Legislator Case Law & Legislation
1276/2022 AI generated

Appeal dismissed because the claim violated common sense in evidence assessment, not law interpretation.

Case Number 1276/2022
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal against the first-instance judgment in a labor dispute regarding wrongful dismissal. The appellant argued that the lower court violated common sense by failing to recognize the employee's long-term tenure and lack of notice. The court ruled that the appeal was inadmissible because the arguments concerned the evaluation of evidence rather than the interpretation of legal rules.

Legislator headnote

AI generated

Articles 560(1)(b) and 577(3) of the Code of Civil Procedure: An appeal based on the violation of common sense is inadmissible if it concerns the assessment of evidence rather than the interpretation or application of legal norms.

Keywords

AI generated
appeal admissibility common sense violation labor dispute evidence assessment Code of Civil Procedure

Cited Legislation

AI generated
Articles 552, 553, 556, 558, 564(3), 566(1) of the Code of Civil Procedure
Article 577(1) of the Code of Civil Procedure
Article 577(3) of the Code of Civil Procedure
Article 560(1)(b) of the Code of Civil Procedure
Article 559 of the Code of Civil Procedure
Articles 176, 183, 191 of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1276 / 2022 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1276/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Λουκά Μόρφη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Ζώη, Ιωάννα Μαργέλλου-Μπουλταδάκη, Ιωάννη Δουρουκλάκη και Μαρία Χασιρτζόγλου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 16 Νοεμβρίου 2021, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Τ. συζ. Α. Τ., το γένος Ν. Τ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Ιωάννη Κοκόνου, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην ... και παραστάθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου Δήμητρας Πριόνα, η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-7-2014 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Χαλκίδας. Εκδόθηκαν η 887/2013 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 107/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητά η αναιρεσείουσα με την από 2-10-2017 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Μαρία Χασιρτζόγλου. Η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 2.10.2017 και με αριθμό κατάθεσης στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου Χαλκίδας 3040/229/2017 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 107/2017 απόφαση του Πρωτοδικείου Χαλκίδας, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ.1 ΚΠολΔ) και ως εκ τούτου είναι παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί για το παραδεκτό και την ουσιαστική βασιμότητα των λόγων της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Για τη θεμελίωση του λόγου αναίρεσης του άρθρου 560 αριθμ. 1 εδ. β ΚΠολΔ για παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, (αντίστοιχο του αριθμ. 1 εδ. β του άρθρ. 559 ΚΠολΔ) πρέπει η παραβίαση να αφορά στην ερμηνεία ή εφαρμογή κανόνα δικαίου, δηλαδή στην εξειδίκευση αόριστων νομικών εννοιών ή στην υπαγωγή πραγματικών γεγονότων σ' αυτόν, ενώ ο ως άνω λόγος δεν θεμελιώνεται όταν η παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αφορά στην εκτίμηση αποδείξεων (ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 115/2010, 687/2017, 855/2019).

Στην προκείμενη περίπτωση, με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, προσβάλλεται η ως άνω απόφαση του Πρωτοδικείου Χαλκίδας, το οποίο, δικάζοντας ως εφετείο, εξαφάνισε την 887/2013 απόφαση του Ειρηνοδικείου Χαλκίδας και απέρριψε αγωγή της αναιρεσείουσας κατά της αναιρεσίβλητης, με την οποία αυτή ζητούσε, κατ' εφαρμογή του άρθρου 8 εδ.

α του ν. 3198/1955, να τής επιδικαστεί το ποσό των 9.999,70 ευρώ, το οποίο αντιστοιχούσε στο ήμισυ της αποζημίωσης που οφείλεται σε περίπτωση απροειδοποίητης καταγγελίας συμβάσεως εξαρτημένης εργασίας, επειδή αποχώρησε οικειοθελώς από την εργασία της με τη συγκατάθεση του εργοδότη της (αναιρεσίβλητης), έχοντας συμπληρώσει δεκαπενταετή υπηρεσία σε αυτόν και θεμελιώσει δικαίωμα απόληψης σύνταξης.

Ειδικότερα, με τον μοναδικό λόγο της αναίρεσής της, η αναιρεσείουσα πλήττει την αναιρεσιβαλλομένη, επειδή δέχθηκε ότι τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν δεν πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 8 εδ. α του ν. 3198/1955 και επειδή στην εσφαλμένη μη υπαγωγή αυτών στον εφαρμοστέο κανόνα δικαίου η αναιρεσιβαλλομένη οδηγήθηκε αγνοώντας τα διδάγματα της κοινής πείρας.

Όμως κατά την ανάπτυξη του αναιρετικού λόγου εκθέτει επί λέξει ότι "εγώ η αναιρεσείουσα εργαζόμουν επί 20 έτη με τη συγκεκριμένη ειδικότητα (πωλήτρια - ταμίας), επιμελώς και χωρίς ποτέ να προκαλέσω πρόβλημα στην εργασία μου, στην επιχείρηση δε της αναιρεσίβλητης (επιχείρηση που μεταβιβάστηκε σε αυτήν από άλλον εργοδότη, στον οποίον η αναιρεσείουσα εργαζόταν από το έτος 1991) εργαζόμουν ήδη από το έτος 2011 χωρίς να έχει αλλάξει κάτι στις συνθήκες απασχόλησής μου....Ο κανόνας της κοινής πείρας και λογικής που συνάγεται από τα παραπάνω είναι ότι ουδείς εργαζόμενος "εξαφανίζεται" στην κυριολεξία, ξαφνικά και χωρίς καμιά προειδοποίηση μετά από 20 χρόνια εργασίας ως ταμίας-πωλήτρια, αποχωρώντας χωρίς λόγο και χάνοντας και θυσιάζοντας τελικά όλα τα ανωτέρω δικαιώματα και κυρίως την αποζημίωση απόλυσης...Στοιχειωδώς ένας εργαζόμενος γνωρίζει τα δικαιώματά του και ιδίως αυτά που αφορούν στο τέλος του εργασιακού του βίου και από τα οποία εξαρτώνται πλέον οι συνθήκες της υπόλοιπης ζωής του.

Ο κανόνας αυτός της κοινής πείρας και λογικής ενισχύεται περαιτέρω σε αποδεικτική δύναμη, παρά αποδυναμώνεται, από το γεγονός ότι η αναιρεσίβλητη επιστράτευσε τα απολύτως εξαρτώμενα από αυτήν πρόσωπα (διευθυντή προσωπικού της, διευθυντή καταστήματος της εταιρείας, περιφερειακής διευθύντριας αυτής), των οποίων η κατάθεση κατ' εμέ ουδέν αποδεικνύει, γιατί απλούστατα σύμφωνα πάντα κατά τους κανόνες της κοινής πείρας και λογικής, ουδείς δύναται να αποδείξει ότι ένα γεγονός "δεν συνέβη"...Ομοίως, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, σε περίπτωση απουσίας ενός υπαλλήλου, ακόμη και αν αυτός εξαφανίζεται σκόπιμα, ιδίως σε καταστήματα εμπορίας τροφίμων..., οι υπεύθυνοι των τμημάτων άμεσα επικοινωνούν με τον υπάλληλο...

σε κάθε περίπτωση ο υπάλληλος που αποχωρεί οικειοθελώς από την εργασία του ενημερώνει, εκτός ακραίων περιπτώσεων, τους εργοδότες του και δεν αποχωρεί χωρίς λόγο και μάλιστα εν γνώσει του ότι θυσιάζει οριστικά όλα τα εργατικά του δικαιώματα, για να πληροφορηθεί μετά από καιρό ότι αποχώρησε οικειοθελώς.

Στην προκείμενη περίπτωση λοιπόν και σε ότι αφορά τα δεκτά ως αποδεδειγμένα πραγματικά περιστατικά, ισχυρότατη αποδεικτική δύναμη έχουν τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής τα οποία παραβιάστηκαν, άλλως αγνοήθηκαν παντελώς από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση για την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στον παραπάνω κανόνα δικαίου".

Έχοντας το ως άνω περιεχόμενο ο λόγος της αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, καθώς οι αποδιδόμενες στην προσβαλλόμενη απόφαση αιτιάσεις αναφέρονται ευθέως στην παραβίαση διδαγμάτων της κοινής πείρας κατά την εκτίμηση των αποδείξεων και των πραγματικών γεγονότων και όχι στην ερμηνεία κανόνων δικαίου ή τη μη υπαγωγή πραγματικών περιστατικών σε αυτούς, πλήττουν δε την ουσιαστική κρίση του Δικαστηρίου ως προς τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν.

Συνακόλουθα η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί, ενώ η δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης βαρύνει την αναιρεσείουσα που ηττάται (176, 183, 191 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα αναφέρεται στο διατακτικό.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2.10.2017 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 3040/229/2017 αίτηση για την αναίρεση της 107/2017 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Μαΐου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Ιουλίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ