Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V KO 68/13 Generato dall'IA

Supplementary indictment against court judge requires transfer to avoid public perception of bias.

Numero d'incarto V KO 68/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court ordered the transfer of a criminal case to another district court upon request by the original court. The original court argued that a supplementary indictment involved former and current employees of the court, including the presiding judge's wife. The Supreme Court agreed that public perception of impartiality is compromised when judges face such professional and familial ties, necessitating a transfer to preserve the appearance of justice.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; When a supplementary indictment is filed against a judge of a specific court, the transfer of the case to another court is required to prevent public perception of bias and ensure the appearance of impartiality.

Parole chiave

Generato dall'IA
supplementary indictment appearance of impartiality judicial transfer conflict of interest public perception court bias procedural transfer

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 37 k.p.k.
w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanawia przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.
art. 37 k.p.k
w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 2 lipca 2003 r., sygn. akt III KO 20/03
postanowienie SN z dnia 2 lipca 2003 r., sygn. akt III KO 20/03, LEX nr 78821).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V KO 68/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 września 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Rafał Malarski‎SSN Jacek Sobczak w sprawie A. M. i M. J. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 września 2013 r. wniosku Sądu Rejonowego J./…/ w P. w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanawia przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. UZASADNIENIESąd Rejonowy w P. postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2013 r. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu.

W uzasadnieniu wskazał, że subsydiarny akt oskarżenia dotyczy byłych (M. J.) i obecnych (A. M.) pracowników sądu właściwego do rozpoznania sprawy, przy czym A. M. pełni funkcję […] tego sądu i jest małżonką K. M. orzekającego w Wydziale […] właściwym do rozpoznania sprawy. W tych okolicznościach, zdaniem Sądu, dobro wymiaru sprawiedliwości rozumiane przede wszystkim jako potrzeba uniknięcia sugestii braku obiektywizmu wymaga przekazania niniejszej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek Sądu Rejonowego jest zasadny. Rzeczywiście w sytuacji, gdy w stosunku do sędziego Sądu Rejonowego wniesiono subsydiarny akt oskarżenia, to niezależnie od sposobu jego rozpoznania, sędziowie tego Sądu z racji kontaktów zawodowych, a także wskazanych w wystąpieniu powiązań rodzinnych, nie powinni orzekać w tej sprawie. W odbiorze społecznym może bowiem powstać nieuzasadnione przekonanie, że sprawa zostanie rozstrzygnięta w sposób nieobiektywny. To z kolei może prowadzić do niezasadnych komentarzy i ocen podważających bezstronność tych sędziów.

Dlatego też w orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że dobrem wymiaru sprawiedliwości, stanowiącym przesłankę skorzystania z instytucji określonej w art. 37 k.p.k. jest również, a może nawet przede wszystkim, potrzeba uniknięcia jakichkolwiek sugestii, że proces w danej sprawie mógłby być prowadzony w sposób nieobiektywny (por. postanowienie SN z dnia 2 lipca 2003 r., sygn. akt III KO 20/03, LEX nr 78821). Z tych też względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu.