Supreme Court dismisses request to suspend execution of final fraud conviction due to lack of new evidence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the defense's request to suspend the execution of a final criminal conviction for fraud. The defense argued that new evidence had emerged, but the court found no basis to presume a high probability of acquittal or a violation of justice. Consequently, the court ruled that the conditions for suspending execution were not met.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 532 k.p.k.; Art. 540 § 1 pkt 2a k.p.k.: Suspension of execution requires a high probability of overturning the final judgment and avoiding unjust consequences.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
V KO 44/24 POSTANOWIENIE Dnia 19 czerwca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski na posiedzeniu bez udziału stron (art. 532 § 3 k.p.k.) po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2024 r., w sprawie R. K. skazanej za popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 27 września 2022 r., sygn. akt II AKa 52/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Słupsku z dnia 12 czerwca 2020 r., sygn. akt II K 5/19, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia w sprawie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 27 września 2022 r., sygn. akt II AKa 52/21, p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Słupsku, wyrokiem z 12 czerwca 2020 r., uznał R. K. za winną popełnienia w ramach czynu ciągłego przestępstwa oszustwa w stosunku do mienia znacznej wartości przy użyciu za autentyczny podrobionego dokumentu (art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.) i skazał ją za to na karę 4 lat pozbawienia wolności i grzywnę oraz orzekł obowiązek naprawienia szkody z art. 46 § 1 k.k. Po rozpoznaniu apelacji obrońcy Sąd Apelacyjny w Gdańsku, wyrokiem z 27 września 2022 r., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok pierwszoinstancyjny.
Postanowieniem z 25 października 2023 r. Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy jako oczywiście bezzasadną, co zostało poprzedzone postanowieniem z 27 czerwca 2023 r. o nieuwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia zaskarżonego tą kasacją. Na obecnym etapie postępowania do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 27 września 2022 r., do którego wnioskodawca dołączył żądanie wstrzymania wykonania orzeczenia (art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 532 k.p.k.).
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, którego zniwelowania w trybie art. 540 § 1 pkt 2a k.p.k. zażądał wnioskodawca, ma charakter wyjątkowy od zasady, w myśl której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przełamanie tej reguły i skorzystanie z dobrodziejstwa instytucji wskazanej w art. 532 k.p.k. jest wprawdzie możliwe, jednak uzależnione szczególnymi względami, pozwalającymi na uznanie, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem wniosku mogłoby spowodować dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki.
Zasadniczym jednak powodem wstrzymania wykonania orzeczenia jest, by waga zarzutów wymierzonych przeciwko prawomocnemu orzeczeniu była na tyle znacząca, że wręcz w polu widzenia rysowało się prawdopodobieństwo wskrzeszenia prawomocnie zakończonego postępowania. Konieczne jest zatem wykazanie tych okoliczności we wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia.Tymczasem w niniejszej sprawie nie zostały spełnione żadne z wyżej przedstawionych warunków.Wstępna lektura argumentacji przedstawionej na poparcie wniosku złożonego w trybie art. 540 § 1 pkt 2a k.p.k. nie pozwalała na przyjęcie, że na obecnym etapie postępowania można mówić o tym, że rysuje się choćby daleka hipotetyczna perspektywa, iż ponowne procedowanie w tej sprawie mogłoby doprowadzić do uniewinnienia R.
K. od zarzucanego jej występku. Sugestia obrońcy, że w przedmiotowej sprawie pojawiły się takie przełomowe dowody o charakterze propter nova nie znane wcześniej Sądom orzekającym, była wyrazem jednostronnego i subiektywnego podejścia do procedowania drugoinstancyjnego i z oczywistych względów nie wystarczało do pozbawienia prawomocnego wyroku waloru wykonalności.Rozpatrując przedmiotowy wnioskek, Sąd Najwyższy uznał, że na obecnym etapie postępowania nie można przyjąć, iż uznanie wniosku o wznowienie postępowania za zasadny było wysoce prawdopodobne albo że rozpoczęcie wykonywania wobec skazanej wymierzonej jej kary pozostawałoby w kolizji z zasadą sprawiedliwości.
Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia wniosku, orzeczono jak na wstępie.[PGW][ał]