Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CZ 23/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal regarding civil appeal fee calculation under old procedural code.

Numero d'incarto V CZ 23/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the District Court's decision rejecting the appeal due to an underpaid fee. The plaintiff argued that the District Court incorrectly applied a repealed article of the Civil Procedure Code to a case initiated before July 1, 2009. The court ruled that the District Court correctly applied the transitional provisions of the new law, which mandated the use of the old fee calculation method for cases started prior to the amendment's effective date.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego; Art. 1302 § 3 k.p.c.: The court must apply the law in force at the time the case was initiated, even if a new law repeals the old provision, provided the new law contains specific transitional rules governing the application of the repealed norm to pending proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
civil procedure code appeal fee calculation transitional provisions repealed statute application intertemporal law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 373 k.p.c. w związku z art. 1302 § 3 k.p.c.
opłata apelacyjna wynosiła 3 250 zł (art. 373 k.p.c. w związku z art. 1302 § 3 k.p.c.).
art. 8 ust. 1 ustawy nowelizującej z dnia 5 grudnia 2008 r.
uchylenia z dniem 1 lipca 2009 r. (art. 8 ust. 1 ustawy nowelizującej z dnia
art. 398 § 14 k.p.c. w związku z art. 394 § 3 k.p.c.
Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c.
art. 98 i 108 § 1 k.p.c.
3941 § 3 k.p.c.) oraz orzec o kosztach postępowania zażaleniowego (art. 98 i 108
art. 373 k.p.c
opłata apelacyjna wynosiła 3 250 zł (art. 373 k.p.c.
art. 1302 § 3 k.p.c
w związku z art. 1302 § 3 k.p.c.).
art. 39814 k.p.c
Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 23/12

POSTANOWIENIE

Dnia 6 lipca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Marta Romańska

SSN Maria Szulc

w sprawie z powództwa H. K.

przeciwko K. B. i G. N.

o uzgodnienie treści księgi wieczystej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 lipca 2012 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w G.

z dnia 15 listopada 2011 r.,

1)

oddala zażalenie;

2)

zasądza od powoda na rzecz pozwanych kwotę 1834 zł

(jeden

tysiąc

osiemset

trzydzieści

kosztów postępowania zażaleniowego.

cztery)

tytułem

Uzasadnienie

Powód za pośrednictwem reprezentującego go adwokata wniósł apelację od

wyroku Sądu Rejonowego w T.

z dnia 23 listopada 2010 r., oddalającego

powództwo, określając wartość zaskarżenia kwotą 65 000 zł oraz uiszczając opłatę

apelacyjną w wysokości 2 000 zł.

Postanowieniem z dnia 15 listopada 2011 r. Sąd Okręgowy

odrzucił

apelację jako niewłaściwie opłaconą, ponieważ od podanej wartości zaskarżenia

opłata apelacyjna wynosiła 3 250 zł (art. 373 k.p.c. w związku z art. 1302 § 3 k.p.c.).

Sąd odwoławczy podkreślił, że w rozpoznawanej sprawie, wszczętej w dniu

7 kwietnia 2005 r., miał zastosowanie art. 130 2 § 3 k.p.c. mimo jego

uchylenia z dniem 1 lipca 2009 r. (art. 8 ust. 1 ustawy nowelizującej z dnia

5 grudnia 2008 r. ..., Dz. U. Nr 234, poz. 1571).

W zażaleniu powód wniósł o uchylenie tego postanowienia kwestionując

przede wszystkim zastosowanie przez Sąd Okręgowy art. 130 2 § 3 k.p.c.,

będącego – zdaniem skarżącego – przepisem niekonstytucyjnym, który nie

powinien być stosowany po dniu 1 lipca 2009 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Trafne i w istocie niekwestionowane jest stwierdzenie Sądu Okręgowego, że

powód za pośrednictwem swego pełnomocnika uiścił opłatę od apelacji

w niewłaściwej (zaniżonej) wysokości; uiścił 2 000 zł zamiast 3 250 zł. Tego

rodzaju uchybienie wynikało zapewne z błędnego odczytania postanowienia Sądu

Rejonowego

z dnia 5 czerwca 2006 r., zwalniającego powoda częściowo od

kosztów sądowych, a mianowicie od wpisu od pozwu ponad kwotę 2 000 zł.

Powyższa sentencja była precyzyjna i nie dawała jakichkolwiek podstaw do

sugestii, że zakres zwolnienia od kosztów był szerszy i oddziaływał na ograniczenie

należności sądowych w przyszłości. Sąd Rejonowy dostosował się w tym zakresie

do wniosku powoda z dnia 10 kwietnia 2006 r. (k. 115-116).

Sąd Okręgowy wykazał ponadto w sposób jurydycznie uzasadniony, że

w rozpoznawanej sprawie, wszczętej przed 1 lipca 2009 r., obowiązywał art. 130 2

§ 3 k.p.c., a to zgodnie z intertemporalnym przepisem art. 8 ust. 1 ustawy z dnia

5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz

niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 234, poz. 1571). Zarzuty powoda w tym

zakresie nie respektują jednoznacznych przepisów ustawowych, nie mogą być

zatem uwzględnione.

Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art.

3941 § 3 k.p.c.) oraz orzec o kosztach postępowania zażaleniowego (art. 98 i 108

§ 1 k.p.c.).

md