Supreme Court dismisses retrial claim where Constitutional Court delayed law amendment without granting individual benefit.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the applicant's retrial claim against a final tax judgment, ruling that the Constitutional Court's delay in amending a statute did not constitute a legal ground for retrial. The applicant argued that the legislature failed to update laws within the Constitutional Court's mandated timeframe, yet the appellate court correctly noted the final judgment post-dated the relevant procedural period. The Court held that without a specific grant of individual benefit by the Constitutional Court, the applicant cannot invoke the unamended law to overturn a final decision.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 401 § 1 k.p.c.; Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.: A Constitutional Court decision suspending the loss of force of a contested provision precludes retrial unless the Court grants the applicant an individual benefit.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 32/14 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Dariusz DończykSSN Anna Owczarek w sprawie ze skargi M. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 1 lutego 2013 r., sygn. akt … 926/12, w sprawie z powództwa M. J.przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w C.o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2014 r.,zażalenia skarżącego M. J. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 7 października 2013 r.
1. oddala zażalenie;
2. nie obciąża skarżącego kosztami postępowania zażaleniowego;
3. przyznaje adw. M. G. od Skarbu Państwa - - Sądu Apelacyjnego kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych powiększoną o 23% podatku VAT za udzielenie skarżącemu z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu zażaleniowym.
UZASADNIENIE
M. J. wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie, która toczyła się z jego powództwa przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w C. o zapłatę i zakończyła się wydaniem prawomocnego wyroku przez Sąd Apelacyjny w dniu 1 lutego 2013 r. Wskazał, że po wydaniu orzeczenia ujawniła się okoliczność, która wcześniej nie była mu znana, iż organy ustawodawcze nie dokonały w terminie wskazanym przez Trybunał Konstytucyjny nowelizacji przepisów prawa. Jako podstawę prawną złożonej skargi o wznowienie postępowania wskazał art. 403 § 2 k.p.c.Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 7 października 2013 r. odrzucił skargę M.
J. o wznowienie postępowania. Podkreślił, że wyrok, na który powołuje się skarżący, zapadł już po zakończeniu postępowania, którego wznowienia się domaga. W tym stanie rzeczy przesłanka późniejszego wykrycia prawomocnego wyroku w istocie nie zachodzi. M. J. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego, zarzucając błędną wykładnię art. 410 § 1 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 22 marca 2011 r., SK 13/08 (OTK-A 2011, nr 2, poz. 12), po rozpoznaniu skargi konstytucyjnej M.
J., orzekł o niezgodności z Konstytucją art. 4 ust. 1 dekretu z dnia 26 października 1950 r. o należnościach świadków w postępowaniu sądowym oraz odroczył utratę mocy obowiązującej zakwestionowanego przepisu o 12 miesięcy. W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie się przyjmuje, że wyroki Trybunału Konstytucyjnego stwierdzające niezgodność aktów normatywnych z Konstytucją są skuteczne z mocą wsteczną (ex tunc). Jeden z wyjątków od tej zasady powstaje w wypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny odroczy utratę mocy prawnej zakwestionowanego przepisu.
Takie rozstrzygnięcie oznacza, że wyłączona zostaje możliwość wznowienia postępowania na podstawie art. 4011 k.p.c. W rozważanym wypadku, gdy sprawa toczy się w sprawie ze skargi konstytucyjnej, Trybunał Konstytucyjny może jednak przyznać skarżącemu przywilej indywidualnej korzyści. Nie uczynił tak jednak w niniejszej sprawie. W związku z tym M. J. nie może żądać wznowienia postępowania, przy czym podstawy takiego wznowienia nie stanowi również art. 403 § 2 k.p.c., który skarżący powołał w skardze o wznowienie postępowania.
Okoliczność, że organy ustawodawcze nie dokonały w terminie wskazanym przez Trybunał Konstytucyjny nowelizacji przepisów prawa, nie stanowi bowiem ustawowej przyczyny wznowienia postępowania.Z przedstawionych powodów, orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).