Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CZ 55/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as appeal value must match first-instance court-determined dispute value.

Numero d'incarto V CZ 55/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of the appeal due to insufficient value. The appellant argued that the prosecutor's initial valuation of 30,000 zł should have been used to verify the appeal's admissibility under the Civil Procedure Code. The court ruled that the appeal value is strictly determined by the dispute value established by the first-instance court, which the appellate court cannot re-evaluate.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 398 § 2 k.p.c.; Art. 368 § 2 k.p.c.: The value of the subject matter of the appeal is determined based on the value of the dispute established by the court of first instance and cannot be arbitrarily increased by the appellant solely to enable the filing of the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal value dispute value admissibility civil procedure code supreme court first instance procedural requirement

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 368 § 2 k.p.c.
zostało ono wydane naruszeniem art. 368 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 398 § 2 k.p.c.
zaskarżenia warunkująca dopuszczalność skargi kasacyjnej (art. 398 2 § 1 k.p.c.)
Art. 365 § 1 k.p.c.
Orzeczenie w tym zakresie wiąże na podstawie art. 365 § 1
Art. 394 § 1 k.p.c.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c.
art. 368 § 2 k.p.c
zostało ono wydane naruszeniem art. 368 § 2 k.p.c.
art. 365 § 1 k.p.c
Orzeczenie w tym zakresie wiąże na podstawie art. 365 § 1
art. 39821 k.p.c
z art. 39821 k.p.c.; (tak – Sąd Najwyższy
art. 39814 k.p.c
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
V CZ 18/05
postanowienia: z 13 kwietnia 2005 r., V CZ 18/05, niepubl.
III CSK 118/10
Supreme Court dismisses cassation appeal when plaintiff artificially inflates dispute value to bypass admissibility threshold. The court holds that the value stated in the initial complaint remains binding. Any attempt to artificially increase the value solely to meet the admissibility threshold for a cassation appeal is ineffective. The Supreme Court rejected the cassation appeal because the value stated in the initial complaint remains binding and binding in the appellate and cassation proceedings. The court held that any attempt to artificially increase the value solely to meet the admissibility threshold for a cassation appeal is ineffective. The Supreme Court rejected the cassation appeal because the value stated in the initial complaint remains binding and binding in the appellate and cassation proceedings. The court held that any attempt to artificially increase the value solely to meet the admissibility threshold for a cassation appeal is ineffective.
II PZ 36/10
Supreme Court dismisses appeal when cassation claim value exceeds dispute value under Civil Procedure Code.
III CKN 71/97

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 55/11

.

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lipca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

SSN Marta Romańska (sprawozdawca)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa Prokuratora Okręgowego w J. i R. R.

przeciwko E.Ż., P. Ż. i Gminie K.

o stwierdzenie nieważności umowy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 lipca 2011 r.,

zażalenia powoda R. R. na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 21 marca 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 21 marca 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę

kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z 30 listopada 2010 r. z uwagi na jej

niedopuszczalność ze względu na zbyt niską wartość przedmiotu zaskarżenia. W

postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji Prokurator Okręgowy w J. w pozwie

określił wartość przedmiotu sporu na kwotę 30.000 zł (k. 77). Kwota ta, jako

wartość przedmiotu zaskarżenia, została następnie ustalona postanowieniem Sądu

Rejonowego z 1 lipca 2010 r. (k. 240), z uwagi na to, że powód oznaczył tę wartość

na 2.800 zł.

W zażaleniu na postanowienie z 21 marca 2011 r. powód R. R. zarzucił, że

zostało ono wydane naruszeniem art. 368 § 2 k.p.c. w zw. z art. 25 i 26 k.p.c. przez

wykluczenie możliwości zweryfikowania na etapie postępowania kasacyjnego

wartości przedmiotu zaskarżenia błędnie oznaczonej przez prokuratora przy

wszczęciu postępowania w sprawie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne. W postępowaniu kasacyjnym skarżący nie może

określać wartości przedmiotu zaskarżenia w sposób dowolny, jedynie w celu

uzyskania

możliwości

wniesienia

skargi

kasacyjnej.

Wartość

przedmiotu

zaskarżenia warunkująca dopuszczalność skargi kasacyjnej (art. 398 2 § 1 k.p.c.)

oceniana jest zawsze na podstawie wartości przedmiotu sporu ustalonej przez sąd

pierwszej instancji. Orzeczenie w tym zakresie wiąże na podstawie art. 365 § 1

k.p.c. sąd orzekający o dopuszczalności skargi kasacyjnej. Stanowisko to

konsekwentnie reprezentowane jest w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. m.in.

postanowienia: z 13 kwietnia 2005 r., V CZ 18/05, niepubl. oraz z 14 lipca 2010 r.,

III CSK 118/10, niepubl.). Wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana w skardze

kasacyjnej może przewyższać wartość przedmiotu sporu podaną w pozwie jedynie

w razie skutecznego rozszerzenia powództwa lub orzeczenia przez sąd ponad

żądanie – art. 368 § 2 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c.; (tak – Sąd Najwyższy

w postanowieniu z 29 listopada 2010 r., II PZ 36/10, niepubl.). W konsekwencji,

sądowi

orzekającemu

w

przedmiocie

dopuszczalności

skargi

kasacyjnej

przysługuje jedynie możliwość weryfikacji sposobu ustalenia wartości przedmiotu

zaskarżenia w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej prawomocnie

przez sąd pierwszej instancji, bez możliwości ponownej oceny tej wartości. Pogląd

ten podzielił także Sąd Najwyższy w postanowieniu z 7 kwietnia 1997 r. (III CKN

71/97, niepubl.), które skarżący powołał w uzasadnieniu zażalenia, jednak jako

ilustrację dla tezy przeciwnej.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814

k.p.c. orzeczono jak na wstępie.