αποδεικτικό μέσο, στο οποίο σύμφωνα με το νόμο ο δικαστής είναι υποχρεωμένος να προσδώσει δύναμη πλήρους αποδείξεως. Έτσι ο λόγος αυτός θεμελιώνεται όταν το δικαστήριο αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα δύναμη αποδείξεως μικρότερη ή μεγαλύτερη από εκείνη που δεσμευτικά γι` αυτό (δικαστήριο) καθορίζει ο νόμος και δεν θεμελιώνεται όταν το δικαστήριο, εκτιμώντας ελεύθερα τις αποδείξεις, όπως έχει δικαίωμα από το νόμο (άρθρο 340ΚΠολΔ), αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα, που κατά νόμο έχουν την ίδια αποδεικτική δύναμη με άλλα, μεγαλύτερη βαρύτητα ή αξιοπιστία (ΑΠ 6/2019).

Με το δεύτερο σκέλος του δεύτερου λόγου αναίρεσης και με το πρώτο σκέλος του τέταρτου λόγου ο αναιρεσείων μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση για την πλημμέλεια του άρθρου 559αρ 12 ΚΠολΔ. Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι το Εφετείο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, ως προς την απόδειξη της επικουρικής βάσης της ένδικης αγωγής που στηριζόταν στην κτήση κυριότητας του αναιρεσείοντος στα επίδικα ακίνητα με έκτακτη χρησικτησία ,με το να δεχτεί ότι δεν προκύπτει από τα προσκομιζόμενα έγγραφα με σαφήνεια η συνολική έκταση των ακινήτων που έχει στην κυριότητά του (ο αναιρεσείων) καθώς και με το να λάβει υπόψη ένορκες καταθέσεις μαρτύρων που δεν λήφθηκαν στο πλαίσιο της κρινόμενης υπόθεσης. Οι λόγοι αυτοί είναι απαράδεκτοι καθόσον δεν διαλαμβάνεται μεταξύ άλλων ποια είναι τα συγκεκριμένα έγγραφα προσκομίστηκαν, ποια η αποδεικτική δύναμη που είχαν και ποια αποδόθηκε από το δικαστήριο της ουσίας ώστε να κριθεί αν είναι διαφορετική από εκείνη που τους αποδίδει ο νόμος.

[7] Από τη διάταξη του άρθρου 368 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι η διάταξη πραγματογνωμοσύνης για συγκεκριμένο ζήτημα απόκειται στην κυριαρχική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, που δεν ελέγχεται αναιρετικά και το οποίο εκτιμά ελεύθερα την ανάγκη χρήσης του αποδεικτικού αυτού μέσου, με εξαίρεση την περίπτωση που κάποιος από τους διαδίκους ζητήσει τη διεξαγωγή πραγματογνωμοσύνης και το δικαστήριο κρίνει ότι χρειάζονται ιδιάζουσες γνώσεις επιστήμης ή τέχνης, κρίση, που, επίσης, είναι αναιρετικά ανέλεγκτη. Επομένως, αν δεν υπάρχει παραδοχή του δικαστηρίου ότι πρόκειται να κριθούν ζητήματα που απαιτούν, για να γίνουν αντιληπτά, ιδιάζουσες γνώσεις επιστήμης ή τέχνης, η μη λήψη υπόψη ισχυρισμού του διαδίκου για τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης ή η απόρριψη, ρητά ή σιωπηρά, σχετικού αιτήματός του, δεν δημιουργεί λόγο αναίρεσης κατά το άρθρο 559 ΚΠολΔ, όπου οι λόγοι αυτοί απαριθμούνται περιοριστικά (ΑΠ 1701/18).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αρ.10 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα, που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως αληθινά, χωρίς απόδειξη ή δεν διέταξε απόδειξη γι' αυτά. Η χρησιμότητα της τελευταίας περίπτωσης του λόγου αυτού εκμηδενίστηκε μετά την κατάργηση της με το αρθ.17 παρ. 2 του ν. 2915/2001 (και άρχισε να ισχύει από 01-01-2002, κατ'αρθ.15 ν.2943/2001), αφού ήδη η οριστική απόφαση εκδίδεται με βάση τα αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι έχουν προσκομίσει.

Επίσης, ο λόγος, αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος, όταν από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι το δικαστήριο κατέληξε στην κρίση του για την ουσία της υπόθεσης με βάση τα αποδεικτικά μέσα που αναφέρονται σε αυτή (ΑΠ 76/2013). Εξάλλου, ως "πράγματα", κατά την έννοια της παραπάνω διάταξης, θεωρούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων, που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, που ασκείται με την αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση και όχι οι ισχυρισμοί που συνιστούν άρνηση της αγωγής ή της ένστασης, ούτε εκείνοι που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου από την εκτίμηση των αποδείξεων (ΑΠ 247/2012).

Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο ποιο "πράγμα", υπό την προαναφερθείσα έννοια, λήφθηκε υπόψη χωρίς απόδειξη και ποια η ουσιώδης επίδρασή του στο διατακτικό (ΑΠ 138/2010). Ο ίδιος λόγος δεν ιδρύεται, όταν το δικαστήριο, ύστερα από εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων που προσκομίστηκαν με επίκληση, καταλήξει σε, έστω και εσφαλμένη, για τα "πράγματα", κρίση, η οποία είναι αναιρετικά ανέλεγκτη (ΑΠ 677/2015).

Με τον δεύτερο, κατά το τρίτο σκέλος του, λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων διατείνεται ότι μολονότι προβλήθηκε αίτημα ενώπιον του Εφετείου για τη διενέργεια πραγματογμωσύνης, επειδή η από τονΑπρίλιο 2018 τεχνική έκθεση μετά φωτοερμνηνευτικής μελέτης του τοπογράφου - μηχανικού του ΕΜΠ Σ. Π. είναι εσφαλμένη και παρατηρείται σύγχυση του μελετητή ως προς τα όρια μεταξύ των κοινοτήτων Καλού Χωριού και Χερσονήσου και εντοπίζει σε λάθος θέση την ιδιοκτησία του Δήμου, αυτό ουδόλως ασχολήθηκε με το αίτημα αυτό και κατέληξε στην εσφαλμένη κρίση ότι «[…] από τα παραπάνω έγγραφα προκύπτει ότι ο ενάγων Δήμος έχει στην κυριότητά του ακίνητα, τα οποία βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή "... ή ...", χωρίς όμως να προσδιορίζεται με σαφήνεια η συνολική του ς έκταση καθώς στην περιοχή υπάρχουν και διάσπαρτα ακίνητα ιδιοκτησίας ιδιωτών» δεχόμενο κατά παράβαση του άρθρου 559 αρ.10 ΚΠολΔ πράγματα που είχαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά, χωρίς απόδειξη και δεν διέταξε απόδειξη γι' αυτά.

Ανεξαρτήτως, του ότι εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου της ουσίας αν θα διαταχθεί ή όχι η διενέργεια πραγματογνωμοσύνης επί συγκεκριμένου ζητήματος, κρίση που δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου (ΑΠ 1322/2012), ο λόγος, αυτός είναι αβάσιμος, αφού από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι το δικαστήριο κατέληξε στην κρίση του για την ουσία της υπόθεσης, με βάση τα αποδεικτικά μέσα που αναφέρονται σε αυτή και, δη, την περιεχόμενη στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά ένορκη κατάθεση της μάρτυρος απόδειξης, τις με αριθ ..., ..., .../1-11-2016 ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον της Συμβολαιογράφου Ηρακλείου Αικατερίνης Σαλούστρου, καθώς και όλα ανεξαιρέτως τα νόμιμα προσκομιζόμενα με επίκληση έγγραφα, είτε για να ληφθούν ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, είτε για να χρησιμεύσουν ως δικαστικά τεκμήρια και επομένως δεν δέχθηκε πράγματα χωρίς απόδειξη.

Κατόπιν τούτων πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης λόγω της ήττας του (αρθ. 176, 183 και 191 παρ 2 ΚΠολΔ) μειωμένων κατ' άρθρο 281 παρ 2ν3463/2006)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από19-04-2019 αίτηση αναίρεσης του Δήμου Χερσονήσου κατά της 1/2019 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης.

Επιβάλλει σε βάρος του αναιρεσείοντος τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης που ορίζει σε εξακόσια (600)ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Ιανουαρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Απριλίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ