V KKN 318/98 · Criminal appeal dismissed; Supreme Court upheld lower court's fact-finding and evidence evaluation regarding theft and witness testimony. (Sąd Najwyższy)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, upholding the lower courts' conviction for theft under Article 215 § 2 of the 1969 Criminal Code. The appellant argued that doubts existed regarding the acquisition of the vehicle and the defendant's intent, while also claiming a procedural violation under Article 158 of the Criminal Procedure Code regarding the use of a witness summoned ex officio. The court rejected these claims, noting that the factual uncertainties were merely defense arguments contradicted by comprehensive evidence, and that the procedural issue did not apply since the court relied on the defendant's statements and other physical evidence rather than a prosecutor's notes.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 215 § 2 k.k. z 1969 r.; Art. 158 k.p.k.; The Supreme Court holds that an appeal challenging factual findings based on defense doubts regarding intent or acquisition is groundless when supported by a complete evidentiary record, and a procedural violation regarding witness testimony is absent if the court bases its decision on the defendant's own statements and other evidence rather than prosecutor's notes.

Parole chiave

Generato dall'IA

criminal appeal dismissal theft conviction upheld factual findings review procedural violation claim evidence evaluation standard

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA

Art. 215 § 2 k.k. z 1969 r.

skazanego z art. 215 § 2 kk z 1969 r.

Art. 158 k.p.k.

skazany działał umyślnie” oraz prawa procesowego w postaci art. 158 kpk

Testo completo

Sygn. akt V KKN 318/98

POSTANOWIENIE

Dnia 22 listopada 2000 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący: Sędzia SN Tomasz Grzegorczyk

po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2000 r.

sprawy M. S.

skazanego z art. 215 § 2 kk z 1969 r.

z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 10 lutego 1998 r., sygn. II AKa […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Wojewódzkiego w P.

z dnia 26 listopada 1997 r., sygn. III K […]

oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami

sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego

M. S.

UZASADNIENIE

W kasacji podniesiono dwa zarzuty, a to obrazy prawa materialnego w

postaci art. 215 § 2 kk z 1969 r., przez przyjęcie iż skazany dopuścił się czynu

tam opisanego „podczas gdy w świetle zebranego materiału dowodowego

zachodziły wątpliwości, co do tego, czy do nabycia samochodu doszło oraz że

skazany działał umyślnie” oraz prawa procesowego w postaci art. 158 kpk

przez powołanie przez Sąd świadka z urzędu na okoliczność dokonania

przesłuchania

podejrzanego

w

toku

postępowania

przygotowawczego,

a następnie odstąpienia od tego dowodu po złożeniu przez tę osobę do akt

wyjaśnienia na piśmie.

Analizując tę kasację Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Jeżeli chodzi

o zarzut pierwszy to stanowi on w istocie polemikę z ustaleniami faktycznymi

sądów, a autor skargi ubiera go w formę zarzutu naruszenia prawa. Wątpliwości

o jakich pisze skarżący, to jedynie wątpliwości obrony oparte na wyjaśnieniach

oskarżonego z rozprawy. Sądy wyjaśniły natomiast na jakich oparły się

dowodach, i są to nie tylko jego wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego

ale i inne dowody (vide k. 305 i 340). Z dowodów tych, po ustaleniach

faktycznych, wyciągnięto wnioski odnośnie subsumpcji czynu i winy

oskarżonego i trudno byłoby uznać że są one nielogiczne, niespójne, a przez to

dowolne. Co zaś tyczy zarzutu drugiego, to art. 158 kpk, na który powołuje się

skarżący, zakazywał zastępowania dowodu osobowego treścią pism lub

zapisków. W sprawie niniejszej do zastąpienia takiego nie doszło, gdyż sąd nie

opierał się na notatce prokuratora, który przesłuchiwał podejrzanego (k. 208),

lecz – jak wskazał w uzasadnieniu na całokształcie dowodów, w tym i

wyjaśnieniach oskarżonego oraz innych dowodach osobowych i rzeczowych (k.

306 i 338v – 339v), oceniając rozbieżności w wyjaśnieniach oskarżonego

zgodnie z zasadami logicznego rozumowania. Same strony zaś nie miały

zastrzeżeń co do sposobu zaprotokołowania przesłuchania w toku dochodzenia.

Zatem zarzut powyższy nie ma w ogóle oparcia w materiale sprawy. W tym

stanie rzeczy kasacja niniejsza jest oczywiście bezzasadna i dlatego orzeczono

jak na wstępie.

Na oryginale właściwe podpisy

Za zgodność:

Kierownik Sekretariatu Wydziału

Izby Karnej S.N.

aw

f/ak

Criminal appeal dismissed; Supreme Court upheld lower court's fact-finding and evidence evaluation regarding theft and witness testimony.

Sintesi Legislator

Regesto Legislator

Parole chiave

Disposizioni normative citate

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Testo completo