Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the appeal value falls below the statutory threshold for cassation.

Sygn. akt V CZ 43/10

POSTANOWIENIE

Dnia 30 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z wniosku Stowarzyszenia A.(...) z siedzibą w P.

przy uczestnictwie A. J., H. M., A. K., T. L., L. L. i G. Ż.

o zniesienie współwłasności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2010 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w C.

z dnia 29 grudnia 2009 r., sygn. akt VI Ca (…),

odrzuca zażalenie;

oddala wniosek uczestniczek L. L. i T. L. o zasądzenie kosztów postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2009 r. Sąd Okręgowy w C. w sprawie o

zniesienie współwłasności, na skutek apelacji wnioskodawcy Stowarzyszenia A.(...) z

siedzibą w P. i uczestniczek T. L., L. L., G. Ż. od postanowienia Sądu Rejonowego w C.

z dnia 8 kwietnia 2009 r., w punkcie 1 odrzucił apelację wnioskodawcy w części

dotyczącej zasądzenia od uczestniczek postępowania T. L. i L. L. wynagrodzenia za

korzystanie z nieruchomości ponad udział za okres od stycznia 2007 r. do lutego 2009

r., a w pozostałej części apelację wnioskodawcy oddalił.

W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że wnioskodawca złożył też zażalenie

na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 23 kwietnia 2009 r. oddalającego jego

wniosek o uzupełnienie postanowienia tego Sądu w przedmiocie wynagrodzenia za

korzystanie przez uczestniczki postępowania z nieruchomości za wskazany uprzednio

okres przez uwzględnienie wniosku i zasądzenie od uczestniczek dodatkowo

dochodzonych z tego tytułu kwot lub oddalenie wniosku o ich zasądzenie. Po ponownym

rozpoznaniu wniosku Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 28 października 2009 r.

uzupełnił swoje postanowienie przez oddalenie wniosku o zasądzenie od uczestniczek

T. L. i L. L. wynagrodzenia za sporny okres. W ocenie Sądu Okręgowego od tej daty dla

tej części roszczenia rozpoczął się bieg terminu do złożenia apelacji. Wnioskodawca nie

złożył skutecznie apelacji w tym zakresie, a wcześniejszy zarzut dotyczący tej części

roszczenia złożony w apelacji nie może odnieść skutku. Ponieważ Sąd Rejonowy w

pierwotnym orzeczeniu nie oddalił w żadnej części roszczenia wnioskodawcy w zakresie

korzystania przez uczestniczki z nieruchomości ponad udział, wniesiona apelacja od

nieistniejącego orzeczenia podlegała odrzuceniu na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z

art. 373 k.p.c.

W zażaleniu wnioskodawca zaskarżył zawarte w orzeczeniu Sądu Okręgowego

postanowienie w przedmiocie odrzucenia jego apelacji w części dotyczącej zasądzenia

od uczestniczek postępowania T. L. i L. L. wynagrodzenia za korzystanie z

nieruchomości. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania – art. 370 k.p.c. i art. 373

w związku z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 618 § 1 i 3 i art. 382 k.p.c. - poprzez przyjęcie, że

środek odwoławczy został złożony od nieistniejącej części orzeczenia i podlega

odrzuceniu.

Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi

Okręgowemu w C. celem rozpoznania apelacji w odrzuconej części, z uwzględnieniem

kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie w pierwszej kolejności ocenie podlega dopuszczalność wniesionego

zażalenia z uwagi na przesłanki określone w art. 3941 § 2 k.p.c.

Wnioskodawca domagał się we wniosku o uzupełnienie postanowienia Sądu

Rejonowego zasądzenia od uczestniczek postępowania T. L. dodatkowo kwoty

18.793,45 zł i od L. L. dodatkowo kwoty 7.274,8 zł lub oddalenia jego wniosków o

zasądzenie tych kwot. Obecnie w zażaleniu – tak jak uprzednio w apelacji obejmującej

szerszy zakres zaskarżenia - skarżący określił wartość przedmiotu sprawy na kwotę

254.766 zł., Zaskarżone orzeczenie o częściowym odrzuceniu apelacji odnosi się jednak

do rozstrzygnięcia co do kwot opisanych we wniosku o uzupełnienie postanowienia

Sądu Rejonowego. Wartość zaskarżenia w odniesieniu do przedmiotu zażalenia jest

więc niższa od określającej granicę zaskarżalności kasacyjnej w sprawie o zniesienie

współwłasności kwoty 150.000 zł (art. 5191 § 4 pkt 4). Sprawa w zakresie obejmującym

roszczenia wnioskodawcy o zapłatę wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości

przez uczestniczki, w którym zaskarżył on orzeczenie Sądu Okręgowego odrzucające

jego apelację, nie jest sprawą kasacyjną, zatem zgodnie z art. 3941 § 2 wniesione

zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821 i

art. 373 k.p.c.). Bezprzedmiotowe tym samym staje się rozstrzyganie sporu o

zaskarżalność postanowienia uzupełniającego powstałego na tle różnicy stanowisk,

jakie w kwestii tej wyraża zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego i zażalenie

wnioskodawcy, które nie zostało skutecznie wniesione.

Oddalenie

wniosku

uczestniczek

o

zasądzenie

kosztów

postępowania

zażaleniowego uzasadnione jest uznaniem, że nie zachodzą podstawy do odstąpienia

od reguły określonej w art. 520 § 1 k.p.c.