Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V KO 70/26 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal claiming judge's nomination violated independence standards without concrete evidence.

Numero d'incarto V KO 70/26
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's request to reopen a final criminal judgment based on alleged judicial bias. The applicant argued that a specific judge's nomination violated independence standards, but the court found no concrete evidence of such a violation. The decision relied on established precedent requiring specific proof rather than general procedural flaws in the judge's selection process.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 47 KPP UE; Art. 6 KCHWP: A claim of judicial bias based on a judge's nomination following a competition after January 17, 2018, is inadmissible unless specific, concrete circumstances demonstrate a violation of the minimum standard of independence and impartialness.

Parole chiave

Generato dall'IA
judicial independence impartialness standard judge nomination reopening proceedings concrete circumstances Supreme Court ruling procedural flaw

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i niezawisłości, a każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Wskazana bezwzględna przyczyna odwoławcza, zgodnie z treścią powołanej uchwały, zachodzi wyłącznie wtedy, gdy wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach, do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust.
Art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej
1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art.
Art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności
47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.
art. 542 § 3 k.p.k
akt II K 47/24 na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i niezawisłości, a każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 45 ust. 1 Konstytucji
Wskazana bezwzględna przyczyna odwoławcza, zgodnie z treścią powołanej uchwały, zachodzi wyłącznie wtedy, gdy wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach, do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

V KO 70/26 ZARZĄDZENIE Dnia 25 czerwca 2026 r. SSN Dariusz Kala w związku z pismem skazanego P.F. z dnia 23 marca 2026 r. sygnalizującym potrzebę wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 3 marca 2026 r., sygn. akt II AKa 404/25, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Słupsku z dnia 1 października 2025 r., sygn. akt II K 47/24 na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. zarządził: stwierdzić brak podstaw do wznowienia z urzędu wyżej opisanego postępowania.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 marca 2026 r. (data sporządzenia pisma) skazany P.F. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 3 marca 2026 r., sygn. akt II AKa 404/25, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Słupsku z dnia 1 października 2025 r., sygn. akt II K 47/24. Jako podstawę wznowieniową wnioskodawca wskazał fakt, iż w jego sprawie orzekał nieprawidłowo powołany sędzia X. Y., przez co mogło dojść do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności.

Inicjatywa skazanego nie mogła przynieść oczekiwanego przez niego rezultatu.Na wstępie należy przypomnieć, że już z uchwały składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r., sygn. akt BSA I - 4110-1/20, wynika, że brak jest podstaw do twierdzenia, iż każdy sędzia sądu powszechnego, który uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po dniu 17 stycznia 2018 r., nie spełnia minimalnego standardu niezawisłości i bezstronności i każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Wskazana bezwzględna przyczyna odwoławcza, zgodnie z treścią powołanej uchwały, zachodzi wyłącznie wtedy, gdy wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach, do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. W powyższym kontekście należy także przypomnieć, że Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. akt I KZP 2/22, odnosząc się do ww. uchwały połączonych Izb również wskazał, że brak jest podstaw do przyjęcia a priori, iż każdy sędzia sądu powszechnego, który uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r. nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i niezawisłości, a każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Oznacza to, że w świetle ww. uchwał, dla wykazania zaistnienia w konkretnej sprawie stanu określanego mianem „nienależytej obsady sądu” nie wystarczy odwołać się do instytucjonalnej nieprawidłowości powoływania sędziów na podstawie procedury konkursowej z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa w składzie ustanowionym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. (Dz. U. 2018, poz. 3). Konieczne jest bowiem wykazanie in concreto, że sędzia nie gwarantował chociażby minimalnego standardu bezstronności i niezawisłości. To zaś należy uczynić odwołując się do testu, którego elementy zostały opisane w obu ww. uchwałach Sądu Najwyższego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 2022 r., II KK 85/22, zob. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 2022 r., III KK 216/22, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2022 r., sygn. akt V KK 171/22).

Tego rodzaju okoliczności w ww. piśmie nie wskazano. Nie stwierdzono ich również z urzędu. Uzupełniająco należy przy tym stwierdzić, że Sąd Najwyższy nie dopatrywał się bezwzględnych przyczyn odwoławczych w innych sprawach rozpoznawanych przez sąd, w którego składzie zasiadał ww. sędzia (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 października 2024 r., V KK 190/24 oraz z dnia 28 lutego 2025 r., V KK 27/25). Mając powyższe na uwadze, zarządzono jak wyżej. Dariusz Kala [WB][r.g.]