Supreme Court dismisses judge's appeal against civil court censure as procedurally inadmissible under Code of Civil Procedure.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected a judge's appeal against a censure issued to a regional court for procedural violations in a civil case. The judge argued that the censure lacked proper defense rights, but the court held that the censure procedure is sui generis and not part of civil proceedings. Consequently, the Code of Civil Procedure does not apply, rendering the appeal inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 40 § 1 u.s.p.; Art. 370 k.p.c. in conjunction with Art. 3941 k.p.c.: A censure issued to a judge under Art. 40 § 1 of the Rules of Civil Procedure constitutes a sui generis administrative procedure, not a civil proceeding; therefore, the Code of Civil Procedure does not apply, and appeals by judges are inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 35/11
POSTANOWIENIE
Dnia 21 lipca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Marta Romańska
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie z powództwa M. K.
przeciwko InterRisk Towarzystwu Ubezpieczeń S. A. Vienna Insurance Group
w Warszawie
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 21 lipca 2011 r.,
zażalenia sędziego M. D. na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 18 lutego 2011 r.,
odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2011 r. Sąd Okręgowy, przy
rozpoznawaniu apelacji obu stron od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 12 sierpnia
2010 r., wytknął - na podstawie art. 40 § 1 u.s.p. - Sądowi Rejonowemu w /…/
oczywistą obrazę przepisów postępowania polegającą na naruszeniu art. 321 § 1
k.p.c. oraz art. 100 k.p.c.
Zażalenie na to postanowienie złożył sędzia Sądu Rejonowego M. D.,
jednoosobowo orzekający w rozpoznawanej sprawie.
Postanowieniem z dnia 18 lutego 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie,
jako niedopuszczalne (art. 370 k.p.c. w związku z art. 3941 k.p.c.).
Postanowienie powyższe zostało zaskarżone zażaleniem przez SSR M. D.,
który zakwestionował przyjętą niemożność merytorycznej i formalnej
obrony
sędziów przed dotkliwymi skutkami wytyku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kwalifikacja prawna wytyku przewidzianego w art. 40 § 1 u.s.p. oraz
zastosowanie procedury z nim związanej budzi różne wątpliwości. W wyroku z dnia
15 stycznia 2009 r., K 45/07 (OTK-A 2009, nr 1, poz. 3) Trybunał Konstytucyjny
uznał, że art. 40 § 1 u.s.p. w zakresie, w jakim nie zapewnia członkowi składu
orzekającego prawa złożenia wyjaśnień do wytkniętego sądowi uchybienia, jest
niezgodny z art. 2 Konstytucji. Odnosząc się do tego orzeczenia, Sąd Najwyższy
w wyroku z dnia 2 grudnia 2010 r., I CSK 111/10 (niepubl.) stwierdził, że Trybunał
Konstytucyjny nie uchylił art. 40 § 1 u.s.p., ale dał impuls dla ustawodawcy do
podjęcia
odpowiedniej
inicjatywy
ustawodawczej,
stwarzającej
wskazane
gwarancje dla sędziów.
Udzielenie wytyku w trybie art. 40 § 1 u.s.p. następuje - według Trybunału w swoistym postępowaniu (sui generis), niebędącym postępowaniem nadzorczym
ani też nadzorem judykacyjnym. W piśmiennictwie akcentowany jest pogląd,
że
powyższe
judykacyjnym
postępowanie
a nadzorem
stanowi
formę
administracyjnym
pośrednią
i
przestrzegania prawa służącym umocnieniu prawa.
jest
między
nadzorem
instrumentem
kontroli
Udzielenie wytyku Sądowi Rejonowemu nastąpiło przy rozpoznawaniu
apelacji w sprawie cywilnej, jednakże postępowania związanego z wydaniem jego
nie można potraktować jako sprawy cywilnej w rozumieniu art. 1 k.c. oraz art. 1 i 2
k.p.c. Ani Sąd Rejonowy, ani Sędzia rozpoznający sprawę nie byli stroną
postępowania cywilnego, tylko organem orzeczniczym (członkiem tego organu). W
postępowaniu związanym z wydaniem wytyku w trybie art. 40 § 1 u.s.p. nie mają
ponadto
zastosowania
przepisy
Kodeksu
postępowania
cywilnego
(zob.
orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2009 r., I CNP 59/09,
niepubl.).
Również art. 3941 k.p.c. nie daje uprawnienia do wniesienia zażalenia przez
SSR M. D. Należało w konsekwencji odrzucić zażalenie jako niedopuszczalne (art.
370 k.p.c w związku z art. 3941 k.p.c., art. 39821 k.p.c. i 391 § 1 k.p.c.).
jz