Supreme Court dismissed appeal against refusal to accept appeal against correction of clerical error in cassation ruling.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld the President's order rejecting the convicted person's appeal against a ruling to correct a clerical error in a cassation decision. The appellant argued that such corrections were inadmissible under the Code of Criminal Procedure, but the Court found the appeal procedurally unfounded. The Court determined that the President only formally assessed the admissibility of the appeal, which fell outside the scope of substantive review required by the relevant statutes.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 105 § 1, 4 k.p.k.; Art. 426 § 1 k.p.k.; Art. 429 § 1 k.p.k.; Art. 518 k.p.k.: An appeal against a Supreme Court ruling correcting a clerical error in its own cassation decision is inadmissible as it lacks legal standing under the Code of Criminal Procedure.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V KK 71/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 sierpnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Ryński w sprawie K. H. skazanej z art. 157 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 sierpnia 2013 r. zażalenia skazanej na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Karnego Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. akt V KK 71/13 o odmowie przyjęcia środka odwoławczego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 429 § 2 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIEZaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący V Wydziału Karnego Sądu Najwyższego na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. odmówił przyjęcia zażalenia skazanej K. H. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2013 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu tegoż Sądu z dnia 11 kwietnia 2013 r. uznając, iż z mocy ustawy jest ono niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym ( art. 105 § 4 k.p.k. oraz art. 426 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.).Na powyższe zarządzenie zażalenie wniosła skazana K.
H. podnosząc, że pominięto w nim, iż niedopuszczalne jest dokonywanie zmiany orzeczenia w zakresie kwalifikacji prawnej czynu na podstawie art. 105 § 1 k.p.k. przewidującego tryb sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej i wprowadzanie do obrotu prawnego tak zmodyfikowanego orzeczenia. W związku z tym skarżąca wniosła o wycofanie z obiegu postanowienia z dnia 20 maja 2013 r. i zmienionego nim postanowienia z dnia 11 kwietnia 2013 r.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Zażalenie skazanej K. H. jest niezasadne w stopniu oczywistym. Przepis art. 105 § 1 i 4 k.p.k. interpretowany w otoczeniu normatywnym art. 426 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. nie pozostawia wątpliwości, że na postanowienie Sądu Najwyższego o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w jego własnym orzeczeniu, wydane na etapie postępowania kasacyjnego, zażalenie nie przysługuje.
Skarżąca wydaje się również nie dostrzegać, że Przewodniczący V Wydziału Karnego Sądu Najwyższego rozstrzygał jedynie co do spełnienia warunków formalnych wniesionego środka odwoławczego, w tym jego dopuszczalności w kontekście przepisów ustawy. W związku z tym nieuzasadnione było oczekiwanie, że w zaskarżonym zarządzeniu odniesie się on merytorycznie do zarzutów stawianych przez skarżącą postanowieniu z dnia 20 maja 2013 r. o sprostowaniu oczywistych omyłek pisarskich albowiem pozostawało to poza obszarem formalnej kontroli środka odwoławczego przewidzianej w art. 429 § 1 k.p.k. (por. postanowienie SN z dnia 25 maja 2010 r., III KZ 41/10, OSNwSK 2010/1/1107).
Na marginesie należy zauważyć, że wydane w tej sprawie postanowienie SN z dnia 20 maja 2013 r., nie ingeruje w merytoryczną treść postanowienia z dnia 11 kwietnia 2013 r. w którym rozpoznano kasację obrońcy skazanej, a dotyczy tylko oczywistych omyłek pisarskich w komparycji tegoż postanowienia.Z tych względów Sąd Najwyższy utrzymał zaskarżone zarządzenie.