Supreme Court allows appeal due to improper consideration of evidence not submitted with proper procedural proposals.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece allowed the appellant's appeal against a second-instance judgment regarding a tort claim for moral damages. The appellant argued that the lower court improperly considered specific documentary evidence proving his financial status without valid procedural submissions. The court found that the lower court had relied on documents presented only through the appellant's own improper additions rather than the respondent's formal proposals. Consequently, the judgment was remanded for retrial with a new panel of judges.
Legislator headnote
AI generatedArt. 559(11b) of the Code of Civil Procedure; Art. 580(3) of the Code of Civil Procedure; Art. 495(4) of the Code of Civil Procedure; Art. 176, 183 of the Code of Civil Procedure: An appeal based on the improper consideration of evidence not submitted according to law is admissible if the court relied on documents presented only through improper procedural additions rather than formal proposals by the party submitting them.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 759 / 2018 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 759/2018
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Καγκάνη - Εισηγητή, Αλτάνα Κοκκοβού, Αγγελική Τζαβάρα και Θωμά Γκατζογιάννη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ, δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Μαρτίου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Α. Δ. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευστάθιο Κωνσταντόπουλο και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Χ. Δ. του Η., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αικατερίνη Κασιμάτη και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4/10/2011 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 221/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 226/2017 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 11/7/2017 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ο από το άρθρο 559 αριθμ. 11 α & β ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται εάν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δε επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν. Ο παρών λόγος ιδρύεται και εάν οι αποδείξεις προσκομίσθηκαν κατά τρόπο απαράδεκτο, όπως μετά τη συζήτηση (ΑΠ 1480/1997). Δεν αρκεί η προσκόμιση του εγγράφου ή άλλου αποδεικτικού μέσου, αλλά πρέπει να γίνεται και νόμιμη επίκληση αυτού με σαφή και συγκεκριμένα στοιχεία, ώστε να αναγνωρίζεται η ταυτότητα του εγγράφου (ΑΠ 1342/2006), η δε επίκληση πρέπει να γίνεται με τις προτάσεις του διαδίκου που το προσκόμισε, κατά τη συζήτηση, κατά την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση και όχι με την προσθήκη των προτάσεων ενώπιον του Εφετείου (ΑΠ 527/1994, ΑΠ 740/1996, ΑΠ 774/1996), εκτός εάν προσκομίζεται προς απόκρουση ισχυρισμών, που προβλήθηκαν κατά τη συζήτηση (ΑΠ 67/2011).
Με το μοναδικό λόγο της αναιρέσεως προβάλλεται από τον αναιρεσείοντα η, από το άρθρο 559 αρ. 11β ΚΠολΔ, αιτίαση με την επίκληση ότι η προσβαλλομένη απόφαση, παρά το νόμο, έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που δεν προσκομίστηκαν και συγκεκριμένα τα από τον αναιρεσίβλητο προς αντίκρουσή της κατ'αυτού αγωγής του ιδίου (αναιρεσείοντος), με την προσθήκη των προτάσεών του απαραδέκτως, [εφόσον δεν προσκομίστηκαν προς αντίκρουση ισχυρισμού του αντιδίκου του (αναιρεσείοντος) που προτάθηκε με τις προτάσεις του], προσκομισθέντα έγγραφα που αναφέρονται στο αναιρετήριο δικόγραφο.
Ο λόγος αυτός κρίνεται ως ουσιαστικά βάσιμος αφού από την παραδεκτή επισκόπηση αφενός της από 14-11-16 προσθήκης των ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου της ουσίας, που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, κατατεθεισών από τον αναιρεσίβλητο προτάσεων και ιδίως από την διαλαμβανομένη σ'αυτήν (προσθήκη) επίκληση "προς απόδειξη του νομίμου και αληθινού ισχυρισμού μου ότι ο αντίδικος (αναιρεσείων) έχει 356,50 στρέμματα και όχι 50-60 που ψευδώς ανέφερε ...
προσάγω και επικαλούμαι ενώπιον του Δικαστηρίου σας τα υπ'αριθμ. .../13-5-14, .../26-11-14, .../12-7-2002, .../23-11-1951 συμβολαιογραφικά συμβόλαια που αποδεικνύουν τα περιουσιακά στοιχεία του αντιδίκου ..." και αφετέρου της προσβαλλομένης αποφάσεως και ιδίως από τις διαλαμβανόμενες σ'αυτήν παραδοχές κατά τις οποίες "από την εκτίμηση των εγγράφων που οι διάδικοι νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται ...
αποδεικνύεται ότι ο ενάγων (αναιρεσείων) είναι ιδιοκτήτης α) κτήματος με 400 ελαιόδενδρα και 300 εσπεριδοειδή, το οποίο απέκτησε με τα .../13-5-2014 και .../26-11-14 συμβόλαια της Σ/φου ... Φ. Μ. ... β) 1/4 αγροκτήματος 100 περίπου στρεμμάτων που απέκτησε με δωρεά εν ζωή από τον Χ. Δ. δυνάμει του .../23-11-1951 δωρητηρίου συμβολαίου της Σ/φου ...
Σ. Ρ. ... γ) των 3/48 διαφόρων μικρότερων κτημάτων τα οποία αποδέχθηκε ως κληρονομιά της αποβιωσάσης στις 13.3.98 μητέρας του Α. δυνάμει της .../12.7.2002 πράξης αποδοχής του Σ/φου ... .... Ρ...." προκύπτει ότι η προσβαλλομένη απόφαση έλαβε υπόψη προς απόδειξη του κρίσιμου για την έκβαση της δίκης ισχυρισμού, που αφορά στην οικονομική κατάσταση του ενάγοντος (αναιρεσείοντος), με βάση την οποία θα οριστεί η κατ' άρθ. 932 ΑΚ αιτούμενη απ'αυτόν ανάλογη χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που προκλήθηκε από την αδικοπρακτική συμπεριφορά του εναγομένου (αναιρεσίβλητου), τα παραπάνω, αποδεικτικά της οικονομικής του καταστάσεως, έγγραφα, τα οποία όμως δεν είχαν προσκομισθεί από τον αναιρεσίβλητο παραδεκτώς και συγκεκριμένα με τις προτάσεις που αυτός (αναιρεσίβλητος - εναγόμενος) κατέθεσε ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, όπως έπρεπε, αλλά απαραδέκτως με την προσθήκη των προτάσεών του, εφόσον αυτός δεν επικαλείται αλλά ούτε και προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης ότι αφορούσαν σε αντίκρουση αυτοτελούς ισχυρισμού του αντιδίκου του (ενάγοντος) που είχε αυτός προβάλλει με τις προτάσεις του, υποπίπτοντας έτσι στην αποδιδομένη με τον παραπάνω, από το άρθρο 559 αρ. 11β ΚΠολΔ, αναιρετικό λόγο πλημμέλεια.
Κατ' ακολουθίαν αυτών πρέπει να γίνει δεκτός, ως και ουσιαστικά βάσιμος, ο παραπάνω, από το άρθρ. 559 αρ. 11β ΚΠολΔ λόγος, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση κατά το και μόνο πληττόμενο, κεφάλαιο του ύψους της επιδικασθείσης χρηματικής ικανοποιήσεως και να παραπεμφθεί προς εκδίκαση η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 § 3 ΚΠολΔ), διατασσομένης της επιστροφής του παραβόλου στον αναιρεσείοντα (άρθρο 495 § 4 ΚΠολΔ). Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του ηττηθέντος αναιρεσιβλήτου (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ'αριθμ. 226/2017 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιο Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στον αναιρεσείοντα.
Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο Τριμελές Εφετείο Πειραιώς, συγκροτούμενο από διαφορετικούς από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση, δικαστές.
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 16 Απριλίου 2018.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 24 Απριλίου 2018.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ