Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CZ 19/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to plaintiff's lack of legal representation in civil proceedings.

Numero d'incarto V CZ 19/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of a claim for legal review. The appellant filed the appeal personally despite the law requiring mandatory representation by a lawyer or advocate. The court ruled that this failure to appoint counsel constitutes a fundamental defect rendering the appeal inadmissible, rather than a formal error subject to correction.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 87 ust. 1 k.p.c.; Art. 4246 ust. 3 k.p.c.: An appeal filed by a party without a lawyer or advocate, when such representation is mandatory, is inadmissible as a fundamental defect, not a formal one subject to cure.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory legal representation inadmissible appeal fundamental defect civil procedure law lack of counsel formal vs substantive defect Supreme Court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 87 ust. 1 k.p.c.
Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał art. 87 1 §
Art. 4246 ust. 3 k.p.c.
oraz art. 4246 § 3 k.p.c.
Art. 3941 ust. 3 k.p.c.
podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 39814 k.p.c.
podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.
art. 4246 § 3 k.p.c
oraz art. 4246 § 3 k.p.c.
art. 871 § 1 k.p.c
skargę, mimo że art. 871 § 1 k.p.c.
art. 4246 § 2 k.p.c
naprawczej przewidzianej w art. 4246 § 2 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I CZ 23/97
stycznia 1997 r., I CZ 23/97, OSNC 1997/6-7/77; z dnia 9 maja 2007 r., IV CNP 39/07,
IV CNP 39/07
Supreme Court dismisses appeal by non-party tenants for lack of standing and procedural capacity.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 19/08

POSTANOWIENIE

Dnia 16 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Grzegorz Misiurek

SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi M. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30 listopada 2005 r., I ACa (…)

w sprawie z powództwa M. M. i S. P.

przeciwko Narodowemu Funduszowi Zdrowia w W.

o zapłatę

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2008 r.,

zażalenia powoda M. M. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 18 grudnia 2007

r., sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie i zasądza od skarżącego M. M. na rzecz pozwanego kwotę 1800 zł

(tysiąc osiemset) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

powoda Marka Mazika o stwierdzenie niegodności z prawem prawomocnego wyroku

tego Sądu z dnia 30 listopada 2005 r. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał art. 87 1 §

1 k.p.c. oraz art. 4246 § 3 k.p.c. i wyjaśnił, że powód M. M. sporządził samodzielnie

skargę, mimo że art. 871 § 1 k.p.c. wprowadził obowiązkowe zastępstwo stron przez

adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, a także

przy czynnościach procesowych podejmowanych przez sądem niższej instancji

związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym.

W zażaleniu na powyższe postanowienie powód zarzucił naruszenie art. 424 6 § 2

k.p.c.,

poprzez

odrzucenie

skargi

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego orzeczenia bez wzywania do uzupełniania braków formalnych pisma

procesowego i wniósł o jego zmianę; ewentualnie o uchylenie tego orzeczenia i

przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Argumentacja żalącego zasadza się na przekonaniu, że wadliwość skargi,

polegająca na sporządzeniu jej przez powoda, nie mającego w tym zakresie tzw.

zdolności postulacyjnej, jest brakiem formalnym i powinna zostać poddana procedurze

naprawczej przewidzianej w art. 4246 § 2 k.p.c. Tymczasem uchybienie polegające na

sporządzeniu skargi przez osobę nie uprawnioną do tego ma zupełnie inny charakter.

Nie jest to podlegający usunięciu brak formalny lecz wada zasadnicza, powodująca, że

złożona skarga jest niedopuszczalna (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14

stycznia 1997 r., I CZ 23/97, OSNC 1997/6-7/77; z dnia 9 maja 2007 r., IV CNP 39/07,

nie publ.). Świadczy o tym również odrębne wymienienie w art. 4246 § 3 k.p.c. braku

zdolności postulacyjnej jako podstawy odrzucenia skargi, obok nieusunięcia braków

skargi i nieopłacenia jej. Gdyby uchybienie art. 871 § 1 k.p.c. było traktowane przez

ustawodawcę jako brak formalny pisma, takie wyróżnienie nie miałoby uzasadnienia.

W konsekwencji zażalenie powoda nie mogło odnieść zamierzonego skutku i

podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.