Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the housing cooperative board resolution is a property right matter exceeding the monetary threshold.

Sygn. akt V CZ 25/10

POSTANOWIENIE

Dnia 22 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa K. H.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej „C.(...)” w B.

o uchylenie uchwały,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 kwietnia 2010 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 29 stycznia 2010 r., sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną strony powodowej, wniesioną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 8

października 2009 r. W ocenie Sądu drugiej instancji, przedmiotem zaskarżonej uchwały

Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej „C.(...)” w B. było ustalenie treści prawa odrębnej

własności, a to prawo jest na pewno prawem majątkowym. W związku z tym, że wartość

przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie, wskazana w apelacji, przesądza także o

wartości przedmiotu zaskarżenia na etapie skargi kasacyjnej i jest niższa niż 50.000 zł,

należało stwierdzić niedopuszczalność skargi ratione valoris (art. 398 2 § 1 k.p.c.). W

skardze kasacyjnej nie podano wartości przedmiotu zaskarżenia, co podyktowane

zostało stanowiskiem strony powodowej o niemajątkowym charakterze zaskarżonej

uchwały zarządu i dopuszczalności tym samym skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie.

W zażaleniu na postanowienie z dnia 29 stycznia 2010 r. powód starał się

wykazać niemajątkowy charakter zaskarżonej uchwały zarządu i dopuszczalność skargi

kasacyjnej. Powołał się w tym zakresie przede wszystkim na argumentację prawną

zawartą w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2009 r., I CZ

111/08 (niepubl.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Należy stwierdzić, że stanowisko wyrażone w powołanym w zażaleniu powoda

postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2009 r., I CZ 111/08 jest interpretacją

odosobnioną w judykaturze Sądu Najwyższego. Zdecydowanie dominuje trafne

stanowisko, zgodnie z którym dla oceny majątkowego lub niemajątkowego charakteru

uchwały organów spółdzielni mieszkaniowej decydujące znaczenie mają kryteria natury

przedmiotowej i funkcjonalnej. Sprawy o uchylenie uchwały organu spółdzielni nie mają,

oczywiście, jednolitego charakteru i nie mogą być generalnie zaliczone do spraw o

prawa majątkowe lub do spraw o prawa niemajątkowe, ponieważ o ostatecznym

charakterze takiej sprawy decyduje przedmiot uchwały objętej zaskarżeniem (zob. np.

uchwała Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2005 r., III CZP 111/05 OSNC 2006, z. 11,

poz.183; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2009 r., II CZ 48/08,

nieopubl.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2009 r., I CZ 74/09,

nieopubl.). Dla określenia majątkowego lub niemajątkowego charakteru kwestionowanej

uchwały organu spółdzielni istotne znaczenie ma zatem sama materia takiej uchwały

(kryterium przedmiotowe) oraz to, czy zgłoszone żądanie powoda (o uchylenie takiej

uchwały) zmierza do realizacji prawa lub uprawnienia mającego bezpośredni wpływ na

sferę stosunków majątkowych zainteresowanego (kryterium funkcjonalne). Chodzi tu o

typowy, zasadniczy interes, który pragnie urzeczywistnić strona procesu (strona

powodowa), domagająca się stosownej ochrony prawnej (w postaci np. uchylenia

kwestionowanej przez nią uchwały); zob. np. uzasadnienie postanowienia z dnia 12

lutego 2010, I CZ 118/09 (niepubl.).

Powód domagał się uchylenia uchwały nr 341/2005 zarządu pozwanej Spółdzielni

Mieszkaniowej „w sprawie określenia przedmiotu odrębnej własności lokali w

nieruchomości przy ul. (...)”. Uchwała taka jest niezbędna dla ustanowienia odrębnej

własności lokali (art. 42 - art. 43 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach

mieszkaniowych, tj. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.) i odnosi się do

przyszłego prawa majątkowego (prawa własności) powoda, tj. do przekształcenia

spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu (ograniczonego prawa rzeczowego) w

odrębną własność lokalu (zał. nr 1 do uchwały zarządu z dnia 18 listopada 2005 r.). W

załączniku tym wyszczególniono także m.in. zobowiązania pieniężne powoda (art. 43

ust. 2 pkt 5 ustawy). Z przedmiotowego punktu widzenia (objętej nią materii prawnej)

kwestionowana uchwała ma zatem z pewnością charakter majątkowy. Należy też

stwierdzić, że powód - kwestionując wskazaną uchwałę - zmierza tym samym do

urzeczywistnienia (ochrony) własnego interesu majątkowego, ponieważ treść takiej

uchwały (niezbędnej w świetle postanowień art. 42 - 43 ustawy z dnia 15 grudnia 2000

r.) będzie miała istotne znaczenie dla określenia zakresu prawa własności powoda w

odniesieniu do wyodrębnionego lokalu mieszkalnego. Jeżeli zatem powód kwestionuje

wskazaną uchwałę zarządu i domaga się jej uchylenia, oznacza to, że działa zgodnie ze

swoim przyszłym interesem ekonomicznym. Zmierza bowiem w ten sposób do ochrony

tego interesu. Także z tego względu sprawa o uchylenie uchwały zarządu spółdzielni

mieszkaniowej

„w

sprawie

określenia

przedmiotu

odrębnej

własności

lokali

nieruchomości” (art. 42-43 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r.) ma zatem charakter

sprawy o prawa majątkowe w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c. i w związku z tym istniał

ustawowy wymóg dopuszczalności skargi kasacyjnej ratione valoris. Naruszenie tego

wymogu spowodowało konieczność odrzucenia skargi powoda jako niedopuszczalnej.

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 k.p.c. w zw.

z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako nieuzasadnione.