Supreme Court dismisses appeal for restoring deadline due to lawyer's negligence, ruling client's lack of control irrelevant.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal filed by a civil party against a lower court's refusal to restore a procedural deadline. The lower court rejected the request because the delay was caused by the appointed lawyer's negligence, which the Supreme Court held binds the client regardless of their mental state or inability to control the attorney. The court reasoned that allowing such claims would undermine the legal system by permitting parties to evade deadlines based on their representative's failures.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 168 k.p.c.; Art. 394 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.; Art. 3 of the Act of 22 December 2004 on amending the Code of Civil Procedure; A party's failure to meet a procedural deadline due to the negligence of their appointed legal representative does not constitute a ground for restoring the deadline, as the representative's actions and omissions are legally attributed to the party.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CZ 20/05
POSTANOWIENIE
Dnia 13 kwietnia 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Lech Walentynowicz
SSN Hubert Wrzeszcz
w sprawie z wniosku F. Ł.
przy uczestnictwie S. Ł., Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w (…) J. B. i kuratora
B. O.
o ubezwłasnowolnienie S. Ł.,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 13 kwietnia 2005 r.,
zażalenia uczestniczki postępowania S. Ł. na postanowienie
Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 10 listopada 2004 r., sygn. akt I ACa (…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 listopada 2004 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił
wniosek uczestniczki postępowania o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o
doręczenie z uzasadnieniem postanowienia z dnia 1 kwietnia 2004 r., oddalającego
jej
apelację
od
postanowienia,
na
podstawie
którego
orzeczono
o ubezwłasnowolnieniu uczestniczki, a ponadto tymże postanowieniem z dnia
10 listopada 2004 r. odrzucił wniosek uczestniczki postępowania o doręczenie
opisanego postanowienia z dnia 1 kwietnia 2004 r.
Rozstrzygnięcie powyższe oparte zostało na następujących ustaleniach i
wnioskach:
Pismo, które Sąd Apelacyjny potraktował jako wniosek o przywrócenie terminu
do złożenia tzw. zapowiedź kasacji, uczestniczka postępowania złożyła dopiero 16
czerwca 2004 r. Opóźnienie w złożeniu zapowiedzi kasacji pełnomocnik uczestniczki
postępowania wyjaśnił stwierdzeniem, że reprezentujący uczestniczkę adwokat z
urzędu zaniechał złożenia zapowiedzi kasacji, uznając że brak jest podstaw do
zaskarżenia tego orzeczenia. Sąd Apelacyjny uznał, że uchybienie terminowi
spowodowane zaniechaniem pełnomocnika nie uzasadnia wniosku o przywrócenie
terminu. Żądanie doręczenia postanowienia z uzasadnieniem celem
jego
zaskarżenia kasacją, jako spóźnione należało więc odrzucić.
W zażaleniu, którym postanowienie z dnia 10 listopada 2004 r. zaskarżone
zostało w całości, pełnomocnik uczestniczki podniósł, że skarżąca ze względu na
„znaczne problemy natury psychicznej, nieznajomość prawa, zawiłość procedury
cywilnej” nie
była w stanie
kontrolować prawidłowości postępowania
jej
pełnomocnika. Wnosił o zmianę zaskarżonego postanowienia przez „uwzględnienie
wniosku uczestniczki i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie
odpisu postanowienia z dnia 1 kwietnia 2004 r. wraz z uzasadnieniem i doręczenie
odpisu postanowienia”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest uzasadnione. Sąd Apelacyjny, badając przesłankę braku
winy w uchybieniu terminu (art. 168 k.p.c.), miał na względzie wszystkie okoliczności
sprawy i ocenił je prawidłowo. Okoliczność, że pozwana działała przez
ustanowionego pełnomocnika procesowego oznacza, że czynności podejmowane
przez pełnomocnika oraz zaniechanie podjęcia czynności przez pełnomocnika
procesowego rodzą skutek w stosunku do strony procesowej w imieniu której
pełnomocnik działa. Okoliczność, że uczestniczka postępowania „nie była w stanie
kontrolować prawidłowości postępowania jej pełnomocnika” nie zmienia tej oceny
i nie może niweczyć wspomnianego skutku. Przyjęcie stanowiska przeciwnego
sprawiłoby, że działanie strony w postępowaniu sądowym pozbawione byłoby sensu,
zawsze bowiem strona mogłaby powołać się na bezskuteczność czynności
dokonanych a także zaniechanych przez pełnomocnika. Orzeczenie o odrzuceniu
wniosku uczestniczki postępowania o doręczenie opisanego postanowienia z dnia
1 kwietnia 2004 r. w następstwie nieprzywrócenia terminu do złożenia wniosku
o doręczenie z uzasadnieniem postanowienia z dnia 1 kwietnia 2004 r. było zatem
trafne.
Z przytoczonych względów należało orzec jak w sentencji (art. 394 1 § 3 i art.
39814 k.p.c. w zw. z art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks
postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz.
U Nr 13, poz. 98).