Supreme Court quashes joint sentence merging a prison term for a crime and a detention for an offense.

Sygn. akt V KK 288/03

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 8 grudnia 2003 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Gradzik (przewodniczący)

SSN Józef Dołhy (spraw.)

SSN Marek Pietruszyński

Protokolant Wanda Ciszewska

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Marka Staszaka

w sprawie E. R.

w przedmiocie wydania wyroku łącznego

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 8 grudnia 2003 r.

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego

(DSP VI […]),

od wyroku Sądu Rejonowego w M.

z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt II K […]

uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 572 kpk umarza

postępowanie o wydanie wyroku łącznego, kosztami sądowymi

postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa

UZASADNIENIE

E. R. skazany został prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w M.:

- z dnia 24 czerwca 2002 r., w sprawie VI W […], za czyn zakwalifikowany

z art. 119 § 1 kw, popełniony w nocy z 19 na 20 grudnia 2001 r.,

na karę 30 dni aresztu;

- z dnia 26 marca 2002 r., w sprawie II K [X.], za przestępstwo z art. 278 kk

w zw. z art. 64 § 1 kk, popełnione w nocy z 4 na 5 grudnia 2001 r.,

na karę 1 roku pozbawienia wolności.

Uwzględniając wniosek skazanego o wydanie wyroku łącznego, Sąd Rejonowy

w M. wyrokiem łącznym z dnia 19 maja 2003 r. na podstawie art. 85 kk,

art. 86 § 1 kk połączył orzeczone kary i wymierzył E. R. karę łączną 1 roku

pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu rzeczywistego

pozbawienia wolności od dnia 5 grudnia 2001 r. do dnia 9 września 2002 r.

Powyższy wyrok uprawomocnił się w pierwszej instancji z dniem 6 czerwca

2003 r.

W dniu 24 września 2003 r. wpłynęła do Sądu Najwyższego kasacja Prokuratora

Generalnego na niekorzyść skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego

w M. z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt II K […].

Autor kasacji zarzuca rażące i mające wpływ na treść orzeczenia naruszenie

prawa materialnego – art. 85 kk, polegające na wydaniu wyroku łącznego, mimo

iż nie zachodziły określone w tym przepisie warunki do orzeczenia kary łącznej,

i wnosi o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i umorzenie postępowania o

wydanie wyroku łącznego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym.

Wyrok łączny to instytucja karnoprocesowa, której zadaniem jest

realizacja prawa karnego materialnego w zakresie kary łącznej wobec osoby

prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów na kary tego samego rodzaju

lub inne podlegające łączeniu.

W myśl zatem art. 569 § 1 kpk i art. 85 kk przesłanki wydania wyroku łącznego

są spełnione wtedy gdy: a) zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej;

b) oskarżony został już prawomocnie skazany co najmniej dwoma

prawomocnymi wyrokami.

Kryteria łączenia kar i środków karnych określa prawo karne materialne –

przepis art. 85 kk wyraźnie stanowi, że orzeczone kary mogą ulec połączeniu

jedynie w ściśle określonych warunkach, m.in. tylko wówczas, gdy orzeczono je

za przestępstwa, a wymierzone kary są tego samego rodzaju, względnie inne, ale

podlegają łączeniu. W zaskarżonym wyroku błędnie połączono karę

pozbawienia wolności, orzeczoną za przestępstwo z art. 278 kk, z karą aresztu,

orzeczoną za wykroczenie z art. 119 § 1 kw.

Kodeks karny ani kodeks wykroczeń nie przewiduje możliwości orzekania kary

łącznej wobec sprawcy skazanego za realnie zbiegające się przestępstwa i

wykroczenia; w takiej sytuacji każda z wymierzonych kar podlega odrębnemu

wykonaniu (por. wyrok SN z 23 kwietnia 1999 r. sygn. V KKN 13/99 – OSNPP

9/1999, poz. 20),

Uznając podniesiony w kasacji zarzut za w pełni uzasadniony, Sąd

Najwyższy, kierując się przepisami art. 537 § 2, art. 456, art. 572 w zw. z art.

518 kpk oraz art. 632 pkt 2 kpk, orzekł jak na wstępie.

f/ak