Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V KO 61/14 Generato dall'IA

Supreme Court transfers criminal investigation case to another district court to ensure impartiality due to judge connections.

Numero d'incarto V KO 61/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court granted the district court's request to transfer a criminal investigation case to a different district court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The case involved allegations of misconduct by judges from the same jurisdiction as the court hearing the appeal, raising concerns about public perception of impartiality. The court ruled that the specific circumstances, including personal and professional ties between the judges, justified the transfer to safeguard the integrity of the judicial process.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 37 k.p.k.: A transfer of a case to another court of equal jurisdiction is justified when specific circumstances create a reasonable public perception that the court cannot adjudicate objectively and impartially.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of jurisdiction impartiality of court public perception judicial integrity Code of Criminal Procedure conflict of interest district court transfer

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.
[…], Prokurator Prokuratury Rejonowej w W., odmówił na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k., wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego, wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków przez sędziów Sądu Rejonowego w X.
Art. 37 k.p.k.
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi w trybie art. 37 k.p.k. (sygn.
art. 37 k.p.k
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi w trybie art. 37 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k
[…], Prokurator Prokuratury Rejonowej w W., odmówił na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k., wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego, wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków przez sędziów Sądu Rejonowego w X.
art. 231 § 1 k.k
oraz sędziów Sądu Okręgowego w W., a więc o czyny z art. 231 § 1 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 1995 r., III KO 34/05
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2006 r., II KO 27/06
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2007 r., II KO 36/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2014 r., WO 4/14

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V KO 61/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej (przewodniczący)‎SSN Kazimierz Klugiewicz‎SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca) w sprawie zażalenia I. B.na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w W. z dnia 16 września 2014 r., w sprawie 2 Ds. […], o odmowie wszczęcia śledztwa, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 grudnia 2014 r. wniosku Sądu Rejonowego w W. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi w trybie art. 37 k.p.k. (sygn. akt V Kp […]), na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ś.

UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 16 września 2014 r., w sprawie 2 Ds. […], Prokurator Prokuratury Rejonowej w W., odmówił na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k., wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego, wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków przez sędziów Sądu Rejonowego w X. oraz sędziów Sądu Okręgowego w W., a więc o czyny z art. 231 § 1 k.k. To postanowienie zostało zaskarżone zażaleniem przez I. B., w związku z czym sprawę przekazano według właściwości do Sądu Rejonowego w W. celem jego rozpoznania.Postanowieniem z dnia 7 listopada 2014 roku tenże Sąd wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie, w trybie art. 37 k.p.k., niniejszej sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Na uzasadnienie podniesiono, że przedmiotem sprawy są czynności podejmowane przez sędziów jednego z Sądów Rejonowych oraz Sądu Okręgowego w W., powiązanych z poszczególnymi sędziami Sądu Rejonowego w W. nie tylko zawodowo, ale także relacjami towarzyskimi i koleżeńskimi. W przekonaniu Sądu występującego z wnioskiem, rozpoznanie wniesionego zażalenia przez sędziów tego Sądu, byłoby w opinii publicznej postrzegane jako okoliczność, która nie sprzyja obiektywnemu i bezstronnemu rozstrzygnięciu. A zatem wskazana przesłanka przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Inicjatywa Sądu Rejonowego w W. jest zasadna i złożony wniosek zasługiwał na uwzględnienie.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że zastosowanie art. 37 k.p.k. uzasadniają tylko takie konkretne sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie - chociażby mylne - o braku warunków do rozpoznania w danym sądzie sprawy w sposób obiektywny (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 lipca 1995 r., III KO 34/05, OSNKW 1995, z. 9-10, poz. 68; z dnia 17 maja 2006 r., II KO 27/06, LEX nr 186944; z dnia 26 czerwca 2007 r., II KO 36/07, LEX nr 282245; z dnia 17 lipca 2014 r., WO 4/14, Lex Nr 1487003).

Należy zgodzić się ze stanowiskiem występującego Sądu Rejonowego, że okoliczność, iż sprawa, w której toczyło się postępowanie sprawdzające, dotyczyła sędziów orzekających stale w jednym z sądów rejonowych w okręgu właściwości miejscowej Sądu Okręgowego w W. oraz samego Sądu Okręgowego, powoduje, że w odbiorze społecznym mogłoby powstać usprawiedliwione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy, co oczywiście nie służy budowaniu autorytetu wymiaru sprawiedliwości. Przy dokonywaniu oceny, czy zachodzi taka sytuacja, należy mieć na uwadze całokształt okoliczności konkretnej sprawy.

Uwzględniając podniesioną argumentację wskazać należało, że sytuacja, w której ustawowo właściwy sąd miałby rozpoznać zażalenie na postanowienie o odmowie śledztwa, a więc decydować o trafności ustaleń o braku uzasadnionego podejrzenia zaistnienia przestępstwa wskazanego w zawiadomieniu o jego popełnieniu, w którym jako osoby podejrzane wskazano sędziów z tego samego obszaru właściwości jurysdykcyjnej, może tworzyć w odbiorze społecznym pole do rozważań co do możliwości rozpoznania sprawy przez ten sąd, w sposób obiektywny i bezstronny.

Obawa taka istnieje tym bardziej, iż sędziów, których dotyczy zaskarżone postanowienie, mogą łączyć z sędziami Sądu Rejonowego w W. kontakty nie tylko zawodowe, ale także koleżeńskie. Okoliczności te dodatkowo uzasadniają potrzebę przekazania niniejszej sprawy w trybie art. 37 k.p.k. do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sąd Najwyższy uznał, że w zaistniałej sytuacji procesowej, przekazanie sprawy winno nastąpić do sądu rejonowego na obszarze właściwości innego sądu okręgowego, niż właściwy dla wnioskującego.Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności, uwzględniono przedmiotowy wniosek i sprawę przekazano do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ś. [aw]