Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CZ 65/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal regarding removal of warning from land registry, ruling it is not a substantive decision.

Numero d'incarto V CZ 65/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against the Regional Court's decision to reject a request to remove a warning from the land registry. The applicant argued that the lower court incorrectly classified the decision as non-substantive, violating procedural rights. The court held that decisions on removing warnings do not limit substantive rights or change registered property rights, merely resolving incidental issues.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 10 ust. 2 u.k.w.h.; Art. 57 ust. 2 u.k.w.h.: A cassation appeal is inadmissible against a second-instance decision on removing a warning because such a decision does not limit substantive rights or change registered property rights, but only resolves an incidental issue.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility land registry warning substantive rights limitation incidental issue resolution property registration procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 10 ust. 2 u.k.w.h.
drugiej instancji w przedmiocie wpisu ostrzeżenia przewidzianego w art. 10 ust.
Art. 57 ust. 2 u.k.w.h.
art. 57 ust. 2 u.k.w.h. Nie jest to bowiem postanowienie, które kładzie kres określonym
Art. 398 § 14 k.p.c.
naruszenie art. 3986 § 2 w związku z art.
Art. 394 § 1 k.p.c.
art. 5191 § 1 k.p.c
naruszenie art. 5191 § 1 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
3986 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
art. 57 ust. 2 u.k.w.h
art. 57 ust. 2 u.k.w.h. Nie jest to bowiem postanowienie, które kładzie kres określonym
art. 3941 § 3 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
V CZ 91/01
Supreme Court dismisses appeal against warning entry, ruling cassation inadmissible as it does not end proceedings.
III CZ 128/02
25 oraz z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZ 128/02,

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 65/10

POSTANOWIENIE

Dnia 15 października 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

SSN Marta Romańska

w sprawie z wniosku R. K.

o wykreślenie ostrzeżenia z działu III księgi wieczystej S (...)/6,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 października 2010

r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Ś.

z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. akt II Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w Ś. postanowieniem z dnia 30 czerwca 2010 r. odrzucił skargę

kasacyjną wnioskodawcy na postanowienie tego Sądu z dnia 19 kwietnia 2010 r. w

sprawie o wykreślenie ostrzeżenia z działu III księgi wieczystej. Wyjaśnił, że w sprawach

wieczystoksięgowych skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej

instancji postanowienia co do istoty sprawy oraz od kończących postępowanie w

sprawie postanowień w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania. Nie

spełniają tych wymagań postanowienia dotyczące wniosku o wykreślenie wpisanego

ostrzeżenia.

W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego w Ś. wnioskodawca zarzucił

naruszenie art. 5191 § 1 k.p.c. przez błędne przyjęcie, że postanowienie tego Sądu z

dnia 19 kwietnia 2010 r. nie jest postanowieniem co do istoty sprawy, a przez to

naruszenie art. 3986 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. przez błędne przyjęcie, że skarga

kasacyjna jest niedopuszczalna.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego

jednolicie przyjmuje się, że skarga kasacyjna nie przysługuje od postanowienia sądu

drugiej instancji w przedmiocie wpisu ostrzeżenia przewidzianego w art. 10 ust. 2 lub w

art. 57 ust. 2 u.k.w.h. Nie jest to bowiem postanowienie, które kładzie kres określonym

czynnościom w zakresie uprawnień podmiotowych związanych z ustrojem ksiąg

wieczystych. Wpis ostrzeżenia nie prowadzi bowiem do zmiany ujawnionych w księdze

wieczystej praw podmiotowych i stanowi jedynie rozstrzygnięcie określonej kwestii

wpadkowej (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2001 r., V CZ

91/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 25 oraz z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZ 128/02,

niepubl.). Te same spostrzeżenia odnoszą się odpowiednio do postanowienia sądu

drugiej instancji wydanego w sprawie z wniosku o wykreślenie z księgi wieczystej

wpisanego ostrzeżenia.

Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w związku z

art. 3941 § 3 k.p.c.).