Supreme Court dismisses appeal due to improper admissibility of evidence not submitted according to law.

Απόφαση 1381 / 2019 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1381/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αβροκόμη Θούα, Γεώργιο Αποστολάκη, Θεόδωρο Κανελλόπουλο και Κωνσταντίνα Μαυρικοπούλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Μαΐου 2019, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Μ. Χ. του Θ. και 2) Ν. Κ. του Α., κατοίκων .... Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Ματσίγκο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ν. Α. του Χ. και 2) Σ. συζύγου Ν. Μ., το γένος Χ. Α., κατοίκων .... Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Αλμπανίδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-5-2013 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Έδεσσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 97/2014 του ίδιου Δικαστηρίου και 667/2018 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 30-4-2018 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ. α' και β' ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δε επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν. Ο παρών λόγος ιδρύεται και εάν οι αποδείξεις προσκομίσθηκαν κατά τρόπο απαράδεκτο. Δεν αρκεί η προσκόμιση του εγγράφου ή άλλου αποδεικτικού μέσου, αλλά πρέπει να γίνεται και νόμιμη επίκληση αυτού με σαφή και συγκεκριμένα στοιχεία, ώστε να αναγνωρίζεται η ταυτότητα του εγγράφου (ΑΠ 1342/2006), η δε επίκληση πρέπει να γίνεται με τις προτάσεις του διαδίκου που το προσκόμισε, κατά τη συζήτηση, κατά την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, όχι δε με την προσθήκη των προτάσεων ενώπιον του Εφετείου, εκτός εάν προσκομίζεται για την απόκρουση ισχυρισμών, που προβλήθηκαν κατά τη συζήτηση (ΑΠ 67/2011 ΑΠ 759/2018).

Δεν είναι συνεπώς νόμιμη η επίκληση κατ' έφεση εγγράφου, προς άμεση ή έμμεση απόδειξη των αγωγικών ισχυρισμών, όταν γίνεται με την προσθήκη σας προτάσεις ενώπιον του Εφετείου, αφού κατά τη διάταξη του άρθρου 524 αριθ.1 ΚΠολΔ στη διαδικασία της δευτεροβάθμιας δίκης εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 227, 233 έως 236, 237 παρ. 8 έως 11, 240 έως 312,591 παράγραφος 1 εδάφιο α' έως γ' και 591 παράγραφος 4.

Κατά συνέπεια, η κατάθεση των προτάσεων γίνεται έως την έναρξη της συζήτησης και η κατάθεση της προσθήκης σε αυτές έως τη δωδέκατη ώρα της τρίτης εργάσιμης ημέρας μετά τη συζήτηση. Η λήψη ή μη λήψη υπόψη αποδεικτικού μέσου πρέπει να ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δηλ. να αφορά σε ουσιώδη πραγματικό ισχυρισμό, που να επιδρά στο διατακτικό της απόφασης (ΑΠ 1042, 1043/2013).

Δεν χωρεί αναίρεση αν η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίχθηκε κυρίως σε άλλα νόμιμα αποδεικτικά μέσα και μόνο επικουρικώς σε κάποιο αποδεικτικό μέσο που δεν είχε γίνει νόμιμη επίκληση (ΑΠ 1595/2007, ΑΠ 257/2008). Με τον πέμπτο λόγο της ένδικης αίτησης αναίρεσης προβάλλεται από τους αναιρεσείοντες η από το άρθρο 559 αριθ.11β ΚΠολΔ, αιτίαση με την επίκληση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, παρά το νόμο, και συγκεκριμένα τα από τους ενάγοντες - αναιρεσίβλητους προς απόδειξη της ιστορικής βάσης της αγωγής τους έγγραφα, που αναφέρονται αναλυτικά στο αναιρετήριο δικόγραφο και τα οποία προσκομίσθηκαν το πρώτον ενώπιον του Εφετείου με την προσθήκη των προτάσεων.

Από την παραδεκτή επισκόπηση των από 09.12.2016 κατατεθεισών ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, προτάσεων των εναγομένων και ήδη αναιρεσειόντων, προκύπτει ότι αυτές περιλάμβαναν αρνητικούς ισχυρισμούς των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούσαν την ιστορική βάση της αγωγής, τέτοιον δε αρνητικό ισχυρισμό συνιστά και αυτός της οικονομικής αφερεγγυότητας των εναγόντων και ήδη αναιρεσιβλήτων.

Περαιτέρω, από την παραδεκτή επισκόπηση της από 5.11.2017 συμπλήρωσης των από 7.12.2016 κατατεθεισών από τους αναιρεσίβλητους προτάσεων και της από 16.5.2016 προσθήκης επ' αυτών, ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου της ουσίας, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, ιδίως από τα διαλαμβανόμενα σε αυτήν, αυτοί επικαλούνται και προσκομίζουν το πρώτον τα εξής έγγραφα: 1) καταστάσεις λογαριασμού αποτελεσμάτων χρήσεως από 1.1.2005 έως και31.12.2010 (χρήσεις ετών 2005-2010) της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "...

ΟΕ" της οποίας ήταν εταίροι, καθώς και τις αντίστοιχες δηλώσεις φόρου εισοδήματος των χρήσεων αυτών, 2) αναλυτική κίνηση του υπ' αριθ....034 καταθετικού κοινού των αντιδίκων λογαριασμού, που τηρούνταν στην ..., 3) έγγραφο της ..., από το οποίο προκύπτει ότι ο λογαριασμός με στοιχεία ...03-42, έχει ως δικαιούχους τους:

α) Μ. Χ. του Θ., β) Μ. Ξ. του Σ., γ)Ν. Α. του Χ., δ) Σ. Μ. του Χ., 4) έγγραφα κίνησης διαφόρων τραπεζικών λογαριασμών των αναιρεσίβλητων και 5)το σώμα τραπεζικής επιταγής εκδόσεως του πρώτου αναιρεσίβλητου, ποσού 27.500 ευρώ που εισέπραξε ο πρώτος αναιρεσείων. Περαιτέρω από την προσβαλλόμενη απόφαση και ιδίως από τις διαλαμβανόμενες σε αυτήν παραδοχές προκύπτει ότι το Εφετείο κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα τα ακόλουθα: "...

από τα έγγραφα τα οποία οι διάδικοι προσκομίζουν νόμιμα και επικαλούνται για μερικά από τα οποία γίνεται ειδική αναφορά κατωτέρω, χωρίς, όμως, να έχει παραλειφθεί οποιοδήποτε τούτων, και ειδικότερα ότι οι περιεχόμενες στην ανωτέρω τροποποιητική σύμβαση δηλώσεως βουλήσεως των εναγόντων, (και ήδη αναιρεσίβλητων), δεν έγινε στα σοβαρά αλλά φαινομενικά, καθόσον σκοπός τους ήταν να δημιουργηθεί στους άλλους και κυρίως στην ….

η εντύπωση, ότι μεταβάλλονται τα αποτελούντα τη δανειολήπτρια εταιρία φυσικά πρόσωπα... χωρίς να υπάρχει σε αυτούς πρόθεση τέτοιας πραγματικής μεταβολής... Οι εναγόμενοι (και ήδη αναιρεσείοντες) με τις ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου από 16.4.2014 έγγραφες προτάσεις τους ισχυρίστηκαν, ότι η δήλωση των εναγόντων περί αποχωρήσεως τους από την εταιρία, που εμπεριέχεται στο ανωτέρω ιδιωτικό συμφωνητικό, ήταν αληθής και σοβαρή...

Ειδικότερα ισχυρίστηκαν, ότι οι ενάγοντες είχαν διαβλέψει ότι για την εκτέλεση του έργου θα απαιτείτο η καταβολή ιδιαιτέρως σοβαρών χρηματικών ποσών, πέραν ακόμη και αυτών που είχαν, ήδη, καταβληθεί για την απαιτούμενη αύξηση του εταιρικού κεφαλαίου, τα οποία όμως οι ίδιοι (ενάγοντες) αδυνατούσαν, λόγω οικονομικής δυσπραγίας, να καλύψουν και έτσι, αποφάσισαν να αποχωρήσουν οικειοθελώς...

Συνεπώς, ο ισχυρισμός των εναγομένων, ότι οι ενάγοντες δεν απαίτησαν αντάλλαγμα κατά την αποχώρησή τους, αλλ' ούτε και μεταγενεστέρως, διότι η εισφορά τους ήταν μηδαμινή... κρίνεται απορριπτέος ως ουσία αβάσιμος", και κατόπιν αυτού το Εφετείο κατέληξε ότι η από 9-8-2010 σύμβαση περί μεταβίβασης των εταιρικών μεριδίων των εναγόντων στους εναγομένους, - που αποτελούσε και το κύριο αγωγικό αίτημα -, ήταν άκυρη λόγω εικονικότητας.

Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έλαβε υπόψη προς απόδειξη του κρίσιμου για την έκβαση της δίκης ισχυρισμού, που αφορά στην φερεγγυότητα των εναγόντων και ήδη αναιρεσιβλήτων ως προς τις επικαλούμενες καταβολές της αξίας των εταιρικών μεριδίων, τις οποίες αρνούνται οι εναγόμενοι και ήδη αναιρεσείοντες, τα παραπάνω αποδεικτικά της οικονομικής τους καταστάσεως έγγραφα, τα οποία όμως δεν είχαν προσκομισθεί από τους ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητους, παραδεκτώς και συγκεκριμένα με τις προτάσεις που αυτοί κατέθεσαν ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, όπως έπρεπε, αλλά απαραδέκτως με την συμπληρωματική προσθήκη των προτάσεών τους, εφόσον αυτοί δεν επικαλούνται, αλλά ούτε και προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, ότι αφορούσαν σε αντίκρουση αυτοτελών ισχυρισμών των αντιδίκων τους, που είχαν αυτοί προβάλλει με τις προτάσεις τους, αλλά σκοπούσαν και χρησίμευαν στην περαιτέρω ενίσχυση των αποδείξεων της ιστορικής βάσης της αγωγής, τα οποία όμως έγγραφα έπρεπε να έχουν επικαλεστεί και προσκομίσει με το κύριο σώμα των προτάσεων τους, ώστε να μπορούσαν να τα λάβουν υπ'όψη κατά τη συζήτηση και να τα αντικρούσουν οι εναγόμενοι και ήδη αναιρεσείοντες, δυνατότητα που στερήθηκαν, εφόσον οι αναιρεσίβλητοι ανεπίτρεπτα τα επικαλέστηκαν και τα προσκόμισαν στην τριήμερη προθεσμία της προσθήκης-αντίκρουσης.

Έτσι, παρά το νόμο το Εφετείο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που δεν προσκομίστηκαν νομίμως, και, κατά συνέπεια, ο πέμπτος από τον αριθμό 11β' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος, παρελκούσης, πλέον, της έρευνας των λοιπών λόγων, αφού η αναιρετική εμβέλεια, του ως άνω δεκτού γενομένου καταλαμβάνει και αυτούς, οι οποίοι, επίσης, κατατείνουν στην αναίρεση της προσβαλλομένης αποφάσεως, στο σύνολο της.

Κατ' ακολουθία τούτων μετά την παραδοχή της βασιμότητας του παραπάνω λόγου, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί προς περαιτέρω εκδίκαση η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 § 3 ΚΠολΔ), διατασσομένης της επιστροφής του παραβόλου στους αναιρεσείοντες (άρθρο 495 § 3 ΚΠολΔ). Τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων πρέπει να επιβληθούν σε βάρος των ηττηθέντων αναιρεσιβλήτων (άρθρα 106, 176, 183, 191 παρ.2 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα, ορίζονται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ'αριθ.667/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στους αναιρεσείοντες.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο αυτό δικαστήριο, συγκροτούμενο από διαφορετικούς από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση, δικαστές.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων τα οποία ορίζει σε τρείς χιλιάδες (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Νοεμβρίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 26 Νοεμβρίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ και νυν Πρόεδρος του Αρείου Πάγου

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ