Supreme Court allows late appeal by recognizing mother as agent for daughters based on joint petition content.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of the daughters' appeals, ruling them timely. The court found that the mother's request for a reasoned judgment and appointment of a public defender, citing financial inability for her daughters, demonstrated an intent to act on their behalf. Consequently, the delivery of the judgment to the mother was deemed valid service for all three parties, validating the daughters' late filing.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 398 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.: When a party acts without a professional lawyer, the court must consider all elements of the document to determine if the party acted in their own name or as an agent for others; a request for a reasoned judgment citing the inability of the party and their children to pay for counsel indicates the party acted as an agent for the children.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 67/16 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Katarzyna Tyczka-RoteSSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - Kredytowej […] w C.przeciwko K. S., H. S. i A. S.o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2016 r.,zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego w [...]z dnia 30 czerwca 2016 r., sygn. akt V ACa [...], uchyla zaskarżone postanowienie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w [...] postanowieniem z dnia 30 czerwca 2016 r. odrzucił apelacje pozwanych H. S. i A.S. od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 22 stycznia 2015 r. Sąd ten ustalił, że pozwana K. S. w ustawowym terminie wniosła o doręczenie wyroku Sądu Okręgowego wraz z uzasadnieniem, pismem z dnia 28 stycznia 2015 r. wniosła o „przyznanie pełnomocnika z urzędu”, argumentując między innymi, że z uwagi na skromne dochody nie jest w stanie opłacić kosztów świadczenia pomocy prawnej przez pełnomocnika profesjonalnego „z wyboru”.
Postanowieniem z dnia 25 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w G. ustanowił dla niej pełnomocnika z urzędu. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono pozwanej K. S. w dniu 10 marca 2015 r., zaś w dniu 24 marca 2015 r. adwokat A.B. wniósł apelację, działając jako pełnomocnik z urzędu pozwanej K.S. oraz jako pełnomocnik z wyboru pozwanych A.S. i H.S.W ocenie Sądu drugiej instancji, apelacje pozwanych A.S. i H.S. podlegały odrzuceniu jako spóźnione, bowiem nie ma podstaw do przyjęcia, że pozwana K. S. złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem jako pełnomocnik pozostałych pozwanych, tj. jej córek A.S. i H.S..
W aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo procesowe udzielone przez te pozwane matce jeszcze przed wydaniem zaskarżonego wyroku, ale, zdaniem Sądu, treść wniosków o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem oraz o przyznanie adwokata z urzędu nie daje podstaw do przyjęcia, że pozwana K. S. te czynności podejmowała również jako pełnomocnik procesowy córek. W tej sytuacji termin do wniesienia apelacji należy liczyć od dnia ogłoszenia wyroku, co nastąpiło w dniu 22 stycznia 2015 r., zatem apelacja wniesiona 24 marca 2015 r. podlegała odrzuceniu jako spóźniona.Pozwane H.
S. i A. S. w zażaleniu zarzuciły naruszenie art. 369 § 1 k.p.c. przez uznanie, że K. S. złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem jedynie w imieniu własnym, a nie także jako pełnomocnik pozwanych, w wyniku czego apelacje pozostałych pozwanych zostały uznane za złożone po upływie terminu. Wskazując na powyższy zarzut pozwane wniosły o uchylenie zaskarżonego postanowienia Sądu Apelacyjnego w [...].Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przytoczenie i porównanie pism procesowych znajdujących się na k. 63 - 63v., 90, 105 - 105v. i 120 - 121 z treścią wniosku o „wydanie orzeczenia wraz z uzasadnieniem” (k. 145) jest w okolicznościach niniejszej sprawy nietrafne.
Powołane pisma różnią się sposobem sformułowania, oznaczeniem stron, czy określeniem, w czyim imieniu pismo jest wnoszone albo brakiem takiej treści. W szczególności, pismo na k. 63 - 63v. zostało wniesione przez pozwaną K.S. (znajduje się tam jej podpis), ale mimo oznaczenia jedynie jej jako strony/nadawcy pisma, pismo to zostało sporządzone w imieniu własnym oraz córek; tak samo zostało skonstruowane pismo na k. 74 - 75; pismo na k. 90 zawiera niepełne oznaczenie stron, choć już wymienia pozostałe pozwane, które pod tym pismem złożyły podpisy; pismo na k. 105 - 105v. podobnie zawiera niepełne oznaczenie stron, wymienia pozostałe pozwane, ale już zostało podpisane tylko przez pozwaną K.S., napisane w pierwszej osobie liczby pojedynczej; pismo na k. 108 skonstruowane jest w ten sam sposób, ale napisane jest zarówno w pierwszej osobie liczby pojedynczej jak i mnogiej; pismo na k. 120 - 121 jako nadawcę wskazuje pozwaną K.S., jest napisane w pierwszej osobie liczby pojedynczej, podpisane tylko przez tę pozwaną, ale załączone jest do niego po raz pierwszy pełnomocnictwo procesowe córek - dwóch pozostałych pozwanych.
Następnym pismem jest już złożony w przepisanym terminie „wniosek o wydanie orzeczenia z uzasadnieniem”, na którym widnienie jako nadawca pozwana K.S. oraz jej podpis, ale brak jest jakiejkolwiek sygnalizacji w czyim imieniu jest on składany, znajduje się w nim zwrot „składam niniejszym wniosek” (k. 145). Kolejnym pismem jest wniosek o przyznanie pełnomocnika z urzędu, w którym m. in. pozwana K.S. wskazuje, że „nie stać mnie oraz moich córek na prawnika z wyboru” (k. 147). Analiza tych pism nie pozwala na uznanie, że są konstruowane w jednolity sposób, przeciwnie, zachodzi daleko posunięta niejednolitość.
Odmiennej oceny wymagają też etapy postępowania, tj. przed i po udzieleniu pełnomocnictwa przez córki K.S. Wniosek o doręczenie wyroku Sądu Okręgowego z uzasadnieniem został złożony przez K.S. już po udzieleniu jej pełnomocnictwa procesowego przez córki. We wniosku tym nie wskazała, że czyni to tylko w imieniu własnym. W tym samym wniosku domagała się również ustanowienia pełnomocnika z urzędu, uzasadniając to twierdzeniem, że ani jej, ani jej córek nie stać na ponoszenie kosztów świadczenia usługi pomocy prawnej w postępowaniu sądowym.
Z treści wniosku o wydanie orzeczenia z uzasadnieniem nie wynika zatem jednoznacznie, wbrew ocenie Sądu Apelacyjnego, że działania pozwanej K.S. odnosiły skutek wyłącznie wobec niej jako pozwanej. Analiza tego wniosku wskazuje na wyrażony w nim cel uzyskania wyroku wraz z uzasadnieniem przez wszystkie pozwane. Jak wyjaśnione zostało w orzecznictwie Sądu Najwyższego, przy określaniu charakteru pisma strony działającej bez pełnomocnika profesjonalnego należy mieć na uwadze te okoliczności i elementy pisma, które najpełniej wyrażają dążenia strony, czy stron reprezentowanych przez pełnomocników niezawodowych (zob. np. postanowienia z dnia 30 maja 2014 r., III CZ 20/14, z dnia 10 stycznia 2014 r., I CZ 119/13).
Zatem doręczenie odpisu wyroku Sądu Okręgowego wraz z uzasadnieniem dokonane w dniu 10 marca 2015 r. na adres pozwanej K.S. (k. 158) należy traktować w okolicznościach niniejszej sprawy jako doręczenie dokonane zarówno dla pozwanej K.S., jak i dla niej jako pełnomocnika pozwanych córek, a apelację wniesioną przez te pozwane za wniesioną w terminie.Wobec powyższego, na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.jw kc