Supreme Court dismisses appeal against non-existent defendant due to lack of passive standing.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation against the second-instance judgment. The appellant filed the appeal against the original defendant, a social security fund that had ceased to exist by the time the appeal was lodged. The court ruled that the appeal was inadmissible because it targeted a legal entity that no longer existed, lacking the necessary passive standing.
Legislator headnote
AI generatedArticles 558 and 566 of the Code of Civil Procedure; An appeal must be filed against the original defendant, and if that defendant is a legal person that has ceased to exist, the appeal must be directed against its universal successor.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 165 / 2024 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 165/2024
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασημίνα Υφαντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Ευτύχιο Νικόπουλο και Φωτεινή Μηλιώνη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Σεπτεμβρίου 2023, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "Μ..Δ.. Κ. Α." και τον διακριτικό τίτλο "Η. Ε.", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ανδρέα Μπακρώζη και κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ) που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, όπως μετονομάστηκε το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ", ως οιονεί καθολικού διαδόχου του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ" (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.), το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπου Τούμπα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21/12/2015 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4047/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5719/2019 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 13/1/2022 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 558 και 566 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται εναντίον του αντιδίκου του αναιρεσείοντος, ήτοι κατά εκείνου ο οποίος ήταν διάδικος στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και δικάσθηκε με αυτήν (ΟλΑΠ 11/1992, ΑΠ 2099/2009, ΑΠ 124/2006), ανεξάρτητα από την ιδιότητα αυτού ως διαδίκου στον πρώτο βαθμό (Ολ ΑΠ 11/1992, ΑΠ 666/2016, ΑΠ 807/2015).
Για να απευθυνθεί η αίτηση κατά του αντιδίκου αυτού, πρέπει ο τελευταίος να είναι ικανός να είναι διάδικος, δηλαδή να είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, αν πρόκειται δε για αντίδικο νομικό πρόσωπο, η ικανότητα αυτού να είναι διάδικος παύει αφότου τούτο κατά νόμο έπαυσε να υπάρχει. Έτσι, αν ο αντίδικος αποβιώσει ή προκειμένου για αντίδικο νομικό πρόσωπο, αν αυτό έπαυσε να υπάρχει, αυτή (αναίρεση) πρέπει να απευθύνεται κατά των καθολικών διαδόχων ή των κληροδόχων του αποβιώσαντος ή των οιονεί καθολικών διαδόχων του καταργηθέντος νομικού προσώπου (ΑΠ 51/2020, ΑΠ 1369/2019).
Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 51 του N.4387/2016 "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" "1. Συνιστάται Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης", αποκαλούμενο στο εξής "Ε.Φ.Κ.Α.", το οποίο τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και έχει την έδρα του στην Αθήνα.
Από 1.1.2017, οπότε και αρχίζει η λειτουργία του ως φορέα κύριας κοινωνικής ασφάλισης, εντάσσονται στον Ε.Φ.Κ.Α. αυτοδίκαια οι υφιστάμενοι φορείς κύριας κοινωνικής ασφάλισης, σύμφωνα με τα άρθρα 53 επ. και ο Ε.Φ.Κ.Α. καθίσταται οιονεί καθολικός διάδοχος αυτών....", στο άρθρο 53 του ίδιου νόμου απαριθμούνται οι φορείς, κλάδοι, τομείς και λογαριασμοί, οι οποίοι από 1.1.2017 εντάσσονται στον ΕΦΚΑ, στους οποίους, περιλαμβάνεται και το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.), στο άρθρο 70 αυτού (Περιουσία, λογιστική και οικονομική λειτουργία) παρ. 1 ορίζεται "1.
Το σύνολο του ενεργητικού και του παθητικού που προέρχεται από τους εντασσόμενους στον Ε.Φ.Κ.Α. φορείς, τομείς, κλάδους και λογαριασμούς, οι πόροι που προβλέπονται υπέρ αυτών από τις ισχύουσες διατάξεις, καθώς και η κινητή και ακίνητη περιουσία τους, περιέρχονται αυτοδίκαια στον Ε.Φ.Κ.Α. ως καθολικό διάδοχό τους.
Ο Ε.Φ.Κ.Α. υπεισέρχεται στα πάσης φύσεως δικαιώματα και υποχρεώσεις των εντασσόμενων φορέων, τομέων, κλάδων και λογαριασμών....", ενώ στην παρ. 9 ορίζεται ότι : "Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσόμενων φορέων, τομέων, κλάδων και λογαριασμών συνεχίζονται από τον Ε.Φ.Κ.Α., χωρίς να επέρχεται διακοπή δίκης, από την ένταξη αυτών στον Ενιαίο Φορέα, σύμφωνα με το άρθρο 53.
Δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι του Ε.Φ.Κ.Α.". Ήδη σύμφωνα με το άρθρο 1 Ν.4670/2020 προστέθηκε στον παραπάνω ν. 4387/2016 άρθρο 51Α, με βάση το οποίο το Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.)" μετονομάστηκε από την 1.3.2020 σε "Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης", αποκαλούμενος στο εξής "e-Ε.Φ.Κ.Α." και ορίστηκε ότι όπου στην κείμενη νομοθεσία αναφέρεται "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.)", νοείται ο "Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (e-Ε.Φ.Κ.Α).
Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει ότι μετά τη σύσταση κατά τα άνω με το άρθρο 51 παρ. 1 του ν. 4387/2016 (Α` 85) του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α) ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.), με χρόνο έναρξης λειτουργίας του την 1η Ιανουαρίου 2017 (και ήδη του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-Ε.Φ.Κ.Α), όπως μετονομάστηκε), στον οποίο, σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 1 του ίδιου ως άνω νόμου, εντάχθηκε αυτοδικαίως από 1.1.2017 και το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.), το νομικό αυτό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, ήτοι ο ΕΦΚΑ, σύμφωνα με το άρθρο 70 παρ. 9 του νόμου 4387/2016, συνεχίζει τις εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσόμενων σ` αυτό φορέων κύριας ασφάλισης και επομένως νομιμοποιείται, ως οιονεί καθολικός διάδοχος των εντασσόμενων φορέων, τομέων, κλάδων και λογαριασμών, ενεργητικά να ασκήσει αιτήσεις αναίρεσης ή παθητικά να αποκρούσει αντίστοιχες αιτήσεις, που στρέφονται κατ` αυτού και αφορούν τέτοιες διαφορές ή υποθέσεις.
Συνεπώς, στην περίπτωση παύσης λειτουργίας των φορέων, τομέων, κλάδων και λογαριασμών, που παρατίθενται στο ως άνω άρθρο 53 του ν. 4387/2016, μεταξύ των οποίων και του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.), λόγω ένταξής τους στον Ε.Φ.Κ.Α, ο τελευταίος υποκαθίσταται σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του εντασσόμενου φορέα ως οιονεί καθολικός διάδοχος αυτού, και συνεχίζει αυτοδικαίως τις εκκρεμείς δίκες χωρίς καμία ειδικότερη διατύπωση εκ μέρους του για τη συνέχιση και χωρίς να επέρχεται λόγω της ένταξης διακοπή της δίκης, ούτε απαιτείται δήλωση για την επανάληψή της.
Παρέπεται ότι επί δικών που έχουν αρχίσει με τη συμμετοχή του εντασσόμενου φορέα, όπως στην προκειμένη περίπτωση, ύστερα από την ένταξή του, νομιμοποιείται παθητικά για την απεύθυνση κατ` αυτού της αίτησης αναίρεσης μόνον ο Ε.Φ.Κ.Α (και ήδη e-ΕΦΚΑ, όπως μετονομάστηκε) ως οιονεί καθολικός διάδοχος του εντασσόμενου φορέα, αφού ο τελευταίος έχει παύσει να υπάρχει ως αυτοτελές νομικό πρόσωπο και επομένως δεν έχει ικανότητα να είναι διάδικος.
Εάν παρά ταύτα ο αναιρεσείων απευθύνει την αναίρεση κατά του μη υπάρχοντος πλέον νομικού προσώπου, αυτή απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Εξάλλου, κατά το άρθρο 577 ΚΠολΔ το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης (παρ.1). Αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως (παρ. 2).
Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι κατά πρώτον ο Άρειος Πάγος εξετάζει τη συνδρομή των διαδικαστικών προϋποθέσεων άσκησης της αίτησης αναίρεσης, μεταξύ των οποίων και την παθητική νομιμοποίηση (ΚΠολΔ 558), και αν λείπει κάποια απ` αυτές απορρίπτει την αίτηση και αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη (ΑΠ 759/2022, ΑΠ 506/2021, ΑΠ 1369/2019).
Τέλος, στην αναιρετική δίκη, κατά το άρθρο 570 παρ. 1 ΚΠολΔ, "Οι διάδικοι δεν είναι υποχρεωμένοι να καταθέσουν προτάσεις, εκτός αν προβάλλονται ενστάσεις ως προς το παραδεκτό και το εμπρόθεσμο της αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων. Σ' αυτή την περίπτωση, ο προβάλλων τις ενστάσεις διάδικος καταθέτει τις προτάσεις του είκοσι (20) τουλάχιστον ημέρες πριν από τη δικάσιμο".
Η διάταξη αυτή αναφέρεται πρωτίστως στον αναιρεσίβλητο, ο οποίος προβάλλει ενστάσεις κατά του παραδεκτού και εμπροθέσμου της αναίρεσης. Αν όμως οι προτεινόμενες ενστάσεις λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως, με βάση γεγονότα που προκύπτουν από αυτεπάγγελτη έρευνα του Δικαστηρίου, ο Άρειος Πάγος θα τις ερευνήσει παρά το εκπρόθεσμο των προτάσεων (ΑΠ 759/2022, ΑΠ 972/2019, ΑΠ 461/2018, ΑΠ 1272/2008, ΑΠ 117/2005).
Στην προκειμένη περίπτωση, από την επιτρεπτή, κατ` άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δικογραφίας, προκύπτουν τα ακόλουθα: Επί της από 21.12.2015 αγωγής της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας κατά του εναγομένου και ήδη αναιρεσιβλήτου Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.)", εκδόθηκε η με αριθμ. 4047/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δέχθηκε εν μέρει την αγωγή.
Κατά της ανωτέρω απόφασης άσκησαν ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η μεν ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα την από 12.10.2017 έφεσή της, στρεφομένη κατά του ως άνω Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.)", το δε Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.)", ως οιονεί καθολικός διάδοχος του εναγομένου Ν.Π.Δ.Δ.
με την επωνυμία "Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.)", που υπεισήλθε από 1.1.2017 εκ του νόμου (άρθρ. 51, 53 και 70 του Ν. 4387/2016) στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του εντασσόμενου σ` αυτόν ως άνω φορέα (Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.), την από 16.10.2018 έφεσή του, οι οποίες συζητήθηκαν κατά τη δικάσιμο της 26.3.2019, κατά την οποία, στη θέση του ως άνω εφεσιβλήτου Ν.Π.Δ.Δ.
με την επωνυμία "Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.)", παραστάθηκε στο ακροατήριο του άνω Δικαστηρίου το Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.)", ως οιονεί καθολικός διάδοχος αυτού. Ακολούθως δε εκδόθηκε η αντιμωλίαν των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, με αριθ. 5719/2019 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση της αναιρεσείουσας, ενώ κατ' ουσίαν δέχθηκε την έφεση του Ν.Π.Δ.Δ.
με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.)", εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και απέρριψε την αγωγή της αναιρεσείουσας ως μη νόμιμη. Την αναίρεση αυτής της απόφασης ζητεί η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα με την κρινόμενη από 13.1.2022 αίτησή της, η οποία στρέφεται κατά του αρχικού διαδίκου Ν.Π.Δ.Δ.
με την επωνυμία "Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.)", το οποίο όμως ήδη, σύμφωνα με όσα εκτίθενται στη μείζονα σκέψη, εντάχθηκε αυτοδικαίως, από την 1η Ιανουαρίου 2017, στον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α), δυνάμει του άρθρου 53 παρ. 1 του ν. 4387/2016, και επομένως έκτοτε έπαυσε να υφίσταται ως νομικό πρόσωπο υποκείμενο σε δικαιώματα και υποχρεώσεις.
Μάλιστα, λόγω της παραπάνω αυτοδίκαιης από 1.1.2017 ένταξής του στον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α), ο τελευταίος παραστάθηκε κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, στη δικάσιμο της 26.3.2019, σύμφωνα με το άρθρο 70 παρ. 9 του νόμου 4387/2016, και συνέχισε την ένδικη εκκρεμή δίκη που αφορούσε διαφορά του εντασσόμενου σ` αυτόν φορέα κύριας ασφάλισης, ήτοι του εναγομένου Ν.Π.Δ.Δ.
με την επωνυμία "Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.)", νομιμοποιούμενος ως οιονεί καθολικός διάδοχος του τελευταίου και κατέστη έτσι αντίδικος της εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας, όπως προκύπτει και από την προσβαλλόμενη απόφαση, στην οποία αναφέρεται ως εφεσίβλητος και επιπλέον άσκησε την από 16-10-2018 έφεσή του κατά της αναιρεσείουσας, όπως προεκτέθηκε.
Συνεπώς, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 558 και 566 ΚΠολΔ και όσα εκτίθενται στη μείζονα σκέψη, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης έπρεπε να απευθυνθεί κατά του ως άνω Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (e-ΕΦΚΑ), (όπως μετονομάστηκε από την 1.3.2020 ο Ε.Φ.Κ.Α.), που άσκησε έφεση και παραστάθηκε ως οιονεί καθολικός διάδοχος του αρχικού διαδίκου - εναγομένου στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, νομιμοποιούμενος παθητικά στην παρούσα αναιρετική δίκη, και όχι κατά του αρχικού εναγομένου Ν.Π.Δ.Δ.
με την επωνυμία "Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.)", που είχε ήδη παύσει να υφίσταται, λόγω της ένταξής του στον Ε.Φ.Κ.Α., κατά τη συζήτηση των άνω εφέσεων ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, γεγονός το οποίο γνώριζε η παριστάμενη στη δίκη εκείνη αναιρεσείουσα, καθόσον η εν λόγω μεταβολή επήλθε δυνάμει νόμου και επιπλέον στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο ο ΕΦΚΑ παραστάθηκε ως εφσίβλητος και εκκαλών, αντίστοιχα.
Επομένως, εφόσον παρά ταύτα η αναιρεσείουσα απηύθυνε την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης κατά του μη υπάρχοντος πλέον κατά το χρόνο άσκησής της (13.1.2022) νομικού προσώπου με την επωνυμία "Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.)", αυτή πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης, μετά από αυτεπάγγελτη ενέργεια του δικαστηρίου, αλλά και κατ` αποδοχή της ένστασης περί απαραδέκτου της αίτησης αναίρεσης λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης, που προβάλλει το Ν.Π.Δ.Δ.
με την επωνυμία "Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (e-ΕΦΚΑ), (όπως μετονομάστηκε από την 1.3.2020 ο Ε.Φ.Κ.Α), που παραστάθηκε κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου, ως οιονεί καθολικός διάδοχος του αναιρεσιβλήτου Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών" (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.), με το σημείωμα που κατέθεσε προ τριών (3) ημερών από τη συζήτηση της υπόθεσης, για το λόγο ότι αυτή (αναίρεση) απευθύνεται κατά νομικού προσώπου που είχε παύσει να υφίσταται κατά το χρόνο άσκησής της.
Και ναι μεν η άνω ένσταση δεν προβλήθηκε νομίμως από το αναιρεσίβλητο, ήτοι με τις προτάσεις που κατατίθενται είκοσι (20) τουλάχιστον ημέρες πριν από τη δικάσιμο (άρθρο 570 αριθμ. 1 του ΚΠολΔ), πλην όμως η περιεχόμενη στο σημείωμά του ένσταση έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης ερευνάται, καθόσον τα θεμελιωτικά περιστατικά της προκύπτουν από αυτεπάγγελτη έρευνα του δικαστηρίου, γιατί ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως τη συνδρομή των διαδικαστικών προϋποθέσεων άσκησης της αίτησης αναίρεσης, μεταξύ των οποίων και την παθητική νομιμοποίηση (ΚΠολΔ 558) και, αν λείπει κάποια απ` αυτές, απορρίπτει την αίτηση και αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη.
Κατόπιν αυτών η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να διαταχθεί η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ. Τα δικαστικά έξοδα πρέπει να συμψηφιστούν μεταξύ των διαδίκων, καθόσον η ερμηνεία των κανόνων δικαίου που εφαρμόστηκαν ήταν ιδιαίτερα δυσχερής (άρθρα 179, 183 ΚΠολΔ), σημειουμένου ότι για τον υπολογισμό των δικαστικών εξόδων δεν τυγχάνει εφαρμογής, στην προκείμενη δίκη, το άρθρο 22 παρ. 1, 2, 3 Ν. 3693,/1957, που προβλέπει περιορισμένο ύψος αυτών ή υποχρεωτικό συμψηφισμό όταν κάθε διάδικος εν μέρει νικήσει και εν μέρει ηττηθεί, διότι η νομική υπεράσπιση του e-ΕΦΚΑ, που παραστάθηκε ως οιονεί καθολικός διάδοχος του αναιρεσιβλήτου ΝΠΔΔ ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, δεν διεξήχθη από αντιπρόσωπο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, αλλά από πληρεξούσιο δικηγόρο με πάγια αντιμισθία (ΑΠ 559/2021, ΑΠ 144/2021).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 13/1/2022 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 5719/2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο. Και Συμψηφίζει στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Νοεμβρίου 2023.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Ιανουαρίου 2024.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ