Supreme Court dismisses appeal due to withdrawal by Greek State before oral hearing.

Απόφαση 386 / 2024 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 386/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασημίνα Υφαντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου - Εισηγήτρια, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Ευτύχιο Νικόπουλο και Βαρβάρα Πάπαρη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 5 Φεβρουαρίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Νικόλαο Πρίτσινα, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Δήμου Κομοτηνής, ως καθολικού διαδόχου της αρχικά αναιρεσιβλήτου Δημοτικής Κοινωφελούς Επιχείρησης Πολιτισμού - Παιδείας- Αθλητισμού Κομοτηνής, (καθολικής διαδόχου της τέως Δημοτικής Επιχείρησης Ανάπτυξης Αιγείρου Ροδόπης), που εδρεύει στην Κομοτηνή και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αγαθόνικο Φουντουκίδη.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Στο σημείο αυτό, αναγνώστηκε η από 25/1/2024 δήλωση παραίτησης του ήδη αναιρεσείοντος από το δικόγραφο της από 29/5/2012 κρινόμενης αίτησης για αναίρεση της 306/2009 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη. Το Δικαστήριο επιφυλάχθηκε να αποφανθεί επί του αιτήματος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων, 294, 295 παρ. 1 εδ. α, 296, 297 και 299 ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται, σύμφωνα με το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου κώδικα και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, προκύπτει ότι η παραίτηση από το δικόγραφο του ένδικου μέσου της αναίρεσης, το οποίο έχει ασκηθεί, μπορεί να γίνει, ή με δήλωση, που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή με δικόγραφο, που επιδίδεται στον αντίδικο του παραιτουμένου, πριν αρχίσει η προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης, χωρίς τη συναίνεση του αναιρεσιβλήτου και την κλήτευσή του στην ορισθείσα συζήτηση, αφού αυτός και αν ακόμη είχε κληθεί και παρασταθεί, δεν θα μπορούσε να αντιταχθεί στην παραίτηση αυτή (ΑΠ 624/2022, ΑΠ 47/2020).

Ως δικόγραφο νοείται κάθε έγγραφο που συντάσσεται από το διάδικο ή το δικαστικό πληρεξούσιό του, για την πιστοποίηση των διαδικαστικών πράξεων που ενεργούν, ή από το δικαστήριο και το οποίο (έγγραφο), κατ' άρθρο 118 ΚΠολΔ, είτε υποβάλλεται στο δικαστήριο είτε επιδίδεται από τον ένα διάδικο στον άλλο. Με βάση τα ανωτέρω, η παραίτηση από το ένδικο μέσο της αναίρεσης μπορεί να γίνει και με εξώδικη δήλωση του παραιτουμένου, εφόσον φέρει τα στοιχεία του άρθρου 118 ΚΠολΔ (ΑΠ 310/2023).

Ειδικά δε ως προς το Δημόσιο, για την παραίτηση από ένδικο μέσο, άρα και από το ένδικο μέσο της αναίρεσης, απαιτείται, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων, 5, 6, 9 και 123 παρ. 3 του ν. 4831/2021, ''Οργανισμός Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (Ν.Σ.Κ.) και κατάσταση των λειτουργών και των υπαλλήλων του και άλλες διατάξεις'' και άρθρο 1 παρ. 1, 2 της με αριθμό 272/2020 (Β' 2862) απόφασης του Προέδρου του Ν.Σ.Κ.), απόφαση της αναφερόμενης στις διατάξεις αυτές Τριμελούς Επιτροπής (ΑΠ 1291/2018, ΑΠ 1822/2022).

Η παραίτηση που γίνεται με τον προαναφερόμενο τρόπο, έχει ως συνέπεια, ότι η αναίρεση θεωρείται πως δεν ασκήθηκε και επιφέρει αντίστοιχη, ανάλογη με το περιεχόμενο και την έκτασή της, κατάργηση της δίκης (ΑΠ 310/2023, ΑΠ 741/2020). Στην περίπτωση αυτή η εκκαθάριση των δικαστικών εξόδων γίνεται κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών από το αρμόδιο δικαστήριο.

Δεν αποκλείεται, όμως, και η έκδοση απόφασης του δικαστηρίου που να αναγνωρίζει το κύρος της παραίτησης και να κηρύσσει καταργημένη τη δίκη, οπότε με την απόφαση αυτή γίνεται και η εκκαθάριση των δικαστικών εξόδων, εφόσον υποβλήθηκε σχετικό αίτημα, το οποίο δεν είναι απαραίτητο να συνοδεύεται από κατάλογο των εξόδων (ΑΠ 1181/2022, ΑΠ 657/2020, ΑΠ 242/2020).

Τα δικαστικά έξοδα βαρύνουν κατ' αρχήν τον παραιτούμενο, δεν αποδίδονται, όμως, τα έξοδα, στα οποία ο αντίδικός του υποβλήθηκε για τη σύνταξη και την κατάθεση προτάσεων, εφόσον γνώριζε ότι είχε ήδη γίνει έγκυρη παραίτηση, αφού τότε πρόκειται για έξοδα από απροσεξία ή από υπερβολική πρόνοια του αντιδίκου του (ΑΠ 1181/2021, ΑΠ 657/2020).

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την από 25-1-2024 έκθεση του Γραμματέα του Αρείου Πάγου, Ι. Π., κατά την άνω ημερομηνία εμφανίσθηκε ενώπιόν του, ο Νικόλαος Πρίτσινας, Πάρεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και κατέθεσε την από 25-1-2024 δήλωση παραίτησης του αναιρεσείοντος, Ελληνικού Δημοσίου, από το δικόγραφο της από 29-5-2012 αίτησής του, για αναίρεση της με αριθμό 306/2009 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θράκης, δικάσιμος για την οποία είχε ορισθεί η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας (5-2-2024).

Στην εν λόγω δήλωση επισυνάφθηκε η 226ΠΞ5/24-1-2024 Πράξη της Τριμελούς Επιτροπής του Γραφείου Νομικού Συμβουλίου, στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, με την οποία τα μέλη αυτής αποφάσισαν ομόφωνα την παραίτηση του Ελληνικού Δημοσίου από την άνω από 29-5-2012 αίτηση αναίρεσής του, κατά του ήδη αναιρεσίβλητου, ενώ αντίγραφο της άνω δήλωσης, επιδόθηκε στο Δήμο Κομοτηνής, ως καθολικό διάδοχο κατ' άρθρο 27 του ν. 5056/2023, της αρχικά αναιρεσίβλητης και ήδη καταργηθείσας, Δημοτικής Κοινωφελούς Επιχείρησης Πολιτισμού - Παιδείας - Αθλητισμού Κομοτηνής, όπως προκύπτει από την 3856/26-1-2024 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Ροδόπης, Α.

Μ..

Συνεπώς, η ως άνω δήλωση για την παραίτηση από το δικόγραφο της αναίρεσης, είναι έγκυρη και επέφερε τα αποτελέσματά της. Πρέπει, επομένως, σύμφωνα με τις προπαρατεθείσες διατάξεις, να θεωρηθεί ότι η αίτηση αναίρεσης δεν ασκήθηκε και η δίκη καταργείται. Επίσης, πρέπει να καταδικαστεί το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, ο οποίος εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του και υπέβαλε σχετικό αίτημα, που καταχωρήθηκε στα πρακτικά, χωρίς να καταθέσει προτάσεις (άρθρ. 188 παρ. 1 και 191 ΚΠολΔ)- μειωμένα, όμως, σύμφωνα με το άρθρο 22 παρ. 1 νόμου 3693/1957 και την, κατ' εξουσιοδότησή του, 134423 Οικ/8.12.1992/ 20.1.1993 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ Β 11/20.1.1993), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό. Τέλος, σημειώνεται ότι το αναιρεσείον, Ελληνικό Δημόσιο, δεν υποχρεούται, κατ' άρθρο 19 παρ. 1 του ν.δ/τος της 26-6/10-7-1944, σε συνδυασμό με άρθρο 36 του πδ/τος 28/1931 (ΦΕΚ Α' 239/1931), σε κατάθεση του προβλεπομένου από το άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ παραβόλου, για την άσκηση αναίρεσης (ΑΠ 1959/2022, ΑΠ 966/2022, ΑΠ 1098/2021), γι' αυτό και δεν διαλαμβάνεται σχετική διάταξη στο διατακτικό της παρούσας απόφασης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Θεωρεί ότι δεν ασκήθηκε η από 29 Μαΐου 2012 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου, για αναίρεση της με αριθμό 306/2009 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θράκης.

Κηρύσσει καταργημένη τη δίκη.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων (200) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Φεβρουαρίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 11 Μαρτίου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ