Supreme Court dismisses appeal for lack of legal standing and missed deadline under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's challenge to a final judgment regarding paternity and alimony. The appellant, a deceased man's sister, argued that the lower court erred in rejecting her claim due to formal defects rather than lack of legal standing. The court ruled that the Civil Procedure Code mandates legal representation for all proceedings before the Supreme Court, rendering a personal filing by an unrepresented party an irreparable defect that requires immediate dismissal without a chance for correction.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 4246 § 3 k.p.c.: A filing of a cassation appeal by a party lacking legal capacity without a lawyer or notary constitutes an irreparable defect under Art. 871 § 1 k.p.c., necessitating dismissal under Art. 4246 § 3 k.p.c. without the possibility of correction under Art. 130 § 1 k.p.c.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 96/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Józef FrąckowiakSSA Jacek Grela w sprawie z powództwa W. K.przeciwko W.D.o ustalenie ojcostwa i alimenty,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2015 r.,zażalenia skarżącej S. D. siostry zmarłego pozwanego W. D. w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia na postanowienie Sądu Okręgowego w C.z dnia 30 czerwca 2014 r. oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę S. D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu Wojewódzkiego w C. z 5 września 1989 r., jako wniesioną przez osobę nieposiadającą zdolności postulacyjnej, z uwagi na treść art. 871 § 1 k.p.c.W zażaleniu na to postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 4246 § 2 k.p.c. w zw. z art. 130 § 1 k.p.c. i wniosła o jego uchylenie. Wskazała, że Sąd nieprawidłowo zaniechał wezwania skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez sporządzenie jej przez adwokata lub radcę prawnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Stosownie do 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wynikający z tego przepisu tzw. przymus adwokacko-radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu oraz toczącego się w jego ramach postępowania zażaleniowego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2013 r., II CZ 46/13, niepubl.).
Sporządzenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej, w świetle art. 871 k.p.c. jest dotknięte brakiem nieusuwalnym i powoduje konieczność odrzucenia skargi na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c., bez wzywania do uzupełnienia tego braku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2006 r., III CZ 5/06, niepubl.). Wbrew stanowisku skarżącej brak wynikający z art. 871 k.p.c. nie ma charakteru braku formalnego, podlegającego uzupełnieniu na podstawie art. 130 § 1 k.p.c.Sąd Rejonowy zobowiązując skarżącą do uzupełnienia wskazanych w zarządzeniu braków formalnych postąpił nieprawidłowo, albowiem skarga, z przyczyn wyżej wskazanych podlegała odrzuceniu a limine.
Uzupełnienie jej innych braków było więc bezprzedmiotowe. Nie ma to jednak wpływu na ocenę słuszności rozstrzygnięcia wydanego przez Sąd Okręgowy, który zasadnie odrzucił skargę S. D., jako wniesioną przez osobę nieposiadającą zdolności postulacyjnej. Wymaga także podkreślenia, że skarga została wniesiona po terminie (art. 4246 § 1 k.p.c.) i podlegałaby odrzuceniu przez Sąd Najwyższy.Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.