Supreme Court allows appeal on procedural grounds, remanding case for retrial and awarding costs to appellant.

Απόφαση 1313 / 2024 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1313/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μυρσίνη Παπαχίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Κατσιμαγκλή, Ασπασία Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη, Αλεξάνδρα Αποστολάκη και Χριστίνα - Ζαφειρία Γαβριηλίδου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Μαΐου 2023, με την παρουσία και του Γραμματέα Α. Λ., για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Θ. Γ. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αναστάσιο Κοϊμτζίδη, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Σ. Γ. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Μαλάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-5-2020 αίτηση του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καβάλας και συνεκδικάστηκε με τις από 5-6-2020 και 22-7-2020 αιτήσεις του ήδη αναιρεσείοντος, Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 70/2021 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 40/2022 του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15-2-2022 αίτησή του και τους από 20-5-2022 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Γεωργία Κατσιμαγκλή, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 569 παρ. 1 και 2 Κ.Πολ.Δ. " 1. Πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης είναι παραδεκτοί, και αν η αίτηση της αναίρεσης δεν περιέχει λόγο τυπικά παραδεκτό και ορισμένο. 2. Οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης ως προς τα ίδια κεφάλαια της προσβαλλόμενης απόφασης και τα κεφάλαια εκείνα που αναγκαστικά συνέχονται με αυτά, ασκούνται μόνο με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του Αρείου Πάγου, τριάντα (30) τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από τη συζήτηση της αναίρεσης, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 281, κάτω από το οποίο συντάσσεται έκθεση.

Αντίγραφο του δικογράφου των πρόσθετων λόγων επιδίδεται πριν από την ίδια προθεσμία στον αναιρεσίβλητο και τους άλλους διαδίκους. Η επίδοση μπορεί να γίνει και στον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσιβλή-του, αν αυτός επισπεύδει τη συζήτηση... Τα ίδια εφαρμόζονται και όταν τη συζήτηση επισπεύδει ο αναιρεσίβλητος ή ο άλλος διάδικος εκτός από τον αναιρεσείοντα".

Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 568 παρ. 2, 3 και 570 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ., συνάγεται ότι για την παραδεκτή άσκηση των πρόσθετων λόγων αναίρεσης προσαπαιτείται η αθροιστική πλήρωση δύο προϋποθέσεων, ήτοι η κατάθεση του δικογράφου αυτών στη γραμματεία του Αρείου Πάγου τουλάχιστον τριάντα (30) πλήρεις ημέρες πριν από τη συζήτηση της αναίρεσης και η επίδοση του δικογράφου αυτών στην ίδια ως άνω προθεσμία πριν από τη συζήτηση της αναίρεσης (ΑΠ 830/2021, ΑΠ 422/2019).

Στην προκειμένη περίπτωση φέρονται προς συζήτηση: Α) η από 15-2-2022 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 12/15-3-2022 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 40/2022 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, η οποία έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553 παρ. 1β, 556, 558, 564 παρ. 1, 566 παρ. 1, 741 και 769 Κ.Πολ.Δ.) και Β) οι από 20-5-2022 πρόσθετοι λόγοι αυτής, οι οποίοι ασκήθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα, τριάντα (30) πλήρεις ημέρες πριν από τη συζήτηση της αναίρεσης, με ιδιαίτερο δικόγραφο, που κατατέθηκε στη γραμματεία του Αρείου Πάγου στις 23-5-2022, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 58/23-5-2022 πράξη κατάθεσης πρόσθετων λόγων του αρμόδιου Γραμματέα του Αρείου Πάγου, που υπάρχει κάτω από το δικόγραφο αυτό και ορίστηκε δικάσιμος για τη συζήτησή τους η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας (5-5-2023) και οι οποίοι επιδόθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 569 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. (βλ.

την υπ' αριθμ. ...-2022 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της Περιφέρειας του Εφετείου Θράκης, με έδρα το Πρωτοδικείο Καβάλας Κ. Γ. Γ.). Πρέπει, επομένως, τα ανωτέρω δικόγραφα της αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων αυτής λόγων, να συνεκδικαστούν (άρθρα 246, 573 παρ. 1, 569 Κ.Πολ.Δ.) και να ερευνηθούν περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων τους (άρθρο 577 παρ. 1 και 3 Κ.Πολ.Δ.).

Από την επιτρεπτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 40/2022 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, είναι αποτέλεσμα της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής: Με την από 29-5-2020 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ...-2020 αίτησή του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας ο αιτών και ήδη αναιρεσίβλητος ισχυρίστηκε ότι δυνάμει του από 01-09-1996 ιδιωτικού συμφωνητικού συστήθηκε μεταξύ αυτού και του καθ' ου η αίτηση και ήδη αναιρεσείοντος - αδερφού του, η ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία "Γ.

ΑΦΟΙ Ο.Ε." με αντικείμενο δραστηριότητας την εμπορία καινούριων και μεταχειρισμένων ανταλλακτικών αυτοκινήτων, γεωργικών μηχανημάτων κλπ, το οποίο διευρύνθηκε στη συνέχεια με τροποποίηση του καταστατικού της στις 4-12-2007. Ότι σύμφωνα με το καταστατικό της εταιρείας καθένας εταίρος συμμετείχε στα κέρδη και στις ζημίες της κατά ποσοστό 50%, ενώ διαχειριστές και εκπρόσωποι αυτής ήταν και οι δύο εταίροι, δυνάμενοι να ενεργούν τόσο ατομικά, όσο και από κοινού.

Ότι, παρά την καλή οικονομική πορεία της εταιρείας, οι σχέσεις των διαδίκων - εταίρων δεν εξελίχθηκαν ομαλά, εξαιτίας της ειδικότερα εκτιθέμενης συμπεριφοράς του καθ' ου η αίτηση, που συνιστά υπαίτια παράβαση των εταιρικών του υποχρεώσεων και κατάχρηση της διαχειριστικής εξουσίας του, με αποτέλεσμα να επέλθει οριστική ρήξη στις σχέσεις τους, αδυναμία συνεννόησης και συνεργασίας μεταξύ τους και μόνιμη πρόκληση δυσμενών επιπτώσεων στη λειτουργία και στην οργάνωση της εταιρείας και ότι, ως εκ τούτου, συντρέχει σπουδαίος λόγος για τη λύση της ανωτέρω ομόρρυθμης εταιρείας, καθώς και για την αντικατάσταση του καθ' ου η αίτηση από την προβλεπόμενη από το ως άνω καταστατικό θέση του εκκαθαριστή της.

Με βάση το ιστορικό αυτό ζήτησε να διαταχθεί η λύση της παραπάνω ομόρρυθμης εταιρείας και να ορισθούν ως εκκαθαριστές αυτής ο ίδιος, ως καταστατικός διαχειριστής της εταιρίας, καθώς και ο Ι. Λ. του Π. ως συνεκκαθαριστής της εταιρείας, σε αντικατάσταση του καθ' ου η αίτηση - εταίρου καταστατικού διαχειριστή.

Ακολούθως, με την από 5-6-2020 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ...-2020 αντίθετη αίτησή του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας και την από 22-7-2020 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ...-2020 συμπληρωματική αυτής, ο αιτών και ήδη αναιρεσείων στρεφόμενος κατά του καθ' ου οι εν λόγω αιτήσεις και ήδη αναιρεσίβλητου - αδελφού του, αφού εξέθεσε τα ίδια ως άνω πραγματικά περιστατικά αναφορικά με τη σύσταση της προαναφερόμενης ομόρρυθμης εταιρίας, το ποσοστό συμμετοχής των εταίρων στην εταιρεία και την εκπροσώπησή της, ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι συντρέχει σπουδαίος λόγος αποκλεισμού του αναιρεσίβλητου - αδελφού του από την εταιρεία, για το λόγο ότι ο τελευταίος με την πάροδο των ετών άρχισε να διαχειρίζεται τα εταιρικά πράγματα με τρόπο αντίθετο στο νόμο, τη μεταξύ τους εταιρική σύμβαση και την εταιρική ηθική και έχοντας αποκλείσει πλήρως τον ίδιο (αιτούντα) από τη διαχείριση, ασκεί μόνον αυτός (καθ' ου) με αδιαφανή τρόπο τις διαχειριστικές πράξεις, με δυσμενείς συνέπειες και προς βλάβη της εταιρείας και του αιτούντος, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα περιστατικά.

Με βάση το ιστορικό αυτό ζήτησε, ως ηπιότερο μέτρο, αντί της λύσης, να διαταχθεί, κατά τα άρθρα 259 και 263 του Ν. 4072/2012, ο αποκλεισμός του καθ' ου - αναιρεσίβλητου από την ως άνω ομόρρυθμη εταιρεία και να προσδιοριστεί η αξία της εταιρικής συμμετοχής του στο ποσό των 50.000 ευρώ, καταβλητέο σε 50 άτοκες μηνιαίες δόσεις ποσού 1.000 ευρώ η καθεμία.

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Καβάλας, με την υπ' αριθμ. 70/2021 απόφασή του, αφού συνεκδίκασε τις ανωτέρω αιτήσεις, απέρριψε την από 29-5-2020 αίτηση του αναιρεσίβλητου ως ουσιαστικά αβάσιμη, δέχθηκε κατά ένα μέρος ως ουσιαστικά βάσιμες τις από 5-6-2020 και 22-7-2020 αιτήσεις του αναιρεσείοντος και διέταξε τον αποκλεισμό του εταίρου - αναιρεσίβλητου από την προαναφερόμενη ομόρρυθμη εταιρία.

Κατά της πρωτόδικης αυτής απόφασης ο αναιρεσίβλητος άσκησε την από 4-3-2021 έφεσή του και ο αναιρεσείων την από 24-9-2021 επικουρική αντέφεσή του (για την περίπτωση που γίνει δεκτή η έφεση του αναιρεσίβλητου). Επί της έφεσης και αντέφεσης, που συνεκδικάστηκαν, εκδόθηκε η προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 40/2022 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, το οποίο δικάζον αντιμωλίαν των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρα 739 επ.

ΚΠολΔ) : α) δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ' ουσίαν την αντέφεση, β) δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την έφεση, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, κράτησε και δίκασε την υπόθεση, απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμες τις από 5-6-2020 και 22-7-2020 αιτήσεις του αναιρεσείοντος, δέχθηκε ως ουσιαστικά βάσιμη την από 29-5-2020 αίτηση του αναιρεσίβλητου, διέταξε τη λύση της άνω ομόρρυθμης εταιρείας και διόρισε εκκαθαριστή αυτής.

Κατά τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 259 του Ν. 4072/2012 περί "Βελτιώσεως επιχειρηματικού περιβάλλοντος - Νέας εταιρικής μορφής - Σημάτων - Μεσιτών ακινήτων - Ρυθμίσεως θεμάτων ναυτιλίας, λιμένων και αλιείας και άλλες διατάξεις" με τον τίτλο "Λύση της (ομόρρυθμης) εταιρείας", η ομόρρυθμη εταιρεία λύνεται: α) με την πάροδο του χρόνου διαρκείας της, β) με απόφαση των εταίρων, γ) με την κήρυξή της σε πτώχευση και δ) με δικαστική απόφαση ύστερα από αίτηση εταίρου, εφόσον υπάρχει σπουδαίος λόγος.

Βάσει της διάταξης του άρθρου 259 παρ. 2 του Ν. 4072/2012, η αίτηση εκδικάζεται από το Μονομελές Πρωτοδικείο της έδρας της εταιρείας, κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας. Από το συνδυασμό δε των διατάξεων του άρθρου αυτού με εκείνες των άρθρων 249 και 294, όπως ισχύουν, σύμφωνα με το άρθρο 330 του Ν. 4072/2012, συνάγεται ότι η ομόρρυθμη εταιρεία λύνεται με δικαστική απόφαση ύστερα από αίτηση εταίρου, εφόσον υπάρχει σπουδαίος λόγος.

Η δικαστική λύση της εταιρείας για σπουδαίο λόγο αφορά τόσο την εταιρεία αορίστου, όσο και την ορισμένου χρόνου. Ο σπουδαίος λόγος κρίνεται κατά τις περιστάσεις και σε συνάρτηση με τη γενικότερη οργάνωση της συγκεκριμένης εταιρείας, η οποία θα αποτελεί τον κύριο οδηγό για την εκτίμηση της σοβαρότητας της κατάστασης, που δημιούργησε ο προβαλλόμενος σπουδαίος λόγος.

Οι λόγοι λύσης των προσωπικών εταιρειών, υπό το ισχύον δίκαιο του Ν. 4072/2012, διαφέρουν από αυτούς που γίνονταν δεκτοί κατά το προϊσχύσαν δίκαιο και καθορίζονται πλέον με κεντρικούς άξονες τη γενική αρχή της διατήρησης της εμπορικής επιχείρησης και το επιβεβλημένο απομάκρυνσης από τον απόλυτα προσωποπαγή χαρακτήρα των προσωπικών εταιριών.

Μάλιστα, η εκ μέρους εταίρου καταγγελία της εταιρείας έχει πλέον απαλειφθεί ως προβλεπόμενος από το νόμο λόγος λύσης της προσωπικής εταιρείας, ισχύει όμως ως τέτοιος λόγος, εφόσον προβλέπεται στην εταιρική σύμβαση. Με βάση το σκοπό της διατήρησης της επιχείρησης, που διακατέχει το Ν. 4072/2012 το δικαίωμα δικαστικής λύσης της εταιρείας συνιστά έσχατο μέσο αντιμετώπισης της κατάστασης, που ανέκυψε με τη συνδρομή του σπουδαίου λόγου και εγείρεται επομένως, μόνο σε περίπτωση, που δεν βρέθηκε άλλος τρόπος άρσης του αδιεξόδου και, δεδομένου άλλωστε ότι, με βάση το σκοπό αυτό ακριβώς της διατήρησης της επιχείρησης προβλέπεται και δικαίωμα εξόδου του εταίρου, σύμφωνα με το άρθρο 261 του ως άνω νόμου, κατά το οποίο ειδικότερα ο εταίρος ομόρρυθμης εταιρείας αόριστου χρόνου, δικαιούται, εφόσον δεν επιθυμεί τη συνέχιση της συμμετοχής του, να εξέλθει από αυτή με μονομερή δήλωση, που έχει διαπλαστικό χαρακτήρα, επιφέρει αμέσως τα αποτελέσματά της και είναι απευθυντέα προς τους λοιπούς εταίρους και την εταιρεία, η οποία στην περίπτωση αυτή δεν λύνεται, αλλά διατηρείται και συνεχίζει τη λειτουργία της, ενώ ο εξερχόμενος εταίρος εταιρείας αόριστου χρόνου, ανεξάρτητα εάν συντρέχει ή όχι σπουδαίος λόγος, έχει αξίωση για την καταβολή της πλήρους αξίας της συμμετοχής του, η οποία καταβάλλεται στο τέλος της εταιρικής χρήσης και σε περίπτωση μη συμφωνίας των εταίρων ως προς το ύψος της αξίας της συμμετοχής του, αυτό καθορίζεται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 264 παρ. 2 του Ν. 4072/2012, από το μονομελές πρωτοδικείο της έδρας της εταιρείας κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας (ΑΠ 163/2023, ΑΠ 1089/2023).

Εξάλλου, η ύπαρξη του σπουδαίου λόγου για τη λύση της εταιρείας θα πρέπει πάντως να έχει ιδιαίτερη βαρύτητα και σημαντικές επιπτώσεις στην ομαλή λειτουργία της. Ο σπουδαίος λόγος πρέπει κατά βάση να αναφέρεται στις σχέσεις της εταιρείας και όχι στο πρόσωπο των εταίρων, εκτός αν στη συγκεκριμένη περίπτωση τα προσωπικά στοιχεία παίζουν πρωτεύοντα ρόλο, ιδίως όταν οι κακές, διαταραγμένες και με μόνιμο και εξακολουθητικό χαρακτήρα προσωπικές σχέσεις των εταίρων, είναι τέτοιας ποιότητας και έντασης, που καθιστούν αδύνατη την οργάνωση, οικονομική πορεία και λειτουργία της εταιρείας και οδηγούν σε αδυναμία εκπλήρωσης του σκοπού της, ώστε, κατ' αποτέλεσμα, να συνιστούν και αυτές οικονομικό λόγο.

Έτσι, περιστατικά που συνιστούν σπουδαίο λόγο, υπό το πρίσμα των νέων διατάξεων που επικεντρώνουν στην οπτική της εμπορικής επιχείρησης, φορέας της οποίας είναι το νομικό πρόσωπο της εταιρείας, παρά στον προσωποπαγή συμβατικό εταιρικό δεσμό, είναι η κακή πορεία των εταιρικών υποθέσεων και η έλλειψη κερδών, η αθέτηση των εταιρικών υποχρεώσεων και η κακή διαχείριση των εταιρικών υποθέσεων, οι διαρκείς διαφωνίες, η έλλειψη συνεργασίας, ο κλονισμός της εμπιστοσύνης κλπ και πάντα σε συνάρτηση με αποχρώντες οικονομικούς λόγους, που έχουν ως επακόλουθο είτε την παράλυση της λειτουργίας, είτε την αδυναμία της εκπλήρωσης του σκοπού της (ΑΠ 1157/2022, ΑΠ 225/2022, ΑΠ 671/2020, ΑΠ 473/2019, ΑΠ 37/2019, ΑΠ 1085/2018).

Ο σπουδαίος λόγος πρέπει να υπάρχει όχι μόνο κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής, αλλά και κατά το χρόνο συζήτησής της. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας για τη συνδρομή σπουδαίου λόγου λύσης της εταιρείας, που είναι αόριστη νομική έννοια, υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου (ΑΠ 599/2021, ΑΠ 617/2021, ΑΠ 1085/2018).

Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 263 του Ν. 4072/2012 με τον τίτλο "Αποκλεισμός εταίρου" "Αν συντρέχει στο πρόσωπο ενός εταίρου περιστατικό που θα δικαιολογούσε τη λύση της εταιρείας, σύμφωνα με την περίπτωση δ` της παραγράφου 1 του άρθρου 259, το μονομελές πρωτοδικείο μπορεί, ύστερα από αίτηση των λοιπών εταίρων, η οποία εκδικάζεται κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, αντί της λύσης της εταιρείας, να διατάξει τον αποκλεισμό του εταίρου".

Σκοπός της διάταξης αυτής είναι η προστασία των λοιπών εταίρων και η διατήρηση της επιχείρησης. Ο αποκλεισμός του εταίρου συνίσταται στην ακούσια έξοδό του από την εταιρεία και αποτελεί αναγκαστική αποχώρησή του από αυτήν παρά τη θέλησή του. Επομένως, ουσιαστική προϋπόθεση για τον αποκλεισμό ενός εταίρου από την εταιρία είναι να συντρέχει στο πρόσωπό του σπουδαίος λόγος αποκλεισμού του, χωρίς να απαιτείται πλέον, υπό το πρίσμα του νέου νομοθετικού πλαισίου και υπαιτιότητα του εν λόγω εταίρου στη συνδρομή του ως άνω σπουδαίου λόγου.

Επιπροσθέτως, η συνέχιση της εταιρείας με τη συμμετοχή του υπό αποκλεισμό εταίρου, λόγω της (υπαίτιας ή μη) συμπεριφοράς του, θα πρέπει να είναι δυσβάστακτη για τους άλλους εταίρους σε τέτοιο βαθμό, ώστε να κινδυνεύει η ομαλή λειτουργία ή η υπόστασή της (ΑΠ 225/2022, ΑΠ 671/2020, ΑΠ 473/2019). Ειδικότερα, η διάταξη του άρθρου 263 του Ν. 4072/2012 αποσκοπεί προφανώς να υποκαταστήσει τη ρύθμιση του άρθρου 771 του ΑΚ, που ισχύει επί αστικών εταιρειών και εφαρμοζόταν, μέχρι πρότινος και στις προσωπικές εμπορικές εταιρείες.

Με τη ρητή πλέον δυνατότητα του αποκλεισμού του εταίρου στις προσωπικές εταιρείες, επήλθε η διαφοροποίηση του νόμου κατά δύο στοιχεία. Συγκεκριμένα, από τη σύγκριση των δύο διατάξεων, δηλαδή των άρθρων 771 Α.Κ. και 263 Ν. 4072/2012, προκύπτει η απουσία από το κείμενο της νεότερης διάταξης του άρθρου 263 Ν. 4072/2012 του στοιχείου της υπαιτιότητας στο πρόσωπο του υπό αποκλεισμό εταίρου και διευρύνεται η έννοια του σπουδαίου λόγου, που μπορεί να οδηγήσει σε αποκλεισμό, καθώς το άρθρο 771 ΑΚ αξιώνει ο σπουδαίος λόγος να ανάγεται στην παράβαση των εταιρικών υποχρεώσεων του υπό αποκλεισμό εταίρου, ενώ κατά το άρθρο 263 του Ν. 4072/2012 απαιτείται περιστατικό, που θα δικαιολογούσε την λύση της εταιρείας, κατ' άρθρο 259 παρ. 1 δ', ήτοι σπουδαίος λόγος, ο οποίος να συντρέχει στο πρόσωπο του υπό αποκλεισμό εταίρου (ΑΠ 1157/2022, ΑΠ 617/2021, ΑΠ 473/2019).

Εξάλλου, ο αποκλεισμός εταίρου είναι δυνατός και στις διμελείς εταιρείες, εφόσον ο σπουδαίος λόγος, που καθιστά αδύνατη τη συνέχιση της εταιρείας με τον αιτούντα, αφορά στο πρόσωπο του καθ' ου η αίτηση, αφού, μετά τον αποκλεισμό και μέσα στο τετράμηνο που ακολουθεί, ο εναπομείνας εταίρος μπορεί να συνεχίσει την εταιρεία με νέο εταίρο, σύμφωνα με το άρθρο 267 του ίδιου ως άνω νόμου, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 27 του Ν. 4403/2016, που ορίζει ότι "Αν αποχωρήσουν για οποιονδήποτε λόγο ένας ή περισσότεροι εταίροι και παραμείνει μόνο ένας εταίρος, η εταιρεία λύνεται, εφόσον μέσα σε τέσσερις μήνες δεν δημοσιευτεί στο Γ.Ε.ΜΗ.

η είσοδος νέου εταίρου". Η θέση ότι δεν είναι δυνατός ο αποκλεισμός εταίρου σε διμελή εταιρεία, διότι, ενώ το δικαστήριο αποφασίζει τον αποκλεισμό του ενός εταίρου για να συνεχισθεί η εταιρική επιχείρηση, η συνέπεια αυτή εξαρτάται αποκλειστικά από τη βούληση του αιτούντος τον αποκλεισμό, έρχεται σε αντίθεση με την παραπάνω ρύθμιση του νόμου.

Οι παραπάνω διατάξεις του άρθρου 267 βρίσκονται σε συστηματική ενότητα μέσα στον Ν. 4072/ 2012, επιτρέποντας την προσωρινή διατήρηση της εταιρείας, με σκοπό την εξομάλυνσή της, με την είσοδο νέου εταίρου.

Συνεπώς, στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 267 που, κατά το γράμμα του, ρυθμίζει τις περιπτώσεις "αποχώρησης" "για οποιονδήποτε λόγο", χωρίς να διακρίνει ειδικότερα, εντάσσεται και ο αποκλεισμός εταίρου διμελούς εταιρείας. Με βάση το σκοπό της διατήρησης της επιχείρησης που διακατέχει το Ν. 4072/2012, δεν πρέπει να αποκλείεται ο δικαστικός αποκλεισμός εταίρου διμελούς εταιρείας, όταν αυτός δεν έχει τη δυνατότητα συμμετοχής στην εταιρεία, επειδή π.χ. αδυνατεί να εισφέρει την εργασία του, όπως προβλέπει η εταιρική σύμβαση για όλους τους εταίρους (διότι έχει απωλέσει την επαγγελματική ιδιότητα που είναι απαραίτητη ή για άλλο λόγο) ή ενεργεί κατ' εξακολούθηση πράξεις εις βάρος του συμφέροντος της εταιρείας, π.χ. πράξεις ανταγωνισμού. Η θέση ότι δεν είναι δυνατός ο αποκλεισμός εταίρου διμελούς εταιρείας οδηγεί σε αδιέξοδο, όταν ζητείται ο αποκλεισμός εταίρου για παράβαση των υποχρεώσεών του, ενώ ο καθ' ου η αίτηση αποκλεισμού υποβάλλει αίτηση λύσης της εταιρίας, ασκώντας καταχρηστικά το σχετικό δικαίωμα (ΑΠ 1157/2022, ΑΠ 617/2021, ΑΠ 1140/2021, ΑΠ 671/2020, ΑΠ 473/2019, ΑΠ 37/2019).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 19 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, η οποία ορίζει ότι κάθε δικαστική απόφαση πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ. ΑΠ 1/2020, Ολ. ΑΠ 2/2019, Ολ. ΑΠ 8/2018, Ολ. ΑΠ 1/1999). Το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες (ΑΠ 85/2020, ΑΠ 38/2020).

Συνεπώς, κατά την έννοια του αναιρετικού αυτού λόγου η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και υπάρχει, επομένως, εκ πλαγίου παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για ζήτημα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα έτσι, να μην μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε (ΑΠ 78/2020, ΑΠ 59/2020).

Ειδικότερα, αντιφατικές αιτιολογίες έχει η απόφαση, όταν τα πραγματικά περιστατικά, που αναγράφονται σε αυτήν και στηρίζουν το αποδεικτικό της πόρισμα για κρίσιμο ζήτημα, δηλαδή για ζήτημα αναφορικά με ισχυρισμό των διαδίκων, που τείνει στη θεμελίωση ή κατάλυση του επίδικου δικαιώματος, συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή ή μη της ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης.

Αντίστοιχα, ανεπάρκεια αιτιολογίας υπάρχει όταν από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που, είτε είναι κατά νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση στη συγκεκριμένη περίπτωση, της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε, είτε αποκλείουν την εφαρμογή της, ή όταν η απόφαση έχει ελλείψεις, όσον αφορά το νομικό χαρακτηρισμό των κρίσιμων περιστατικών που έγιναν δεκτά (Ολ.

ΑΠ 15/2006, ΑΠ 250/2023, ΑΠ 78/2020, 38/2020, ΑΠ 638/2019, ΑΠ 98/2017). Αντιθέτως, δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης και δεν έχει εφαρμογή η παραπάνω διάταξη, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανελέγκτως, κατ` άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., εκτός αν δεν είναι σαφές και πλήρες το αποδεικτικό πόρισμα και για το λόγο αυτό καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος (Ολ.

ΑΠ 1/2020, ΑΠ 1328/2023, ΑΠ 250/2023, ΑΠ 267/2022, ΑΠ 551/2020).

Εξάλλου, ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 μπορεί να εξεταστεί και ως λόγος από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ίδιου Κώδικα, γιατί περιέχει σιωπηρά και παράπονο για έλλειψη νόμιμης βάσης (ΑΠ 1509/2022, ΑΠ 1154/2022, ΑΠ 970/2021, ΑΠ 550/2020, ΑΠ 755/2018, ΑΠ 823/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., επισκόπηση της προσβαλλόμενης υπ' αριθμ. 40/2022 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, προκύπτει ότι το Εφετείο αυτό δέχθηκε ως αποδειχθέντα, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικώς κρίση του (άρθρο 561 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ.), τα ακόλουθα: " Δυνάμει του από 1-9-1996 ιδιωτικού συμφωνητικού, που δημοσιεύθηκε νόμιμα στα βιβλία του Πρωτοδικείου Καβάλας με αρ.

δημοσίευσης 262/4-9-1996, συστήθηκε μεταξύ των διαδίκων, που τυγχάνουν αδελφοί, η αορίστου χρόνου ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία "Γ. ΑΦΟΙ Ο.Ε.", με έδρα τις Πηγές Δήμου Νέστου Καβάλας και αντικείμενο δραστηριότητας την εμπορία καινούριων και μεταχειρισμένων ανταλλακτικών παντός τύπου (αυτοκινήτων - γεωργικών μηχανημάτων κλπ), την ίδρυση και εκμετάλλευση ηλεκτροτεχνουργείου για την επισκευή αυτοκινήτων - γεωργικών μηχανημάτων κ.λ.π., την εμπορία γεωργικών μηχανημάτων παντός τύπου, την αντιπροσώπευση και κάθε είδους συνεργασία, την πρακτόρευση οίκων εσωτερικού ή εξωτερικού, ανταλλακτικών και γεωργικών μηχανημάτων - αυτοκινήτων παντός τύπου, την ίδρυση γραφείων - πρακτορείων - υποκαταστημάτων και την επιχείρηση των ανωτέρω πράξεων στην Ελλάδα και κάθε συναφή ή ομοειδή εργασία προς τα ανωτέρω, τη συμμετοχή της εταιρίας σε υφιστάμενες ή συσταθησόμενες επιχειρήσεις, εταιρίες ή κοινοπραξίες που επιδιώκουν ομοίους ή συναφείς σκοπούς, καθώς και κάθε πράξη και δραστηριότητα που έχει σχέση με τα είδη τα οποία εμπορεύεται η συνιστώμενη εταιρία, ή την παροχή υπηρεσίας.

Το κεφάλαιο της εταιρίας ορίστηκε στο ποσό των 15.000.000 δραχμών, το οποίο καλύφθηκε κατά 1/2 από το Θ. Γ., μέσω της εισφοράς της προσωπικής επιχείρησης που διατηρούσε μέχρι τότε στις Πηγές Καβάλας, με αντικείμενο την εμπορία ανταλλακτικών παντός τύπου, η αξία της οποίας εκτιμήθηκε στο ποσό των 7.500.000 δραχμών, και κατά το έτερο 1/2 από το Σ.

Γ., μέσω της εισφοράς α) της προσωπικής του επιχείρησης "Ηλεκτροτεχνουργείο" που διατηρούσε μέχρι τότε στις Πηγές Καβάλας, β) της προσωπικής του εργασίας, ενόψει και του πτυχίου που διαθέτει, γ) ενός ανοιχτού επαγγελματικού φορτηγού δύο θέσεων ιδιοκτησίας του, μάρκας SKODA AYTOMOBILOVA, έτους κυκλοφορίας 1991, αξίας 200.000 δραχμών και δ) του ποσού των 1.300.000 δραχμών σε μετρητά.

Περαιτέρω, στο καταστατικό της ανωτέρω εταιρίας ορίστηκε ότι έκαστος των εταίρων θα συμμετέχει στα κέρδη και τις ζημίες αυτής κατά ποσοστό 50%, όπως άλλωστε ήταν και η συμμετοχή τους στο εταιρικό κεφάλαιο, ενώ προβλέφθηκε ότι η διαχείριση των εταιρικών υποθέσεων και η εκπροσώπηση της εταιρίας θα ασκείται ισότιμα και από τους δύο εταίρους, αλλά και από τον καθένα χωριστά, καθώς και ότι έκαστος εταίρος θα δύναται με μόνη την υπογραφή του να δεσμεύει και να εκπροσωπεί την εταιρία.

Επίσης, ορίστηκε ότι οι εταίροι θα είναι ταυτόχρονα και ταμίες της εταιρίας και θα υποχρεούνται σε προσφορά της προσωπικής τους εργασίας για την ευόδωση των σκοπών της εταιρίας. Εν συνεχεία, δυνάμει του από 4-12-2007 ιδιωτικού συμφωνητικού, νομίμως δημοσιευθέντος στα βιβλία του Πρωτοδικείου Καβάλας με αρ.

δημοσίευσης 500/13-12-2007, διευρύνθηκε το αντικείμενο της δραστηριότητας της εταιρίας και συμπεριλήφθηκαν σε αυτό και η εμπορία χονδρικώς και λιανικώς ανταλλακτικών μοτοποδηλάτων - αξεσουάρ αυτοκινήτων και μοτοποδηλάτων, βιομηχανικών ειδών, ηλεκτρικών και ηλεκτρολογικών ειδών και υλικών αυτών, ειδών οικιακής χρήσης, διακοσμητικών ειδών, ειδών κήπου, αλιείας, υγιεινής, κιγκαλερίας, ιματισμών εργασίας, ειδών κεντρικής θέρμανσης και υδραυλικών ειδών παντός τύπου και αυξήθηκε το κεφάλαιο της εταιρίας κατά το ποσό των 35.979,46 ευρώ, που καλύφθηκε ισομερώς από τους εταίρους με καταβολή μετρητών.

Από την έναρξη ακόμη της εταιρίας βάσει άτυπης συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων - εταίρων, ο Σ. Γ., λόγω και των σπουδών του, ασχολούνταν με την οικονομική διαχείριση, ενώ ο Θ. Γ., λειτουργούσε το κατάστημα της εταιρίας στις Πηγές Καβάλας, με αποτέλεσμα η διαχείριση της εταιρίας να ασκείται εν τοις πράγμασι μόνον από τον Σ.

Γ., ο δε Θ. φρόντιζε για τη λειτουργία του καταστήματος της επιχείρησης, δεδομένου, άλλωστε, ότι η οικία του βρισκόταν επάνω από το κατάστημα και ο ίδιος δεν επεδείκνυε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα διαχειριστικά ζητήματα. Η πορεία της εταιρίας, ως συνομολογείται και από τα διάδικα μέρη, υπήρξε ανοδική και κερδοφόρα, με τις προσπάθειες αμφότερων των εταίρων, η δε συνεργασία μεταξύ τους ήταν αγαστή επί σειρά ετών χωρίς προβλήματα, μέχρι τα τελευταία έτη και δη μέχρις ότου προσλήφθηκε ως υπάλληλος ο γαμβρός (σύζυγος της κόρης) του Θ.

Γ., Λ. Σ., η είσοδος του οποίου επέφερε ένταση στις σχέσεις των δύο εταίρων, καθόσον ο τελευταίος, παρενέβαινε σε θέματα διοίκησης της εταιρίας, επηρεάζοντας αρνητικά τη μέχρι τότε αρμονική συνεργασία μεταξύ των διαδίκων. Περαιτέρω, ο Θ. Γ., παρά τις αντιρρήσεις του Σ., επέμενε να εισέρχεται στο κατάστημα σε ώρες εκτός ωραρίου λειτουργίας της επιχείρησης και να εξυπηρετεί πελάτες, χωρίς την κατάθεση των αντίστοιχων τιμημάτων στο ταμείο, επειδή δεν μπορούσε να κατανοήσει τη σημασία της αυστηρής τήρησης των τυπικών διαδικασιών, παράλληλα αρνούνταν να συνεργαστεί με το Σ.

σε θεμελιώδη ζητήματα διαχείρισης (λχ εγκατάσταση συστήματος παρακολούθησης, επιδιόρθωση της εταιρικής πινακίδας, έκδοση κωδικών e-banking, προώθηση διαδικτυακών πωλήσεων κλπ), εκδηλώνοντας καταρχήν την πρόθεσή του για διάλυση της εταιρίας (τελικώς δέχθηκε να υπογράψει το έγγραφο για την έκδοση των κωδικών e- banking και δεν εμπόδισε την εγκατάσταση καμερών στο κατάστημα).

Περαιτέρω, δεν αποδείχθηκε ότι, ο Θ. Γ. αποκλείστηκε από τη διαχείριση των παραγγελιών και των τραπεζικών λογαριασμών της εταιρίας από τον αδελφό του Σ., δεδομένου ότι αμφότεροι είχαν εκ του καταστατικού τη δυνατότητα να προβαίνουν κατά μόνας σε διαχειριστικές ενέργειες, ο δε Θ. Γ. δεν επεδείκνυε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα ζητήματα διαχείρισης, τη διευθέτηση των οποίων είχε αναλάβει, όπως ήδη προαναφέρθηκε, κατά την άτυπη μεταξύ των διαδίκων συμφωνία, κυρίως ο Σ.

Γ., ο οποίος μάλιστα ουδεμία υποχρέωση είχε τόσο εκ του νόμου, όσο και εκ του καταστατικού να ενεργεί κατόπιν προηγούμενης ενημέρωσης και σύμφωνης γνώμης του συνεταίρου του, αναφορικά με τη διαχείριση των εταιρικών υποθέσεων. Επιπλέον, δεν αποδείχθηκε, ότι, ο Σ. Γ. ασκούσε πλημμελώς τα διαχειριστικά του καθήκοντα, απόδειξη δε προς τούτο η πορεία της εταιρίας, η οποία μέχρι τούδε υπήρξε ανοδική και κερδοφόρα, χωρίς ζημίες και οικονομικά προβλήματα και ελλείμματα.

Συγκεκριμένα, επρόκειτο για μια εταιρία με κύκλο εργασιών ύψους 682.954,71 ευρώ το έτος 2017, 717.590,00 ευρώ το έτος 2018 και 581.357,59 ευρώ το έτος 2019, ετήσια κέρδη ύψους 99.219,66 ευρώ το έτος 2018 και 76.543,26 ευρώ το έτος 2019 και ετήσιες δαπάνες ύψους 83.459,35 ευρώ το έτος 2018 και 76.690 ευρώ το έτος 2019, ενώ μόνο το γεγονός ότι ο Σ. Γ. προέβη κατά τα έτη 2012-2018 σε αναλήψεις χρηματικών ποσών από τραπεζικούς λογαριασμούς της εταιρίας ύψους 70.000 ευρώ περίπου, δεν αρκεί για την απόδειξη του αντιθέτου, αφού, όλες οι συναλλαγές, ακόμη και εκείνες που αφορούσαν στην κάλυψη των τρεχουσών αναγκών της εταιρίας και στην προσωρινή διανομή κερδών μεταξύ των εταίρων, γίνονταν από εκείνον.

Κι ενώ επί είκοσι και πλέον έτη δεν είχαν εμφανισθεί προβλήματα στη συνεργασία μεταξύ των εταίρων κατά τη λειτουργία της εταιρίας, με την είσοδο του υπαλλήλου Λ. Σ. και την ενεργή ανάμιξή του στη διοίκηση της εταιρίας, η οποία επηρέαζε αρνητικά την σχέση εμπιστοσύνης των συνεταίρων - αδελφών μεταξύ τους και την συνεργασία τους ως προς τον τρόπο διαχείρισης και λειτουργίας της εταιρίας, δημιουργήθηκε αρνητικό κλίμα μεταξύ τους και άρχισε μία σειρά συγκρούσεων και διενέξεων, που οδήγησε στη διακοπή επικοινωνίας μεταξύ των ομόρρυθμων μελών, ακολούθησε δε η ανταλλαγή εξώδικων δηλώσεων και δικογράφων.

Συγκεκριμένα, την 11.03.2020 ο Θ. Γ. επέδωσε στο Σ. Γ., την από 10.03.2020 εξώδικη δήλωσή του, με την οποία, επικαλούμενος ότι τον έχει αποκλείσει από τη διαχείριση της εταιρίας, του δήλωσε ότι εφεξής προτίθεται να ασκήσει πλήρως τα καθήκοντά του ως ταμίας και διαχειριστής της εταιρίας, εγκαταλείποντας την μέχρι πρότινος ήπια στάση του και τον κάλεσε να μην τον παρεμποδίσει και, σε περίπτωση που εκείνος επιθυμούσε τη λύση της εταιρίας, να του το γνωστοποιήσει εγγράφως εντός τριών ημερών, ώστε να αποφευχθεί τυχόν δικαστική επίλυση της διαφοράς τους, διαμαρτυρόμενος παράλληλα και για την υβριστική συμπεριφορά του προς το πρόσωπό του.

Εν συνεχεία, ο Σ. Γ. του επέδωσε την από 16.03.2020 εξώδικη απάντησή του με την οποία αρνήθηκε τους ισχυρισμούς του αδερφού του περί αποκλεισμού του τελευταίου από τη διαχείριση, επισημαίνοντας του ότι οι ως άνω κατηγορίες σε βάρος του συνιστούν απλές προφάσεις, προκειμένου να επιτύχει τη λύση - χωρισμό της εταιρίας, δηλώνοντας παράλληλα προς τον τελευταίο ότι, σε καμία περίπτωση δεν θα συναινέσει στη διάλυση της εταιρίας.

Ακολούθησε νέα εξώδικη δήλωση του Θ. (10-04-2020) προς τον Σ. Γ. με την οποία ο Θ. Γ. δήλωνε ότι επιθυμεί την άμεση απογραφή των εμπορευμάτων του εταιρικού καταστήματος, την απομάκρυνση, άλλως αδράνεια του συστήματος λήψης εικόνων, που είχε εγκαταστήσει με δική του απόφαση σε αυτό, τη συνυπογραφή όλων των δελτίων παραγγελίας προς τους προμηθευτές της εταιρίας και τη συνάντησή τους στο εταιρικό κατάστημα μετά των πληρεξούσιων δικηγόρων τους προς εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης της διαφοράς, στην οποία ο Σ.

Γ. απάντησε με την κατάθεση της αίτησης περί λύσης της Ο.Ε. και την από 01.06.2020 εξώδικη δήλωσή του, δυνάμει της οποίας τον κάλεσε να του παραδώσει τους κωδικούς του e-banking της εταιρίας, ώστε να έχει πρόσβαση στους λογαριασμούς αυτής και ο ίδιος και να σταματήσει να παρεμποδίζει την ορθολογική λειτουργία της εταιρίας, δυσφημώντας την και εμποδίζοντας τις παραγγελίες προς τους προμηθευτές της, μη πληρώνοντας τους τελευταίους, ως μοναδικός διαχειριστής των τραπεζικών λογαριασμών της, να συναντηθούν στο εταιρικό κατάστημα μετά των πληρεξούσιων δικηγόρων τους προς εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης, σε απάντηση της οποίας ο Σ.

Γ. κατέθεσε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας αίτηση προσωρινής ρύθμισης της κατάστασης, επί της οποίας εκδόθηκε η από 04.06.2020 προσωρινή διαταγή του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας, που απαγόρευσε προσωρινά στο Θ. Γ. να εισέρχεται στο χώρο της εταιρίας σε ώρες μη λειτουργίας αυτής, καθώς και την αίτηση αποκλεισμού του, την από 07.07.2019 εξώδικη δήλωσή του, με την οποία δήλωσε στο Σ.

ότι έχει προβεί στην κατάθεση της αίτησης περί αποκλεισμού του, και ότι μέχρι την έκδοση αποφάσεων επί των αιτήσεών τους θα συνεχίσει να εργάζεται για την πρόοδο των εταιρικών εργασιών και τη διατήρηση της οικογενειακής επιχείρησης, ισχυριζόμενος ότι ο τελευταίος δεν επιθυμεί στην πραγματικότητα τη ρύθμιση των διαφορών τους, αλλά την προσωπική εξόντωση του, διότι ο ίδιος δε δέχθηκε να εξαγοράσει το μερίδιό του στην τιμή που του πρότεινε, αλλά ούτε και να εξαγοράσει αυτός το δικό του μερίδιο στην ίδια τιμή.

Στη συνέχεια, ο Σ. Γ. κατέθεσε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας αίτηση προσωρινής ρύθμισης της κατάστασης, με αίτημα να απαγορευθεί στο μεν Θ. Γ. να διενεργεί διαχειριστικές πράξεις χωρίς τη συναίνεσή του, στο δε Λ. Σ. να αναμιγνύεται καθ' οιονδήποτε τρόπο στη διαχείριση των εταιρικών υποθέσεων και αντίστοιχο αίτημα προσωρινής διαταγής, επί του οποίου εκδόθηκε η από 30.07.2020 προσωρινή διαταγή της Δικαστή του Πρωτοδικείου Καβάλας, που υποχρέωσε προσωρινά το Θ.

Γ. και το Λ. Σ. να καταθέτουν όλα τα ποσά από τις πωλήσεις των προϊόντων και από τις εισπράξεις παλαιότερων οφειλών προς την εταιρία σε τραπεζικούς λογαριασμούς με δικαιούχο την εταιρία ή με συνδικαιούχους και τους δύο εταίρους. Ακολούθησαν η από 03.08.2020 εξώδικη δήλωση του Σ. Γ., με την οποία κάλεσε τον Θ. Γ.

σε εκτέλεση της ανωτέρω προσωρινής διαταγής, να σταματήσει να εκτελεί κρυφά τις παραγγελίες, και η από 04.08.2020 εξώδικη απάντηση του Θ., με την οποία κάλεσε το Σ. να επιστρέψει στο ταμείο της εταιρίας ή να καταθέσει σε κάποιο εταιρικό λογαριασμό το 50 % των εισπράξεων της εβδομάδας που αφαίρεσε την 01.08.2020 από αυτό χωρίς απόδειξη, καθώς και να προσέρχεται καθημερινά από 08.00 το πρωί έως ώρα 09.00 το βράδυ στο εταιρικό κατάστημα, ή να του γνωστοποιήσει ποιες μεσημεριανές και απογευματινές ώρες δέχεται να λειτουργεί το κατάστημα, δηλώνοντάς του ταυτόχρονα ότι ο περιορισμός του ωραρίου λειτουργίας της εταιρικής επιχείρησης από ώρα 08.00 έως 14.00, καθημερινά εκτός της Κυριακής, είναι αντίθετος προς τα συμφέροντα της εταιρίας.

Ο Σ. Γ., την 06.07.2020 κατέθεσε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατά του Λ. Σ., με αίτημα την παράλειψη προσβολής της τιμής και της προσωπικότητάς του και τη μη προσέγγισή του από εκείνον, την 04.08.2020 προέβη και σε απόλυσή του από την εταιρία, την 30.07.2020 κατέθεσε μήνυση σε βάρος του Λ. Σ., του Θ. Γ. και της Α. Γ., για εξύβριση και απειλή, την 03.08.2020 κατέθεσε μήνυση σε βάρος της Α.

Γ. για εξύβριση και απειλή, την 06.09.2020 κατέθεσε μήνυση σε βάρος του Λ. Σ. για αυτοδικία και διατάραξη οικιακής ειρήνης. Περαιτέρω, από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν αποδείχθηκε ότι ο Σ. Γ., άρχισε να παροτρύνει τους προμηθευτές της εταιρίας να μην εκτελούν τις παραγγελίες, που γίνονται από τον αδελφό του και να διαδίδει ο ίδιος ότι πρόκειται άμεσα να λυθεί αυτή, παρά τα όσα αντίθετα υποστήριξαν οι Μ.

Π., ο Γ. Λ. και ο Α. Α. στις σχετικές υπεύθυνες δηλώσεις τους, αλλά και ο Χ. Α. στη με αρ. 24827/2020 ένορκη βεβαίωσή του. Εξάλλου, η ρήξη στις σχέσεις μεταξύ των δύο ομόρρυθμων εταίρων ήταν εμφανής στους συναλλασσόμενους, δεδομένου του οικογενειακού χαρακτήρα της εταιρίας, της έδρας αυτής στις Πηγές Καβάλας, ήτοι του χώρου όπου δραστηριοποιούνταν οι συνέταιροι από εικοσαετίας και του κύκλου των πελατών της, οι οποίοι πλέον βίωναν την έλλειψη επικοινωνίας, τις εντάσεις και τις έριδες των αδελφών στη μικρή κοινότητα, η οποία είχε ασφαλώς αντίκτυπο στη συνεργασία τους, αφού δεν διεξάγονταν υπό ομαλές συνθήκες αλλά με την ανταλλαγή εξώδικων και δικογράφων μεταξύ των μελών.

Βέβαια, παρά την επελθούσα διάρρηξη των σχέσεων των δύο εταίρων, η εταιρία συνεχίζει επιτυχώς την άσκηση της επικερδούς εμπορικής της δραστηριότητας (βλ. σχ. και τις μηνιαίες καταστάσεις εσόδων έτους 2020), παραμένει βιώσιμη και προωθεί τον σκοπό της. Περαιτέρω, από τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά καθίσταται προφανές ότι, ναι μεν δεν υφίστανται περιθώρια ανεύρεσης συμβιβαστικής λύσης μεταξύ των διαδίκων μερών, πλην όμως, για την ομαλή λειτουργία, αλλά και την συνέχιση ακόμη αυτής της εταιρίας, προκειμένου να μην οδηγηθεί στη λύση, η οποία αποτελεί το έσχατο μέσο και δεν ενδείκνυται στις περιπτώσεις που η εταιρία εξακολουθεί να είναι βιώσιμη, παρέχεται εκ του νόμου η δυνατότητα στον εναπομείναντα εταίρο να συνεχίσει τη λειτουργία της με την ανεύρεση νέου εταίρου, μετά τον αποκλεισμό του άλλου ομόρρυθμου μέλους.

Ζήτημα γεννάται, ωστόσο, για το ποιος θα είναι ο εταίρος αυτός που θα αποκλειστεί, ο οποίος, κατ' άρθρο 264 παρ. 2 του Ν. 4072/2012, μπορεί να εγείρει αξίωση κατά της εταιρίας για καταβολή της πλήρους αξίας της συμμετοχής του σε αυτή, σύμφωνα δε με το άρθρο 255 του ν. 4072/2012 και το καταστατικό της εταιρίας, μπορεί να αξιώσει ισόποσο με τον συνέταιρό του μερίδιο από τα κέρδη αυτής για το χρονικό διάστημα που συμμετείχε στην εταιρία.

Και τούτο διότι, στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να συνεκτιμηθεί ο κίνδυνος να εκμεταλλευθεί ένας εταίρος τη δυνατότητα που του παρέχουν οι σχετικές διατάξεις, προκειμένου να θέσει εκποδών τον μέχρι τότε συνεταίρο του, στερώντας του τις απολαβές που θα του απέφερε η συμμετοχή του σε μια κερδοφόρα εταιρία στο μέλλον, στη δημιουργία της οποίας συνετέλεσε σημαντικά.

Κατά συνέπεια, ενόψει των προαναφερομένων, οι λόγοι αποκλεισμού που ο αιτών των υπό στοιχεία β και γ' αιτήσεων και ήδη εφεσίβλητος με τις αιτήσεις του, ότι συντρέχουν στο πρόσωπο του αντιδίκου αδελφού του, δεν αποδείχθηκαν ως βάσιμοι στην ουσία τους. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που έκρινε αντίθετα, μη ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί του αιτούντος ήδη που περιέχονται στην έφεσή του κρίνονται βάσιμοι.

Βέβαια, υπό το πρίσμα των νέων διατάξεων του δικαίου της ομορρύθμου εταιρίας, η δικαστική λύση της εταιρίας συνιστά πράγματι έσχατο μέσο αντιμετώπισης της κατάστασης που ανέκυψε με τη συνδρομή του σπουδαίου λόγου και εγείρεται μόνο σε περίπτωση που δεν ανευρέθηκε άλλος τρόπος άρσης του αδιεξόδου, εν προκειμένω δε, λόγω και της υπάρξεως εταιρικού δεσμού δύο μόνον προσώπων, η λύση της εταιρίας εμφανίζεται ως αναγκαία, κατ' υποχώρηση της αρχής της διατήρησης της επιχείρησης, καθώς από τα ανωτέρω αποδειχθέντα καθίσταται ιδιαίτερα δυσχερής η συνέχιση λειτουργίας αυτής και η αγαστή συνεργασία των δύο εταίρων.

Ως εκ τούτου το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που με την εκκαλουμένη απόφαση, δέχθηκε εν μέρει τις δύο αιτήσεις του εφεσίβλητου διατάσσοντας τον αποκλεισμό από την ως άνω ομόρρυθμη εταιρεία του εκκαλούντος Σ. Γ., εσφαλμένα το νόμο εφάρμοσε και εκτίμησε τις αποδείξεις, και ως εκ τούτου τα όσα υποστηρίζει ο εκκαλών στην έφεσή του κρίνονται βάσιμα, ενώ τα όσα ισχυρίζεται ο εφεσίβλητος στην συνεκδικαζόμενη αντέφεσή του πρέπει να απορριφθούν ως ουσία αβάσιμα.

Περαιτέρω μετά τη λύση της ομόρρυθμου εταιρίας αυτή κατά νόμο τίθεται σε στάδιο εκκαθάρισης, σύμφωνα δε με την καταστατική πρόβλεψη ως εκκαθαριστές ορίζονται οι εταίροι διαχειριστές της. Λόγω της διάρρηξης των εταιρικών σχέσεων και των διαρκών διαφωνιών των διαδίκων εταίρων, την εκκαθάριση της εταιρίας δεν μπορεί να αναλάβει ο καθού η αίτηση-διαχειριστής της και επιβάλλεται ο διορισμός εκκαθαριστή από το Δικαστήριο.

Εξάλλου, λόγω της παντελούς έλλειψης πνεύματος συνεργασίας μεταξύ των διαδίκων-εταίρων, τα προτεινόμενα από τον αιτούντα ήδη εκκαλούντα πρόσωπα μεταξύ των οποίων και ο ίδιος, καθίστανται ακατάλληλα για την διενέργεια της εκκαθάρισης της εταιρίας, καθόσον ένα τρίτο πρόσωπο το οποίο θα διορισθεί από το Δικαστήριο θα είναι σε θέση να διενεργήσει την εκκαθάριση με αντικειμενικότητα και αξιοπιστία και να μην αμφισβητηθεί από τον καθού η αίτηση ήδη εφεσίβλητο - αντεκκαλούντα, δεδομένης και της σφοδρής αντιδικίας που υφίσταται μεταξύ των διαδίκων.

Ενόψει των προαναφερθέντων, το Δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει να διορισθεί ως εκκαθαριστής ο Α. Γ., οικονομολόγος-λογιστής, κάτοικος ..., οδός ..., ο οποίος περιέχεται στον κατάλογο των πραγματογνωμόνων του Πρωτοδικείου Καβάλας και κρίνεται ότι θα εκτελέσει επιτυχώς τα καθήκοντά του, λόγω της ανυπαρξίας οποιασδήποτε σχέσης με τους ως άνω εταίρους και θα εξασφαλίσει την ομαλή και απρόσκοπτη διενέργεια και ολοκλήρωση των εργασιών της εκκαθάρισης.

Συνεπώς, θα πρέπει να γίνει δεκτή η έφεση ως βάσιμη στην ουσία της και να απορριφθεί η με τις προτάσεις ασκηθείσα αντέφεση, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση, ακολούθως δε, αφού διακρατηθεί η υπόθεση στο σύνολό της από το παρόν δικαστήριο προς κατ' ουσίαν έρευνα, πρέπει η με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ...-2020 αίτηση να γίνει εν μέρει δεκτή ως βάσιμη και στην ουσία της και να διαταχθεί η λύση της ομορρύθμου εταιρίας με την επωνυμία "Γ.

ΑΦΟΙ Ο.Ε" με έδρα τις Πηγές Δήμου Νέστου Καβάλας, να διορισθεί ως εκκαθαριστής αυτής ο Α. Γ. οικονομολόγος- λογιστής, κάτοικος ... και να απορριφθούν οι με αριθ. ...-2020 και με αριθμ. κατάθ. ...-2020 αιτήσεις". Με βάση τις προεκτιθέμενες παραδοχές, το Μονομελές Εφετείο Θράκης με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 40/2022 απόφασή του :

α) δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ' ουσίαν την αντέφεση του αναιρεσείοντος, β) δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την έφεση του αναιρεσίβλητου, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, [με την οποία είχε απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη η από 29-5-2020 αίτηση του αναιρεσίβλητου, που είχε ως αίτημα να διαταχθεί η λύση της ανωτέρω ομόρρυθμης εταιρείας, είχαν γίνει κατά ένα μέρος δεκτές ως ουσιαστικά βάσιμες οι από 5-6-2020 και 22-7-2020 αιτήσεις του αναιρεσείοντος και είχε διαταχθεί ο αποκλεισμός του εταίρου - αναιρεσίβλητου από την εν λόγω ομόρρυθμη εταιρεία ] και, αφού κράτησε και δίκασε την υπόθεση, απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμες τις από 5-6-2020 και 22-7-2020 αιτήσεις του αναιρεσείοντος, δέχθηκε ως ουσιαστικά βάσιμη την από 29-5-2020 αίτηση του αναιρεσίβλητου, διέταξε τη λύση της άνω ομόρρυθμης εταιρείας και διόρισε εκκαθαριστή αυτής.

Έτσι που έκρινε και με αυτά που ανωτέρω δέχθηκε το Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του ασαφείς, ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες, αναφορικά με τα κρίσιμα ζητήματα της αναγκαιότητας και του σπουδαίου λόγου λύσης της ανωτέρω ομόρρυθμης εταιρείας, τα οποία ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής των προαναφερόμενων ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 259, 263 και 267 του Ν. 4072/2012, τις οποίες έτσι παραβίασε εκ πλαγίου.

Ειδικότερα, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση: Α) Ενώ δέχεται ότι : α) "παρά την επελθούσα διάρρηξη των σχέσεων των δύο εταίρων, η εταιρία συνεχίζει επιτυχώς την άσκηση της επικερδούς εμπορικής της δραστηριότητας, παραμένει βιώσιμη και προωθεί τον σκοπό της" και ότι β) η λύση της εταιρείας, αποτελεί το έσχατο μέσο και δεν ενδείκνυται στις περιπτώσεις που η εταιρία εξακολουθεί να είναι βιώσιμη, ακολούθως όλως αντιφατικά κρίνει ότι πρέπει η επίδικη ομόρρυθμη εταιρεία να λυθεί, αν και προηγουμένως έχει δεχθεί ότι αυτή συνεχίζει να ασκεί επιτυχώς την επικερδή εμπορική της δραστηριότητα, παραμένει βιώσιμη και προωθεί το σκοπό της, δηλαδή ότι συντρέχει περίπτωση που δεν ενδείκνυται η λύση της.

Β) Δεν διευκρινίζει για ποιο λόγο η ύπαρξη στην ένδικη περίπτωση του εταιρικού δεσμού δύο μόνον προσώπων καθιστά αναγκαία τη λύση της εταιρείας, κατ' υποχώρηση της αρχής της διατήρησης της επιχείρησης, αν και δέχεται ότι παρά τη διάρρηξη των σχέσεων των δύο εταίρων, η εταιρεία παραμένει κερδοφόρα, διατηρεί τη βιωσιμότητά της και συνεχίζει να προωθεί το σκοπό της, ήτοι δεν διευκρινίζει με σαφήνεια και επάρκεια την αναγκαιότητα της λύσης της ένδικης ομόρρυθμης εταιρείας και της μη διατήρησης, της, κατά τις παραδοχές της, βιώσιμης, επιτυχούς και κερδοφόρας επιχείρησης, που συνεχίζει να ασκεί αυτή και δεδομένου ότι, σύμφωνα και με όσα αναπτύχθηκαν στην προηγηθείσα νομική σκέψη, οι διαφωνίες και η έλλειψη συνεργασίας μεταξύ των εταίρων, συνιστά σπουδαίο λόγο για τη λύση της ομόρρυθμης εταιρείας, πάντα σε συνάρτηση με αποχρώντες οικονομικούς λόγους, που έχουν ως επακόλουθο είτε την παράλυση της λειτουργίας της, είτε την αδυναμία της εκπλήρωσης του σκοπού της, ήτοι περιστατικά που δεν υφίστανται, σύμφωνα με τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, στην ένδικη περίπτωση, ώστε να συνιστούν θεμελιωτικό σπουδαίο λόγο για τη λύση της, που συνιστά έσχατο μέσο αντιμετώπισης της κατάστασης, έναντι της ηπιότερης λύσης του αποκλεισμού εταίρου, που είναι δυνατός και στις διμελείς εταιρείες, αλλά και της δυνατότητας οικειοθελούς αποχώρησης, σύμφωνα με το άρθρο 261 του Ν. 4027/2012, του ομόρρυθμου εταίρου, ο οποίος δεν επιθυμεί τη συνέχιση της συμμετοχής του.

Και Γ) δεν διαλαμβάνει επαρκή και σαφή αιτιολογία σχετικά με το σε τι συνίσταται ο σπουδαίος λόγος (ο οποίος, όπως προεκτέθηκε, συνιστά αόριστη νομική έννοια και η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας για τη συνδρομή του ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο), για τον οποίο δέχεται το Εφετείο ότι πρέπει να διαταχθεί η λύση της ένδικης ομόρρυθμης εταιρείας, σε περίπτωση δε, που ήθελε γίνει δεκτό ότι, κρίνει ως σπουδαίο λόγο τη διάρρηξη των σχέσεων των διαδίκων - εταίρων, δεν διευκρινίζει, πως μπορεί να συνιστά αυτό σπουδαίο λόγο, αφού, κατά έτερη παραδοχή του, παρά τη διάρρηξη, η επίμαχη ομόρρυθμη εταιρεία συνεχίζει να ασκεί επικερδή εμπορική δραστηριότητα, παραμένει βιώσιμη και προωθεί τον σκοπό της, γεγονός που αναιρεί την κρίση ότι αυτό συνιστά σπουδαίο λόγο, αφού δεν κάμπτει την οικονομική βιωσιμότητά της και δεν επιφέρει αδυναμία της εκπλήρωσης του σκοπού της.

Οι ανωτέρω ασαφείς, ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες της προσβαλλόμενης απόφασης ως προς τα ανωτέρω κρίσιμα ζητήματα, που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, στερούν αυτή νόμιμης βάσης, διότι δεν επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής ή μη εφαρμογής των προαναφερόμενων ουσιαστικού δικαίου διατάξεων, ούτε επιτρέπουν τον έλεγχο της ορθότητας του πορίσματος στο οποίο, η απόφαση αυτή κατέληξε, σε σχέση με τα προαναφερθέντα ουσιώδη ζητήματα.

Επομένως, οι πρώτος, δεύτερος και τέταρτος λόγοι της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με τους οποίους ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αναιρετική πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθμός 19 ΚΠολΔ, (όπως ορθά εκτιμάται το περιεχόμενο του πρώτου αναιρετικού λόγου και όχι από τον αριθμό 1 του ιδίου άρθρου), με την αιτίαση ότι το Εφετείο παραβίασε εκ πλαγίου τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 259, 263 και 267 του Ν. 4072/2012, είναι βάσιμοι και πρέπει να γίνουν δεκτοί.

Μετά από αυτά παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων της αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων της, διότι η αναιρετική εμβέλεια των ανωτέρω λόγων, που έγιναν δεκτοί, στο σύνολο της προσβαλλόμενης με την αναίρεση απόφασης, καθιστά αλυσιτελή την εξέτασή τους, η παραδοχή των οποίων οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα (ΑΠ 1509/2022, ΑΠ 309/2019, ΑΠ 204/2017).

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, με τους πρόσθετους λόγους της πρέπει να γίνει δεκτή, κατά παραδοχή, ως βάσιμων, των προαναφερόμενων λόγων της και να αναιρεθεί η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση. Ακολούθως, η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλο Δικαστή, εκτός από εκείνο, που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ), ενώ πρέπει περαιτέρω να διαταχθεί η επιστροφή του παράβολου, που έχει καταθέσει ο αναιρεσείων, σ' αυτόν (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως ισχύει και εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015, που ισχύει, κατ' άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 2 αυτού, για τα κατατιθέμενα, από 1-1-2016, ένδικα μέσα).

Τέλος πρέπει να καταδικαστεί ο αναιρεσίβλητος, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του και δεν κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά του (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 και 746 εδ. β` του ΚΠολΔ), καθόσον πρόκειται περί μη γνήσιας υπόθεσης εκουσίας δικαιοδοσίας, όπου υπάρχει αντιδικία και το ζήτημα των εξόδων ρυθμίζεται κατά τις γενικές διατάξεις των άρθρων 173-193 του ΚΠολΔ (ΑΠ 163/2023, ΑΠ 798/2020).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

- Συνεκδικάζει την από 15-2-2022 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 12/15-3-2022 αίτηση και τους από 20-5-2022 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 58/23-5-202 πρόσθετους λόγους αυτής, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 40/2022 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θράκης.

- Αναιρεί την υπ' αριθμ. 40/2022 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης.

- Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο πιο πάνω Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο Δικαστή, πλην αυτού που εξέδωσε την εν λόγω απόφαση.

- Διατάζει την επιστροφή στον αναιρεσείοντα του παραβόλου, που έχει καταθέσει.

- Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Νοεμβρίου 2023.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Και ταύτης αποχωρησάσης από την Υπηρεσία η αρχαιότερη της συνθέσεως Αρεοπαγίτης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 26 Σεπτεμβρίου 2024.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ