Supreme Court quashes criminal verdict for drunk driving under probation ban due to incorrect application of leniency law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's verdict and remanded the case for retrial. The defendant was convicted of drunk driving while under a driving ban, but the court found the lower court incorrectly applied the law regarding leniency. The court ruled that the specific provision excluding lighter penalties for this offense was in force at the time of the crime, making the original conviction legally flawed.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 58 § 3, 4 k.k.; Art. 433 § 2 k.p.k.: The court must apply the law in force at the time of the offense; if the law at that time excluded lighter penalties for the specific offense, a conviction based on a lighter penalty violates the principle of legality and requires quashing.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V KK 269/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)SSN Dariusz Kala (sprawozdawca)SSN Barbara SkoczkowskaProtokolant Katarzyna Wełpa w sprawie K. H. skazanego za czyn z art. 178a § 4 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 30 stycznia 2020 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k.kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na niekorzyśćod wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 5 czerwca 2018 r., sygn. akt IV Ka (…)zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w G. , Zamiejscowego VI Wydziału Karnego z siedzibą w C.
z dnia 3 października 2017 r., sygn. akt VI K (…), uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w S. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIEK. H. został oskarżony o to, że w dniu 16 września 2011 r. około godz. 20.05. na drodze publicznej w C. , na ul. J. , prowadził samochód marki M. nr (…), znajdując się w stanie nietrzeźwości – 0,69 mg/l w wydychanym powietrzu, tj. o przestępstwo z art. 178a § 1 k.k.Wyrokiem z dnia 3 października 2017 r., sygn. akt VI K (…), Sąd Rejonowy w G., Zamiejscowy VI Wydział Karny w C. :1.uznał K.
H. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, ustalając nadto, że nie zastosował się on do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie XIV K (…), czyn oskarżonego zakwalifikował z art. 178a § 1 k.k. w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. wg stanu prawnego sprzed 18.05.2015 r. i na podstawie art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę grzywny160 (stu sześćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na 15 (piętnaście) zł;2.na podstawie art. 42 § 2 k.k. według stanu prawnego sprzed 18.05. 2015 r. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat.W opisanym wyżej wyroku Sądu Rejonowego w G. rozstrzygnięto też o kosztach procesu.Od powyższego wyroku apelację wywiódł prokurator, który zaskarżył orzeczenie w całości na niekorzyść oskarżonego, zarzucając mu obrazę prawa materialnego, tj. art. 178a § 1 k.k. w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. polegającą na ich niewłaściwym zastosowaniu i uznaniu, że zachowanie K.
H. polegające na prowadzeniu samochodu marki M. nr rej. (…) , znajdując się w stanie nietrzeźwości 0,69 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie XIV K (…), wyczerpuje znamiona czynu zabronionego z art. 178a § 1 k.k. w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., podczas gdy czyn ten wypełnia znamiona występku z art. 178a § 4 k.k. Podnosząc powyższy zarzut, skarżący wniósł o zakwalifikowanie przypisanego oskarżonemu występku z art. 178a § 4 k.k. i wymierzenie mu za ten występek, na podstawie art. 178a § 4 k.k. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20.02.2015 r. (Dz.U. 2015, poz. 396) w zw. z art. 37a k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., grzywny w wysokości 160 stawek dziennych po 15 zł każda oraz orzeczenie, na podstawie art. 42 § 3 k.k., dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów w ruchu lądowym, a na podstawie art. 43a § 4 k.k. świadczenia pieniężnego w kwocie 10 000 zł.Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2018 r., sygn. akt IV Ka (…), Sąd Okręgowy w S.:- w punkcie I. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:- czyn przypisany oskarżonemu zakwalifikował z art. 178a § 4 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa i na podstawie art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 58 § 3 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa, wymierzył oskarżonemu K.
H. karę grzywny 160 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 15 zł,- na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa, orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat;- w punkcie II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy;- w punkcie III orzekł o kosztach procesu.Od powyższego wyroku kasację wywiódł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, który zaskarżył wyrok sądu odwoławczego w całości, na niekorzyść K.
H. , zarzucając mu „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, tj. art. 433 § 2 k.p.k., polegające na nieprawidłowym rozpoznaniu apelacji prokuratora i w konsekwencji pominięciu przy czynieniu rozważań w przedmiocie względności - w rozumieniu art. 4 § 1 k.k. – konkurujących ustaw, treści przepisu art. 58 § 4 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie popełnienia czynu, nadanym ustawą z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny, ustawy – Kodeks karny wykonawczy oraz ustawy – Prawo ochrony środowiska (Dz.
U. Nr 40, poz. 227), co skutkowało wydaniem wyroku z rażącą obrazą przepisów prawa materialnego, tj. art. 58 § 3 i 4 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., poprzez wymierzenie K.H., przy zastosowaniu art. 58 § 3 k.k., za przypisany mu czyn z art. 178a § 4 k.k. kary grzywny, pomimo to, że norma z art. 58 § 4 k.k. wyłączała możliwość orzeczenia kary łagodniejszego rodzaju wobec sprawcy wymienionego występku”.Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w S. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się oczywiście zasadna.Skarżący ma bowiem rację, gdy twierdzi, że sąd odwoławczy wadliwie rozpoznał apelację i w konsekwencji przyjmując, że najwzględniejsze (w rozumieniu art. 4 § 1 k.k.) są dla skazanego przepisy kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia czynu, nie zauważył, że obowiązujący wówczas art. 58 § 4 k.k. wykluczał możliwość orzeczenia wobec sprawcy przestępstwa z art. 178a § 4 k.k. kary wolnościowej na podstawie art. 58 § 3 k.k. Przepis art. 58 § 4 k.k., w brzmieniu obowiązującym w dniu 16 września 2011 r., stanowił bowiem, że przepisu art. 58 § 3 k.k. nie stosuje się do sprawcy występku o charakterze chuligańskim oraz do sprawcy przestępstwa określonego w art. 178a § 4 k.k.Powyższe prowadzi do konkluzji, że wyrok sądu odwoławczego, na mocy którego orzeczono wobec skazanego karę grzywny w oparciu o treść przepisu art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 58 § 3 k.k., dotknięty jest rażącą obrazą prawa materialnego, do której doszło w wyniku wadliwego, niespełniającego standardów wyznaczanych treścią art. 433 § 2 k.k., rozpoznania zarzutu apelacji.Stwierdzenie, że w przedmiotowej sprawie zaktualizowała się podstawa kasacyjna, o której mowa w art. 523 § 1 k.p.k., wywołało konieczność uchylenia zaskarżonego orzeczenia sądu odwoławczego w całości i przekazania sprawy temu organowi do ponownego rozpoznania.Sąd Okręgowy w postępowaniu ponownym wnikliwie, w sposób respektujący standardy z art. 433 § 2 k.p.k., przeprowadzi kontrolę odwoławczą i rozpozna apelację prokuratora, szczególną uwagę poświęcając kwestii względności ustaw.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.