Legislator Case Law & Legislation
226/2020 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible for challenging only costs without the case substance under Article 193 of the Civil Procedure Code.

Case Number 226/2020
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the Government's appeal against the Athens Court of Appeal's final decision on expropriation compensation. The Government sought to overturn the ruling solely regarding the attorneys' fees, arguing a direct violation of the law. The court ruled that Article 193 of the Civil Procedure Code prohibits challenging a judgment on costs alone without simultaneously attacking the substance of the case, rendering the appeal inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 193 of the Civil Procedure Code; Art. 577 para. 2 of the Civil Procedure Code: An appeal challenging a judgment on costs alone, without attacking the substance of the case, is inadmissible and must be rejected ex officio to prevent the higher court from being forced to examine the case substance.

Keywords

AI generated
Civil Procedure Code substance of the case attorneys' fees inadmissible appeal ex officio rejection expropriation compensation costs only

Cited Legislation

AI generated
Article 193 of the Civil Procedure Code
Article 577 paragraph 2 of the Civil Procedure Code
Article 189 paragraph 1 of the Civil Procedure Code
Article 559 number 1 of the Civil Procedure Code

Cited Case Law

AI generated
AP 1688/2017
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ και Μαρία Τζανακάκη, Αρεοπαγίτες.
AP 1818/2014
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Ρουμπή, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες.
AP 2193/2013
Supreme Court dismisses appeal on will invalidity and costs, ruling procedural defects do not justify overturning the will.
AP 1637/2011
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-11-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Μεσολογγίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:34/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 219/2009 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείων με την από 31-5-2010 αίτησή του.
AP 1356/2003
AP 617/2008
Supreme Court allows appeal against inadmissibility ruling, remands case for retrial on merits due to procedural error.
AP 1276/2017
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8/1/2000 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, την από 28/12/2000 ανακοίνωση δίκης με προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση μετά παρεμπίπτουσας αγωγής της πρώτης ήδη αναιρεσίβλητης και την από 12/2/2001 πρόσθετη παρέμβαση της δεύτερης ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς και συνεκδικάστηκαν.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 226 / 2020 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 226/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Βρυνιώτη, Γεώργιο Χοϊμέ, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου και Ελένη Φραγκάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Σεπτεμβρίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Α. Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην …, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Άννα Μαλιαρά, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος (Ο.Σ.Ε.), που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, 2. Κ. Ό., κατοίκου ..., 3. Β. Α. συζ. Σ., κατοίκου ..., 4. Κ. Ι. του Κ., 5 Κ. Γ. του Ι., 6. Β. Α., 7 Σ. Σ., 8 Δ. Μ. του Α., 9. Β. Β., κατοίκων ... 10. Σ. Ε., κατοίκου ..., 11. Π. Γ. συζ. Ε., κατοίκου ..., 12. Σ. Ά. συζ. Π., 13 Π. Γ. του Χ., κατοίκων ..., 14.

Κ. Γ. του Ι., 15 Γ. Σ. του Ι., κατοίκων ..., 16. Ν. Γ. Μ., 17 Θ. Γ. Μ., 18 Κ. συζ. Γ. Δ., το γένος Γ. Μ., 19 Σ. χήρας Δ. Μ., το γένος Β. Μ., 20 Γ. Δ. Μ., 21 Δ. Δ. Μ., 22. Θ. χήρας Α. Μ., το γένος Ρ., 23 Γ. Α. Μ., 24. Μ. χήρας Δ. Κ., το γένος Α. Κ., 25 Α. θυγ. Δ. Κ., 26. Κ. θυγ. Δ. Κ., 27 Φ. χήρας Σ. Κ., το γένος Γ. Φ., 28 Ε. συζ. Δ. Τ., το γένος Σ. Κ., 29. Σ. θυγ. Σ. Κ., 30. Γ. Σ. Κ., 31. Δ. Σ.

Κ., 32. Σ. Σ. Κ., 33. Ι. Σ. Κ., 34 Η. Σ. Κ., 35. Δ. Σ. Κ., 36. Γ. Σ. Κ., 37. Α. θυγ. Σ. Κ., 38. Α. Σ. Κ., 39. Μ. θυγ. Σ. Κ., 40. Κ. θυγ. Σ. Κ., 41. Α. συζ. Κ. Μ., θυγ. Σ. Μ., 42. Ι. θυγ. Σ. Μ., συζ. Ι. Π., 43. Μ. χήρας Β. Μ., το γένος Σ. Σ., 44. Ε. θυγ. Β. Μ., 45. Δ. συζ. Α. Γ., 46. Ε. Α. Μ., 47. Α. χας Α. Μ., 48 Κ. χας Δ. Ν., 49. Ε. Β. Β., 50 Ε. Μ. το γένος Β. Β., 51 Ι. Β. Β., 52 Χ. Β. Β., 53 Α. χήρας Β. Β., 54. Α.

Β. Β., 55. Μ. Β. Β., 56 Β. Β. Β., 57. Τ. χήρας Γ. Β., 58 Α. Γ. Β., 59. Ε. θυγ. Κ. Β., 60. Ε. Κ. Β., 61. Α. Κ. Β., 62. Γ. Κ. Β., 63. Ι. Σ. του Ε., 64 Σ. συζ. Θ. Λ., το γένος Σ. Μ., κατοίκων ... Αττικής, 65. Α. συζ. Φ. Β., κατοίκου ..., 66. Ι. Β. Γ., κατοίκου ..., 67. Ε. Γ., 68 Σ. Β. Γ., 69. Κ. Β. Γ., συζ. Σ. Ξ., κατοίκων ..., 70. Γ. Κ. συζ. Ε. Σ., 71. Ε. Σ. του Γ., κατοίκων ..., 72. Ε. συζ. Σ. Ζ., το γένος Π.

Μ., κατοίκου ..., 73. Γ. θυγ. Ι. Ι., 74. Ε. θυγ. Ι. Ι., κατοίκων ..., 75. Γ. χήρας Ε. Π., κατοίκου ..., 76. Ά. συζ. Α. Κ., το γένος Ε. Π., 77. Ζ. συζ. Κ. Σ., το γένος Ε. Π., 78. Α. Ε. Π. και 79. Δ. συζ. Ι. Κ., το γένος Ε. Π., κατοίκων ... οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-5-2000 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης απαλλοτρίωσης του ήδη αναιρεσείοντος (μετά την έκδοση της 429/2000 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που καθόρισε προσωρινή τιμή μονάδος αποζημίωσης), που κατατέθηκε στο Εφετείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με τις από 23-5-2000 (αρ. κατάθ. 781 και 782/2000) και 2-6-2000 αιτήσεις των ήδη αναιρεσιβλήτων, καθώς και με τις ανταιτήσεις και παρεμβάσεις των εκεί διαδίκων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις 1217/2001 μη οριστική και 5446/2002 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 17-6-2003 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Φραγκάκη διάβασε την από 12-9-2019 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της υπ' αριθμ. 5446/2002 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιο. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρ. 22 ν. 2882/2001 "Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων" σε συνδυασμό με εκείνη της παρ. 4 του άρθρ. 19 ιδίου νόμου, σε περίπτωση που ο αριθμός των αναιρεσιβλήτων υπερβαίνει τους είκοσι (20) η κλήτευσή τους στη δίκη μπορεί να διενεργηθεί κατά τις διατάξεις του δεύτερου, τρίτου και τέταρτου εδαφίου της παραγράφου 4 του άρθρ. 19 που ορίζει ότι η αίτηση μαζί με την πράξη προσδιορισμού της δικασίμου, τοιχοκολλάται, δεκαπέντε τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από τη δικάσιμο, στο κατάστημα του δικαστηρίου στο οποίο απευθύνεται και στο κατάστημα του δήμου ή της κοινότητας, στην περιφέρεια των οποίων βρίσκονται τα απαλλοτριούμενα.

Η τοιχοκόλληση πιστοποιείται με έκθεση που συντάσσεται από το γραμματέα του δικαστηρίου και το γραμματέα του δήμου ή της κοινότητας, αντιστοίχως. Η ειδοποίηση, στην οποία μνημονεύονται το δικαστήριο στο οποίο απευθύνεται η αίτηση, η τοιχοκόλληση αυτής, η δικάσιμος, περίληψη του αιτήματος και περίληψη της απαλλοτριωτικής πράξης, δημοσιεύεται σε τρεις ημερήσιες εφημερίδες που εκδίδονται στην Αθήνα ή σε δύο που εκδίδονται στην Αθήνα και σε μία που εκδίδεται στη Θεσσαλονίκη, όταν η απαλλοτριούμενη έκταση ή το μεγαλύτερο τμήμα αυτής βρίσκεται στα όρια αρμοδιότητας του Υπουργείου Βόρειας Ελλάδας, καθώς και σε μία εφημερίδα που εκδίδεται στην πρωτεύουσα του νομού στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται η απαλλοτριούμενη έκταση ή το μεγαλύτερο μέρος αυτής.

Στην προκειμένη περίπτωση που ο αριθμός των αναιρεσιβλήτων υπερβαίνει τους είκοσι (20) προκύπτει ότι τηρήθηκε η πιο πάνω διαδικασία. Ειδικότερα, από την με ημερομηνία 22-2-2019 έκθεση τοιχοκόλλησης της Επιμελήτριας του Αρείου Πάγου Μ. Σ. βεβαιώνεται ότι τοιχοκολλήθηκε στον πίνακα δημοσιεύσεων του Αρείου Πάγου επικυρωμένο αντίγραφο της από 17-6-2003 αιτήσεως αναιρέσεως του Ελληνικού Δημοσίου κατά των αναιρεσιβλήτων:

Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος (ΟΣΕ ΑΕ) κ.λπ. (79 τον αριθμό), περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 5446/2002 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, καθώς και της ενσωματωμένης στο ανωτέρω δικόγραφο από 18-9-2016 πράξης της Προέδρου του Δ' Τμήματος του Αρείου Πάγου, με την οποία προσδιορίζεται δικάσιμος προς συζήτηση της ανωτέρω αιτήσεως αναιρέσεως η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας (20-9-2019) στο Δ' Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, με αριθμό πινακίου ….

Επίσης από το από 7-3-2019 αποδεικτικό ανάρτησης του αρμοδίου υπαλλήλου του Δήμου Αχαρνών, προκύπτει ότι επικυρωμένο αντίγραφο της ανωτέρω αιτήσεως αναιρέσεως αναρτήθηκε στον Πίνακα Ανακοινώσεων του Δημοτικού Καταστήματος του Δήμου Αχαρνών Αττικής, ενώ από τα προσκομιζόμενα αντίγραφα των ημερήσιων εφημερίδων που εκδίδονται στην Αθήνα, ήτοι τα με αριθμούς ...

φύλλα της ... Μαρτίου 2019 των εφημερίδων της "..." (σελ. 3), "..." (σελ. 6) και "..." (σελ. 5) αντίστοιχα, όπου υπάρχει δημοσιευμένη ειδοποίηση - κλήση προς όλους τους καθών εκ μέρους του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου να παραστούν κατά την συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως στις 20.9.2019 ενώπιον του Δ' Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου ώρα 9.30' προκύπτει ότι όλοι οι αναιρεσίβλητοι κλητεύθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα.

Συνεπώς, θα πρέπει, εφόσον δεν εμφανίστηκαν κατά την συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως, όπου και όποτε αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, και ερευνηθεί ως εάν ήταν παρόντες (άρθρ. 576 Κ.Πολ.Δ. σε συνδυασμό με άρθρ. 7 εδ. 3, άρθρ. 19 ν. 2882/2001).

Η κρινόμενη αναίρεση κατά της με αριθμό 5446/2002 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία του Ν. 2882/2001 (Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων - ΚΑΑΑ), σύμφωνα με την προσκομιζόμενη 755/17.8.2003 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που κατατέθηκε εμπρόθεσμα, είναι ερευνητέα ως προς το μοναδικό λόγο της από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, που κρίθηκε παραδεκτός και βάσιμος.

Κατά το άρθρο 193 ΚΠολΔ, δεν επιτρέπεται προσβολή της αποφάσεως με ένδικο μέσο ως προς τα έξοδα, αν δεν περιλαμβάνει και την ουσία της υποθέσεως. Ως ουσία της υπόθεσης κατά την έννοια της παραπάνω διάταξης νοείται καθετί που κρίθηκε και δεν υπάγεται στην έννοια των δικαστικών εξόδων, ανεξάρτητα αν αφορά σε ουσιαστικό ή δικονομικό ζήτημα.

Σκοπός της διατάξεως αυτής είναι να περιορίσει τη δυνατότητα αυτοτελούς ασκήσεως ένδικων μέσων μόνο για το κεφάλαιο των δικαστικών εξόδων, στα οποία περιλαμβάνεται κατ' άρθρο 189 παρ. 1 ΚΠολΔ και η αμοιβή του δικηγόρου, χωρίς ταυτόχρονη προσβολή της αποφάσεως και ως προς το κεφάλαιο της ουσίας της υποθέσεως (ΑΠ 1688/2017, ΑΠ 1818/2014, ΑΠ 2193/2013, ΑΠ 1637/2011, ΑΠ 1356/2003) και η αποτροπή εξαναγκασμού του ανώτερου δικαστηρίου για έρευνα της ουσίας της υποθέσεως από την προσβολή και μόνο της αποφάσεως για τα έξοδα, η κρίση για την επιδίκαση των οποίων συνάπτεται με την ουσία της υποθέσεως (ΑΠ 617/2008).

Η ρύθμιση ισχύει για όλα τα ένδικα μέσα, στα οποία συμπεριλαμβάνεται και το έκτακτο ένδικο μέσο της αιτήσεως αναιρέσεως (ΑΠ 1276/2017). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 577 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως.

Στην προκείμενη περίπτωση το αναιρεσείον με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης εκθέτει ότι με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση καθορίστηκε οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης για τα απαλλοτριωθέντα ακίνητα των αναιρεσιβλήτων και καταδικάστηκε αυτό στα δικαστικά έξοδα των τελευταίων. Ζητεί δε, την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης μόνο ως προς τη διάταξη της αμοιβής των πληρεξουσίων δικηγόρων επικαλούμενο ευθεία παραβίαση του Νόμου επειδή επιβλήθηκε σε βάρος του αμοιβή για τις προτάσεις δύο συζητήσεων και συγκεκριμένα για την αρχική συζήτηση της υπόθεσης επί της οποίας εξεδόθη η με αριθμό 1217/2001 μη οριστική απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που διέταξε τη διεξαγωγή πραγματογνωμοσύνης και για τις προτάσεις της επαναλμβανομένης συζήτησης κατά την οποία εξεδόθη η ως άνω προσβαλλομένη με αριθμό 5446/2002 οριστική απόφασή του.

Συνεπώς, εφόσον η πιο πάνω απόφαση προσβάλλεται μόνο ως προς το κεφάλαιο των δικαστικών εξόδων, χωρίς ταυτόχρονη προσβολή της απόφασης και ως προς το κεφάλαιο της ουσίας της υπόθεσης, πρέπει κατά τα ανωτέρω να απορριφθεί ως απαράδεκτη και αυτεπαγγέλτως. Δεν γίνεται λόγος για δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι ερημοδίκησαν, και, ως εκ τούτου, δεν υπέβαλαν σχετικό αίτημα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17.6.2003 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου, για αναίρεση της με αριθμό 5446/2002 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 7 Φεβρουαρίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Φεβρουαρίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ