Legislator Case Law & Legislation
1134/2020 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to untimely filing under the three-year statute of limitations.

Case Number 1134/2020
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation against the final judgment of the Larissa Court of Appeal. The appellant filed the appeal in November 2018, more than three years after the judgment was published in November 2006 without being served. The court ruled that the three-year limitation period applies to unserved judgments published before January 1, 2016, rendering the appeal procedurally inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Articles 557 §§ 1 and 2 of the Code of Civil Procedure; Article 564 § 3 of the Code of Civil Procedure: The Supreme Court examines the admissibility of an appeal ex officio and dismisses it if the appeal was filed outside the statutory limitation period, which is three years for judgments published before January 1, 2016, that were not served.

Keywords

AI generated
statute of limitations cassation appeal unserved judgment procedural admissibility Code of Civil Procedure

Cited Legislation

AI generated
Article 564 § 3 of the Code of Civil Procedure
Article 557 §§ 1 and 2 of the Code of Civil Procedure
Article 577 § 2 of the Code of Civil Procedure
Article 570 § 1 of the Code of Civil Procedure
Articles 176, 183, 191 § 2 of the Code of Civil Procedure
Article 495 § 3 of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1134 / 2020 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1134/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Καλαϊτζή, Γεώργιο Παπανδρέου - Εισηγητή, Αναστασία Περιστεράκη, Μαρία Μουλιανιτάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 23 Σεπτεμβρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος Κ… Π… του Γ.. , κατοίκου Τ… , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Λουκά Δρόσο που δεν κατέθεσε προτάσεις. Των αναιρεσιβλήτων 1) Ε… Λ…. του Δ… , 2) Μ… Λ… του Δ…. , κατοίκων Τ…. , οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Αλεξίου που κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-12-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Τρικάλων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 159/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 962/2006 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10-5-2018 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I

.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 564 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως ίσχυε πριν από το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του Ν. 4335/2015, αν η απόφαση δεν επιδόθηκε, η προθεσμία της αναίρεσης είναι τρία χρόνια και αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης που περατώνει τη δίκη (καταχρηστική προθεσμία). Για αποφάσεις, δε, που δημοσιεύθηκαν πριν την 1-1-2016, χωρίς να επιδοθούν, εξακολουθεί και μετά την 1-1-2016 να ισχύει η ως άνω τριετής προθεσμία (ΟλομΑΠ 10/2018, ΑΠ 1030/2019).

Κατά δε το άρθρο 557 §§ 1 και 2 του αυτού Κ.Πολ.Δ. το δικαστήριο συζητεί πρώτα για το παραδεκτό της αναίρεσης. Αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι το εμπρόθεσμο της άσκησης αναίρεσης είναι προϋπόθεση του παραδεκτού αυτής τη συνδρομή, δε, της εν λόγω προϋπόθεσης εξετάζει ο Άρειος Πάγος και αυτεπαγγέλτως, βάσει των αποδεικτικών εγγράφων που υπάρχουν στη δικογραφία, απορρίπτοντας την αναίρεση σε περίπτωση έλλειψης της προϋπόθεσης αυτής.

Από το ότι στην άνω § 2 του άρθρου 577 Κ.Πολ.Δ. δεν αναφέρεται ρητά η προεκτιθέμενη προϋπόθεση μεταξύ εκείνων, την έλλειψη των οποίων λαμβάνει υπόψη του ο Άρειος Πάγος και αυτεπαγγέλτως, όπως αντίθετα προβλέπεται στο αρθρ. 532 Κ.Πολ.Δ., στο οποίο ενδεικτικά μνημονεύεται ότι το εκπρόθεσμο της άσκησης έφεσης, ως έλλειψη μιας απ' τις προϋποθέσεις του παραδεκτού αυτής, οδηγεί σε αυτεπάγγελτη απόρριψή της ως απαράδεκτης, ουδόλως σημαίνει ότι ο Άρειος Πάγος δεν λαμβάνει υπόψη και αυτεπαγγέλτως το εκπρόθεσμο της αίτησης αναίρεσης, εφόσον τούτο προκύπτει από τα αποδεικτικά έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία, έστω και αν δεν προτάθηκε με τις προτάσεις του διαδίκου προ 20 ημερών, κατά τα ως άνω.

Εξάλλου, αντίθετη ερμηνεία δεν δύναται να συναχθεί ούτε από το άρθρ. 570 § 1 Κ.Πολ.Δ., δια του οποίου επιβάλλεται η προ ορισμένης προθεσμίας κατάθεση προτάσεων, στις περιπτώσεις που προβάλλονται ενστάσεις κατά του παραδεκτού και του εμπροθέσμου της αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων, διότι σκοπός της διάταξης αυτής είναι να ορισθεί, όχι ότι επί των ως άνω ελλείψεων ενεργεί το δικαστήριο μόνο κατά πρόταση κάποιου από τους διαδίκους, αλλ' ότι, προκειμένου να ληφθεί υπόψη σχετικός ισχυρισμός, απαιτείται, ανεξάρτητα από την ρηθείσα αυτεπάγγελτη εξέταση του δικαστηρίου, η εμπρόθεσμη υποβολή προτάσεων περιεχουσών τούτον (Ολ.ΑΠ 412/1981, ΑΠ 851/2011, ΑΠ 124/2013, ΑΠ 580/2014, ΑΠ 300/2014).

2.Με την κρινόμενη από 10-5-2018 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία εκδοθείσα, υπ' αριθ. 962/2006 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Λάρισας, που δίκασε και απέρριψε κατ'ουσίαν την έφεση του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθ. 159/2004 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων. Από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης προκύπτουν τα ακόλουθα: Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δημοσιεύθηκε την 17η Νοεμβρίου 2006 και από κανένα στοιχείο του φακέλου της δικογραφίας δεν προκύπτει επίδοσή της (ο ίδιος ο αναιρεσείων αναφέρει στην πρώτη σελίδα της αναίρεσής του ότι δεν του έχει επιδοθεί), ενώ η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε, με την κατάθεσή της στη γραμματεία του Εφετείου Λάρισας, στις 26 Νοεμβρίου 2018, όπως προκύπτει από τη σχετική με αριθμό 33/2018 πράξη κατάθεσης επί του δικογράφου της αίτησης αναιρέσεως του αρμόδιου γραμματέα. Από τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης μέχρι και την άσκηση της ένδικης αίτησης αναιρέσεως παρήλθε η καταχρηστική προθεσμία των τριών ετών, που ισχύει εν προκειμένω για τις αποφάσεις που δημοσιεύθηκαν πριν την 1-1-2016, και δεν επιδόθηκαν, χωρίς εν τω μεταξύ κάποιος από τους διαδίκους να ασκήσει αναίρεση εντός της ως άνω προθεσμίας. Επομένως η υπό κρίση αίτηση είναι εκπρόθεσμη και γι' αυτό απαράδεκτη.

Κατόπιν τούτων, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων που κατέθεσαν προτάσεις, σε βάρος του αναιρεσείοντος λόγω της ήττας του (άρθρα 176, 183, 191§2 ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος για την άσκηση της αίτησης αναιρέσεως παραβόλου (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10/5/2018 αίτηση του Κ… Π… για αναίρεση της υπ' αριθ. 962/2006 απόφασης του Εφετείου Λάρισας.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων, τα οποία προσδιορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναιρέσεως, παραβόλου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Νοεμβρίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 11 Νοεμβρίου 2020.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ