Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility as it attacks only costs without challenging the case substance.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the Greek State's appeal against the appellate court's decision awarding compensation to private landowners. The State argued the appeal was inadmissible because it challenged only the attorney fee calculation included in court costs, not the substantive ruling on compensation rights. The court ruled that Article 193 of the Civil Procedure Code prohibits such partial appeals, requiring a simultaneous challenge to the case substance, and therefore rejected the appeal as inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 193 KPolD; Art. 577 para.2 KPolD: An appeal is inadmissible if it challenges only the court costs without simultaneously attacking the substance of the case, as the law prohibits partial appeals regarding expenses.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1637 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1637/2011
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ελληνικό Δημόσιο, νόμιμα εκπροσωπούμενο από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Χρήστο Μητκίδη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ε. συζ. Α. Σ. το γένος Ρ., 2. Α. Σ. του Π., 3. Π. Σ. του Α., 4. Μ. συζ. Ε. Δ. το γένος Α. Σ., κατοίκων ..., οι οποίοι παραστάθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Κωνσταντίνου Ράπτη και δεν κατέθεσαν προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-11-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Μεσολογγίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:34/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 219/2009 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείων με την από 31-5-2010 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Σακκάς ανέγνωσε την από 27-9-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 193 ΚΠολΔ δεν επιτρέπεται προσβολή της απόφασης με ένδικο μέσο ως προς τα έξοδα, αν δεν περιλαμβάνει και την ουσία της υπόθεσης. Σκοπός της διάταξης αυτής είναι να περιορίσει τη δυνατότητα αυτοτελούς άσκησης ένδικων μέσων μόνο για το κεφάλαιο των δικαστικών εξόδων, στα οποία περιλαμβάνεται κατ' άρθρο 189 παρ.1 ΚΠολΔ και η αμοιβή του δικηγόρου, χωρίς ταυτόχρονη προσβολή της απόφασης και ως προς το κεφάλαιο της ουσίας της υπόθεσης. Η ρύθμιση ισχύει για όλα τα ένδικα μέσα, στα οποία συμπεριλαμβάνεται και το έκτακτο ένδικο μέσο της αίτησης αναίρεσης. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 577 παρ.2 ΚΠολΔ, αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμη ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως (ΑΠ 1356/2003, 54/2006).
Στην προκειμένη περίπτωση, το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης εκθέτει, ότι με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση απορρίφθηκε η από 9.11.2007 έφεσή του και επικυρώθηκε η πρωτόδικη υπ' αριθμ. 34/2007 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου, η οποία δέχτηκε την αγωγή των αναιρεσιβλήτων και αναγνώρισε αυτούς δικαιούχους της αποζημίωσης για το απαλλοτριωθέν ακίνητό τους, καθώς επίσης προσδιόρισε την αμοιβή του πληρεξούσιου δικηγόρου αυτών σε ποσοστό 3% της αποζημίωσης που επιδίκασε. Με την από 9.11.2007 έφεσή του κατά της πρωτόδικης αυτής απόφασης το αναιρεσείον παραπονέθηκε τόσο για την ουσία της υπόθεσης, όσο και για τον προσδιορισμό της αμοιβής του πληρεξουσίου δικηγόρου των αναιρεσιβλήτων. Το Εφετείο, με την πληττομένη απόφασή του απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση. Ειδικότερα, για την αμοιβή του πληρεξουσίου δικηγόρου, έκρινε ότι ορθά προσδιορίστηκε στο ανωτέρω ποσοστό 3% επί της αποζημιώσεως, σύμφωνα με τα άρθρα 18 παρ.4 και 26 παρ.8 ν. 2882/2001, χωρίς τους περιορισμούς του ν. 3693/1957, διότι πρόκειται για αναγνώριση δικαιούχων αποζημίωσης από αναγκαστική απαλλοτρίωση. Το αναιρεσείον ζητεί την αναίρεση της προσβαλλομένης απόφασης μόνο ως προς τη διάταξη της αμοιβής του πληρεξουσίου δικηγόρου των αναιρεσιβλήτων, η οποία περιλαμβάνεται στη δικαστική δαπάνη.
Συνεπώς, εφόσον η πιο πάνω απόφαση προσβάλλεται μόνο ως προς το κεφάλαιο των δικαστικών χωρίς ταυτόχρονη προσβολή της απόφασης και ως προς το κεφάλαιο της ουσίας της υπόθεσης, πρέπει κατά τα ανωτέρω να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη και αυτεπαγγέλτως. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστεί το αναιρεσείον Δημόσιο στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 31.5.2010 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 219/2009 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.
Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε δυο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα την 1η Νοεμβρίου 2011.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Νοεμβρίου 2011.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ