Supreme Court dismisses appeal against extradition order, rejecting flight risk argument as irrelevant to execution of sentence.

Απόφαση 2024 / 2019 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2024/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' Ποινικό Τμήμα - (ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Μαγγίνα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, Βασιλική Ηλιοπούλου - Εισηγήτρια και Γρηγόριο Κουτσοκώστα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε ως Συμβούλιο, σε δημόσια συνεδρίασή του στο ακροατήριο του, στις 13 και 20 Δεκεμβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημήτριου Παπαγεωργίου, (κωλυομένης της Εισαγγελέως) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την έφεση της εκκαλούσας - εκζητουμένης H. A. J. K.,που γεννήθηκε στις 15.3.1966 στην Αλβανία, κρατούμενη στο Κατάστημα Κράτησης ..., η οποία παραστάθηκε με την συνήγορο της υπερασπίσεώς της Σοφία Κανδάκα, κατά της υπ' αριθμ. 156/30.10.2019 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών και την από 4 Νοεμβρίου 2019 αίτηση αντικατάστασης προσωρινής κράτησης.

Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της Αλβανίας.

Κατά της αποφάσεως αυτής η εκζητούμενη και τώρα εκκαλούσα άσκησε την με αριθμό 4 Νοεμβρίου 2019 και με αριθμό 17 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Αθηνών και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1586/2019.

Προκειμένης συζητήσεως

Αφού άκουσε την εκζητούμενη και την συνήγορο υπερασπίσεως της που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε α) να γίνει τυπικά δεκτή και να απορριφθεί στην ουσία η από 4 Νοεμβρίου 2019 και με αριθμό 17 έφεση της ανωτέρω εκζητουμένης κατά της με αριθμό 156/30.10.2019 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών και β) να αντικατασταθεί η προσωρινή κράτηση της εκκαλούσας εκζητουμένης με τους περιοριστικούς όρους: της απαγόρευσης της εξόδου της από τη χώρα και της εμφανίσεως της στο ΑΤ του τόπου κατοικίας της ανά διήμερο, από σήμερα και μέχρι να εκδοθεί η απόφαση επί της εφέσεως της.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Σύμφωνα με το άρθρο 451 παρ. 1 του ισχύοντος από 1-7-2019 ΚΠΔ, κατά της οριστικής απόφασης του συμβουλίου εφετών, με την οποία αυτό γνωμοδότησε, κατά το άρθρο 450 του ίδιου κώδικα, επί αιτήσεως εκδόσεως αλλοδαπού υπηκόου, επιτρέπεται στον εκζητούμενο και στον εισαγγελέα να ασκήσουν έφεση στον Άρειο Πάγο, μέσα σε πέντε ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης. Η έφεση ασκείται σύμφωνα με τις διατυπώσεις του άρθρου 474 ΚΠΔ.

Επομένως, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα η κρινόμενη έφεση της εκζητούμενης H. A. του J. και της ., υπήκοου Αλβανίας και ήδη κρατούμενης στο Κατάστημα Κράτησης ..., που ασκήθηκε ενώπιον του γραμματέα εφετών Αθηνών, κατά της υπ' αρ. 156/30-10-2019 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με την οποία αυτό γνωμοδότησε υπέρ της έκδοσής της στις αρχές του κράτους της Αλβανίας, προκειμένου να εκτίσει ποινή φυλάκισης τεσσάρων (4) ετών, σύμφωνα με την 276/ 2016 απόφαση του Πρωτοδικείου Ελμπασάν, με την οποία καθορίσθηκε η παραπάνω ποινή μετά τη συγχώνευση των επιβληθεισών με τις 401/2015 και 1164/2015 αποφάσεις του Πρωτοδικείου Ελμπασάν ποινών σε βάρος της για παράβαση του άρθρου 245/1 του ποινικού κώδικα της Αλβανίας (<<άσκηση παράνομης επιρροής σε άτομα που ασκούν δημόσια καθήκοντα>>), πράξη αξιόποινη και κατά την ελληνική ποινική νομοθεσία ( 237Α ΠΚ). Πρέπει, επομένως, να γίνει τυπικά δεκτή η έφεση και να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν. Επίσης, εξεταστέα είναι και η από 4-11-2019 αίτηση του εκκαλούντος για αντικατάσταση με περιοριστικούς όρους της προσωρινής κράτησης που διέταξε το Συμβούλιο Εφετών με την πρσβαλλόμενη απόφαση.

Το αίτημα για αναβολή της υπόθεσης είναι απορριπτέο ως αβάσιμο, καθόσον δεν αποδείχθηκε ότι η εκκαλούσα έχει προβεί σε οποιαδήποτε νομική ενέργεια και ότι αναμένεται απόφαση από τα δικαστήρια της Αλβανίας έχουσα σχέση με την εξεταζόμενη υπόθεση.

ΙΙ. Κατά το άρθρο 28 παρ. 1 εδ. α' του Συντάγματος, οι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου, κατά δε το άρθρο 436 του ΚΠΔ, (παρ. 1) αν δεν υπάρχει σύμβαση, οι όροι και η διαδικασία της έκδοσης αλλοδαπών ρυθμίζονται, υπό τον όρο της αμοιβαιότητας, από τις διατάξεις των επόμενων άρθρων (ήτοι των άρθρων 437 - 457 ΚΠΔ), οι οποίες (παρ. 2) εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτή, καθώς και στα σημεία που δεν προβλέπει η σύμβαση.

Τέτοια σύμβαση, την οποία έχουν κυρώσει η Ελλάδα στις 6-5-1961 με το ν. 4165/1961 και η Δημοκρατία της Αλβανίας στις 19-5- 1998 (με έναρξη ισχύος της από τις 17-8-1998), είναι η από 13-12-1957 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Έκδοσης (Ε.Σ.Ε.), που υπογράφηκε στο Παρίσι και διέπει το δίκαιο της έκδοσης μεταξύ των κρατών τούτων. Κατά το άρθρο 28 παρ. 2 της Ε.Σ.Ε., συμπληρωματική προς αυτή εφαρμογή έχουν και οι διατάξεις της από 17-5-1993 "Συμβάσεως Δικαστικής Αρωγής σε αστικές και ποινικές υποθέσεις μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Αλβανίας", που κυρώθηκε από την Ελλάδα με το ν. 2311/1995 και ισχύει από 15-9-1995.

Ειδικότερα, στο άρθρο 2 παρ. 1 της Ε.Σ.Ε. ορίζεται, ότι η έκδοση ενεργείται για πράξεις που τιμωρούνται από τους νόμους, τόσο του κράτους, που ζητεί την έκδοση, όσο και του κράτους, από το οποίο ζητείται αυτή, με ποινή στερητική της ελευθερίας ή με μέτρο ασφαλείας ενός τουλάχιστον έτους, ως προς το ανώτατο όριο, ή με αυστηρότερη ποινή, ενώ, όταν υπήρξε καταδίκη σε ποινή ή επιβλήθηκε μέτρο ασφαλείας στο έδαφος του αιτούντος κράτους, η σχετική κύρωση πρέπει να είναι τεσσάρων μηνών κατ' ελάχιστο όριο.

Ακόμη, κατά τη διάταξη του άρθρου 10 της άνω Σύμβασης, η έκδοση είναι ανεπίτρεπτη, αν κατά τη νομοθεσία της αιτούσας χώρας ή εκείνης, προς την οποία υποβάλλεται η αίτηση έλαβε χώρα παραγραφή της πράξης. Κατά δε το άρθρο 438 του ισχύοντος ΚΠΔ << Η έκδοση απαγορεύεται και αν ακόμα συναινεί ο εκζητούμενος: α) αν πρόκειται για δράστη που κατά τον χρόνο τέλεσης της πράξης ήταν ημεδαπός, β) αν υπάρχει δικαιοδοσία των ελληνικών δικαστικών αρχών σύμφωνα με τους ελληνικούς νόμους, γ) αν πρόκειται για έγκλημα που κατά τους ελληνικούς νόμους χαρακτηρίζεται ως πολιτικό, στρατιωτικό, φορολογικό ή του τύπου ή, εξαιρουμένων των προβλεπόμενων στον ΠΚ εγκλημάτων κατά της ιδιοκτησίας και της περιουσίας, διώκεται μόνο ύστερα από έγκληση αυτού που αδικήθηκε ή όταν από τις περιστάσεις προκύπτει ότι η έκδοση ζητείται για λόγους πολιτικούς, δ) αν, σύμφωνα με τους νόμους του κράτους που ζητεί την έκδοση ή του Ελληνικού Κράτους ή του κράτους όπου τελέστηκε το έγκλημα, έχει ανακύψει ήδη πριν από την απόφαση για την έκδοση νόμιμος λόγος που εμποδίζει τη δίωξη ή την εκτέλεση της ποινής ή αποκλείει ή εξαλείφει το αξιόποινο, ε) αν πιθανολογείται ότι ο εκζητούμενος θα διωχθεί στο κράτος στο οποίο παραδίδεται για πράξη διαφορετική από εκείνη για την οποία ζητείται η έκδοση, στ) αν πιθανολογείται ότι θα υποβληθεί σε διακρίνουσα μεταχείριση για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, πολιτικούς ή εξαιτίας της εθνικότητάς του ή ότι θα υποβληθεί σε μεταχείριση αντίθετη προς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ότι θα διακυβευτούν τα ανθρώπινα δικαιώματά του, ζ) αν κατά το δίκαιο του εκζητούντος κράτους προβλέπεται για την αξιόποινη πράξη η ποινή του θανάτου και η) αν ο εκζητούμενος καταδικάστηκε ερήμην χωρίς να κλητευθεί>>.

ΙΙΙ. Από τη διάταξη του άρθρου 502 παρ. 2 του ισχύοντος από 1-7-2019 ΚΠΔ, που ορίζει ότι << η έφεση έχει καθολικό μεταβιβαστικό αποτέλεσμα, εκτός αν ο εκκαλών την περιορίσει σε συγκεκριμένα κεφάλαια ή προβάλλει συγκεκριμένο ή συγκεκριμένους λόγους>>, προκύπτει ότι, σε περίπτωση προβολής συγκεκριμένων λόγων, το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της έφεσης προσδιορίζεται από την έκταση και το περιεχόμενο των λόγων αυτών, οπότε το δευτεροβάθμιο δικαστήριο περιορίζεται στην έρευνα τούτων και έχει εξουσία να κρίνει επί εκείνων μόνο των μερών της πρωτόδικης απόφασης, στα οποία αναφέρονται οι συγκεκριμένοι προβαλλόμενοι από τον εκκαλούντα λόγοι έφεσης, οι οποίοι διατυπώνονται στη συντασσόμενη συναφώς, κατά το άρθρo 474 παρ. 4 ΚΠΔ, έκθεση έφεσης. Τούτο ισχύει και επί του ενδίκου μέσου της έφεσης ενώπιον του Αρείου Πάγου, κατά το άρθρο 451 παρ. 1 ΚΠΔ, εναντίον της περί έκδοσης αλλοδαπού απόφασης του Συμβουλίου Εφετών.

ΙV. Στην προκείμενη περίπτωση, η εκκαλούσα-εκζητούμενη, με το μοναδικό λόγο έφεσης, προβάλλει, κατ'εκτίμηση του δικογράφου, ότι το Συμβούλιο Εφετών, που γνωμοδότησε υπέρ της έκδοσής της στις αρχές του κράτους της Αλβανίας, έσφαλε, διότι αυτή <<δεν είναι επικίνδυνη φυγής>>. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, διότι δεν συνιστά νόμιμο λόγο άρνησης της έκδοσης, προβλεπόμενο από την Ε.Σ.Ε ή το προαναφερθέν άρθρο 438 ΚΠΔ, αλλά σχετίζεται με τη διατήρηση ή μη της προσωρινής κράτησής της με σκοπό την έκδοση.

Συνεπώς και με δεδομένο ότι δεν υπάρχει νόμιμος λόγος που να εμποδίζει την εκτέλεση της ποινής, όπως έκρινε το Συμβούλιο Εφετών, η κρινόμενη έφεση πρέπει να απορριφθεί, ως κατ' ουσίαν αβάσιμη. Περαιτέρω, η από 4-11-2019 αίτηση της εκκαλούσας-εκζητούμενης, για αντικατάσταση της προσωρινής κράτησής της με περιοριστικούς όρους, μετά την απόρριψη από τον Άρειο Πάγο της έφεσής της, είναι απορριπτέα ως άνευ αντικειμένου, αφού δεν είναι επιτρεπτή πλέον η προσωρινή απόλυσή της και η αντικατάσταση της κράτησής της με περιοριστικούς όρους (ΑΠ 616/2016, ΑΠ 814/2011).

Τέλος, πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 145 παρ. 2 τελ. εδ. ΚΠΔ, να διορθωθεί ο αναφερόμενος στο διατακτικό της εκκαλούμενης απόφασης αριθμός της απόφασης από 1164/2016 στο ορθό 276/2016 και το άρθρο του Ελληνικού Π.Κ από 386 παρ.1α στο ορθό 237Α, καθόσον, όπως προκύπτει σαφέστατα από το σκεπτικό της απόφασης, τα λάθη αυτά έχουν σημειωθεί από προφανή παραδρομή (ΑΠ 800/2015).

Μετά την απόρριψη της έφεσης, ο εκκαλών πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 578 παρ.1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Διορθώνει το διατακτικό της 156/2019 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, ως προς τον αριθμό της απόφασης του Δικαστηρίου του Ελμπασαν, από το εσφαλμένο 1164/2016 στο ορθό 276/2016 και ως προς το άρθρο του Ελληνικού ΠΚ από το εσφαλμένο 386 παρ.1α στο ορθό 237Α.

Δέχεται τυπικά και απορρίπτει κατ' ουσίαν την υπ'αρ. 17/2019 έφεση της εκζητούμενης H. A. του J.και της K., υπηκόου Αλβανίας, κατά της 156/2019 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με την οποία τούτο γνωμοδότησε υπέρ της έκδοσης της ως άνω εκκαλούσας στις αρχές του κράτους της Δημοκρατίας της Αλβανίας, προκειμένου να εκτίσει ποινή φυλάκισης τεσσάρων (4) ετών, όπως αυτή καθορίσθηκε με την 276/ 2016 τελεσίδικη απόφαση του Πρωτοδικείου Ελμπασάν κατά συγχώνευση των επιβληθεισών με τις 401/2015 και 1164/2015 αποφάσεις του Πρωτοδικείου Ελμπασάν ποινών σε βάρος της, για παράβαση του άρθρου 245/1 του ποινικού κώδικα της Αλβανίας (<<άσκηση παράνομης επιρροής σε άτομα που ασκούν δημόσια καθήκοντα>>).

Απορρίπτει την από 4-11-2019 αίτηση της εκκαλούσας για αντικατάσταση της προσωρινής κράτησής της με περιοριστικούς όρους.

Επιβάλλει στην εκκαλούσα τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Δεκεμβρίου 2019.

ΕΚΔΟΘΗΚΕ, στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ