Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V KKN 317/98 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on defamation, ruling abstract endangerment of reputation suffices without proving actual damage.

Numero d'incarto V KKN 317/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendants against a conviction for defamation under Article 178 of the Criminal Code. The defendants argued that the courts failed to verify actual harm to the private complainant's reputation and misinterpreted the law by requiring proof of lost trust rather than just the act of endangering reputation. The court rejected these claims, holding that the statute penalizes the abstract danger of harming reputation regardless of whether the information actually affected the complainant's professional standing.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 178 § 1 k.k. z 1969 r.; The act of endangering a person's reputation is punishable as an abstract offense, and the prosecution does not need to prove that the information actually caused damage or loss of trust to the victim.

Parole chiave

Generato dall'IA
defamation abstract offense reputation cassation appeal Criminal Code 1969

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 178 § 1 k.k. z 1969 r.
skazanych z art. 178 § 1 kk z 1969 r.
Art. 118 § 1 k.k. z 1969 r.
W kasacji wysunięto zarzut obrazy prawa materialnego, a to art. 118 § 1

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V KKN 317/98

POSTANOWIENIE

Dnia 22 listopada 2000 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący: SSN

Tomasz Grzegorczyk

po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2000 r.

sprawy T. P. i J. S.

skazanych z art. 178 § 1 kk z 1969 r.

z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanych

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w P.

z dnia 3 lutego 1998 r., sygn. IV Ka […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w P.

z dnia 29 września 1997 r., sygn. V K […]

oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a

kosztami

sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanych w

częściach równych.

UZASADNIENIE

W kasacji wysunięto zarzut obrazy prawa materialnego, a to art. 118 § 1

kk z 1969 r. przez błędne przyjęcie, że oskarżeni naruszyli dobra osobiste

oskarżyciela prywatnego. W uzasadnieniu podniesiono, że jako autorzy artykułu

prasowego podawali oni tylko imię i pierwszą literę nazwiska oskarżyciela, a

sądy nie zbadały, czy rzeczywiście artykuł ten zaszkodził oskarżycielowi w

pracy w agencji detektywistycznej. Kasacja opiera się na zupełnie dowolnej

interpretacji jego autora odnośnie art. 178 § 1 d.kk, jako że wywodzi on iżby

niezbędne było dla skazania z tego przepisu wykazanie skutku w postaci

zaistnienia przynajmniej utraty zaufania. Tymczasem przepis ten - tak jak dzisiaj

art. 212 § 1 kk – penalizuje przestępstwo abstrakcyjnego tylko narażenia na

niebezpieczeństwo chronionego dobra i bez znaczenia jest, czy informacja

wpłynęła na opinię innych osób o osobie pomawianej (zob. K.Buchała, A.Zoll.

Kodeks karny. Komentarz, Część szczególna, Kraków 1999, t. II, s. 647).

Twierdzenie z kolei, że podawano tylko inicjał nazwiska oskarżyciela

rozmija się z ustaleniami sądów, opartych na dowodach z dokumentu (kopie

artykułu procesowego), gdzie wyraźnie wskazano także na funkcje pełnione

przez pomówionego. Sądy obu instancji szczegółowo analizowały ten problem

a autor kasacji zupełnie tego nie dostrzega. Podzielając zatem w pełni

argumenty podane w odpowiedziach na tę kasację przez prokuratora oraz

oskarżyciela prywatnego, Sąd Najwyższy uznał ją za oczywiście bezzasadną i

dlatego orzekł jak na wstępie.

aw

f/jw