Supreme Court dismisses defense request to recuse judge due to shared nomination source from Judicial Council.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe defense lawyer requested the recusal of Supreme Court Judge Marek Siwek, arguing that his nomination by the Judicial Council created an appearance of bias under Article 41 of the Code of Criminal Procedure. The court acknowledged the defense's concerns regarding the judge's potential involvement in reviewing the same nomination procedure. Ultimately, the court rejected the request, ruling that the objective circumstances did not raise justified doubts about the judge's impartiality in the eyes of society.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 41 § 1 k.p.k.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 6 ust. 1 EKPCz: A judge must be recused if objective circumstances create justified doubts about impartiality, including when the judge must rule on facts directly concerning their own appointment by the same body that appointed them.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V KO 4/22 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie S. S. skazanego z art. 197 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 lutego 2022 r., wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie sędziego, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k. postanowił: wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Marka Siwka od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygnaturze akt V KK 681/21.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego S. S. złożył kasację od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 9 września 2021 r., sygn. akt VII Ka (…). Kasację tę do rozpoznania w kolejności wpływu przydzielono sędziemu Sądu Najwyższego Markowi Siwkowi.Pismem z dnia 18 stycznia 2022 r. obrońca skazanego wniósł o wyłączenie sędziego Marka Siwka od udziału w rozpoznaniu sprawy kasacyjnej prowadzonej pod sygn. akt V KK 681/21. Jako podstawę swego wniosku obrońca podał:1.art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych UE oraz art. 6 ust. 1 EKPCz w zw. z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w wyniku zaistnienia w niniejszej sprawie w stosunku do sędziego SN Marka Siwka okoliczności powodujących z mocy prawa jego wyłączenie od udziału w rozpoznaniu sprawy ze względu na uzyskanie przez niego nominacji na urząd sędziego SN na skutek rekomendacji KRS, ukształtowanej ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. (Dz.U. z 2018 r., poz. 3), i z tego powodu udział w rozpoznaniu sprawy przez tego sędziego doprowadziłby do wydania orzeczenia przez nienależycie obsadzony sąd zgodnie z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w znaczeniu nadanym temu pojęciu prawnemu w pkt 1 uchwały trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/2020, a zatem przez skład Sądu Najwyższego sprzeczny z gwarancyjnym prawem oskarżonego do rozpoznania jego sprawy przez niezawisły i bezstronny sąd w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych UE oraz art. 6 ust. 1 EKPCz;2.art. 41 § 1 k.p.k. w wyniku zaistnienia w niniejszej sprawie w stosunku do sędziego Sądu Najwyższego Marka Siwka okoliczności powodujących jego wyłączenie od udziału w rozpoznaniu niniejszej sprawy ze względu na wystąpienie okoliczności tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności, albowiem w kasacji inicjującej niniejsze postępowanie kasacyjne zawarto m.in. zarzut zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej w oparciu o treść pkt 2 uchwały trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., dotyczący nienależytej obsady Sądu odwoławczego wydającego wyrok zaskarżony przedmiotową kasacją w związku z udziałem w tym składzie sędziego, który otrzymał nominację na urząd sędziego Sądu Okręgowego w O. na skutek rekomendacji KRS ukształtowanej ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. (Dz.U. z 2018 r., poz. 3), a w konsekwencji sędzia SN Marek Siwek rozstrzygałby w niniejszej sprawie zagadnienie prawne, jakie bezpośrednio dotyczy również jego osoby, tj. uzyskanie przez niego i wskazanego sędziego Sądu Okręgowego w O. nominacji na urząd sędziego na skutek rekomendacji tej samej KRS, co w odbiorze stron postępowania i w odbiorze społecznym wywołałoby obraz Sądu Najwyższego jako organu wymiaru sprawiedliwości, który w ramach podejmowania czynności związanych z orzekaniem nie respektuje prawa każdej osoby do rozpoznania jej sprawy przez bezstronny, niezawisły i niezależny sąd, skoro akceptuje udział w wydaniu takiego orzeczenia przez sędziego Sądu Najwyższego, wobec którego występują obiektywne wątpliwości co do jego bezstronności oceniane z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.Wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
W myśl art. 41 § 1 k.p.k. sędzia podlega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Z tego rodzaju sytuacją mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie.Instytucja wyłączenia sędziego zapewnić ma realizację prawa do bezstronnego i obiektywnego sądu. Nie może budzić jednak wątpliwości, że ma ona również zagwarantować, aby w odbiorze zewnętrznym, tj. w odczuciu społecznym nie powstało przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd w sposób obiektywny i bezstronny.
Tego rodzaju wątpliwości z pewnością nie służyłyby budowaniu zaufania do wymiaru sprawiedliwości, a choćby pozory braku bezstronności mogłyby negatywnie rzutować autorytet sądu. Ten aspekt sprawy również musi zostać wzięty pod uwagę. Biorąc udział w rozpoznaniu niniejszej sprawy sędzia Sądu Najwyższego Marek Siwek musiałby rozstrzygać co do podnoszonego w kasacji zarzutu wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. z uwagi na nienależytą obsadę Sądu Okręgowego, od wyroku którego wniesiono kasację, ponieważ w jego składzie zasiadał sędzia powołany na urząd sędziego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, którą ukształtowano na mocy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, samemu będąc powołanym na urząd sędziego Sądu Najwyższego w trybie kwestionowanej w kasacji procedury przed tym organem.
Tym samym SSN Marek Siwek wypowiadałby się odnośnie do okoliczności, która i jego bezpośrednio dotyczy. Wypowiadanie się zaś co do tej kwestii przez SSN Marka Siwka, odnośnie do którego złożono wniosek o wyłączenie powołujący się na identyczne powody, w odbiorze zewnętrznym mogłoby zostać odebrane jako postąpienie nieutrwalające obrazu sądu jako działającego w warunkach bezstronności. Pogląd taki wyrażono już w orzecznictwie Sądu Najwyższego (zob. np. postanowienie z dnia 3 listopada 2021 r., IV KO 86/21). W judykaturze przyjmowano ponadto, że sędzia Sądu Najwyższego wyznaczony do rozpoznania wniosku o wyłączenie innego sędziego Sądu Najwyższego powołanego z udziałem KRS ukształtowanej w oparciu o wskazaną ustawę z dnia 8 grudnia 2017 r., jeżeli i jego powołano na urząd sędziego Sądu Najwyższego z rekomendacji tejże KRS, podlega wyłączeniu w oparciu o art. 41 § 1 k.p.k., jako że znajduje się w analogicznej sytuacji (zob. np. postanowienie SN z dnia 27 lipca 2021 r., II KO 36/21).Wyłączenie SSN Marka Siwka od udziału w rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy spowoduje też wyeliminowanie podniesionych przez obrońcę w pkt 1 wyniosku wątpliwości w zakresie zapewnienia skazanemu prawa do rozpoznania jego sprawy w postępowaniu kasacyjnym przez niezawisły i niezależny sąd ustanowiony ustawą w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych i art. 6 ust. 1 EKPCz.
Z tych wszystkich względów orzeczono, jak na wstępie.