Supreme Court dismisses retrial request as clearly unfounded due to defendant's confession reversal.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland rejected the defendant's request for a retrial, ruling it clearly unfounded under Article 545 § 3 of the Code of Criminal Procedure. Although the defendant initially confessed to the crime, he later retracted this admission to protect his brother and another individual from criminal liability. The court determined that this change in stance, without new evidence, did not undermine the factual findings established in the final judgment.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 545 § 3 k.p.k.; Art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.: A retrial request is inadmissible if its obvious lack of merit is evident, as a defendant's retraction of a confession without new evidence does not create a high probability of a different outcome.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V KO 55/21 POSTANOWIENIE Dnia 11 sierpnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie A. G.skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. i in. na posiedzeniu bez udziału stron, po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2021 r., wniosku skazanego o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 15 października 2015 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Ś.z dnia 19 czerwca 2015 r., sygn. akt III K (…), p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w (…), po rozpoznaniu w dniu 15 października 2015 r. apelacji prokuratora i obrońcy, zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Ś. z 19 czerwca 2015 r. w ten sposób, że uznał A. G. za winnego popełnienia zbrodni z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. i art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 10 § 2 k.k. i skazał go za to na karę 15 lat pozbawienia wolności.We wniosku o wznowienie postępowania skazany wskazał, że co prawda w toku procesu przyznał się do dokonania zarzucanego mu czynu, ale uczynił to w celu uchronienia przed odpowiedzialnością karną swojego brata i M.
D..Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. należało odmówić przyjęcia wniosku, bez wzywania skazanego do usunięcia braków formalnych.Ustawodawca w powołanym przepisie określił, że odmowa przyjęcia wniosku niepochodzącego od podmiotu profesjonalnego, bez wzywania do usunięcia braków formalnych, winna mieć miejsce, jeżeli z treści wniosku wynika jego oczywista niezasadność.Zakładając, że skazanemu chodziło o podstawę wznowienia określoną w art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k., należało stwierdzić, iż sam fakt odwołania przez niego swoich dotychczasowych wyjaśnień i złożenie zapewnienia o swojej niewinności, nie stanowiły okoliczności podważających prawdziwość dokonanych ustaleń faktycznych.
Innymi słowy, aktualna postawa skazanego – rzecz jasna w ścisłym powiązaniu z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie – w żadnym razie nie wskazywała, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, iż po wznowieniu postępowania zapadnie orzeczenie odmienne od poprzedniego.Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej.