Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CZ 32/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on court fee order due to lack of appeal right under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto V CZ 32/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a court order requiring payment of unnecessary litigation fees. The appellant argued that doubts regarding the fee obligation were not resolved by the appellate court's decision. The court held that such doubts do not justify an appeal because the Civil Procedure Code explicitly prohibits appeals against fee orders.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: Appeals against court orders regarding the return of litigation fees are inadmissible to the Supreme Court as they do not conclude the proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
litigation fees court order inadmissible appeal Supreme Court Civil Procedure Code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3941 k.p.c.
Treść art. 3941 k.p.c. jest jasna i wynika z niej bezspornie, że nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji lub zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie zwrotu opłaty sądowej.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i wniósł o jego uchylenie.
Art. 39821 k.p.c.
Art. 373 k.p.c.
39821 i art. 373 oraz art.
Art. 370 k.p.c.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 370 k.p.c. w zw.
art. 370 k.p.c
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 370 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
art. 3941 k.p.c
art. 3941 § 3 k.p.c
Z tych samych względów nie podlegały również zaskarżeniu kolejne postanowienia Sądu Apelacyjnego, w tym zaskarżone rozpoznawanym zażaleniem, których nie należało uzasadniać jako niekończących postępowania w sprawie.Wobec powyższego, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 32/15 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Mirosław Bączyk‎SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa W. L. ‎przeciwko K. L.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 września 2015 r.,‎zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach‎z dnia 24 marca 2015 r., sygn. akt I ACa 299/13 odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2014 r. Sędzia Sądu Apelacyjnego w Katowicach w sprawie z powództwa W. L. przeciwko K. L. zwrócił powodowi kwoty 100.000 zł (opłata od skargi kasacyjnej) i 20.000 zł (opłata od zażalenia) jako opłaty nienależne. Powód zaskarżył to zarządzenie zażaleniem, które Sąd Apelacyjny w Katowicach odrzucił postanowieniem z dnia 30 grudnia 2014 r. Powód zaskarżył również to postanowienie zażaleniem, odrzucono postanowieniem z dnia 4 marca 2015 r. Powód złożył kolejne zażalenie, którym zaskarżył postanowienie z dnia 4 marca 2015 r., które Sąd Apelacyjny w Katowicach odrzucił postanowieniem z dnia 24 marca 2015 r.

Powód zaskarżył ostatnie z tych postanowień zażaleniem, które Sąd Apelacyjny przekazał Sądowi Najwyższemu do rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i wniósł o jego uchylenie. Powód podniósł, że istnieją uzasadnione wątpliwości dotyczące obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od skargi kasacyjnej, ze względu na to, że informacja o nadaniu sprawie biegu poprzez doręczenie pozwanemu odpisu skargi kasacyjnej pozostaje w sprzeczności z treścią postanowienia z dnia 26 września 2013 r. oddalającego wniosek powoda o zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Powód mógł mieć uzasadnione wątpliwości dotyczące obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, z uwagi na treść postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 26 września 2013 r., ale wątpliwości te zostały wyjaśnione w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt V CZ 6/15, a także poprzez przekazanie akt sprawy kasacyjnej do Sądu Najwyższego i wydanie w dniu 8 lipca 2015 r. postanowienia odmawiającego przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (sygn. akt V CSK 218/15).Wątpliwości te nie mogły jednak skłaniać profesjonalnego pełnomocnika do zaskarżenia do Sądu Najwyższego zarządzenia o zwrocie opłaty, trafnie zatem zażalenie na takie zarządzenie zostało odrzucone, podobnie jak kolejne zażalenia na postanowienia odrzucające zażalenie na zarządzenie.

Treść art. 3941 k.p.c. jest jasna i wynika z niej bezspornie, że nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji lub zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie zwrotu opłaty sądowej. Z tych samych względów nie podlegały również zaskarżeniu kolejne postanowienia Sądu Apelacyjnego, w tym zaskarżone rozpoznawanym zażaleniem, których nie należało uzasadniać jako niekończących postępowania w sprawie.Wobec powyższego, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 373 oraz art. 370 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.