Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CZ 94/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses creditors' appeal for cost exemption, ruling no special circumstances exist. Verdict: dismissed.

Numero d'incarto V CZ 94/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed creditors' appeal against a lower court's decision to shift procedural costs to them. Creditors argued they should be exempt from costs under Article 102 of the Civil Procedure Code due to the case's termination after their death, but the court found no special circumstances justifying such an exemption. Consequently, the appeal was rejected, and the creditors were ordered to pay the debtor 120 zł in appeal costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 102 k.p.c.; Art. 385 w zw. z art. 394 1 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 k.p.c. i art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99, art. 391 § 1 i art. 389 21 k.p.c.: The Supreme Court may not grant a party exemption from costs unless specific circumstances justify it, and such exemptions are exceptional.

Parole chiave

Generato dall'IA
costs of proceedings exemption from costs special circumstances civil procedure code appeal costs creditor appeal termination of proceedings

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 102 k.p.c.
kosztów zwolnieni na podstawie art. 102 k.p.c. Wprawdzie w sprawie doszło do
Art. 385 w zw. z art. 394 1 § 3 k.p.c.
Z tych względów, orzeczono, jak w sentencji (art. 385 w zw.
Art. 39821 k.p.c.
art. 39821 i art. 397 § 2 k.p.c. i art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99, art. 391 § 1 i art. 389 21
Art. 397 § 2 k.p.c.
39821 i art. 397 § 2 k.p.c. i art.
Art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 k.p.c.
art. 39821 i art. 397 § 2 k.p.c. i art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99, art. 391 § 1 i art. 389 21
Art. 391 § 1 k.p.c.
art. 39821 i art. 397 § 2 k.p.c. i art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99, art. 391 § 1 i art. 389 21
Art. 389 21 k.p.c.
art. 39821 i art. 397 § 2 k.p.c. i art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99, art. 391 § 1 i art. 389 21
art. 102 k.p.c
kosztów zwolnieni na podstawie art. 102 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
39821 i art. 397 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia SN z 3 grudnia 2007 r., I CZ 110/07
postanowienia SN z dnia 1 października 2010, I CZ 142/10

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 94/10

POSTANOWIENIE

Dnia 9 lutego 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

SSN Marek Sychowicz

w sprawie egzekucyjnej z wniosku J. C., T. K., J. M.

i P. M.

przeciwko dłużniczce Kompanii Węglowej Spółce Akcyjnej w K.

o wykonanie czynności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 9 lutego 2011 r.,

zażalenia wierzycieli na postanowienie Sądu Okręgowego w G.

z dnia 3 sierpnia 2010 r.,

oddala zażalenie;

zasądza od wierzycieli na rzecz dłużnika kwotę 120 (sto

dwadzieścia) zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2010 r. Sąd Okręgowy w G. uchylił

zaskarżone postanowienie z dnia 22 kwietnia 2010 r. i umorzył postępowanie

w sprawie oraz zasądził od wnioskodawców solidarnie na rzecz dłużniczki kwotę

330 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.

Przytoczone rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania zaskarżyli

zażaleniem wierzyciele, zarzucając, że na zasadach słuszności, winni być z tych

kosztów zwolnieni na podstawie art. 102 k.p.c. Wprawdzie w sprawie doszło do

umorzenia postępowania w sytuacji, gdy egzekucja została wszczęta po śmierci

wierzyciela na podstawie dotychczasowego tytułu wykonawczego i w oparciu

o wniosek skarżących, którzy nie uzyskały klauzuli wykonalności na swoją rzecz,

jednak umorzenie postępowania z tej przyczyny nie wynika z działań podjętych

przez dłużniczkę, która tej okoliczności nie podniosła.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 102 k.p.c., w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd

może w ogóle nie obciążyć kosztami strony przegrywającej. W orzecznictwie Sądu

Najwyższego podkreśla się, że o nieobciążeniu strony przegrywającej kosztami

procesu sąd orzeka na podstawie okoliczności konkretnej sprawy uzasadniających

ocenę, że chodzi o „wypadek szczególnie uzasadniony”. Skorzystanie z możliwości

zastosowania tego przepisu, ustawodawca pozostawia swobodnej ocenie sądu. Jak

przyjmuje się w orzecznictwie (tak m. in. postanowienia SN z 3 grudnia 2007 r., I

CZ 110/07 i z dnia 1 października 2010, I CZ 142/10 nie publikowane) kwestia

trafności i zasadności skorzystania z tego uprawnienia, co do zasady podlega

kontroli Sądu odwoławczego, jednak ewentualna zmiana zaskarżonego orzeczenia

o kosztach powinna mieć w takim wypadku charakter wyjątkowy, do czego – na tle

uzasadnienia wniesionego zażalenia – brak jest podstaw.

Z tych względów, orzeczono, jak w sentencji (art. 385 w zw. z art. 394 1 § 3,

art. 39821 i art. 397 § 2 k.p.c. i art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99, art. 391 § 1 i art. 389 21

k.p.c.).