Supreme Court partially allows appeal against social security compensation award due to improper evidence consideration.

Απόφαση 67 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) ΑΡΙΘΜΟΣ 67/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Ζώη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή και Ιωάννα Λούκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ε. Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Αγγελόπουλο και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ε. Γ. του Ν., 2) Χ. Ν., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπή-θηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 3) Εταιρίας με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ Α.Ε. ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ", που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Ντανάκα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 2/8/2002 κύρια και από 8/12/2003 συμπληρωματική αγωγές του ήδη αναιρεσείοντος και την από 20/2/2004 αγωγή νομικού προσώπου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2129/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και οι 987/2006 μη οριστική και 2487/2007 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 2/6/2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου ανέγνωσε την από 20/9/2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή και κατά τους δύο λόγους αυτής, η αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2487/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ., αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση από τις προσκομιζόμενες υπ' αριθμ. 476 και 477/16-12-2009 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών ..., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την ανωτέρω στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη δικάσιμο (1-10-2010) επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια του αναιρεσείοντα στους δύο πρώτους των αναιρεσιβλήτων (Ε. Γ. και Χ. Ν.). Επομένως, εφ' όσον αυτοί δεν εμφανίσθηκαν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης, από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία τους, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.

Ο από το άρθρο 559 αριθμ. 11 α & β ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται εάν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δε επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν. Ο παρών λόγος ιδρύεται και εάν οι αποδείξεις προσκομίσθηκαν κατά τρόπο απαράδεκτο, όπως λ.χ. μετά τη συζήτηση (ΑΠ 1480/1997). Δεν αρκεί η προσκόμιση του εγγράφου ή άλλου αποδεικτικού μέσου, αλλά πρέπει να γίνεται και νόμιμη επίκληση αυτού με σαφή και συγκεκριμένα στοιχεία, ώστε να αναγνωρίζεται η ταυτότητα του εγγράφου (ΑΠ 1342/2006), η δε επίκληση πρέπει να γίνεται με τις προτάσεις του διαδίκου που το προσκόμισε, κατά τη συζήτηση, κατά την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση και όχι με την προσθήκη των προτάσεων ενώπιον του Εφετείου (ΑΠ 527/1994, ΑΠ 740/1996, ΑΠ 774/1996), εκτός εάν προσκομίζεται προς απόκρουση ισχυρισμών, που προβλήθηκαν κατά τη συζήτηση.

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του, υπέπεσε στην πλημμέλεια την προβλεπόμενη από το άρθρο 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ, εκ του ότι, για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, περί απορρίψεως, ως αβασίμου κατ' ουσία, του αιτουμένου με την αγωγή του ενάγοντα - νυν αναιρεσείοντα κονδυλίου, εκ του άρθρου 931 ΑΚ α) έλαβε υπόψη έγγραφο (την υπ' αριθμ. 4335/16-8-2006 απόφαση του Δ/ντη του ΙΚΑ Καλλιθέας) το οποίο ήταν απαράδεκτο, διότι οι εναγόμενοι - νυν αναιρεσίβλητοι επικαλέσθηκαν αυτό, για πρώτη φορά, με την προσθήκη των προτάσεων ενώπιον του Εφετείου και β) έλαβε υπόψη έγγραφο (την υπ' αριθμ. 184Ε/1067/2-8-2006 γνωμάτευση του ΙΚΑ), παρότι ουδόλως έγινε επίκληση αυτού, από τα διάδικα μέρη.

Από το περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει, ότι το δικάσαν Εφετείο έλαβε υπόψη και τα δύο ως άνω έγγραφα, των οποίων γίνεται ρητή και ειδική μνεία στην απόφασή του (6ο φύλλο, 2η σελίδα). Και το μεν πρώτο των ως άνω φερομένων ως μη νομίμως ληφθέντων υπόψη εγγράφων (4335/16-8-2006 απόφαση του Δ/ντή του Υποκαταστήματος ΙΚΑ Καλλιθέας Αττικής) το επικαλείται ως προσαγόμενο ο ίδιος ο αναιρεσείων, όπως προκύπτει από το παραδεκτώς, κατ' άρθρ. 561 § 2 Κ.Πολ.Δ, ελεγχόμενο δικόγραφο των ενώπιον του Εφετείου κατατεθεισών προτάσεων αυτού, ενώ αντίθετα του δευτέρου εγγράφου ουδεμία επίκληση γίνεται από τα διάδικα μέρη, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των ενώπιον του Εφετείου προτάσεων και των δύο αντιδίκων μερών.

Επομένως, είναι βάσιμος, κατά το δεύτερο σκέλος αυτού, ο πρώτος, από το άρθρ. 559 αριθμ. 11 Κ.Πολ.Δ., λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται μόνο το κεφάλαιο της κατά το άρθρο 931 ΑΚ αποζημίωσης και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη εν μέρει (ως προς το άνω κεφάλαιο) παρελκούσης της έρευνας του δευτέρου λόγου, με τον οποίο πλήττεται το ίδιο κεφάλαιο.

Ακολούθως, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, για περαιτέρω εκδίκαση, στον εκδόσαν την απόφαση ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικασθούν οι ηττηθέντες αναιρεσίβλητοι στη δικαστική δαπάνη του αναιρε-σείοντα (άρθρ. 176, 183 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 2487/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος της.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση κατά το αναιρούμενο μέρος της στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντα, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Νοεμβρίου 2010.

Δημοσιεύτηκε σε έκτακτη δημόσια στο ακροατήριο συνεδρίαση στις 17 Ιανουαρίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ