Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V KO 186/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses ex officio retrial request due to lack of evidence regarding judicial impartiality.

Numero d'incarto V KO 186/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to initiate an ex officio retrial procedure based on the defendant's claim of improper court composition. The defense argued that a judge was nominated by a KRS formed under the 2017 Act, violating impartiality standards, but the court found no specific facts linking this nomination to actual bias. Consequently, the court determined that the general rule for Supreme Court appointments does not automatically constitute a ground for retrial without concrete evidence of procedural flaws affecting the specific case.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 6 ust. 1 KPP UE; Art. 6 ust. 1 KCHWP; When a Supreme Court judge is nominated by a KRS formed under the 2017 Act, this alone does not constitute a ground for ex officio retrial unless specific circumstances demonstrate a violation of impartiality standards.

Parole chiave

Generato dall'IA
ex officio retrial improper court composition judicial impartiality KRS 2017 Act Supreme Court appointment procedural flaw standard of impartiality

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
akt BSA I-4110-1/20 „nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439§1 pkt 2 k.p.k.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
3), jeżeli wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach, do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art.
Art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej
1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art.
Art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności
47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności”.Uchwała ta w swej treści stanowi zasadę wiążącą wszystkie składy Sądu Najwyższego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2021 r., I KZ 29/21, OSNK 2021, z.
Art. 542 § 3 k.p.k.
(II K 66/21) na podstawie art. 542§3 k.p.k.
art. 542§3 k.p.k
(II K 66/21) na podstawie art. 542§3 k.p.k.
art. 439§1 pkt 2 k.p.k
akt BSA I-4110-1/20 „nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439§1 pkt 2 k.p.k.
art. 45 ust. 1 Konstytucji
3), jeżeli wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach, do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art.
art. 439§1 k.p.k
akt BSA I-4110-1/20 „nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439§1 pkt 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

V KO 186/25 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie M.G. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 grudnia 2025r. sygnalizacji skazanego o potrzebie wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 30 listopada 2023r. (II AKa 42/23), zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 17 października 2022r. (II K 66/21) na podstawie art. 542§3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: 1/ - stwierdzić brak podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania, 2/ - kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. [WB]

UZASADNIENIE

Obrońca skazanego M.G. złożył w dniu 25 kwietnia 2025r. wniosek o wznowienie postępowania, zważywszy jednak na charakter postawionego w tym wniosku zarzutu należy potraktować go jako sygnalizację potrzeby wznowienia postępowania z urzędu w związku z możliwością zaistnienia w sprawie przesłanki z art. 439§1 pkt 2 k.p.k., a więc konieczność zbadania przez Sąd Najwyższy, czy podczas rozpoznawania sprawy przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku doszło do zaistnienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej związanej z nienależytą obsadą tego Sądu.Sednem wniosku jest wskazanie w jego uzasadnieniu, że sąd rozpoznający sprawę w instancji odwoławczej był nienależycie obsadzony, gdyż w jego składzie zasiadała osoba, która otrzymała nominację sędziowską na wniosek tzw.

Krajowej Rady Sądownictwa w składzie, który został ukształtowany ustawą z dnia 8 grudnia 2017r. (Dz. U. z 2018r., poz. 3).Powyższa okoliczność nie jest jednak wystarczająca do wszczęcia z urzędu postępowania wznowieniowego.Jak wynika z pkt 2 uchwały składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020r., sygn. akt BSA I-4110-1/20 „nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439§1 pkt 2 k.p.k. (…) zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego w sądzie powszechnym albo wojskowym na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3), jeżeli wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach, do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności”.Uchwała ta w swej treści stanowi zasadę wiążącą wszystkie składy Sądu Najwyższego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2021 r., I KZ 29/21, OSNK 2021, z. 10, poz. 41).Podkreślić zatem należy, że odmiennie należy postrzegać sytuację należytej obsady sądu w zależności od tego czy sąd ten jest Sądem Najwyższym czy sądem powszechnym.

W pierwszym wypadku Sąd zawsze jest nienależycie obsadzony gdy zasiadają w jego składzie osoby powołane na wniosek tzw. Krajowej Rady Sądownictwa w składzie, który został ukształtowany ustawą z dnia 8 grudnia 2017r. W drugim, ten sam fakt, zaistnienia wadliwego procesu nominacyjnego, powiązać jednak trzeba z konkretnymi okolicznościami sprawy. Wnioskodawca w swym wniosku tego nie czyni. Sąd Najwyższy analizując przebieg kariery zawodowej SSA X.Y. również nie dostrzegł takich okoliczności, które można by uznać za rzutujące na ocenę jej bezstronności w niniejszej sprawie.Sędzia X.Y. jest Sędzią o stosunkowo długim stażu zawodowym.

Z dniem 1 listopada 1995r. została mianowana asesorem sądowym w Sądzie Rejonowym w G.. Od 20 lutego 2006 r. do 19 lutego 2008 r. była delegowana do orzekania w Sądzie Okręgowym w G., a w dniu 9 grudnia 2008r. została powołana do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego tego Sądu. Od 1 stycznia do 31 marca 2014r. była delegowana do pełnienia obowiązków sędziego w Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku, a następnie była kilkukrotnie delegowana do pełnienia obowiązków sędziego w tym Sądzie na podstawie jednorazowych delegacji. Nominację na Sędziego tego Sądu otrzymała w dniu 1 grudnia 2021r.Trudno zatem dostrzec, aby jej kariera zawodowa uległa gwałtownemu przyspieszeniu po „zmianach w sądownictwie”, które nastąpiły po 2015r., co wskazywałoby na wątpliwości co do jego bezstronności, czy powiązanie z władzą wykonawczą.

W tej sytuacji podnieść należy, że Sąd Najwyższy nie dostrzegł samodzielnie zaistnienia żadnej z przesłanek z art. 439§1 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do stwierdzenia, aby w omawianej sprawie zaistniały jakiekolwiek powody uzasadniające wznowienie postępowania z urzędu w trybie art. 542§3 k.p.k. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.[WB][a.ł] ‎