Supreme Court dismisses appeal for late appeal fee due to employee negligence in bank account error.

Sygn. akt V CZ 73/05

POSTANOWIENIE

Dnia 29 czerwca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Domińczyk (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Maria Grzelka

w sprawie z wniosku Gminy K.

przy uczestnictwie "R.(…)" Sp. z o.o. w K. i (…) Banku (…) S.A. w W.

o wpis w księdze wieczystej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 29 czerwca 2005 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu

Okręgowego w K. z dnia 15 marca 2005 r., sygn. akt IV Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 15 marca 2005 r. Sąd Okręgowy odrzucił kasację

wnioskodawcy wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia 18 listopada 2004 r.

Wnoszący kasację wezwany został do uiszczenia opłaty od kasacji i wniósł tę opłatę na

błędnie wskazany numer rachunku Sądu Okręgowego. Po zwrocie wpłaty w dniu 7

lutego 2005 r. uiścił ją ostatecznie w dniu 9 lutego 2005 r., tj. po upływie 7-dniowego

terminu (termin ten upłynął w dniu 8 lutego 2005 r.). Wniosek o przywrócenie terminu do

wniesienia opłaty został oddalony (postanowienie z dnia 10 lutego 2005 r.).

W zażaleniu od tego postanowienia wnioskodawca wnosił o jego uchylenie. W

ocenie skarżącego, nieprawidłowo został zastosowany przepis art. 168 k.p.c., co

doprowadziło do odrzucenia kasacji. Zachowanie się wnioskodawcy zostało ocenione

przez Sąd z nadmierną surowością formalną, ponieważ pomyłka strony w cyfrowym

oznaczeniu numeru rachunku bankowego nie może przesądzać o winie wnioskodawcy

eliminującej możliwość przywrócenia terminu do wniesienia opłaty od kasacji. Istnieją

zatem uzasadnione podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Sad Najwyższy zważył, co następuje:

Skarżący przyznaje, że uchybił terminowi do wniesienia opłaty od kasacji,

ponieważ opłata ta dokonana została w dniu 9 lutego 2005 r., natomiast dzień wcześniej

upłynął 7-dniowy termin do wniesienia opłaty. Kwestionuje natomiast zasadność

oddalenia wniosku o przywrócenie mu terminu do wniesienia wspomnianej opłaty,

powołując się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2003 r., I CZ 18/03

(nie publik.), zgodnie z którym pomyłka w cyfrowym oznaczeniu numeru rachunku nie

stanowi winy jako negatywnej przesłanki do przywrócenia terminu. Wskazuje ponadto

na

to,

że

pełnomocnik

wnioskodawcy

nie

ponosi

odpowiedzialności

za

niepoinformowanie go o zwrocie przelewu (w dniu 7 lutego 2004 r.) przez

odpowiedniego

pracownika

działu

księgowego

nie

podlegającego

nadzorowi

organizacyjnemu i służbowemu pełnomocnika. Można zatem przyjąć, że wnosząc

zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia kasacji z dnia 15 marca 2005 r.,

wnioskodawca domagał się poddania kontroli Sądu Najwyższego rozstrzygnięcia Sądu

Okręgowego z dnia 10 marca 2005 r. oddalającego jego wniosek o przywrócenie

terminu do wniesienia opłaty od kasacji na podstawie art. 380 k.p.c.

Należy zwrócić uwagę na to, że skarżący nie kwestionuje tego, iż zwrot opłaty

wnioskodawcy nastąpił w dniu 7 lutego 2005 r., a więc w okresie, w którym biegł jeszcze

termin do skutecznego wniesienia tej opłaty. Trafnie zatem przyjął Sąd Apelacyjny, że

powziąwszy już w dniu 7 lutego 2005 r. informację o błędzie i mając do dyspozycji

zwróconą opłatę, skarżący mógł zatem ponownie uiścić tę opłatę w dniach 7 lub 8 lutego

2005 r., a więc jeszcze przed upływem terminu do jej definitywnego wniesienia (9 lutego

2005 r.). Zaniedbując tych czynności, pracownik obsługujący dział finansowy

skarżącego nie dopełnił należytej staranności w zakresie terminowego wnoszenia opłat

sądowych i tym samym – dopuścił się zawinionego uchybienia terminowi. Uchybienie

pracownika w tym zakresie obciążają wnioskodawcę (gminę) i niezależnie od sposobu

rozbudowania struktury organizacyjnej tej samorządowej osoby prawnej, nie świadczą o

braku jej winy w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c.

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie skarżącego jako

nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39810 k.p.c. i w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.).