Supreme Court suspends proceedings due to deliberate obstruction preventing a legally constituted bench from being formed.

V KO 64/25 POSTANOWIENIE Dnia 1 czerwca 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie sygnalizacji wznowienia z urzędu postępowania kasacyjnego w sprawie V KK 387/24 zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2025 r. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 1 czerwca 2026 r., z urzędu w przedmiocie zawieszenia postępowania na podstawie art. 22 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wobec niemożności wyznaczenia sprawy w składzie wyznaczonym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2026 r. postępowanie zawiesić do czasu przywrócenia w Izbie Karnej możliwości stworzenia składu zgodnego z prawem.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2026 r. Sąd Najwyższy – z uwagi na celową obstrukcję czynności wznowienia z urzędu postępowania kasacyjnego dotyczącego sprawy o sygn. akt V KK 387/24, podejmowaną przez Prezesa Izby Karnej (ośmiomiesięczna bezczynność) - wyznaczony został, w oparciu o reguły wskazane w uzasadnieniu postanowienia (k. 10 i nast.), skład orzekający w sprawie o sygn. akt V KO 64/25. Wydanie tego postanowienia uaktywniło w końcu Prezesa Izby Karnej, albowiem już tego samego dnia (!), przerywając okres 8 miesięcznej bezczynności, wydał on zarządzenie, którym „uchylił” postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2026 r., a także nakazał podjęcie czynności dyscyplinarnych wobec sędziego referenta.

Akta sprawy zostały zabrane z dyspozycji sędziego referenta i dopiero po wydaniu w dniu 25 marca 2026 r. zarządzenia (k. 21), znalazły się one ponownie w jego dyspozycji, z tym, że wyznaczono nowy skład orzekający, który nie był tożsamy ze składem wskazanym w treści postanowienia z dnia 19 stycznia 2026 r. (k. 22). Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Z uwagi na wydawane przez Prezesa Izby Karnej bezprawne decyzje, którymi blokowane jest zarówno wyznaczanie składów orzekających w sprawach o wznowienie z urzędu postępowania kasacyjnego (co do wskazania, dlaczego są one bezprawne – por. uzasadnienie postanowienia z dnia 19 stycznia 2026 r.), jak i „uchylenie” („bez trybu”) postanowienia z dnia 19 stycznia 2016 r., stwierdzić trzeba, że nie jest obecnie możliwe rozpoznanie tej sprawy według normalnych reguł postępowania, wyznaczonych przepisami ustawy o Sądzie Najwyższym oraz regulaminem Sądu Najwyższego.

Nie może zatem być akceptowana także sytuacja wydania zarządzenia o nowym składzie orzekającym (k. 22), albowiem właściwy skład orzekający jest określony treścią postanowienia z dnia 19 stycznia 2026 r. (k. 13). Dodać także trzeba, że chociaż skład z zarządzenia z dnia 25 marca 2026 r. jest złożony z sędziów, którzy mogą rozpoznać sprawę o wznowienie z urzędu postępowania (nie są w tej samej sytuacji prawno-ustrojowej, co sędzia, który wydał postanowienie o oddaleniu kasacji w sprawie V KK 387/24), to nie jest to uprawniony skład do orzekania w tej sprawie, bo postanowienie z dnia 19 stycznia 2026 r. dalej obowiązuje, a zarządzenie z dnia 19 stycznia 2026 r. (k.

15) jest bezskuteczne. Już na marginesie dodać trzeba, że obserwacja praktyki wyznaczania składów orzekających w tej kategorii sprawy wskazuje, iż składy są dobierane w taki sposób, aby nie doszło do wznowienia postępowania (znane są bowiem poglądy sędziów co do możliwości wznowienia postepowania kasacyjnego i mając wiedzę w tym przedmiocie można ułożyć skład, który wyda „pożądane” przez Prezesa orzeczenia). Reguły zastosowane w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2026 r. były w tym zakresie jasne i zgodne z przepisami oraz służyły uniknięcia takiego mechanizmu dobierania sędziów pod końcowe orzeczenie.

Wszystkie te argumenty wskazują, że obecnie w Izbie Karnej nie jest możliwe rzetelne i zgodne z przepisami wyznaczenie składu orzekającego, co uniemożliwia dalszy tok postępowania. Sąd Najwyższy podziela przy tym w całości argumentację wskazaną w treści postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 2026 r. w sprawie II KO 118/24. Z tych wszystkich powodów należało zawiesić postępowanie w tej sprawie. Pouczenie:1.Na postanowienie nie przysługuje zażalenie. Jarosław Matras[WB][a.ł]‎