Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V KK 628/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeals to suspend execution of final prison sentences due to lack of special circumstances.

Numero d'incarto V KK 628/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland rejected the defense attorneys' requests to suspend the execution of final criminal judgments against three defendants. Although the appeals raised serious procedural and substantive errors, the court found these issues insufficient to justify breaking the rule of immediate execution. The court determined that family hardship and the defendants' mothers' poor health could only serve as grounds for sentence suspension or interruption, not for suspending execution under the specific legal provision invoked.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 9 k.k.w.; Art. 532 § 1 k.p.k.: The principle of immediate execution of final judgments prevails unless special circumstances clearly indicate that execution before the appeal review would cause serious and irreversible consequences to the convicted person.

Parole chiave

Generato dall'IA
immediate execution of judgments suspension of criminal penalty family hardship circumstances special circumstances requirement final criminal judgment procedural error review irreversible consequences precedenti penali rilevanti

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 9 k.k.w.
Przypomnieć należy, że w art. 9 k.k.w. sformułowana jest zasada, zgodnie z którą następuje bezzwłoczne wykonanie prawomocnych orzeczeń, a zastosowanie instytucji z art.
Art. 532 § 1 k.p.k.
K., wniosków obrońców skazanych o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosków.
art. 532 § 1 k.p.k
K., wniosków obrońców skazanych o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.
art. 300 § 2 k.k
296 § 1 i 3 k.k., za które wymierzono mu karę 4 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę i z art. 300 § 2 k.k., za które wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę; Sąd orzekł karę łączną 5 lat pozbawienia wolności oraz grzywny w wymiarze 600 stawek po 300 zł każda.
art. 13 § 1 k.k
został skazany za czyn z art. 13 § 1 k.k.
art. 296 § 1 k.k
został skazany za popełnienie dwóch przestępstw: z art. 296 § 1 i 3 k.k., za które wymierzono mu karę 4 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę i z art.
art. 18 § 3 k.k
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 k.k., za który wymierzono mu karę 3 lat pozbawienia wolności i 300 stawek dziennych grzywny po 100 zł każda.W kasacjach podniesiono zarzuty obrazy prawa procesowego i materialnego oraz sformułowano wnioski o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia wobec tych skazanych.
art. 9 k.k
Przypomnieć należy, że w art. 9 k.k.w.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V KK 628/21 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 14 stycznia 2022 r. w sprawie T. K., W. K. i D. K., wniosków obrońców skazanych o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosków.

UZASADNIENIE

Do Sądu Najwyższego wpłynęły kasacje obrońców skazanych T. K., W. K. i D. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 marca 2021 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 10 grudnia 2018 r., sygn. akt III K […]. W. K. został skazany za popełnienie dwóch przestępstw: z art. 296 § 1 i 3 k.k., za które wymierzono mu karę 4 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę i z art. 300 § 2 k.k., za które wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę; Sąd orzekł karę łączną 5 lat pozbawienia wolności oraz grzywny w wymiarze 600 stawek po 300 zł każda.

D. K. został skazany za popełnienie czynu z art. 296 § 1 i 3 k.k., za który wymierzono mu karę 2 lat pozbawienia wolności i 300 stawek dziennych grzywny po 100 zł każda, a T. K. został skazany za czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 296 § 1 k.k. oraz art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 296 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za który wymierzono mu karę 3 lat pozbawienia wolności i 300 stawek dziennych grzywny po 100 zł każda.W kasacjach podniesiono zarzuty obrazy prawa procesowego i materialnego oraz sformułowano wnioski o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia wobec tych skazanych.

W uzasadnieniach wniosków wskazano na trafność zarzutów kasacyjnych, a także fakt, iż do chwili rozpoznania kasacji większość z orzeczonych kar zostanie już przez skazanych wykonana. Nadto obrońca W. K. i D. K. podniosła dodatkową okoliczność związaną z trudną sytuacją rodzinną tych skazanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wnioski obrońców skazanych nie zasługują na uwzględnienie. Przypomnieć należy, że w art. 9 k.k.w. sformułowana jest zasada, zgodnie z którą następuje bezzwłoczne wykonanie prawomocnych orzeczeń, a zastosowanie instytucji z art. 532 § 1 k.p.k., powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami, które jednoznacznie wskazują, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego poważne i nieodwracalne skutki.

Wprawdzie ranga zarzucanych w kasacjach uchybień jest poważna, lecz ich zaistnienie nie jest na tyle oczywiste, by badanie sprawy przez pryzmat przesłanek określonych w art. 532 § 1 k.p.k. przesądzało o konieczności przełamania reguły bezzwłocznego wykonania prawomocnego wyroku. Zauważyć należy, że trudna sytuacja rodzinna skazanych W. K. i D. K. związana ze złym stanem zdrowia ich matki, na którą wskazuje obrońca, może być podstawą wniosków o odroczenie wykonania kary lub też o udzielenie skazanym przerwy w karze, jednakże nie może stanowić podstawy uwzględnienia wniosku złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k.Nie przesądzając zatem ostatecznego efektu wniesionych kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i dlatego orzekł, jak na wstępie.