Appeal dismissed as inadmissible due to failure to summon necessary co-litigant under mandatory co-litigation rules.

Απόφαση 1336 / 2021 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1336/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χριστοδούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Μουλιανιτάκη, Μαρουλιώ Δαβίου-Απέργη, Μαρία Κουφούδη, Σοφία Πολύζου-Θεοχαρίδη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 22 Σεπτεμβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Κ. Χ. του Γ. και Α., ήδη συζ. Ν. Κ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευάγγελο Μάλλιο και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Χ. Χ. του Ν. και Ε., κατοίκου ..., 2) Ε. χήρας Κ. Β., το γένος Ν. και Ε. Χ., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Αθανασία Σταυρή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-1-2010 τριτανακοπή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αχαρνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 310/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3761/2016 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 24-9-2018 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Το άρθρο 76 παρ.1 ΚΠολΔ ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι, όταν η διαφορά επιδέχεται ενιαία μόνο ρύθμιση ή η ισχύς της αποφάσεως που θα εκδοθεί εκτείνεται σε όλους τους ομοδίκους, οι ομόδικοι που μετέχουν νόμιμα στη δίκη ή, έχουν προσεπικληθεί, αν δεν παραστούν, θεωρούνται ότι αντιπροσωπεύονται από εκείνους που παρίστανται, με τους οποίους συνδέονται με το δεσμό της αναγκαστικής ομοδικίας.

Περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας υπάρχει και επί τριτανακοπής κατά δικαστικής αποφάσεως υπό τους όρους των άρθρων 586 επ. του ΚΠολΔ, η οποία (τριτανακοπή) απευθύνεται υποχρεωτικώς κατά νόμον (άρθρ. 588 ΚΠολΔ) κατά όλων των διαδίκων μεταξύ των οποίων εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, εκτός αν ασκείται μετά την εκτέλεσή της, οπότε μπορεί να απευθυνθεί μόνο κατά του διαδίκου που νίκησε (ΑΠ 855/2015, ΑΠ 1474/2014, ΑΠ 849/2007).

Περαιτέρω, στο άρθρο 76 παρ. 4 ΚΠολΔ ορίζεται ότι η άσκηση των ενδίκων μέσων από κάποιον από τους ομοδίκους της παρ. 1 έχει αποτελέσματα και για τους άλλους. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, αν κάποιος αναγκαίος ομόδικος άσκησε ένδικο μέσο, θεωρούνται από το νόμο ως ασκήσαντες αυτό και οι ομόδικοί του, παρόλο που αδράνησαν, έστω και αν έχει παρέλθει ως προς αυτούς η προθεσμία του ενδίκου μέσου (ΟλΑΠ 63/1981).

Στην περίπτωση δε αυτή (της πλασματικής ασκήσεως του ενδίκου μέσου) πρέπει οι μη ασκήσαντες ομόδικοι να καλούνται σε όλες τις συζητήσεις του ενδίκου μέσου (άρθρα 76 παρ. 3 και 110 παρ2 ΚΠολΔ), αλλιώς η συζήτηση αυτού κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους (ΑΠ 44/2020, ΑΠ 1300/2019, ΑΠ 1092/2019).

Στην προκείμενη περίπτωση, με την από 18-1-2010 τριτανακοπή τους οι ήδη αναιρεσίβλητοι, Χ. Χ. και Ε. Β., ζήτησαν να ακυρωθεί, άλλως να καταστεί ανενεργός ως προς αυτούς, η υπ' αριθμ. 6/2003 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αχαρνών, που εκδόθηκε επί της από 10-9-2002 αγωγής της ήδη αναιρεσείουσας Κ. Χ. κατά του Χ. Κ. (μη ασκήσαντος αναίρεση και ομοδίκου της αναιρεσείουσας στην πρωτοβάθμια δίκη) και με την οποία, η τότε ενάγουσα Κ.

Χ., με βάση συνομολόγηση της αγωγής από τον τότε εναγόμενο, Χ. Κ., αναγνωρίστηκε κυρία, του αναφερομένου στην ως άνω απόφαση ακινήτου (οικοπέδου), που βρίσκεται στη θέση "..." του Δήμου .... Με την υπ' αριθμ. 310/2011 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αχαρνών, που δίκασε με την τακτική διαδικασία, ερήμην του δευτέρου των καθ' ων η τριτανακοπή (Χ.

Κ.), έγινε δεκτή η τριτανακοπή, ακυρώθηκε η υπ' αριθμ. 6/2003 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αχαρνών και αναγνωρίστηκαν οι τριτανακόπτοντες συγκύριοι, κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου, ο καθένας απ' αυτούς, του αναφερομένου στην υπ' αριθμ. 6/2003 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου, ακινήτου. Η ήδη αναιρεσείουσα (καθής η τριτανακοπή) άσκησε κατά της παραπάνω απόφασης την από 26-7-2011 έφεση, την οποία απηύθυνε κατά των αντιδίκων της (τριτανακοπτόντων και ήδη αναιρεσίβλητων), κοινοποίησε δε επικυρωμένο αντίγραφο της έφεσης, με κλήση προς συζήτηση και στον ομόδικό της στην πρωτοβάθμια δίκη, Χ.

Κ.. Η ως άνω έφεση απορρίφθηκε ως αβάσιμη κατ'ουσίαν, με την υπ' αριθμ. 3761/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Κατά της απόφασης αυτής, η ηττηθείσα διάδικος, ήτοι η Κ. Χ., άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης. Με βάση τα προεκτεθέντα, η μεν αναιρεσείουσα συνδέεται με τον Χ. Κ. με το δεσμό της αναγκαστικής ομοδικίας, ο δε τελευταίος, ανεξάρτητα από την αδράνειά του, ήτοι την μη άσκηση αναίρεσης, έπρεπε να είχε κληθεί στην παρούσα συζήτηση.

Εφόσον, όμως, δεν προκύπτει ότι αυτός έχει κληθεί, κατά την αρχική δικάσιμο της 3-3-2021 ούτε και κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, παρότι, η αναιρεσείουσα, στην αίτηση αναίρεσής της, αναφέρει ότι προτίθεται να τον κλητεύσει, η συζήτηση της αναίρεσης πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη, ως προς όλους τους διαδίκους, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 3 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 24-9-2018 αίτησης της Κ. Χ. για αναίρεση της 3761/2016 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Οκτωβρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Νοεμβρίου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ