Supreme Court dismisses appeal on defamation, ruling abstract endangerment of reputation suffices without proving actual damage.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendants against a conviction for defamation under Article 178 of the Criminal Code. The defendants argued that the courts failed to verify actual harm to the private complainant's reputation and misinterpreted the law by requiring proof of lost trust rather than just the act of endangering reputation. The court rejected these claims, holding that the statute penalizes the abstract danger of harming reputation regardless of whether the information actually affected the complainant's professional standing.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 178 § 1 k.k. z 1969 r.; The act of endangering a person's reputation is punishable as an abstract offense, and the prosecution does not need to prove that the information actually caused damage or loss of trust to the victim.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V KKN 317/98
POSTANOWIENIE
Dnia 22 listopada 2000 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie
następującym:
Przewodniczący: SSN
Tomasz Grzegorczyk
po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2000 r.
sprawy T. P. i J. S.
skazanych z art. 178 § 1 kk z 1969 r.
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanych
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w P.
z dnia 3 lutego 1998 r., sygn. IV Ka […]
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w P.
z dnia 29 września 1997 r., sygn. V K […]
oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a
kosztami
sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanych w
częściach równych.
UZASADNIENIE
W kasacji wysunięto zarzut obrazy prawa materialnego, a to art. 118 § 1
kk z 1969 r. przez błędne przyjęcie, że oskarżeni naruszyli dobra osobiste
oskarżyciela prywatnego. W uzasadnieniu podniesiono, że jako autorzy artykułu
prasowego podawali oni tylko imię i pierwszą literę nazwiska oskarżyciela, a
sądy nie zbadały, czy rzeczywiście artykuł ten zaszkodził oskarżycielowi w
pracy w agencji detektywistycznej. Kasacja opiera się na zupełnie dowolnej
interpretacji jego autora odnośnie art. 178 § 1 d.kk, jako że wywodzi on iżby
niezbędne było dla skazania z tego przepisu wykazanie skutku w postaci
zaistnienia przynajmniej utraty zaufania. Tymczasem przepis ten - tak jak dzisiaj
art. 212 § 1 kk – penalizuje przestępstwo abstrakcyjnego tylko narażenia na
niebezpieczeństwo chronionego dobra i bez znaczenia jest, czy informacja
wpłynęła na opinię innych osób o osobie pomawianej (zob. K.Buchała, A.Zoll.
Kodeks karny. Komentarz, Część szczególna, Kraków 1999, t. II, s. 647).
Twierdzenie z kolei, że podawano tylko inicjał nazwiska oskarżyciela
rozmija się z ustaleniami sądów, opartych na dowodach z dokumentu (kopie
artykułu procesowego), gdzie wyraźnie wskazano także na funkcje pełnione
przez pomówionego. Sądy obu instancji szczegółowo analizowały ten problem
a autor kasacji zupełnie tego nie dostrzega. Podzielając zatem w pełni
argumenty podane w odpowiedziach na tę kasację przez prokuratora oraz
oskarżyciela prywatnego, Sąd Najwyższy uznał ją za oczywiście bezzasadną i
dlatego orzekł jak na wstępie.
aw
f/jw